Lubię, gdy producenci tworzą limitowane edycje, a jeszcze bardziej się cieszę, gdy nawiązują do kogoś. Nie musi to być postać związana z motoryzacją albo z modą. Najciekawsze są zawsze te, które niby są oderwane od tego całego samochodowego świata.
Juliusz Verne to pisarz, futurolog, który zdefiniował nie tylko swoje czasy, ale zainspirował wiele młodych umysłów. Pomimo tego, że niestety mu się zmarło i to dosyć dawno, to nadal jego twórczość potrafi oddziaływać nie tylko na najmłodsze pokolenie, ale również tych bardziej dojrzałych wiekiem. „Podróż na księżyc", „Podróż do wnętrza ziemi" czy sławne „W 80 dni dookoła świata" to pozycje, obok których nie wolno przejść obojętnie. Verne przewidział maszyny, które nie miały szans zaistnieć w jego czasach, ale wiedział, że kiedyś ludzkość będzie w stanie je stworzyć.
I w ten prosty sposób przechodzimy do DS No8, luksusowego dziecka francuskiej marki, które wypuściło limitowaną edycję nawiązującą (przynajmniej w nazwie) do wspomnianego twórcy – Julesa Verne'a. Samochód ten jest przykładem na to, że odpowiednia historia również w dzisiejszych czasach potrafi się ponieść, a belle époque to nie tylko echo dawnych lat.
Nie ma co ukrywać, że DS No8 to nic innego jak Citroen C4X lub ewentualnie Peugeot 408. Jest on jednak masywniejszy, posiada więcej ostrych przetłoczeń i jest o wiele bardziej charakterny niż jego rodzeństwo z klasy pracującej. Czuć tutaj, że mamy do czynienia z autem klasy premium, pomimo jego rodowodu.
Praktycznie No8 składa się z samych detali, które można kontemplować. Nie ma jednak co ukrywać, że największe wrażenie robi podświetlany grill z dumnym oznaczeniem DS oraz światła przypominające kły wampira. Może to nie jest klasa Rolls-Royce’a, ale przód robi nie mniejsze wrażenie niż taki Spectre.
Wąskie światła do jazdy dziennej połączone czarnym plastikiem idealnie wpisują się w dystyngowany, ale zarazem trochę dziki charakter tego wozu. Długa maska mogłaby przytłaczać, ale duża ilość przetłoczeń sprawia, że odciąża nam przód pojazdu. Na samym przedzie znajdziemy emblemat, który wyraźnie informuje, z jaką wersją mamy do czynienia – Jules Verne. Nie jest duży, nie jest nachalny, ale drobny i elegancki. Kto ma wiedzieć, ten będzie wiedział.
Z profilu dostrzeżemy 20-calowe felgi, chowane klapki drzwi przednich oraz mocno ścięty tył. Linia dachu gwałtownie opada zaraz przed słupkiem C, w którym zresztą ukryto uchwyt do otwierania drzwi. Od strony kierowcy dostrzeżemy znacznych rozmiarów klapkę, pod którą
schowano gniazdo do ładowania CCS. Gdy się otwiera, to niczym jakby unosiło się skrzydło. Jest ogromna. Nie wiem, czy w jakimkolwiek innym elektryku widziałem tak dużą klapkę.
Z kolei w tylnej części dostrzeżemy spojler, który naturalnie przechodzi z linii dachu, a zarazem wyraźnie oddziela się od teoretycznej klapy bagażnika. Dlaczego teoretycznej? Otóż No8 jest liftbackiem, więc bagażnik otwiera nam się z tylną szybą. Na klapie widnieje dumnie umieszczony napis DS AUTOMOBILES, a pod spodem No8, przy czym wspomniane "o" to mały brylancik, a przynajmniej tworzywo, które ma takowy przypominać. Wąskie światła natomiast tworzą literę „T".
DS No8 to auto kompletne. Jest mocno osadzone, czy jak kto woli, przyglebione i stwarza wrażenie bardzo masywnego. Auto waży 2289 kg. Jego wymiary to: 4820 mm długości, 1900 mm szerokości, 1580 mm wysokości oraz 2900 mm rozstawu osi.
Stylistycznie No8 przypomina budynki w stylu art deco lub art nouveau. I może chociaż nie ma tutaj nawiązań do przyrody, to samochód ma coś w sobie takiego naturystycznego. Srebrny lakier w połączeniu z czarnymi detalami oraz ostrymi krawędziami może stwarzać wrażenie, jakby był inspirowany legendarnym statkiem Nautilus. Brakuje tu tylko Kapitana Nemo i ruszamy na przygodę.
Wygląd zewnętrzny DS-a No8 Jules Verne to przykład na to, że można stworzyć ciekawe auto, które może zdefiniować, jak powinna wyglądać cała marka, a nie tylko jeden pojazd. Co jednak najważniejsze, wnętrze nie ustępuje pod względem wyglądu i wyposażenia.
Jak już wspomniałem, wnętrze nie ustępuje urodzie nadwozia. Granatowa skóra, granatowa Alcantara, metalizowane elementy wykończenia to główne elementy, które wyróżniają tę wersję od zwykłego No8. Diabeł jednak tkwi w szczegółach.
Juliusz Verne stworzył książkę „Z Ziemi na Księżyc" i ten motyw dostrzeżemy na drzwiach samochodu. Widzimy tam księżyc, ziemię z wykropkowanymi zarysami kontynentów i promienie słoneczne. Motyw gwiazd i gwiezdnych podróży dostrzeżemy również na konsoli centralnej, a nawet na dachu panoramicznym, gdzie pociągnięto, niczym pędzlem, linie opalizujące.
Nawiązań do twórczości Verne’a nie ma więcej, a przynajmniej ja ich nie dostrzegłem. Nie ma jednak co ukrywać, że ten wyjątkowy pisarz mógłby sobie tak wyobrażać kabinę swojego statku kosmicznego czy łodzi podwodnej.
Co jeszcze znajdziemy na pokładzie? Siedzenia z zintegrowanym zagłówkiem i podgrzewaniem nie tylko siedziska, ale także karku, kamerę w lusterku wstecznym, podświetlane logo na siedzeniach oraz system audio Electra 3D by Focal, który przy dobrym nagraniu naprawdę robi wrażenie. Przestrzenny dźwięk najwyższej jakości. Co ciekawe, uchwyty do otwierania i zamykania drzwi są ukryte pod głośnikami. Do tego mają specjalną listwę LED, która dodaje atmosfery futurystycznego pojazdu.
Miejsca jest naprawdę dużo, zarówno z przodu, jak i z tyłu. Chociaż uważam, że bardziej prestiżowo byłoby, gdyby DS zdecydował się na dwa osobne fotele i konsolę środkową w tylnej sekcji kabiny zamiast kanapy trzyosobowej. W sumie we wnętrzu znajdziemy schowki o wspólnej pojemności 31,8 l.
A jak bagażnik? Tam naprawdę jest dużo miejsca. Auto ze wspomnianym systemem audio dysponuje pojemnością od 566 do 1818 litrów. W odróżnieniu od wielu samochodów premium (chociaż nie wiem, czy tak powinno mówić się o DS-ie, ale marka chce być tak pozycjonowana), to w tym modelu naprawdę zmieścimy bagaż dla całej rodziny. Nie mam na myśli małych walizek pokładowych, ale większych gabarytowo na dłuższe wyjazdy.
Przypadł mi do gustu design wnętrza. Nawet kierownica, która na początku stwarza problem, bo nie do końca wiadomo, jak ułożyć dłonie, po dłuższym kontakcie jest do ogarnięcia. Nawiązania do statku kosmicznego i do twórczości Juliusza Verne’a to taki smaczek, którym można się chwalić. Co więcej, sama podróż na tych fotelach jest całkiem przyjemna, a jak się zmęczymy, to włączymy sobie masaż i możemy jechać dalej.
Skoro jesteśmy już przy wrażeniach z jazdy, to tradycyjnie już u mnie, podam na początek kilka suchych faktów. DS No8 Jules Verne dostępny jest w wersji AWD Long Range 350. Jak łatwo się domyślić, 350 oznacza liczbę koni mechanicznych całego systemu, chociaż w trybie boost dostajemy dostęp do 375 KM. Maksymalny moment obrotowy to 509 Nm, a zużycie energii według producenta wynosi 16,6 kWh/100 km i… tak rzeczywiście jest.
Pod karoserią zamontowano akumulator litowo-jonowy o pojemności 97,2 kWh. Ma on gwarantować zasięg w cyklu mieszanym do 688 km w WLTP. Realnie mamy 100 km mniej. No8 rozpędza się maksymalnie do 190 km/h, a sprint 0-100 km/h zajmuje 5,4 s.
I w tym miejscu dochodzimy do zalet i wad tego pojazdu. Zacznijmy od zalet, których jest więcej. Pozycja za kierownicą jest odpowiednia, siedzimy wysoko, wszystko doskonale widzimy, w czym pomaga wspomniane wcześniej cyfrowe lusterko wsteczne. Auto prowadzi się tak lekko, że aż sam byłem w szoku, aczkolwiek promień skrętu pozostawia wiele do życzenia.
Nierówności pokonuje lekko, jest komfortowo i cywilizowanie. Wchodzenie w zakręty z większą prędkością nie stanowi dla tego auta problemu, ale auto nie zachęca do szybszej jazdy. Wręcz przeciwnie! 120 km/h to najbardziej odpowiednia prędkość, co nie znaczy, że auto nie ma ochoty wyrwać przed siebie. Zwłaszcza na trybie Sport.
I tak przejdziemy do wad, a właściwie jednej wady, ale bardzo poważnej. Otóż ładowanie. Według zapewnień producenta, No8 można ładować prądem stałym o maksymalnej mocy 160 kW, co ma zajmować 27 minut. Niestety 400 V architektura nie daje sobie rady z większą mocą.
Miałem okazję ładować auto na ładowarce 200 kW, czyli znacznie powyżej górnej granicy. Zdaję sobie sprawę z tego, że mało które auta są w stanie wykorzystać maksymalną moc ładowarki, ale to, co zaserwował mi DS to woła o pomstę do nieba. Jak myślicie, ile udało mi się wyciągnąć podczas ładowania? 120 kW? 100 kW? Nie! Otóż na jednej było to maksymalnie 40 kW, a na drugiej na trasie o jeszcze większej mocy było to zaledwie 60-70 kW.
Kondycjonowanie akumulatora nic nie pomogło. Spędziłem około godziny, aby auto naładowało się do około 80 proc. Zdecydowanie za długo. Co jest ze Stellantisem, że ich elektryki tak słabo się ładują?
Pomijając ten fakt, jazda No8 należała do jednych z przyjemniejszych w ostatnim czasie. Doznania organoleptyczne były na najwyższym poziomie. To naprawdę dobre auto, szkoda, że tak słabo się ładuje.
DS No8 Jules Verne to jakby doświadczyć przygody. Fakt, że nawiązuje do jednego z największych pisarzy, który poruszał tematykę fantastyki naukowej, sprawia, że zupełnie inaczej odbieramy ten model w tej wersji niż w jakiejkolwiek innej. Radość z odkrywania nawiązań do jego twórczości czy wyobrażanie sobie, że tak mogłyby wyglądać uwspółcześnione wizje tego pisarza, tylko powoduje, że pojawia się gęsia skórka na ciele.
A ile należy zapłacić za tę przygodę? Otóż nie jest tanio – około 350 tys. zł. Mówimy o aucie elektrycznym w tej cenie, które ma problemy z ładowaniem. Niemniej, czy jest warte wydania takiej sumy? Pod względem wyglądu (który może dla niektórych okazać się przesadzony, a nawet pokraczny) sądzę, że cena może być uzasadniona.
Chociaż z drugiej strony, niby wiemy, że to bogatsza wersja Citroena i Peugeota, to chcemy się oszukiwać, że mamy coś wyjątkowego. Mercedes też sprzedaje Klasę S w wersji Maybach i udajemy, że te kilkaset tysięcy złotych jest uzasadnione. Tak samo jest w przypadku DS-a. Chcemy, aby magia powieści nas niosła. W końcu mamy ruszyć na przygodę w takim, a nie innym nośniku, więc przymknijmy oko na cenę i ruszmy przed siebie. Może No8 odkryje przed nami coś, czego inni nie dostrzegli? Może Verne będzie nad nami czuwał, podróżując autem nawiązującym do jego imienia i nazwiska? L'aventure commence!
Samochód udostępniła do testu firma DS Automobiles. Firma nie miała wpływu na powyższą treść ani wglądu w tekst przed publikacją.