Najlepsze używane auta za 25 tysięcy złotych. Wśród nich dwa kultowe modele kombi

W Europie gospodarka lekko zwalnia, na czym tracą producenci średniej i niskiej półki. Systematycznie rosną za to wyniki klasy premium. Zarówno zegarków, jachtów, biżuterii, jak i samochodów. Na rynku wtórnym rządzą jednak inne mechanizmy. Grupa klientów polujących na wozy w przystępnej cenie stale się powiększa.
Honda Accord VIII
fot. Honda

Coraz więcej osób szuka  samochodów za około 25 tysięcy zł. To budżet pozwalający na leciwe auto z metką premium, nieco świeższego przedstawiciela klasy średniej lub dość młodego reprezentanta segmentu B. Można trafić na pewniaka, ale są też wersję, których lepiej się wystrzegać. Mogą skutecznie wydrenować portfel. Zapraszamy zatem do lektury.

Zobacz wideo Części Hondy z Jordanii

Honda Accord VIII

Od 2008 do 2015 dostępna była ósma generacja Hondy Accord – ostatnia oferowana w Europie. Szkoda, bo to wyjątkowy samochód. Nowocześnie narysowane nadwozie występowało jako sedan i kombi i trzeba przyznać, że nawet dziś wygląda dość świeżo i atrakcyjnie. Oferuje ponadto przestronne wnętrze i dobre właściwości jezdne. Z tym autem szybko się zaprzyjaźnimy. Wybór jednostek napędowych mamy bardzo ograniczony. Szukając diesla, skazani jesteśmy na autorską konstrukcję Hondy 2.2 i-DTEC o mocy 150-180 KM. Korzysta z bezpośredniego wtrysku common rail, turbosprężarki ze zmienną geometrią łopat, dwumasowego koła zamachowego i filtra cząstek stałych. Stosowana była tylko w Accordzie i CR-V. W efekcie jej niewielkiej popularności, ceny części zamiennych są znacznie wyższe w porównaniu do konkurencyjnych jednostek. Sprzęgło z kołem dwumasowym kosztuje około 6-7 tysięcy zł.

Ogromną popularnością cieszą się za to benzynowe wersje Accorda, uchodzące za wzór bezawaryjności. Tutaj do dyspozycji mamy czterocylindrowe, wolnossące jednostki 2.0 i 2.4 o mocy 156 i 201 KM sprzęgnięte z sześciobiegową manualną przekładnią. Każdy z agregatów dysponuje wielopunktowym wtryskiem paliwa, zmiennymi fazami rozrządu i brakiem typowych bolączek. W większości przypadków wystarczy okresowa troska o filtry i płyny. 25 tysięcy złotych to minimalna kwota na solidnego Japończyka. W tej cenie możemy jedynie rozpatrywać auta z początku produkcji. Nasz typ to benzynowe 2.0. Najlepsze modele z nadwoziem kombi i silnikiem benzynowym 2,4 l (produkowane w Japonii, a nie w Wielkiej Brytanii) lub dieslem 2,2-litra z końca produkcji mogą być dwukrotnie droższe.

Audi A4 Avant B8
Audi A4 Avant B8fot. Audi

Audi A4 B8

Polacy umiłowali sobie to Audi klasy średniej. Od lat widnieje w czołówce najliczniej sprowadzanych, a dobre sztuki błyskawicznie znajdują nowych nabywców. Generację B8 produkowano w latach 2007-2015. Estetyczne nadwozie nie ma problemów z korozją, podobnie jak kabina nie notuje słabych punktów jakościowych. Przestrzeń nie rzuca na kolana, jednak jest wystarczająca dla czwórki pasażerów. Ciekawą wersję stanowi Allroad ze zwiększonym prześwitem i nakładkami ochronnymi karoserii. To dobra alternatywa dla SUV-a. Stawiając na rodzinne Audi, otrzymujemy bagażnik o pojemności 490 l. Niezbyt imponujący wynik. Wybierając odmianę z napędem na cztery koła, otrzymujemy pancerny, permanentny układ quattro. Dostępny był z silnikami 2.0 TSI 180-225 KM, 3.0 V6 TSI 275-333 KM, a także z dieslami. Te ledwo mieszczą się w naszym budżecie.

W pozostałych przypadkach napęd trafia na przednią oś. Rozsądną opcją pozostaje bazowy motor benzynowy 1.8 TSI 120-177 KM – dość popularny na rynku wtórnym. Mierzy się również ze znacznym zapotrzebowaniem na olej, ale im młodszy egzemplarz, tym ryzyko awarii mniejsze. Sytuacja się poprawiła w 2011 przy okazji modernizacji motorów z rodziny TFSI. Większość problemów zyskała marginalne znaczenie. Jeśli benzynowe A4 B8, to najlepiej po 2011. Tutaj próżno szukać wolnossących napędów. Czasy się zmieniły i też konkurencja poszło mocno do przodu. Optymalna wersja to 1.8 TFSI o mocy 160 KM i 250 Nm. Do setki przyspiesza w 8,6 sekundy i rozpędza się do 225 km/h. Za taki wariant trzeba zapłacić bliżej 30 tysięcy zł.

Amatorzy silników diesla mają do wyboru czterocylindrowe 2.0 TDI 120, 136, 143, 150, 170, 177 i 190 KM. Dostajemy bezpośredni wtrysk common rail i trwały pasek rozrządu. Silnik przekonuje niskim spalaniem i dobrą dynamiką. Znacznie więcej oferują widlaste diesle 2.7 i 3.0 V6 TDI - generują 190 KM i 204-245 KM. Zapewniają świetne osiągi, kulturę pracy i wciąż niskie spalanie. Kupując widlasty motor musimy być świadomi kosztów związanych z wymianą łańcucha rozrządu - cała operacja poza ASO to koszt nawet 6-8 tysięcy złotych. Audi starzeje się z klasą, choć warto je dobrze sprawdzić przed kupnem. Mając w kieszeni 25 tysięcy zł, możemy zapolować na egzemplarze z lat 2008-2010. 70 procent oferty stanowią odmiany z napędem wysokoprężnym.

Suzuki SX4
Suzuki SX4fot. Suzuki

Suzuki SX4

Niewiele osób pamięta o tym modelu, a ten dobrze trzyma wartość i zadowoli osoby o zamiłowaniu do prostej mechaniki. W czasach swojej rynkowej kariery SX4 nie zdobył wielkiej popularności w Europie. Podobny los spotkał jego bliźniaka – Fiata Sedici. Obydwa modele produkowane były w węgierskich zakładach Suzuki w latach 2006-2014. Obłe, pozbawione wyrazu nadwozie nie ma problemów z korozją. W cenniku znalazł się pięciodrzwiowy, lekko podniesiony hatchback i nieproporcjonalny sedan. Auto ma 414 cm długości, a prześwit rzędu 17,5 cm, pozwoli na pokonanie wielu miejskich przeszkód.

Wzorem modeli segmentu B, wnętrze nie rozpieszcza przestronnością. O ile z przodu każdy znajdzie dogodną pozycję do jazdy, o tyle na kanapie wysokim osobom będzie po prostu ciasno. Esteci rozczarują się twardymi, podatnymi na zarysowania plastikami i niezbyt przyjemnymi w dotyku tekstyliami. Plusem takiej konfiguracji jest wysoka trwałość całości. Przy odrobinie szczęścia, znajdziemy egzemplarz z klimatyzacją manualną, elektrycznie sterowanymi szybami i napędem 4x4. Do wyboru mamy wolnossące silniki benzynowe 1.5, 1.6 i 2.0 o mocy 99-150 KM lub diesle – 1.6, 1.9 i 2.0 90-135 KM. W kwestii napędu każda z opcji jest dobra i trwała. 25 tysięcy złotych pozwoli na egzemplarze z lat 2010-2012.

Mitsubishi ASX
Mitsubishi ASXfot. Mitsubishi

Mitsubishi ASX I 2.0 16V

Rzadko się zdarza, by tak długo utrzymywać na rynku jedną generację auta. Wyjątki stanowią Mercedesy Klasy G i Toyoty Land Cruiser, które urastają do miana legendy. Co innego w przypadku kompaktowych SUV-ów. Niemniej, kariera najmniejszego crossovera Mitsubishi trwała od 2010 do 2022. W tym czasie pięciodrzwiowe nadwozie przechodziło dwie poważne modernizacje wizualne: 2012 i 2019. Bez względu na rok produkcji, karoseria dobrze znosi użytkowanie, a powłoka antykorozyjna okazuje się wystarczająca, choć nie jest mocnym argumentem. Prześwit w postaci 17 cm nie zachwyca, ale pozwoli forsować krawężniki lekkie przeszkody terenowe. Długość Mitsubishi wynosi 430 cm.

Początkowo producent oferował tylko jeden silnik benzynowy. Słaby, lecz bezawaryjny 1.6 o mocy 116 KM łączony był z napędem na przednie koła. Po latach zastąpiony został większą jednostką – 2.0 o mocy 150 KM znaną z Outlandera. Każdy z wolnossących benzyniaków wyposażono w wielopunktowy wtrysk paliwa i mechaniczną regulację luzu zaworowego. Mimo wszystko, oba silniki bez większych problemów współpracują z instalacją gazową. Zdaniem mechaników, benzynowy ASX jest najbezpieczniejszym wyborem, generującym najniższe koszty serwisowe. Tutaj wystarczą regularne wymiany oleju i rozrządu co 100 tysięcy kilometrów - koszt około 1200-1400 złotych. W alternatywie pozostają trzy diesle. Mniejszy to 1.6 Di-D – 114 KM i 270 Nm. Lepsze parametry oferują 1.8 Di-D oraz 2.2 DI-D. Oba oferują 150 KM. Trzeba się jednak liczyć z dość drogą ścieżką serwisową. Mitsubishi dobrze też trzyma cenę. Uchodzi za trwały wóz, a na rynku wtórnym nie brakuje zadbanych egzemplarzy. Mając w kieszeni 25 tysięcy złotych, nastawmy się na samochody z pierwszych trzech lat produkcji.

Citroen C4
Citroen C4fot. Citroen

Citroen C4 II

Wokół aut francuskich urosło wiele mitów, ale większość z nich to relikty. Peugeot, Citroen i Renault sukcesywnie udoskonalają swoje konstrukcje, choć problemy z elektroniką wciąż się zdarzają. Niemniej, wiele modeli z ostatnich lat to niezła inwestycja. Należy do nich C4 II. Od 2010 do 2017 z linii montażowych zjeżdżało drugie wcielenie kompaktowego Citroena. Tym razem w ofercie znalazł się tylko pięciodrzwiowy hatchback. Francuzi uznali widocznie, że kombi, sedan i kabrio nie mają już racji bytu. Całkiem ciekawie zaprojektowane nadwozie zostało skutecznie zabezpieczone przed korozją. Miejsce futurystycznych kształtów zajęły niczym niewyróżniające się obłości. Kierowcy zgłaszają jednak podatność na rysy delikatnej powłoki lakierniczej. Auto ma 433 cm długości.

We wnętrzu zrezygnowano z odważnych rozwiązań, chociażby z charakterystycznej kierownicy z nieruchomą, centralną częścią. Miękkie i obszerne fotele gwarantują wygodę każdemu, niezależnie od wzrostu. Na kanapie wygodnie zasiądą kolejne dwie dorosłe osoby, choć przydałoby się dłuższe siedzisko. W kwestii pakowności, kufer Citroena mieści od 410 do 1185 litrów.

Paleta silników benzynowych składa się z konstrukcji opracowanych wspólnie z BMW. To 1.4 VTi, 1.6 Vti i 1.6 THP o mocy 95, 120 i 156 KM. O ile wolnossące warianty korzystają z wielopunktowego wtrysku paliwa i są względnie bezproblemowe, o tyle wariant doładowany oznacza duże ryzyko wysokich kosztów napraw. Zastosowano w nim bezpośredni wtrysk paliwa, turbosprężarkę i łańcuch rozrządu. Największą jego wadą jest nietrwały napęd rozrządu – łańcuch rozciąga się, zaburzając pracę zmiennych faz rozrządu.

O wiele lepsze oceny zbierają silniki diesla 1.6 i 2.0 HDI o mocy 92-120 i 150 KM. Wyposażono je w bezpośredni wtrysk paliwa common-rail, turbosprężarkę ze zmienną geometrią łopat, dwumasowe koło zamachowe i filtr cząstek stałych. Każdy oferuje dobrą dynamikę przy ascetycznym zużyciu paliwa. Podaż kompaktowych Citroenów znajduje się na przyzwoitym poziomie. Niezła relacja ceny do jakości sprawia, że 25 tysięcy zł wystarczy na auta z lat 2011-2014.

Więcej o: