Ból głowy marketingowców Volkswagena to przede wszystkim Skoda Kodiaq. Jej pierwsza generacja trafiła do ponad 840 tysięcy klientów. Kilka miesięcy temu na rynku pojawiło się drugie wcielenie i już na drogach widać, że produkt chwycił. Europejczycy docenili także Sorento, Santa Fe oraz SUV-y z metką premium w podobnym rozmiarze.
Niemcy liczą, że uda się wszystkim podgryźć klientów, co ma uczynić Tayron. Odcina się od Tiguana, choć front mają niemal tożsamy. Nowy model jest jednak zdecydowanie większy i nieco bardziej przytłaczający stylizacją. To być może celowy zamysł projektantów. Maszyna wygląda masywnie i z pewnością zwróci uwagę na drodze.
Tiguan mierzy 454 cm długości, 184 szerokości i 166 wysokości. Jego rozstaw osi wynosi 267,5 cm. Tayron jest dłuższy od swego krewniaka o 25 (479 cm) i jednocześnie krótszy od Touarega o 11 centymetrów. Względem ustępującego Allspace’a, jego długość wzrosła o 2 cm. Mierzy też 185 cm szerokości i 166 wysokości. Rozstaw osi ustanowiono na poziomie 279 cm. Tayron może się również pochwalić podświetlonym pasem przednim i tylnym. Z tyłu światła mogą sugerować podobieństwo z Touaregiem, a te z przodu z Tiguanem. Profil boczny jest natomiast unikatowy i może sugerować nawiązanie do modeli zasilających ofertę amerykańskiego rynku. W standardzie możemy liczyć na reflektory LED, a za dopłatą na adaptacyjne LED Matrix i do nich zdecydowanie warto dopłacić 3220 zł od wersji Elegance. Volkswagen chwali się również nowymi wzorami aluminiowych 20-calowych obręczy. Standardowe mają 17 cali.
Siła nowego Volkswagena to kabina. Według subiektywnych odczuć można odnieść wrażenie, że w Tayronie mamy więcej miejsca niż w Touaregu. To zasługa skromniejszej zabudowy tunelu środkowego i nieco węższych boczków drzwiowych. W dwóch rzędach z powodzeniem zmieścimy koszykarzy. Drugi ma regulowane siedzisko i oparcie kanapy. Plus za dodatkowe ogrzewanie. W trzecim szeregu wygodnie usiądą nastolatkowie o wzroście do 170 cm. Tutaj musimy także wspomnieć o opcjonalnym, zaawansowanym masażu opierającym się na pneumatyce i 10 komorach powietrznych w oparciach.
Nie możemy zapominać o bagażniku. Ten wybija się przed średnią klasową. Stawiając na specyfikację 5-osobową, otrzymujemy do dyspozycji od 885 do 2090 litrów. Hybrydy ładowane z gniazdka zapewniają od 705 do 1915 l. Równie dobrze wypada wariant mieszczący siedmiu pasażerów. To 345 l w pełnym składzie, 850 za drugiem rzędem i 1905 l maksymalnej pojemności. To bagażówka w rozmiarze SUV. Dobrze też oceniamy materiały wykończeniowe. Większość paneli jest miękka i przyjemna w dotyku. Kabinę uatrakcyjniono oświetleniem ambientowym (10 lub 30 kolorów) i panoramicznym dachem z opcją otwierania. Dodatki zawierają też drewniane elementy i na stałe podświetlone listwy ozdobne.
Lista udogodnień zakrawa o kategorię premium. Tutaj nie ma miejsca na oszczędności, czy wyposażeniowe braki. Auto będziemy mogli dość swobodnie personalizować. Volkswagen przygotował liczne gadżety z zakresu komfortu i bezpieczeństwa. Na pierwszy plan wybija się duży ekran dotykowy (12,9 lub 15 cali) obsługujący nawigację analizującą bieżące natężenie ruchu, zestaw kamer 360 stopni, a także wydajne nagłośnienie sygnowane przez firmę Harman Kardon i mocy 700 W. Kombajn multimedialny zyskał nowe menu, którego poznanie zajmie dłuższą chwilę. Nie jest przesadnie intuicyjny, co wynika z przeładowanego menu. Mamy też przezierny wyświetlacz z rozszerzoną rzeczywistością, automatyczną klimatyzację regulowaną w trzech strefach i pokrętło między fotelami zawiadujące głośnością oraz ustawieniami zawieszenia adaptacyjnego. Na pokładzie Volkswagen próżno za to szukać fizycznych przełączników.
W niemieckim SUV-ie znajdziemy szeroką ofertę jednostek napędowych, czego nie powiemy o bezpośredniej konkurencji. Inżynierowie Volkswagena przygotowali zasilanie benzynowe, wysokoprężne, jak i hybrydowe, ładowane z gniazdka. Bazowy silnik rozwija 150 koni mechanicznych, zaś najmocniejszy 272 KM. Jest w czym wybierać. Przygodę z Tayronem zaczynamy od 1.5 eTSI z dodatkową instalacją elektryczną 48V. Tandem rozwija 150 koni mechanicznych i 250 Nm dostępnych w przedziale 1500-3500 obr./min. Sprzęgnięto go z 7-stopniowym automatem dwusprzęgłowym. 1600-kilogramowe auto rozpędza się do setki w nieco ponad 9 sekund, a wskazówka prędkościomierza przekracza 200 km/h.
Dla bardziej wymagających kierowców oddelegowano benzynowe 2.0 TSI występujące w wersji 204 i 265-konnej. Obie są sprzęgnięte z napędem 4x4 korzystającym ze sprzęgła międzyosiowego typu Haldex. Mocniejszy wariant przyspiesza do setki w 6,1 sekundy. W alternatywie pozostaje wysokoprężne 2.0 TDI generujące 150 lub 193 KM (9,7 lub 8 s do 100 km/h). Podobnie przedstawia się oferta Tiguana.
Szczyt gamy zarezerwowano dla hybrydy typu plug-in. Słabsza ma 204, a mocniejsza 272 KM. Tutaj spotkamy się jedynie z napędem FWD. Akumulator o pojemności 19,7 kWh netto. Zasięg w trybie bezemisyjnym sięga 120 kilometrów i jest to możliwe do osiągnięcia, co pokazał nam przykład Kodiaqa. To ciekawa propozycja dla osób spędzających większość czasu w mieście. Co ważne, Tayrona można ładować ze słupków DC, a maksymalna moc transferu wynosi 40 kW. Jednostka elektryczna rozwija 115 KM i funkcjonuje do ponad 130 km/h. To wystarczające parametry, by do końca zasobów energetycznych nie korzystać z motoru 1.5 TSI sparowanego z 6-biegowym DSG.
W najmocniejszym wydaniu wysokoprężnym Tayron generuje 193 KM i 400 Nm dostępnych od 1750 obr./min i takim wozem mieliśmy okazję pokonać kilkaset kilometrów w rozmaitych warunkach. W standardzie otrzymujemy napęd na obie osie i dwusprzęgłowy, 7-stopniowy automat. W tej konfiguracji Volkswagen Tayron staje się uniwersalnym pojazdem zdolnym do zabawy w lekkim terenie.
Niemiecki SUV przyspiesza do setki w 8 sekund, natomiast wskazówka prędkościomierza kończy bieg na 221 km/h. Skrzynia szybko zmienia przełożenia, choć po ustawieniu komputera w tryb komfortowy, potrafi czasem opóźnić redukcję lub wbicie wyższego biegu. Nie mamy za to zarzutów do elastyczności. Auto całkiem żwawo reaguje na gaz przy prędkościach autostradowych i wykazuje spore chęci do współpracy z prawą nogą kierowcy. Zawieszenie Volkswagena nieźle radzi sobie z poprzecznymi nierównościami i przekonuje precyzją prowadzenia po łuku, ale na większych nierównościach staje się dość nerwowe i potrafi wydać nieprzyjemne dźwięki. Lepiej odpuścić dwudziestki i postawić wóz na 18 lub 19-calowych obręczach. Zaoszczędzimy przy okazji na oponach.
Zupełnie przyzwoicie spisuje się dopracowany układ kierowniczy w połączeniu ze sprężystymi nastawami podwozia. Dają dużo pewności podczas dynamicznych manewrów na równym asfalcie. Kierowca ma też do dyspozycji kilka trybów adaptacyjnego zawieszenia. W sportowym zmniejsza się siła wspomagania kierownicy, wyostrza reakcja na operowanie gazem, a samochód wyczuwalnie się usztywnia. W kwestii zużycia paliwa TDI wypada dokładnie tak, jak moglibyśmy się tego spodziewać. W mieście, około 1850-kilogramowy Tayron potrzebuje 8,5-10 litrów. W spokojnej trasie można zejść do 6 l. Autostradowe prędkości owocują konsumpcją na poziomie 8 litrów. Tym samym, 58-litrowy zbiornik pozwoli przejechać nawet 1000 kilometrów. Warto też zaznaczyć, że maksymalna masa przyczepy z hamulcem wynosi 2400 kg.
Tayron czerpie garściami technologie z Tiguana, Touarega i flagowego elektryka ID.7. Można go całkiem swobodnie konfigurować, dopasowując do własnych potrzeb. Zerkając na listę wyposażenia, najbardziej rozsądnym wyborem jawi się specyfikacja Elegance. Ta w połączeniu z 1.5 eTSI została wyceniona na 198 290 zł. O 18 tysięcy więcej względem bazowej odmiany Life. 204-konne TSI wymaga dopłaty na poziomie 22 200 zł i warto to rozważyć, bowiem otrzymujemy znacznie lepsze osiągi i napęd na obie osie. TDI o mocy 150 KM zaczyna się od 190 790 zł, a za hybrydę ładowaną z gniazdka zapłacimy minimum 211 390 zł. Należy też zachować w kieszeni 20-40 tysięcy złotych na opcje z zakresu komfortu, bezpieczeństwa i estetyki.