Bawarski wóz jest relatywnie młodą konstrukcją. To także jeden z ostatnich kompaktów z napędem na tylną oś. Niestety, nie w najnowszej odsłonie. W standardzie dostajemy przedni napęd, miękką hybrydę i dość konserwatywne linie. Więcej ostrych kształtów ma hiszpański projekt. Niedawno przeszedł lifting, co wzmocniło jego konkurencyjność. Jak te dwie maszyny spisują się zarówno w mieście, jak i na autostradzie? Która będzie lepszym wyborem?
Z wyglądem Leona czwartej generacji zdążyliśmy się oswoić. Auto korzysta z dość młodej płyty podłogowej koncernu (MQB Evo). Na niej zbudowano również Audi A3, VW Golfa i Skodę Octavię. Wygląd jednak nie zdradza konotacji. Tym lepiej dla klientów Cupry. W cenie mamy oryginalność i nowy front niemal tożsamy z Formentorem. 19-calowe obręcze Hailstorm Copper to dodatkowe osiem tysięcy zł. Miedziane wykończenie nawiązuje do sportowego rodowodu marki.
Jak na segment C, gabaryty hiszpańskiego wozu są spore. Cupra ma 440 cm długości, 180 szerokości i 144,5 wysokości. Rozstaw osi ustalono na poziomie 268,5 cm. Kombi jest dłuższe o 25,5 cm. Przy okazji modernizacji, zaimplementowano na pokrywie bagażnika efektowny, poprzeczny pas świetlny wraz z emblematem. LED-owe są też reflektory, ale ich skuteczność odbiega od tych stosowanych w bawarskiej maszynie.
Wielkością, Leon wpisuje się w klasowe standardy. Zarówno w pierwszym jak i w drugim rzędzie miejsca jest dość dla czterech dorosłych, choć z tyłu dobrze poczują się osoby do 180 cm. Zadowalająco wypada też bagażnik. W standardowej konfiguracji zmieści 380 litrów. Do dyspozycji mamy asymetryczną kanapę z otworem na narty. Po jej złożeniu nie otrzymujemy idealnie płaskiej powierzchni (1301 litrów). Kabinę wykończono przyzwoitymi tworzywami. Większość z nich jest miękka i przyjemna w dotyku. Twardymi plastikami wyłożono dolną część kokpitu i środkowy tunel, ale całość robi porządne wrażenie.
Centralny, 12,9-calowy, dotykowy ekran współpracuje z kamerą cofania, nawigacją 3D, niezłym nagłośnieniem Sennheiser oraz zewnętrznymi nośnikami pamięci. Dość szybko reaguje na komendy użytkownika, ale potrafi się czasem zawiesić. Do tego ma dość zawiłe menu, zatem będziemy potrzebować chwili, by zlokalizować pożądane opcje. Miłośnicy gadżetów ucieszą się natomiast z możliwości przerzucenia na wyświetlacz aplikacji ze smartfona. System łączy się z oprogramowaniem Android, a także iOS. Drugi z wyświetlaczy ma 10,25 cali i zastąpił analogowy cyferblat. Da się szafować ustawieniami graficznymi i wpisać w środek nawigację. Modny dodatek i w tym przypadku dość czytelny.
Seria jeden z nami od 2004 i przez 21 lat znalazła ponad 3 miliony klientów na całym świecie. W Polsce wyniki sprzedaży nie należą do imponujących, ale to jeden z ciekawszych kompaktów na rynku. Przede wszystkim z uwagi na fakt, że pierwsze trzy generacje dysponowały napędem na tylną oś i były nastawione na generowanie sporej frajdy z jazdy. Zwłaszcza z silnikami o mocy przekraczającej 300 KM.
Względem Leona, rywal z Bawarii jest krótszy o 4 centymetry. Jego szerokość to 180, a wysokość 143 cm. Rozstaw osi ustalono na poziomie 267 cm. Podobnie jak u rywala, tak i tu możemy postawić na wyraziste barwy, a punktem obowiązkowym są adaptacyjne reflektory LED. Wyjątkowo skuteczne. Lakier z indywidualnej palety to Frozen Portimao Blue. Kosztuje 10 600 złotych i wraz z pakietem M oraz 19-calowymi obręczami, może sugerować bezpośrednią relację z topową odmianą 135.
Kabina czwartej generacji jedynki nie jest przesadnie przestronna. Wysokie osoby w drugim rzędzie mogą poczuć się dość klaustrofobicznie. Zdecydowanie lepiej ma się rzecz z przodu, gdzie na przyzwoicie wyprofilowanych fotelach z elektryczną regulacją, każdy znajdzie odpowiednią pozycję. W niemieckim wozie siedzi się dość wysoko, co odbiera nieco sportowych doznań, ale poprawia widoczność. Jakość materiałów wykończeniowych przedstawia dobre parametry. Bagażnik jest mniejszy od tego w Leonie – od 300 do 1135 litrów.
To od klienta zależy, czy zdecyduje się na szczotkowane aluminium, skórę, alcantarę lub drewno. Możliwości personalizacji są duże. Sporą też rolę w niemieckim sznycie odgrywają nowoczesne ekrany. Zarówno ten centralny, jak i zestaw elektronicznych wskaźników, cechują się wysoką rozdzielczością, nasyceniem kolorów i możliwością dopasowania grafiki do własnych preferencji. Ich obsługa nie należy do najłatwiejszych i wymaga dłuższego obcowania, by się do nich przyzwyczaić. Ważne, że system operacyjny BMW OS 9 jest stabilny i całkiem sprawnie reaguje na komendy.
Paleta silników Cupry jest tożsama z Seatem. Mamy zatem benzynowe TSI o mocy od 150 do 310, 2-litrowego diesla (150 KM), a także miękką hybrydę oraz plug-ina rozwijającego 204 lub 272 KM. Klienci najczęściej stawiają jednak na bazowy motor 1.5 TSI o mocy 150 KM. Łączy się z manualną skrzynią lub 7-stopniowym DSG. Napęd tylko na przednią oś, a w najmocniejszych wariantach spotkamy AWD ze sprzęgłem międzyosiowym typu Haldex. Rynek wtórny pokazuje, że to rzadko spotykana konfiguracja.
Bazowe, 150-konne 1.5 TSI jest najchętniej wybieranym w klasycznej gamie modelu i to wcale nas nie dziwi. Silnik napędza większość modeli koncernu VAG i trzeba przyznać, że robi to naprawdę skutecznie. W tym przypadku mamy do dyspozycji 250 Nm i układ miękkiej hybrydy. Innej opcji nie ma. Skrzynia sprawnie żongluje przełożeniami, choć czasem potrafi wykazać się lekką zwłoką, co przekłada się na subiektywne wrażenie niezbyt dobrej dynamiki. To złudne, bo Leon jest całkiem szybki.
Przy wykorzystaniu pełnego potencjału, pierwsza setka pojawia się na liczniku po 8,7 sekundy. Na drugą musimy czekać znacznie dłużej, by w końcu wskazówka prędkościomierza skończyła bieg na 215 km/h. Istotne, że auto nie ma większych problemów z wyprzedzaniem. Motor dostaje zadyszki dopiero w okolicy 140-150 km/h. Zawieszenie Cupry osadzone na 18-calowych kołach skutecznie radzi sobie z nierównościami. Całkiem harmonijnie tłumi ubytki w asfalcie i gwarantuje pewność nie tylko na prostej, lecz również w nieco szybciej pokonywanych łukach. Problem ma natomiast z poprzecznymi przeszkodami, gdzie spod nóg zaczynają dobiegać głuche, niezbyt przyjemne dźwięki. Nadwozie nie wykazuje tendencji do wychylania, a samochód na granicy przyczepności zachowuje się neutralnie. Dobrze należy też ocenić układ kierowniczy. Całkiem Wiernie przekazuje kierowcy informacje na temat aktualnego położenia kół.
Egzemplarz użyczony przez importera nie miał adaptacyjnego zawieszenia, ale ten nie stanowi elementu obowiązkowego. Standardowe nastawy funkcjonują nad wyraz dobrze. Do tego dochodzi akceptowalne zużycie paliwa. W spokojnej trasie da się zejść do 5 litrów z niewielkim ogonem. W mieście komputer pokładowy wskaże 7-8,5 l, podobnie na autostradzie. Co ważne, przy wysokich prędkościach Cupra pewnie trzyma obrany kierunek i nieźle izoluje od hałasu z zewnątrz.
Najmocniejsza jedynka rozwija 300 KM i 400 Nm, ale to podstawowe warianty sprzedają się zdecydowanie lepiej. Katalog otwiera 1.5 o mocy 122 KM. Ma trzy cylindry i nieco gorszą kulturę pracy względem niemieckiego 1.5 TSI. W mocniejszej wersji oddaje na przednie koła 170 KM i około 280 Nm. Podobnie jak w Cuprze, tak i tu otrzymujemy miękką hybrydę. W BMW bazuje na instalacji 48 V.
Elektryczny pakiet zapewnia zastrzyk na poziomie 20 KM i 55 Nm. To wystarczy, by energia w niewielkim akumulatorze wsparła parkingowe manewry i korzystnie wpłynęła na dynamikę. Jedynka jest szybsza nie tylko na papierze, ale też w subiektywnych odczuciach. Potrzebuje 7,8 sekundy, by rozpędzić do setki. Wskazówka elektronicznego prędkościomierza zatrzymuje się na 226 km/h. BMW nieco sprawniej nabiera prędkości od zera i oferuje podobne doznania przy limitach autostradowych. Dobrze też działa tutaj dwusprzęgłowa skrzynia o siedmiu stopniach.
120 prowadzi się pewnie, ale względem poprzedników, zapewnia więcej komfortu na podziurawionych drogach, choć na 19-calowych felgach warto uważać na większe ubytki. Układ kierowniczy zestrojono poprawnie. Swój pełny potencjał pokazuje po ustawieniu trybu dynamicznego. Wówczas, maszyna z Bawarii bardziej ochoczo współpracuje z prawą nogą kierowcy. Problemy ma z potrzebą nagłej redukcji przełożenia. Dobrze za to przedstawia się konsumpcja paliwa. W leniwej trasie BMW zużyje około 5,5, w mieście od 7 do 8 l i tyle samo na autostradzie.
Cupra i BMW udowadniają, że klasa kompaktowa ma się bez zarzutu. Mimo że rynku znikają kolejni rywale, nie możemy o tych wozach zapominać. Prowadzą się lepiej od większości SUV-ów i z uwagi na niższą masę, zużywają mniej paliwa. Siedzi się w nich niżej i już z podstawowym silnikiem można zażyć odrobiny sportu.
Czuć, że Leon jest trochę starszą konstrukcją, ale po retuszu jego kondycja nie pozostawia wiele do życzenia. Można mieć zastrzeżenia do niektórych tworzyw w centralnej części kokpitu i płynności pracy multimediów. Cupra Leon 1.5 eTSI to wydatek na poziomie 130 800 zł. Warto zarezerwować 20-25 tysięcy zł na gadżety. BMW jest trochę szybsze, lepiej wykonane i równie oszczędne. Za to wyraźnie droższe. BMW 120 zaczyna się od 151 000 zł i mniej oferuje w bazowej wersji. Nieźle wyposażone auto uszczupli portfel o około 200 tys. zł. Samochody udostępniły do testu: Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. i BMW Group Polska Sp. z o.o. Firmy nie miały wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.