Opel Astra Sports Tourer i Volkswagen Golf Variant. Bratobójczy pojedynek kompaktów

Kupujemy coraz mniej aut klasycznych kompaktowych, ale statystyki sprzedaży pokazują, że to wciąż ważne ogniwo w europejskiej gospodarce. Według danych ACEA dotyczących 2024 r. to Volkswagen dzierży liść laurowy na Starym Kontynencie. Stellantis jest na drugim miejscu, ale Opel stanowi cień dawnej potęgi. Czy słusznie? Postanowiliśmy to sprawdzić.
Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo vs. Volkswagen Golf Variant 1.5 eTSI
fot. Piotr Mokwiński

Bierzemy pod lupę kompakty bijące się o najwyższe cele w ostatnich dekadach. Golf wciąż jest w grze z wynikiem 216 tysięcy egzemplarzy w 2024, plasując się na trzeciej pozycji w ogólnym zestawieniu. Astry próżno szukać w pierwszej dwudziestce. Szkoda, bo wcześniejsze generacje cieszyły się sporym powodzeniem. Jak zatem ma się jakościowo do króla z Wolfsburga?

Zobacz wideo Recenzujemy Toyotę Corollę w wersji kombi

Opel Astra Sports Tourer wygląda zadziornie

To bez wątpienia jeden z najważniejszych modeli w historii Opla. W 1991 zastąpił Kadetta i od ponad trzech dekad uchodzi za filar oferty. W 2022 naszedł jednak moment wprowadzenia na rynek konstrukcji opracowanej wraz z Francuzami. Choć tego nie widać, ma brata w postaci Peugeota 308. Na kombi musieliśmy poczekać znacznie dłużej. Czy wpisze się w łaski klientów flotowych? Przede wszystkim, Astra wreszcie stała się wyrazista. W ostatnich kilkunastu latach nie mogliśmy powiedzieć tego o kompaktowym Oplu, choć zdarzały się małe wyjątki (OPC, Bertone). Pas przedni przejęła żywcem z Mokki, a charakterystyczne załamania i kąty proste pozwalają sądzić, że czas będzie się łagodnie obchodzić z niemieckim autem z francuskimi konotacjami.

Poza urodą Astra wyróżnia się też rozmiarami. Hatchback mierzy 437,5 cm długości. Jeszcze więcej oferuje Sports Tourer – 464 cm. W obu przypadkach szerokość wynosi 186 cm. Spory jest również rozstaw osi – 273 cm. Nie możemy zapominać o adaptacyjnych reflektorach LED (w naszym egzemplarzu zwykłe reflektory LED), wyrazistych lakierach nadwozia i dwukolorowym, opcjonalnym malowaniu. Niebieska, trójwarstwowa barwa metaliczna Kobalt wymaga dopłaty na poziomie 3500 zł. Felgi występują w rozmiarze 16-18 cali. Niektóre przywołują na myśl historyczne modele.

Wnętrze oszczędne w środkach

W kwestii przestronności wnętrza, Astra nie ma się czego wstydzić. To solidna, kompaktowa półka. Miejsca w dwóch rzędach wystarczy dla czterech rosłych osób. Fotele są całkiem dobrze wyprofilowane i okazują również wygodne. Zapewniają skuteczne podparcie w zakrętach i do tego nieźle się prezentują. Można je opcjonalnie doposażyć w funkcję prostego masażu. Mają certyfikat AGR. Z tyłu mogą przeszkadzać wąski otwór drzwi i dość wysoki próg podczas wsiadania. To samo ma miejsce w 308 i DS 4. Bagażnik o pojemności 597 litrów jest ustawny i foremny (o 80 l więcej względem PHEV-a). W razie potrzeby można położyć oparcia asymetrycznej kanapy i zyskać 1634 l. Przyzwoity wynik.

Projekt kokpitu nie jest przesadnie wyszukany i dodatkowo zdominowany przez czarne tworzywa. Przed oczami kierowcy widnieje spłaszczona u dołu, wielofunkcyjna kierownica, a tuż za nią wkomponowano zestaw wirtualnych wskaźników o przekątnej 10 cali. Jest czytelny, ma zmienną grafikę i możemy go personalizować. Środki przekazu są jednak oszczędne. Taką samą wielkością dysponuje centralny ekran. Bezprzewodowo łączy się ze smartfonami bazującymi na Apple CarPlay i Android Auto.

Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo vs. VW Golf Variant 1.5 eTSI
Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo vs. VW Golf Variant 1.5 eTSIfot. Piotr Mokwiński

Nowy interfejs możemy programować względem własnych preferencji. Plus za wysoką rozdzielczość i przyzwoity system kamer. Minus za niektóre opcje, do których dotarcie zajmie dłuższą chwilę. Co ciekawe, o ile w blisko spokrewnionym Peugeocie mamy do czynienia z opcjonalnym ekranem i-Toggles umożliwiającym umieszczenie weń pięciu wybranych opcji, o tyle w Astrze znajdziemy fizyczne guziki do sterowania, chociażby klimatyzacją, podgrzewaniem i wentylacją foteli oraz kierunkiem nawiewu. Jakość tworzyw to solidny poziom, ale w dolnej partii moglibyśmy oczekiwać lepszych plastików.

Volkswagen Golf idzie przetartym szlakiem

Golf jest z nami od 1974. Obok Toyoty Corolli, to prekursor klasy kompaktowej. W Europie wyprzedził swoje czasy, "motoryzując" wiele rynków. Wespół z Garbusem na stałe zapisał się w kronikach historycznych. Obecnie ma coraz słabszą konkurencję i wciąż jako jedna z nielicznych konstrukcji oferuje trzy rozwiązania napędowe do wyboru. W tej kategorii notujemy remis z Astrą, choć w Oplu nie spotkamy niestety sportowych wersji. Szkoda.

W liftingu VW próżno szukać rewolucji i rozwiązań na miarę skoku cywilizacyjnego. Wóz w każdym calu jest poprawny, wręcz konserwatywny i to jego siła. Ósma generacja może i nie wzbudzi sensacji na paryskim wybiegu mody, ale przekonuje twardymi faktami. To przede wszystkim niski współczynnik oporu powietrza – 0,27. Kolejny element stanowią seryjne światła diodowe. Pośród opcji znajdziemy też matrycowe reflektory IQ.Light LED Matrix. Trzeba przyznać, że warto do nich dopłacić 6100 zł (pakiet Tech). Są adaptacyjne i w udany sposób oświetlają przestrzeń przed nami. Sprawnie funkcjonują również na drogach ekspresowych i autostradach. Są lepsze od flagowych świateł dostępnych w Oplu.

Warto też wiedzieć, że auto bazuje na platformie MQB. Variant ma 463 cm długości i 179 szerokości. Wymiary niemal tożsame z siódmą generacją. To oznacza, że VW nie ulega modzie na pompowanie gabarytów w nieskończoność. Ważniejsza jest kompaktowość modelu, wpływająca bezpośrednio na uniwersalność. Rozstaw osi ustalono na poziomie 267 cm. Jest zatem wyraźnie węższy od Astry i ma mniejszy odstęp między osiami. Przy okazji modernizacji, pojawiły się nowe wzory aluminiowych obręczy w rozmiarze od 15 do 18 cali i kilka świeżych lakierów. Ciekawie przedstawia się niebieski Anemone i szary Oyster. Oba wymagają dopłaty przekraczającej trzy tysiące złotych. Biały wyceniono na 1540 zł.

Volkswagen Golf Variant 1.5 eTSI
Volkswagen Golf Variant 1.5 eTSIfot. Piotr Mokwiński

Voklswagen Golf zapewnia wyższą jakość w kabinie

Kabina ósemki została niemal pozbawiona fizycznych przełączników. Z lewej strony kierownicy pojawił się panel przeniesiony wprost z Audi. Po liftingu pozostał na swoim miejscu. Obsługuje światła i ogrzewanie tylnej szyby. Podobny styl cechował responsywny zestaw guzików przytwierdzonych do trójramiennej, wielofunkcyjnej kierownicy, ale to już przeszłość (poza wersją R). Projektanci na życzenie klientów powrócili do klasycznych przełączników. Są o niebo wygodniejsze i bardziej przewidywalne.

Przed oczami kierowcy wpisano cyfrowy kokpit ze zmienną grafiką (10,2 cala). Przedstawia się ciekawie i jest dość czytelny. To standard w każdej wersji. Więcej się na nim dzieje w stosunku do Opla. Centralny wyświetlacz ma 10,4, a w opcji 12,9 cala. To on stanowi największą zmianę w kabinie. Niezmiennie, współpracuje z nawigacją, internetem i dobrej jakości kamerą cofania. Jego obsługa wymaga przyzwyczajenia, a na nierównościach trzeba być wytrwałym, by wcelować w pożądaną ikonkę. Należy też pamiętać, że multimedialnym kombajnem możemy sterować za sprawą inteligentnego asystenta głosowego. Menu przypomina oprogramowanie stosowane w nowym Touaregu i ID.7. Dość łatwo się z nim zaprzyjaźnić i lepiej wypada od oplowskiej elektroniki.

Golf zbiera też dobre noty za jakość materiałów wykończeniowych. Na pokładzie nie zabrakło nastrojowego podświetlenia LED niektórych paneli, tapicerki z tkaniny lub częściowo skórzanej i wykończenia w stylu fortepianowym, na którym błyskawicznie pokazują się odciski palców. Warto mieć pod ręką szmatkę z mikrofibry. To, na co czekali kierowcy to podświetlony panel zawiadujący głośnością multimediów i temperaturą nawiewu klimatyzacji. Mała rzecz, a cieszy. W kwestii miejsca nie możemy narzekać. 267-centymetrowy rozstaw osi wystarczy, by zabrać na pokład cztery dorosłe osoby. W tej kategorii oba auta wypadają podobnie. Może z lekkim wskazaniem na Opla. Bagażnik mieści 611, a po złożeniu asymetrycznego oparcia 1642 l.

Volkswagen Golf Variant 1.5 eTSI
Volkswagen Golf Variant 1.5 eTSIfot. Piotr Mokwiński

Opel Astra ma trzy cylindry i 8-stopniowy automat

W katalogu Opla znajdziemy jednostki zasilane prądem, benzyną i olejem napędowym. To trzycylindrowe 1.2 Turbo i wysokoprężny 1.5 D. Oba silniki spełniają normy Euro 6d i łączą się z manualnymi lub automatycznymi, 8-stopniowymi przekładniami. Wariant EDTC sprzężono z 6-biegowym automatem. Ukłonem wobec przyszłości są warianty hybrydowe typu plug-in. Oparto je na motorze 1.6 Turbo dysponującym doładowaniem i standardowo pancernym, hydrokinetycznym automatem. My natomiast otrzymaliśmy do testów egzemplarz z miękką hybrydą bazującą na układzie 48 V. Tutaj pierwsze skrzypce w każdej sytuacji gra silnik spalinowy współpracujący z automatyczną skrzynią biegów. Miejsce motoru elektrycznego znalazło się między spalinowym a skrzynią biegów. Niewielkich rozmiarów urządzenie pełni rolę alternatora oraz rozrusznika, korzystając z instalacji 48 V.

Do budowy układu MHEV posłużył dobrze znany, benzynowy motor 1.2 PureTech. By go dostosować do nowej technologii, inżynierowie ze Stellantisa przeprojektowali 40 procent elementów ruchomych i stałych. Niemniej, silnik wciąż ma trzy cylindry i wydaje specyficzny dźwięk, choć nie tak natarczywy, jak jego pozbawiony elektrycznego wsparcia odpowiednik. Przy okazji modernizacji, moc wzrosła do 136 KM, a moment obrotowy wciąż wynosi 230 Nm i jest dostępny przy 1750 obr./min. Elektryk z magnesami trwałymi dodaje skromną porcję 28 KM i 55 Nm. Pozwala jednak na krótkich odcinkach poruszać się jedynie w trybie bezemisyjnym. Dotyczy to niskich prędkości, manewrowania na parkingu, pełzania w korku czy swobodnego toczenia w mieście.

Jak to się sprawdza w praktyce? Elektryczne wsparcie poprawiło charakterystykę 1.2 Turbo. Pracuje bardziej harmonijnie i generuje mniej wibracji przenoszących się do kabiny. Wyraźnie lepiej reaguje na dociskanie gazu, choć katalogowe dane tego nie potwierdzają. Sprint do setki trwa w tym przypadku 9 sekund, a prędkość maksymalna wynosi 210 km/h. Jedną z ważniejszych modyfikacji jest instalacja nowej, dwusprzęgłowej przekładni automatycznej. EDTC działa znacznie lepiej niż stosowany wcześniej hydrokinetyk. Całość funkcjonuje płynniej i przyjemniej, choć potrafi wydawać dziwne dźwięki i czasem szarpnąć w najmniej spodziewanym momencie.

Zawieszenie Astry osadzone na 18-calowych kołach skutecznie radzi sobie z nierównościami. Harmonijnie tłumi ubytki w asfalcie i gwarantuje pewność nie tylko na prostej, lecz również w dynamicznie pokonywanych łukach. Problem ma natomiast z poprzecznymi przeszkodami, gdzie spod nóg zaczynają dobiegać głuche, niezbyt przyjemne dźwięki. Nadwozie nie wykazuje tendencji do wychylania, a samochód na granicy przyczepności zachowuje się neutralnie. Dobrze należy też ocenić układ kierowniczy. Całkiem wiernie przekazuje kierowcy informacje na temat aktualnego położenia kół. Ponadto może pracować w kilku trybach. W dynamicznym siła wspomagania nieco maleje, co wywołuje większy opór na kierownicy. Trzeba przyznać, że w tej kwestii Niemcy poszli w słusznym kierunku. Musimy jeszcze wspomnieć o zużyciu paliwa. Producent podaje, że w cyklu mieszanym wynosi od 4,5 do 5,8 l. To wyniki zbliżone do tych, które da się uzyskać przy spokojnej jeździe w trasie. W mieście siódemka na wyświetlaczu nie będzie rzadkim widokiem. Podobnie przy maksymalnych prędkościach autostradowych.

Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo
Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbofot. Piotr Mokwiński

Voklkswagen Golf ma o jeden cylinder więcej

Paleta jednostek Volkswagen obejmuje benzyniaki, diesle, miękką hybrydę i plug-ina. Największym powodzeniem cieszy się 1.5 eTSI. Silnik napędza większość modeli koncernu VAG i trzeba przyznać, że robi to naprawdę skutecznie. Bazowa, 116-konna odmiana zadowoli spokojnych kierowców. Nie grzeszy dynamiką, choć na papierze wygląda zupełnie przyzwoicie – 9,9 sekundy do setki z manualną przekładnią. Lepiej jednak postawić na wariant o mocy 150 KM. Najlepiej z miękką hybrydą. Ta potrafi być wyjątkowo oszczędna. Różnica między nimi to 5300 zł. W tym przypadku mamy do dyspozycji 250 Nm i dwusprzęgłową, 7-stopniową przekładnię. Manual też jest dostępny (bez miękkiej hybrydy), ale to właśnie DSG stanowi ciekawszy, a przede wszystkim bardziej komfortowy wariant. Skrzynia sprawnie żongluje przełożeniami, choć czasem potrafi wykazać się lekką zwłoką, co przekłada się na subiektywne wrażenie niezbyt dobrej dynamiki. To złudne, bo Golf jest całkiem szybki.

Przy wykorzystaniu pełnego potencjału, pierwsza setka pojawia się na liczniku po 8,6 sekundy. Na drugą musimy czekać znacznie dłużej, by w końcu wskazówka prędkościomierza skończyła bieg na 224 km/h. Istotne, że auto nie ma większych problemów z wyprzedzaniem. Motor dostaje zadyszki dopiero w okolicy 140-150 km/h. W tej kategorii Astra zostaje nieco w tyle. Zawieszenie Golfa osadzone na 18-calowych kołach skutecznie radzi sobie z nierównościami. Daje jeszcze więcej precyzji względem Astry i jednocześnie lepszą izolację akustyczną. Dobrze należy też ocenić układ kierowniczy. W specyfikacji R-Line zadowoli kierowców o trochę bardziej sportowym usposobieniu. Jest odpowiednio mięsisty. W kwestii akustyki autostradowej, w obu samochodach możemy swobodnie rozmawiać do 150-160 km/h.

Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo
Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbofot. Piotr Mokwiński

W kategorii zużycia paliwa, w mieście komputer pokładowy wskaże od 5,5 do 7,5 l. Podobnie na autostradzie. W spokojnej trasie na ciekłokrystalicznym ekranie pokażą się wartości rzędu 4,3-4,7 l. Co ważne, przy wysokich prędkościach Golf pewnie trzyma obrany kierunek i nieźle izoluje od hałasu z zewnątrz. Względem zwykłego TSI, zużycie paliwa jest o około 10-15 procent niższe. Istotne, że nowej generacji hybryda współdziała z nawigacją i czyta drogę. Auto potrafi samo zwalniać przed zakrętem, terenem zabudowanym czy ograniczeniami prędkości. Wystarczy stosować się do zaleceń wyświetlanych na ciekłokrystalicznym zestawie wskaźników.

Miękka hybryda od VW czy Opla?

Tandem wspomagany prądem działa nieco płynniej w 4-cylindrowym VW. Oba auta potrafią być za to nad wyraz oszczędne również na autostradzie, co poddaje w wątpliwość kupno diesla. Golf dokłada trochę lepsze wykończenie, lepszą dynamikę i szersze możliwości konfiguracji. Opel natomiast nie ma się czego wstydzić w kategorii przestrzeni i właściwości jezdnych. Te dwa niemieckie wozy są rozsądną propozycją dla rodzin szukających wygody i miejsca. Pozostaje jeszcze cena. Opel w obecnej kampanii promocyjnej startuje z poziomu 98 000 złotych – 1.2 Turbo 110 KM. Wersja EDTC z bieżącego rocznika zaczyna się od 125 500 zł. Polecamy jednak dołożyć 10 tysięcy do odmiany GS i zarezerwować drugie tyle na dodatki. Oferta zupełnie przyzwoita. Cennik Golfa jest na zbliżonym poziomie – od 103 190 zł za 1.5 TSI 116 KM. 150-konną hybrydę wyceniono na 126 290 zł, a z uwagi na więcej gadżetów na liście opcji, dość szybko dobijemy do 150-160 tysięcy zł. Samochody udostępniły do testu: Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. i Stellantis Polska Sp. z o.o. Firmy nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.

Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo vs. VW Golf Variant 1.5 eTSI
Opel Astra Sports Tourer 1.2 Turbo vs. VW Golf Variant 1.5 eTSIfot. Piotr Mokwiński
Więcej o: