Polacy są wciąż dość sceptycznie nastawieni do samochodów bezemisyjnych, co najlepiej widać po rankingach sprzedaży. Około dwóch procent udziału w motoryzacyjnym torcie to margines. Rynek wtórny również nie rozpieszcza. Sumując dane z kilku największych portali ogłoszeniowych mamy około 300 tysięcy pojazdów szukających nowego właściciela, ale zaledwie pięć tysięcy to elektryki. Mizernie i ta sytuacja będzie się zmieniać niezbyt dynamicznie. Niemniej, dzięki rządowym dopłatom i umiarkowanemu entuzjazmowi, wiele modeli całkiem szybko traci na wartości, co tylko działa na korzyść klienta. Sprawdźmy zatem, co kupić za 70-80 tysięcy złotych.
To jeden z ważniejszych modeli koreańskiego producenta (produkowany od 2017 do 2023 roku). Przede wszystkim z uwagi na przynależność do coraz modniejszego segmentu crossoverów B. Drugi aspekt dotyczy zespołów napędowych. Niewielu jest na rynku konkurentów oferujących aż trzy dostępne źródła napędu. Spalinowa Kona znana jest od kilku lat. Interesująco przedstawia się natomiast odmiana hybrydowa i elektryczna. Najmniejszy w gamie crossover to przedstawiciel segmentu B. Ma 416,5 cm długości, 180 szerokości i 156,5 wysokości. Rozstaw osi wynosi 260 cm. Konę można osadzić na 18-calowych felgach ze stopów lekkich i wyposażyć w pełni reflektory LED o przeciętnej wydajności. Prześwit wynosi przyzwoite 17 cm. Przedział pasażerski do złudzenia przypomina ten stosowany w Konie z napędem spalinowym. Główna różnica polega na nieco wyższym umiejscowieniu podłogi. Pod nią ukryto akumulatory. Siedzi się trochę wyżej, ale widoczność w każdym kierunku jest dobra. W miejsce lewarka zmiany biegów, mamy do dyspozycji przyciski. Miejsca w dwóch rzędach w zupełności wystarczy dla czterech dorosłych osób. Bagażnik zmieści 332, a po złożeniu oparcia 1114 litrów.
Kona występuje w dwóch wersjach. Podstawowa ma 136 KM i baterię o pojemności 39,2 kWh. To wystarcza, by pokonać 289 kilometrów na pełnym „baku" (według WLTP). Znacznie ciekawiej przedstawia się najmocniejsza specyfikacja o mocy 204 KM. W tym przypadku otrzymujemy akumulatory 64 kWh netto i zasięg przekraczający 440 km. Warto jednak wiedzieć, że podczas typowo miejskiej jazdy można przejechać jeszcze więcej. Przyspieszenie do setki wynosi 7,6 sekundy. Mając w kieszeni 75 tysięcy złotych, możemy pokusić się o egzemplarze ze skromnym przebiegiem z lat 2019-2020 z akumulatorem o pojemności 64 kWh netto.
To auto, którego prawie nie widać na ulicach. Owszem, spalinowe specyfikacje dość dobrze wpisały się w wielkomiejski klimat, ale o elektrykach słyszało niewielu. Skromna popularność przekłada się na dobrą relację ceny do jakości. Samochodu, który pojawił się w salonach w połowie 2020. Niemieckiego crossovera zbudowano na modułowej płycie CMP, która pozwoliła zaprzęgnąć wiele nowoczesnych technologii. To przede wszystkim matrycowe reflektory IntelliLux składające się z 14 segmentów. Światła przeciwmgłowe też mogą być wyposażone w diody. Smaczek stanowi również Opel Vizor. To pas przedni tworzący naturalną całość i nawiązujący wprost do legendarnego Opla Manty pierwszej generacji. Auto ma 415 cm długości, zaś rozstaw osi wynosi 255,7 cm.
Wystrój kokpitu jest przejrzysty. Zastosowano tu Pure Panel składający się z najpotrzebniejszych elementów. Przed oczami kierowcy wpisano 7-calowy ekran ze zmienną grafiką. Tyle samo cali ma jednostka centralna. W bogatszych wersjach wirtualne wskaźniki mają 12, natomiast centrum dowodzenia multimediami 10 cali. Układ łączy się z telefonami opartymi na Apple CarPlay i Android Auto. W opcji znajdziemy kamerę cofania o zasięgu 180 stopni, adaptacyjny tempomat, fotel kierowcy z funkcją masażu oraz system automatycznego parkowania. Z przodu jest wygodnie, ale z tyłu brakuje miejsca przed kolanami. Bagażnik elektrycznej Mokki mieści od 310 do 1060 litrów.
Zdecydowaną większość crossoverów Opla napędza benzynowe 1.2 Turbo o mocy 100 lub 130 KM. Alternatywę dla klasycznych napędów stanowi wariant bezemisyjny. Wyposażono go w akumulator litowo-jonowy składający się z dodatkowego układu kontroli temperatury i 216 ogniw. Ma pojemność 46 kWh netto, co pozwala przejechać w cyklu mieszanym do 324 km (WLTP). Nastawmy się jednak na 220-270 km. Generator prądu rozwija 136 KM i 260 Nm, co przekłada się na niezłe osiągi. Pierwsza setka pojawia się na liczniku po 9 sekundach. Istotnym jest fakt, że doładowanie baterii do 80 procent zajmuje 30 minut (transfer do 100 kW). Nieco ponad 70 tysięcy złotych wystarczy na crossovery z lat 2021-2022 z przebiegiem rzędu 20-40 tysięcy kilometrów. Elektryczną Corsę z tożsamym napędem wyceniono podobnie, ale tutaj to roczniki 2022-2023.
Kwota 75 tysięcy złotych pozwala już myśleć o zakupie designerskiego BMW i3. Miejskiego, elektrycznego BMW produkowanego od 2013 do 2022. Nowatorskie nadwozie nie ma problemów jakościowych. Do wnętrza prowadzą podwójne drzwi, dzięki czemu także do kanapy dostęp jest bezproblemowy. Jak na markę premium przystało, jakość materiałów we wnętrzu jest dobra. I3 gwarantuje przestrzeń wystarczającą na codzienne dojazdy do pracy dla czterech osób. Do dyspozycji mamy dwa ekrany prezentujące bieżące parametry jazdy i multimedia, skórzaną tapicerkę oraz szyberdach. BMW ma 4 metry długości, a rozstaw osi ustalono na poziomie 257 cm.
Od tego modelu Bawarczycy zaczęli elektryfikację Europy i swojej gamy. Auto zasiliło wiele firm udostępniających pojazdy na minuty, godziny, doby. To jednak przeszłość, bo aktualna oferta jest zupełnie inna. To większe maszyny i z potężniejszymi parametrami. W BMW i3 mamy napęd na tylną oś. Niezłe osiągi zapewnia jednostka o mocy 170 KM i 250 Nm. Rzeczywisty zasięg to 130-150 kilometrów w sprzyjających warunkach. Blado wypada dziś akumulator trakcyjny o pojemności 22 kWh. W 2017 zmodernizowano auto i zaoferowano baterię 33,2 kWh brutto. Na deser wprowadzono najbardziej rozsądną odmianę oddającą użytkownikowi 37,9 kWh netto i zasięg ocierający się o 300 kilometrów. Tutaj podniesiono też moc do 184 KM, co pozwala na sprint do setki w 6,9 sekundy. BMW jest dość popularne na rynku wtórnym, zatem z naszym budżetem możemy pokusić się o auta z lat 2019-2020. Z dobrym wyposażeniem i skromnym kilometrażem.
To kultowy model. Jest z nami od wielu lat i regularnie przechodzi modernizacje. Przy okazji powstają też limitowane edycje specjalne, a także sportowy Abarth. 500e to propozycja wytwarzana od 2021. Tutaj wzrok przyciągają dzielone reflektory LED i chromowane listwy przenikające w kierunkowskazy. Klamki są zwalniane elektrycznie, a w nadkolach mogą gościć rozmaite wzory aluminiowych obręczy w udany sposób kontrastujące z wyrazistymi lakierami. Kolejne, unikatowe rozwiązanie to nadwozie 2+1. Z jednej strony mamy do dyspozycji jedne drzwi, zaś z drugiej parę. Tylna otwiera się pod wiatr i ułatwia dostęp do wnętrza. Dodatkowy punkt za rozmiary – 363 cm długości i 168 szerokości. Zaparkujemy wszędzie.
Wnętrze Fiata pachnie świeżością. Spłaszczona u dołu, wielofunkcyjna kierownica łączy retro z nowoczesnością. Za nią wpisano wirtualne zegary ze zmienną i czytelną grafiką. Największe wrażenie robi jednak centralny ekran, który w topowej odsłonie ma 10,25 cala. Potrafi bezprzewodowo łączyć się z urządzeniami opartymi na Android Auto lub Apple CarPlay. Ma dotykową obsługę i szerokie możliwości personalizacji. Z lewej strony mamy do dyspozycji szereg skrótów do najważniejszych funkcji. Resztę przestrzeni dopasowujemy do własnych preferencji.
Producent przewidział dwa rodzaje napędu. Słabszy generuje 95 KM i dysponuje akumulatorem o pojemności 21,3 kWh netto, zaś mocniejszy ma 118 KM i baterię 37,3 kWh netto. Jeśli zdecydujemy się na topową wersję, sprint do setki zajmie 9 sekund. Moment obrotowy w postaci 220 Nm dostępny jest od startu, zatem Fiat całkiem żywiołowo reaguje na dociskanie gazu. Mamy też do dyspozycji trzy tryby jazdy i efektywną rekuperację, która pozwoli na znaczne ograniczenie korzystania z pedału hamulca. Stylowa pięćsetka jest najmniejszym elektrykiem w gamie i jednocześnie jednym z najdroższych aut w palecie Fiata, choć szybko tracącym na wartości. 75-80 tysięcy złotych wystarczy na egzemplarze ze znikomym przebiegiem z lat 2021-2023.
Powojenną Europę zmotoryzował Volkswagen Garbus. Samochód z założenia funkcjonalny, pojemny i wystarczająco dynamiczny, by pokonywać komfortowo długie trasy. Do tego przystępny cenowo. Przez kilka dekad sprzedano ponad 20 milionów egzemplarzy na całym świecie. Kolejny rozdział otworzył Golf w 1974. Zapoczątkował segment kompaktów i do dziś wyznacza standardy oraz bije wszelkie rekordy sprzedaży. Na początku 2020 na rynku pojawiło się 8 wcielenie niemieckiego bestsellera. Rok 2020 to dla Volkswagena kolejny ważny krok. Do klientów trafiły pierwsze sztuki ID.3. Model miał przebić popularnością Garbusa i Golfa, a także wyznaczyć nowy kierunek dla świata motoryzacji, przynajmniej w pierwotnym założeniu. Realia rynkowe pokazały, że droga nie jest lekka.
Z zewnątrz elektryczny Volkswagen wygląda dość nowocześnie. Ma adaptacyjne światła LED, 19-calowe obręcze ze stopów lekkich oraz sporą powierzchnię przeszkloną. Liczne akcenty odcinające się kolorystycznie od lakieru mogą się podobać. Wóz ma gabaryty zbliżone do Golfa – 426,5 cm długości, 181 szerokości i 156,5 wysokości. Spory jest również rozstaw osi. Wynosi 276,5 cm, co zbliża ID.3 do Passata B8 (o 2 cm więcej). W podstawowej otrzymujemy baterię o pojemności 45 kWh. Drugi poziom to 58 kWh netto. Tutaj moc to 204 KM, sprint do setki trwa 7,9 s, a zasięg w teorii wynosi 420 KM (dane producenta). Na szczycie gamy znajduje się Volkswagen potrafiący pokonać do 550 kilometrów (według WLTP). Korzystanie ze stacji szybkiego ładowania (100 kW) zapełni magazyn energii do 80 procent w 45 minut. Jej maksymalna pojemność to 77 kWh netto. Utrata wartości aut elektrycznych jest wyraźnie większa względem spalinowych. Tym samym, dysponując założonym budżetem, możemy pozwolić sobie na ID.3 z lat 2020-2021. Większość egzemplarzy ma baterię o pojemności 58 kWh netto.
Kupno maszyny bezemisyjnej ma sens w przypadku eksploatacji w obrębie metropolii. Przynajmniej takiej z akumulatorem o pojemności 45-55 kWh netto. Codzienne dojazdy do pracy i ładowanie z domowego gniazdka daje im sens ekonomiczny. W przeciwnym razie musimy, być przygotowani na wysokie ceny uzupełniania energii na publicznych stacjach i wciąż przeciętną infrastrukturę w wielu obszarach Polski. Niemniej, używane elektryki zyskują na ekonomicznym potencjale. Zwłaszcza dla osób, które mieszkają w domach i w nocy mają dostęp do preferencyjnej stawki rzędu 1,10-1,20 zł za 1 kWh. Przy średnim zapotrzebowaniu na poziomie 12-14 kWh w cyklu miejskim, 100 kilometrów wyssie z kieszeni niecałe 15 złotych. Tankowanie na publicznych słupkach podniesie tę kwotę nawet trzykrotnie.