Mercedes ma AMG, BMW ma M, Audi ma S i RS, a Porsche? I chociaż może się wydawać dziwne, że stawiam niemieckiego konia na równi ze zwykłymi autami premium, to niestety tak muszę zrobić, bo przybliżę wam SUV-a. A zatem, co ma Porsche? Trzy litery G-T-S. Dokładnie tak. Porsche Cayenne GTS w odmianie Coupe to dzisiejszy bohater testu. Jaki jest? Czy dobrze mi się nim jeździło? Odpowiedzi na te pytania przeczytacie poniżej.
Jest pewien problem z samochodami Porsche. W ramach jednego modelu jest tyle wersji wyposażenia, że trudno uchwycić te delikatne zmiany, które je wyróżniają. Jedynie wprawne oko fana marki, jest w stanie zarejestrować, co się zmieniło pomiędzy wersjami.
Dlatego podejdźmy do dzisiejszego bohatera z czystą kartą. Zwróćmy uwagę, jaki jest i co w nim jest interesującego. Zacznijmy od suchych wymiarów, które prezentują się następująco: 4930 mm długości, 1989 mm szerokości i 1654 mm wysokości. To całkiem spory samochód, ale dosyć lekki jak na swoje gabaryty, gdyż jego masa własna wynosi 2220 kg. Duża w tym zasługa wykorzystania lekkich zamienników, których nie uświadczymy w zwykłej wersji Cayenne.
To, co oczywiście przyciąga wzrok, to ścięty tył, którego z wiadomych powodów nie ma w zwykłej wersji SUV-a. Tylko tyle i aż tyle. O ile w klasycznym SUV-ie auto przypomina mi słonia, o tyle tutaj, dzięki tej subtelnej zmianie (ale znaczącej) auto zyskuje charakteru. Oczywiście każdy z wymienionych powyżej producentów posiada w swojej ofercie auta ze ściętym tyłem, ale to właśnie w przypadku Cayenne dostrzeżemy lekkość tego fragmentu, jak i auta w ogólnym rozrachunku. Wspomniane rozwiązanie dodaje szczyptę dramatyzmu do masywnej bryły. Całość podkreślają cztery końcówki rur wydechowych, oczywiście w ciemnym kolorze, które przypadną do gustu każdemu, kto ma w sobie dziecko. Wzrok przyciąga również czarny napis Porsche oraz wysuwany spojler adaptacyjny.
Patrząc z profilu, nadal dostrzegamy ścięty dach. Wymieńmy jednak, za co trzeba było dopłacić: czarny spojler dachowy – 2008 zł, lusterka zewnętrzne lakierowane na kolor czarny – 2780 zł, klamki w kolorze czarnym - 1235 zł, przyciemnione szyby – 2595 zł. Do tego należy doliczyć lakier Quarzite Grey Metallic za 5992 zł oraz napis "PORSCHE" w kolorze czerwonym za 2162 zł. Ten ostatni element jest… dyskusyjny jeśli rozpatruje się go pod względem estetycznym. Z jednej strony to zrozumiałe, że producent pokazuje, że można "urozmaicić" swoje auto, ale za nakleję, bo tym właśnie jest wspomniany napis, zapłacić ponad 2 tys. zł? Całość ratują, gęsto żebrowane felgi w rozmiarze 21 cali. O dziwo, one akurat są w cenie.
Przód auta bardzo przypomina ten w zwykłym Cayenne. Widoczne są duże wloty powietrza i lekko zmodyfikowany zderzak. Światła przednie, podobnie jak te tylne są przyciemniane, co świadczy o sportowym charakterze modelu.
Porsche Cayenne GTS Coupe ma w sobie sportową prezencję. Twórcy ze Stuttgartu wiedzieli, jak wnieść życie w model, który w moim odczuciu był lekko skostniały. Model jako całość bardzo mi się spodobał, gdyż był dyskretny. Najsłabszym elementem był ten koszmarny, czerwony napis, który całe szczęście nie był obligatoryjny i można go nie zamawiać. Szare nadwozie elegancko podkreśla linie i wszelkie załamania, co dodaje klasy temu nisko osadzonemu sportowcowi.
Przejdźmy do wnętrza, które jest odciskogenne. Kabina układem praktycznie nie różni się niczym szczególnym w stosunku do klasycznego Cayenne’a. Niemniej ma kilka smaczków, które wyróżniają tę wersję wyposażenia od zwykłego modelu.
Model testowany posiadał pakiet wykończenia wnętrza GTS z elementami w kolorze Carmine Red. Kosztuje on 11.238 zł. Dalej mamy pakiet wykończenia wnętrza włóknem węglowym (4013 zł), rozszerzony pakiet wykończenia wnętrza z uchwytami wykończonymi materiałem Race-Tex z kontrastowymi przeszyciami, kosztuje 4909 zł. Następnie, wzrok przyciąga kierownica z materiałem Race-Tex i włóknem węglowym z podgrzewaniem za 3211 zł, personalizowane klucze z lakierowanym wykończeniem za 1915 zł, tarcza stopera Sport Chrono i tarcza cyfrowego obrotomierza w kolorze Carmine Red za 2780 zł, uchwyty w podsufitce z zamszu za 4014 zł, listwy progowe z włókna węglowego i podświetlane za 6794 zł oraz oznaczenie modelu wytłoczone na podłokietniku za 1668 zł.
Elementy, które nie są pokryte włóknem węglowy lub materiałem Race-Tex wykończono czarnym lakierem fortepianowym, czyli materiałem, za którym wszyscy wręcz przepadają. Ogólnie rzecz biorąc, pojazd posiadał wiele zakamarków, gdzie schowa się kurz oraz powierzchni, na których będą widoczne odciski palców. Przykładem takiej powierzchni są ekrany. W sumie na pokładzie znajdują się trzy ekrany. Pierwszy za kierownicą, którego konfiguracja chwilę zajmuje, drugi na środku, odpowiedzialny za media i ustawienia oraz trzeci przed pasażerem, którego zawartość nie jest widoczna dla kierowcy. Koszt tego gadżetu to 7381 zł. Co on daje? Praktycznie nic więcej, czego nie daje ekran główny.
To, co może irytować, to brak przycisków cofnięcia utworu oraz odebrania połączenia z kierownicy. Obydwie czynności musimy wykonać na ekranie dotykowym, co zmusza nas do oderwania wzroku podczas jazdy. Możemy natomiast przesunąć na kolejny utwór. Na to przycisk już się znalazł.
Tylna kanapa niczego nie oferuje specjalnego. Możemy ją złożyć, na konsoli środkowej mamy obsługę klimatyzacji i złącza USB. Przestrzeń nad głową jest zadowalająca, pomimo ściętego dachu.
Przestrzeń bagażowa wynosi 592-1502 litrów. Spokojnie zmieścimy tam kije golfowe, większe zakupy czy zabierzemy się na wakacje.
Wnętrze jest dosyć dobrze wykonane, wszystko do siebie pasuje i w ogóle nie powinno się, do czego tutaj przyczepić. Niemniej, czuć, że czegoś brakuje. Materiały premium, ale jakby przykurzone. Ten sam kotlet odświeżany kolejny raz, przez co nie ma efektu wow! Niemniej podróż we wnętrzu GTS-a jest bardzo przyjemna. O czym przeczytacie już za chwilę.
No właśnie. Jak się jeździ tym potworem, który pod maską ma silnik V8 z biturbo o pojemności 3996 cm3? Pod stopą mamy do dyspozycji 500 KM mocy i 660 Nm momentu obrotowego. Dźwięk jest fenomenalny, a wciśnięcie pedału gazu powoduje, że obojętnie z jaką prędkością jedziemy, auto zbiera się natychmiastowo. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h z pakietem Sport Chrono wynosi 4,4 s., a od 0 do 200 km/h w 16,7 s. Prędkość maksymalna to 275 km/h. Moc przekazywana jest na wszystkie koła za pośrednictwem 8-biegowej przekładni Tiptronic S.
Dzięki skrętnej tylnej osi (8834 zł) oraz Porsche Dynamic Chassis Control Sport (16.987 zł) auto trzyma się drogi, jakby było przyklejone. Responsywny układ kierowniczy stwarza wrażenie, jakby nasze dłonie sterowały bezpośrednio kołami, a nie za pomocą kierownicy. Jazda jest gładka niczym po jedwabiu. I jeszcze raz podkreślę – dźwięk! To istna przyjemność, nawet bez sztucznego podbicia, które można włączyć w menu samochodu.
Kolejną zaletą są sportowe fotele, które doskonale trzymają w zakrętach. Co prawda twarde boczki na wysokości ud, mogą być dla niektórych za twarde, ale spełniają funkcję, którą im powierzono. Zawieszenie może także być trochę za twarde jak na SUV-a, ale pamiętajmy, że mówimy tutaj o samochodzie o zacięciu sportowym. Niemniej, zawieszenie dobrze tłumi nierówności. Widok za kierownicy również jest zadowalający. Nawet w tylnym oknie, które wydaje się zbyt pochylone. Jakby co, jest jeszcze system kamer 360 stopni.
Największy problem moim zdaniem, to kwestia spalania. Jeżdżąc po mieście, ale także trochę w trasie udało mi się osiągnąć konsumpcję na poziomie 14-15 litrów/100 km. Sporo, w szczególności, że zatankowane auto pod korek gwarantowało zasięg 416 km. Według komputera pokładowego. Zabawa GTS-em, przyspieszanie i chęć usłyszenia warkotu powoduje, że wlana benzyna szybko macha nam ręką na pożegnanie. Gdyby benzyna miała rękę. Chociaż czy przyszły właściciel tego modelu przejmuje się ceną benzyny i jak często trzeba go tankować? Wątpię. Chyba że musi zbyt często zatrzymywać się na postój.
To, co jednak najbardziej przypadło mi do gustu, to prezencja tego samochodu. Jeździ się wyśmienicie. Zakazy? W tym samochodzie nie obowiązują. Podam przykład tego jak wygląd tego samochodu wpływa na innych. Jakiś czas temu miałem okazję wziąć udział w otwarciu sezonu wyścigów konnych na warszawskim Służewcu. Traf chciał, że zaproszenie otrzymałem do loży honorowej, co upoważniało mnie do wjazdu przez bramę VIP. Duże było moje zaskoczenie, jak bez jakiegokolwiek sprawdzania zaproszeń mogłem wjechać nie tylko przez wspomniany wjazd, ale także zaparkować pod głównym budynkiem. Wystarczyło tylko przyjechać dobrze wyposażonym Porsche i wszelkie ograniczenia nie dotyczyły mnie i tego samochodu.
Jest to złoty bilet do fabryki czekolady, który kosztuje 712 tys. w podstawie, a testowany egzemplarz kosztował 824.509 zł. Zatem opcji dołożono za 112.509 zł. To sporo, za auto, które… no właśnie, tutaj pojawia się problem. Z jednej strony zdaję sobie sprawę z tego, że jest to wyjątkowe auto, z fenomenalnym silnikiem, prowadzeniem i przyspieszeniem, którym chce się jeździć i naprawdę dał mi sporo frajdy. Z drugiej jednak strony nie zachwycił mnie. Wszystkiego jest dużo, a nawet za dużo. Daje przyjemność przez kilka minut, a później brakuje mi tego czynnika X, który sprawiałby, że chciałbym przekraczać swoje i jego granice. Nie czuje też tych pieniędzy, które musiałbym za niego wydać. Chociaż, może z drugiej strony właśnie o to chodzi? Nie jest co prawda dyskretny, a tylko fani docenią jego ukryte piękno wyróżniające GTS-a na tle innych wariantów Cayenne, ale może w tym jest metoda? Dla mnie jest to wyjątkowy samochód, który docenią koneserzy marki.
Samochód udostępniła do testu firma Porsche Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.