Homologacyjne przepisy wymuszają na producentach ustawianie licznika w ten sposób, by nie do końca pokazywał faktyczną prędkość. Wszystko ze względów bezpieczeństwa. Nawet jeśli widzimy, że jedziemy z prędkością 50 km/h, raczej nie jest to prawda. Chodzi o to, by zwiększyć czas na reakcję spowodowaną nieprzewidzianym zdarzeniem na drodze.
W miarę wzrostu prędkości wzrasta różnica między tym, co wskazuje licznik, a prędkością faktyczną. Przy 50 km/h różnica ta wynosi zazwyczaj 1-2 km/h, natomiast przy 140 km/h może sięgać nawet około 10 km/h. Warto wiedzieć, że tego typu odchylenia są celowe i wynikają z obowiązujących przepisów. Gdyby nie były uwzględnione, żaden pojazd nie zostałby dopuszczony do sprzedaży na terenie Unii Europejskiej. Można więc śmiało powiedzieć, że nie istnieje samochód, którego prędkościomierz nie zawyża wskazań.
Na stronie internetowej Polskiego Związku Motorowego znajdziemy wzór określający dopuszczalny margines błędu prędkościomierza:
0 ≤ V1 - V2 ≤ (V2 / 10) + 4 km/h
gdzie:
Przykładowo: jeśli samochód jedzie realnie 100 km/h, to zgodnie z powyższym wzorem licznik może pokazywać od 100 do nawet 114 km/h.
W dzisiejszych czasach najdokładniejszym sposobem pomiaru realnej prędkości są aplikacje GPS lub specjalistyczne urządzenia, takie jak DriftBox. Dzięki tej technologii można odczytać prędkość z dokładnością do tysięcznych części sekundy, co pozwala precyzyjnie określić, o ile przekłamuje licznik w naszym aucie.