Za co wielu kierowców uwielbiało Citroeny sprzed lat, takie jak słynny DS, CX, BX czy XM? Najlepsze modele zawsze miały oryginalny wygląd i wyjątkowe rozwiązania techniczne. Nie zawsze były piękne, ale zwykle oryginalne i wyjątkowe. Pochodną własnego kierunku rozwoju technicznego był też wyjątkowo wysoki komfort jazdy tymi samochodami. W czasach globalizacji koncernów i unifikacji gamy modelowej zachowanie oryginalnego charakteru nie jest łatwe, ale Citroen robi, co może. Nowy SUV Citreon C5 Aircross został skonstruowany na wspólnej platformie koncernu Stellantis: STLA Medium, ale się różni od pozostałych modeli, które na niej powstały. Jedną z unikalnych cech ma być niezwykle wysoki komfort jazdy, dzięki czemu podróżowanie tym samochodem ma znów zacząć się kojarzyć z latającym dywanem.
W przeszłości mówiło się, że Citroeny płyną po drogach tak gładko, że jazda nimi jest jak podróż latającym dywanem. Tak sie działo dzięki powszechnemu stosowaniu w modelach francuskiego producenta hydropneumatycznego zawieszenia kół, które było jednym ze znaków rozpoznawczych Citroena. Inny stanowiła wyjątkowa stylizacja ich nadwozi oraz wnętrz. Czasem nawet za cenę idealnej ergonomii, ale auta z podwójnym szewronem na atrapie chłodnicy musiały być przede wszystkim oryginalne. Bodaj ostatnim modelem, który łączył te cechy, była limuzyna C6. Nowy Citroen C5 Aircross próbuje nawiązać do historii i robi to całkiem zgrabnie, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę wszystkie ograniczenia. Oglądałem go w Paryżu podczas premiery, która zbiegła się ze 100-leciem iluminacji wieży Eiffla z 28 maja 2025 roku. Wówczas na jednej z najsłynniejszych kontrukcji na świecie została wyświetlona reklama Citroena. To był przełomowy moment w historii motoryzacyjnego marketingu.
Produkcyjna wersja Citroena C5 Aircross nie różni się bardzo od modelu koncepcyjnego pokazanego w 2024 na salonie motoryzacyjnym w Paryżu. To dobra wiadomość, bo dzięki temu będzie trudno go pomylić na ulicy z jakimkolwiek innym SUV-em, nie tylko koncernu Stellantis, ale w ogóle. Uwagę zwraca przede wszystkim efektowne oświetlenie, które zarówno z przodu, jak i z tyłu składa się z potrójnych oddzielnych punktów świetlnych. Dzięki temu po zmroku Citroen C5 Aircross będzie robił równie duże wrażenie, jak wieża Eiffla. Sylwetka samochodu nie jest tak awangardowa, jak Citroenów z przeszłości, ale trzeba pamiętać, że dzisiaj projektanci muszą stawiać czoła wielu ograniczeniom: ekonomicznym, wynikającym ze stosowania wspólnej architektury technicznej, a przede wszystkim tym, które stawia powietrze. Podobno sylwetka C5 Aircrossa mimo kanciastych linii jest bardzo aerodynamiczna. Udało się uzyskać atrakcyjny współczynnik oporu powietrza, który uwzględnia również powierzchnię czołową bryły: S*Cx=0,75. Poprzedni C5 Aircross miał ten parametr na poziomie 0,84. W wersji elektrycznej to oznacza dodatkowe 30 pokonanych kilometrów.
A co z uczuciem "latającego dywanu" w trakcie jazdy? Citroen nie zastosował w C5 Aircross zawieszenia hydropneumatycznego. Zamiast tego użył podwójnych amortyzatorów z przodu (jeden odpowiada za tłumienie kompresji, drugi - odbicia) z progresywnymi hydraulicznymi ogranicznikami, które podobo sprawią, że samochód ma wyjątkowo dobrze tłumić nierówności drogi. Brzmi obiecująco, ale wolałbym się o tym przekonać na żywo. Na to na razie nie było szans. Za to mogłem obejrzeć wnętrze nowego modelu. Króluje w nim duży pionowy centralny ekran spływający w dół deski rozdzielczej niczym wodospad. Cała konsola przypomina meble w salonie, zarówno jeśli chodzi o projekt, jak i materiały użyte do jej wykonania. Wspomniany ekran to największy wyświetlacz dotykowy, jaki kiedykolwiek znalazł się w aucie koncernu Stellantis. Poza tym dzięki temu, że Citroen C5 Aircross urósł o 15 cm (do 465,2 cm), a jego rozstaw osi zwiększył się o 6 cm (do 278,4 cm), w środku jest dużo miejsca. Dotyczy to zwłaszcza kanapy z tyłu i bagażnika, który ma pojemność 651 l. Wnętrze może być bogato wyposażone, włącznie z dużym konfigurowalnym wyświetlaczem przeziernym na przedniej szybie (tzw. HUD) i licznymi układami elektronicznymi wspomagającymi kierowcę.
Bardzo lubię, kiedy producent samochodów daje klientom duży wybór napędów, zamiast zmuszać do konkretnego. Dlatego cieszę, że nowego Citroena C5 Aircross będzie można kupić w wersji hybrydowej (145 KM), jako PHEV z możliwością ładowania z gniazdka (195 KM, z możliwością przejechania 86-100 km w trybie elektrycznym) oraz prawdziwie elektrycznej (210 KM lub 230 KM). Mocniejszy e-C5 Aircross będzie też miał większą baterię (97 kWh zamiast 73 kWh), co pozwoli przejechać do 680 km bez ładowania wg. normy WLTP. Po dekadzie z okładem od pojawienia się na rynku popularnych elektryków, ich zasięg zaczyna być taki, że trudno mieć o to jakiekolwiek pretensje. Postęp dokonuje się szybciej, niż się spodziewaliśmy. Baterię e-C5 Aircross można ładować z mocą do 160 kW.
Kolejną ciekawą cechą nowego modelu Citroena jest lokalizacja produkcji na Starym Kontynencie. Dotyczy to również wersji elektrycznej. Samochód będzie wytwarzany w słynnej fabryce w Rennes w Bretanii, co nikogo nie dziwi. Ciekawszą informacją jest to, że jego akumulator trakcyjny będzie produkowany również we Francji, w Douvrin, a moduł napędu elektrycznego w Tremery przez spółkę joint-venture. To samo dotyczy silnika z magnesami trwałymi, natomiast falowniki dostarczą zakłady w Valenciennes. Dzięki temu metka "made in France" w przypadku C5 Aircross jest rzeczywiście uzasadniona. To ważne nie tylko ze względów patriotycznych, ale i kosztów oraz terminów produkcji. Poleganie na partnerach z innych kontynentów z wielu powodów, jest coraz bardziej ryzykowne.
Czy nowy model C5 Aircross pomoże Francuzom wrócić do dawnej chwały? Chciałbym, żeby tak było, bo świat jest nudny, kiedy brakuje w nim odwagi i oryginalności. Wszystkiego dowiemy się tego latem 2025 roku, kiedy poznamy polskie ceny nowego modelu. W przypadku mniejszego C3 oferta jest dobra, dzięki czemu ten miejski Citroen święci sukcesy na wielu europejskich rynkach. Jeśli z C5 Aircross stanie się podobnie, Citroen jeszcze może zacząć błyszczeć w Europie, jak wieża Eiffla w 1925 roku. Oby tak się stało, bo tak zasłużona i ciekawa, historyczna marka nie powinna być skazana na zapomnienie. W artykule wykorzystano zdjęcia producenta. Materiał został zrealizowany na wyjeździe sfinansowanym przez Stellantis Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.