Pojawił się w 1972 r., a projekt nadwozia opracował Włoch, Giorgetto Giugiaro. Nad Wisłą dopiero auta sprzed trzech dekad zaczęły generować przyspieszone bicie serca i tak zostało do dziś. Ósme wcielenie Passata produkowano od 2014 do 2023 r. tradycyjnie jako eleganckiego sedana i praktyczne kombi. Powstawała też odmiana Alltrack z nieco zwiększonym prześwitem i plastikowymi osłonami karoserii. Tym razem twórcy zastosowali skuteczne zabezpieczenie antykorozyjne - w przeciwieństwie do dwóch poprzednich generacji. Co ciekawe, gdy Passat debiutował w Polsce, cenniki startowały od około 85 tysięcy zł. Wspomnień czar.
Zachowawczy design przyciąga rzesze wiernych klientów, poszukujących eleganckiego auta do pracy i dla rodziny. Volkswagen mierzy 477,5 cm długości, 183 szerokości i 147,5 wysokości. Rozstaw osi wynosi 278,5 cm. W cenniku pojawiły się też wydajne reflektory LED. Są adaptacyjne, zatem dynamicznie regulują snop światła, by nie oślepiać innych kierowców. To opcja, ale warto poszukać takiej sztuki. Bagażnik? Od 650 do 1780 litrów.
W palecie silników benzynowych mamy do dyspozycji wyłącznie doładowane jednostki z rodziny TSI. Wybierać możemy między czterocylindrowymi 1.4 TSI 125-150 KM, 1.8 TSI 180 KM i 2.0 TSI 190-280 KM. Wyposażono je w bezpośredni wtrysk paliwa, turbosprężarkę i tym razem wyraźnie poprawiony napęd rozrządu ze względnie tanim w wymianie paskiem (koszt operacji to około 1000 złotych). Po liftingu w 2018, w katalogu pojawił się 1.5 TSI o mocy 150 KM. W każdym przypadku warto co tysiąc km sprawdzać stan oleju silnikowego.
Duża poprawa jakościowa zaszła w gamie wysokoprężnej. Bazowa propozycja zadowoli tylko flegmatycznych kierowców. 1.6 TDI o mocy 120 KM zapewnia jedynie wystarczającą dynamikę. Rozpędza się do setki w 10,8 sekundy. Jest jednak niebywale wstrzemięźliwy, spalając nawet poniżej 5 l oleju napędowego w spokojnej trasie. Wśród używanych, największą liczbę egzemplarzy wyposażono w silnik 2.0 TDI o mocy 150 KM, 190 KM, 240 KM. Wszystkie jednostki korzystają z bezpośredniego wtrysku common-rail.
Mając w kieszeni 50 tysięcy złotych, z łatwością znajdziemy sztukę z lat 2016-2018. Dominują warianty wysokoprężne, choć benzyn nie brakuje. Przebiegi większości egzemplarzy przekraczają 180 tysięcy kilometrów, a znaczna część maszyn pochodzi z importu. To oznacza, że w przypadku skrzyni DSG, konieczny może być serwis sprzęgieł i mechatroniki.
Piątą generację Forda Mondeo, ulubieńca flot, znamy od 2012 r. W Europie zadebiutowała dwa lata później. W ofercie znalazł się sedan, liftback i praktyczne kombi. Dynamiczna sylwetka przyciąga spojrzenia. Co istotne, Mondeo V nie ma problemów z korozją, co dotyczy także egzemplarzy importowanych zza oceanu. Wymiarami nieznacznie przewyższa Passata. Ma 487 cm długości, 185 szerokości i 148 wysokości. Rozstaw osi wynosi 285 cm.
Wnętrze skrojono z myślą o czterech dorosłych osobach. Co ciekawe, mimo sporych gabarytów karoserii, bagażnik liftbacka to skromne 458 l, co nie jest imponującym wynikiem w segmencie. Jeszcze mniej oferuje hybryda, ale to margines oferty. Znacznie lepiej ma się rzecz w kombi – od 488 do 1605 l.
Wśród silników benzynowych, Ford oferował tylko doładowane propozycje z serii EcoBoost. Do dyspozycji mamy rachityczny, 1.0 Ecoboost o mocy 125 KM - zadowoli mało wymagających kierowców. W tym przypadku możemy spotkać się z awarią uszczelki pod głowicą i niezbyt efektywnym układem chłodzenia. O wiele więcej zapewniają jednostki 1.5 i 2.0 EcoBoost o mocy 160-165, 203-240 KM. Silniki korzystają z bezpośredniego wtrysku paliwa, doładowania i paska rozrządu w kąpieli olejowej.
Dla oszczędnych przewidziano diesle 1.5 TDCI 120 KM, 1.6 TDCI 115 KM i najbardziej odpowiedni i szczególnie polecany 2.0 TDCI 150-210 KM. Jednostki z francuskim rodowodem (1.6 i 2.0 TDCI to konstrukcje koncernu PSA) są dopracowane i bezproblemowe. Już 150-konna odmiana z powodzeniem wystarczy do bezpiecznego połykania autostrad. Kolejny mocny punkt to cena. Nasz budżet wystarczy na maszyny z roczników 2018-2019.
Ikoną praktyczności i bezpieczeństwa jest trzecia, ostatnia generacja Volvo V70. Szwedzkie kombi produkowane było od 2007 do 2016 r. wykorzystując platformę znaną z S80 czy Forda Mondeo. Ascetyczny design idzie w parze z nienagannym zabezpieczeniem antykorozyjnym i montażem wszystkich elementów.
Wnętrze to przykład ascetycznego designu, braku dynamicznych przetłoczeń i jakichkolwiek sportowych akcentów. Kokpit wykonano również z dobrych i wytrzymałych materiałów uniemożliwiających ocenę rzeczywistego przebiegu. Co ważne, obsługa większości funkcji odbywa się za sprawą fizycznych przełączników. Przestrzeni w zupełności wystarczy dla czwórki podróżnych. Centymetrów nie brakuje przed kolanami i nad głowami. Za plecami podróżników wygospodarowano całkiem duży kufer. Mieści od 575 do 1600 l.
Początkowo w ofercie silników benzynowych były tylko jednostki z pośrednim wtryskiem paliwa, bez trudu współpracujące z instalacją LPG. Wybierać możemy między dopracowanymi 2.5 Turbo R5 200 KM, 3.2 R6 243 KM czy 2.0 145 KM pochodzącym z magazynów Forda.
Przy okazji liftingu wprowadzono nowoczesne doładowane silniki z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Czterocylindrowe 1.6 Turbo i 2.0 Turbo to konstrukcje Forda (Ecoboost) o mocy 145 KM i 203 KM. Na szczycie gamy uplasowało się paliwożerne dzieło szwedzkich twórców 3.0 R6 Turbo generujące 285-304 KM. Im większa pojemność, tym większa trwałość napędu. W wielu przypadkach wystarczy regularny serwis oleju co 10-12 tysięcy kilometrów i paska rozrządu co 80-100 tysięcy.
Paleta silników diesla składa się z czterocylindrowych 1.6 D i 2.0 D autorstwa koncernu PSA. Dysponują bezpośrednim wtryskiem common-raill i mocą 109 i 136 KM. Zużywają nikłe porcje oleju napędowego, zapewniając przy tym mizerne osiągi. W późniejszych latach zastąpione zostały dość udanym, autorskim pięciocylindrowym dieslem Volvo 2.0 D o mocy 163 KM. Znacznie lepszym wyborem jest topowy 2.4 D o mocy 163-215 KM. Zużywa niewiele więcej paliwa, oferuje dużo lepsze osiągi i okazuje się trwalszym rozwiązaniem.
Diesle nierzadko łączą się z automatem opracowanym przez firmę Aisin. To niestety jeden ze słabszych elementów szwedzkiej układanki. Jego remont bez trudu pochłonie 6-8 tysięcy zł. Niemniej, V70 uchodzi za dobry wóz. Dysponując kwotą 40-50 tysięcy zł, z powodzeniem możemy się rozglądać za autami z roczników 2012-2014. Mamy w nich dominację diesla.
Insignia tak mocno wtopiła się w krajobraz polskich dróg, że nie robi już większego wrażenia (od 2017 do 2022 r.). Zwłaszcza w wersjach flotowych okraszonych szarym lakierem i 17-calowymi obręczami ze stopów lekkich. Cennik od zawsze był jednak bogaty i oferował wiele gadżetów poprawiających aspekt wizualny. Z naszym budżetem, śmiało możemy polować na całkiem nieźle wyposażone sztuki. Z reflektorami LED, skórzaną tapicerką i panoramicznym oknem dachowym.
W kwestii rozmiarów Opel wciąż pozostaje jednym z największych przedstawicieli gatunku. Grand Sport (limuzyna) ma 490,5 cm długości, 186 szerokości i 142,5 wysokości. Rozstaw osi wynosi 283 cm. Kombi oznacza długość na poziomie 499 cm. Dobre noty zbiera też bagażnik. W standardowej konfiguracji mieści 490 litrów. Po złożeniu asymetrycznego oparcia kufer pochłonie 1450 l. Kombi przewiezie od 560 do 1665 l.
Wszystkie silniki benzynowe to niezłe i cenione konstrukcje z rodziny EcoTec. Bazę stanowi 1.5 Turbo generujący 140 lub 165 KM. Ofertę uzupełnia optymalny dla tego segmentu 1.6 Turbo o mocy 200 KM i 280 Nm, a szczyt gamy to 2.0 Turbo 200 KM i 400 Nm. Po liftingu na przełomie 2020 i 2021, w ofercie pozostał jedynie dwulitrowiec występujący w odmianach 170 KM, 200 KM oraz 230 KM.
Dla zwolenników wysokoprężnego serca przygotowano 1.6 CDTI o mocy 110 KM i 136 KM. To dobry motor, choć warto w nim co jakiś czas zerkać na łańcuch rozrządu, który lubi się przedwcześnie rozciągnąć. Dynamika umiarkowana. Więcej mocy i lepszą dynamikę gwarantuje 2.0 – 170 KM lub 210 KM. To autorskie konstrukcje Opla. Co ciekawe, po modernizacji w 2020 w tym flagowym modelu pojawił się trzycylindrowy diesel 1.5 rozwijający 122 KM.
Druga generacja flagowego w Europie Opla ma jedną z lepszych na rynku relacji ceny do jakości. Za 45-50 tysięcy złotych znajdziemy nieźle utrzymane egzemplarze z lat 2018-2020. Przeważająca ich część dysponuje napędem wysokoprężnym. Im młodszy wóz, tym łatwiej trafić na benzyniaka z doładowaniem.