Mazda przez lata przyzwyczaiła nas do samochodów, które niekoniecznie wygrywały osiągami, ale potrafiły przekonać czymś znacznie trudniejszym do zmierzenia. Był i jest to charakter. CX-6e wchodzi jednak do świata, w którym konkurencja coraz częściej stawia na ogromne ekrany, efektowne światła, imponujące liczby i rozwiązania rodem z elektroniki użytkowej, dlatego przed Mazdą stanęło zadanie znacznie trudniejsze niż samo stworzenie kolejnego elektrycznego SUV-a. Japończycy musieli udowodnić, że w takim samochodzie wciąż może być miejsce na emocje.
CX-6e powstała w wyniku współpracy Mazdy, jej europejskich i japońskich zespołów oraz chińskiego partnera Changan. Samochód jest produkowany w Chinach, w zakładzie w Nankinie, gdzie od lat powstają modele Mazdy, a obecnie z tej samej fabryki wyjeżdża także elektryczna Mazda 6e, a teraz dołącza do niej wspomniana CX-6e. To ważne, bo choć samochód ma japoński znaczek, jego techniczne korzenie są mocno związane z chińskim przemysłem motoryzacyjnym i doświadczeniem Changana w dziedzinie samochodów elektrycznych.
Największym atutem CX-6e jest moim zdaniem jej wygląd. Mazda nie próbowała stworzyć kolejnego anonimowego elektrycznego SUV-a, którego sylwetka ma przede wszystkim poprawiać współczynnik oporu powietrza.
Samochód jest długi, niski i mocno osadzony na kołach, a opływowa linia nadwozia sprawia, że 4,85 m długości nie rzuca się w oczy tak mocno, jak można byłoby się spodziewać. Projekt jest rozwinięciem języka Kodo, ale w znacznie bardziej futurystycznej formie, przez co CX-6e wygląda trochę jak samochód koncepcyjny, który ktoś przez pomyłkę dopuścił do produkcji seryjnej.
Testowany przeze mnie egzemplarz w lakierze Nightfall Violet dodatkowo wzmacnia to wrażenie. Fiolet zmienia się w zależności od oświetlenia, potrafi być intensywny i głęboki, ale w cieniu przechodzi niemal w czerń, dzięki czemu mocno podkreśla przetłoczenia nadwozia. Do tego dochodzi czarny dach, który optycznie obniża sylwetkę, oraz 21-calowe aerodynamiczne obręcze, standardowe w wersji Takumi Plus. Miałem tego pecha, że podczas pierwszych jazd niebo było głównie zachmurzone, ale kolor i tak robił wrażenie podczas tych nielicznych momentów, gdy słońce się przebijało.
Mazda bardzo mocno pracowała nad aerodynamiką, ale zrobiła to w typowy dla siebie sposób, czyli próbując połączyć funkcję z formą. Charakterystyczne przednie „skrzydło" podświetla się podczas otwierania samochodu oraz ładowania, a za nim znajdują się aerodynamiczne kanały,
które kierują przepływ powietrza ponad atrapą chłodnicy i nad maską. Podobne rozwiązanie zastosowano przy słupkach C, gdzie specjalnie zaprojektowane kanały powietrzne mają pomagać w uzyskaniu lepszego przepływu powietrza wokół tylnej części nadwozia.
Ciekawym elementem są również kamery boczne, które w Takumi Plus zastępują klasyczne lusterka. Kamery umieszczone na zewnątrz przekazują obraz na niewielkie ekrany OLED znajdujące się wewnątrz drzwi, a Mazda deklaruje, że rozwiązanie zwiększa pole widzenia o 30 proc. i dodatkowo poprawia aerodynamikę. To jeden z tych elementów CX-6e, przy których trudno oprzeć się wrażeniu, że samochód próbuje jednocześnie być autem i gadżetem przyszłości.
Pod lekko futurystycznym nadwoziem kryje się bardzo praktyczna konstrukcja. Rozstaw osi wynosi 2902 mm, co pozwoliło wygospodarować dużo miejsca dla pasażerów, szczególnie na tylnej kanapie. Bagażnik ma 468 litrów przy załadowaniu do linii dachu, a po złożeniu drugiego rzędu można uzyskać nawet 1434 litry przestrzeni, co sprawia, że CX-6e może bez problemu pełnić funkcję rodzinnego samochodu na dłuższe wyjazdy.
A jakby tego było mało, to dodatkowo dochodzi frunk o pojemności 80 litrów. To bardzo przydatne rozwiązanie w elektryku, bo przewody do ładowania można schować z przodu i nie trzeba za każdym razem wyciągać ich spod podłogi głównego bagażnika. Zresztą rozwiązanie to dobrze znamy, w niektórych autach u konkurencji. Samochód jest więc trochę jak dobrze zaprojektowana walizka: z zewnątrz wygląda efektownie, ale najważniejsze okazuje się to, ile rzeczy można schować w środku, a w przypadku CX-6e można schować wiele rzeczy.
Gdybym miał porównać ten model, to patrzenie na niego przywodzi na myśl patrzenie na zabawkę. Wiele elementów tego nadwozia zdecydowanie odbiega od tego, co oferuje wiele innych konkurencyjnych pojazdów, a nawet to, co oferuje producent we własnej gamie. Auto wydaje się ekscytujące już poprzez samo stanie w miejscu. Po prostu dobrze się patrzy na ten model.
Wnętrze CX-6e jest zaskakująco spokojne jak na samochód, który z zewnątrz wygląda tak odważnie. Mazda wykorzystała tutaj japońską filozofię, czyli świadomie wykorzystuje puste przestrzenie, dzięki czemu kabina nie została przeładowana przyciskami i ozdobnikami. Co dla jednych będzie zaletą, a dla innych wadą.
W testowanym egzemplarzu połączenie fioletu i bieli Maztex tworzyło bardzo charakterystyczny klimat, ale mimo nietypowych kolorów wnętrze pozostało proste i eleganckie. Jest trochę jak ciastko, ekler z efektownym wykończeniem.
Najważniejszym elementem kokpitu jest oczywiście ogromny, panoramiczny ekran o przekątnej 26 cali, który rozciąga się od centralnej części deski rozdzielczej aż przed pasażera. Ma proporcje 32:9 i może być podzielony na dwie strefy, dzięki czemu pasażer otrzymuje własną przestrzeń do obsługi wybranych funkcji (bardzo ograniczonych). W praktyce wygląda to trochę tak, jakby ktoś wyjął monitor z pokoju gamingowego i wbudował go w deskę rozdzielczą samochodu.
Jest jednak jedna rzecz, która od razu zwraca uwagę kierowcy. Za kierownicą nie znajdziemy klasycznego cyfrowego zestawu wskaźników, ponieważ Mazda zdecydowała się na rozwiązanie alternatywne w postaci dużego wyświetlacza Head-Up Display. Odważne, a zarazem futurystyczne rozwiązanie. Informacje dotyczące jazdy i nawigacji pojawiają się bezpośrednio przed oczami kierowcy, więc teoretycznie wszystko powinno być bardziej naturalne i bezpieczne.
Problem zaczyna się wtedy, kiedy kierowca jeździ w okularach z polaryzacją, tak jak ja to robię często. W moim przypadku informacje wyświetlane na szybie były wtedy niemal niewidoczne, a tym samym cały pomysł z HUD-em tracił dużą część swojej przewagi, a nawet może to okazać się niebezpieczne lub mandatogenne. Zostaje wtedy główny ekran, na który trzeba już spojrzeć, odrywając wzrok od drogi, i właśnie tutaj rozwiązanie Mazdy zaczyna przypominać kompromis zamiast idealnej alternatywy.
Jeżeli jednak przeniesiemy się na tylną kanapę, to, CX-6e szybko przypomina, że jest pełnoprawnym rodzinnym SUV-em. Ilość miejsca na nogi wynosi 990 mm, a nad głową pozostaje 994 mm przestrzeni, co jak na samochód o tak opływowej sylwetce jest bardzo dobrym wynikiem. Przednie fotele zostały tak wyprofilowane, aby dodatkowo poprawić przestrzeń dla pasażerów drugiego rzędu, a pod nimi pozostawiono 150 mm miejsca na stopy.
W Takumi Plus dochodzą podgrzewane i wentylowane przednie fotele oraz podgrzewanie skrajnych miejsc z tyłu, a całość uzupełnia panoramiczny dach o powierzchni 1,05 m2. W rezultacie tylna część kabiny nie sprawia wrażenia miejsca, które powstało jako kompromis pomiędzy opadającym dachem a atrakcyjnym wyglądem. Wręcz przeciwnie, można odnieść wrażenie, że projektanci najpierw narysowali efektowną sylwetkę, a dopiero później znaleźli sposób, żeby człowiek się w niej wygodnie zmieścił. Osoby mające klaustrofobię mogą być pewne, że w CX-6e nie będą jej tak bardzo odczuwać.
Model potrafi również zaskoczyć drobnymi rozwiązaniami. Samochód rozpoznaje głos, również w języku polskim, reaguje na wybrane gesty (za sprawą kamery w panelu na podsufitce, którą możemy zakryć jak kamerę w laptopie) i oferuje kilka specjalnych trybów użytkowania, między innymi tryb relaksu, odpoczynku, komfortu dla zwierząt czy ustawienie przygotowane z myślą o wjeździe na myjnię. Do tego dochodzi 23-głośnikowy system audio, bezprzewodowe Apple CarPlay i Android Auto oraz cyfrowe lusterko wewnętrzne.
Wnętrze, jak już wspomniałem, jest spokojne i eleganckie. To przestrzeń, gdzie człowiek może odpocząć, a śliwkowy kolor siedzeń w połączeniu ze śnieżnobiałymi segmentami to strzał w dziesiątkę. To dobrze zaprojektowana przestrzeń. Także w niższej wersji wyposażenia, gdzie poza tapicerką, różni się również brakiem świetlnego paska na desce rozdzielczej.
Największym zaskoczeniem w układzie napędowym nie jest wcale moc 258 KM, ponieważ w świecie samochodów elektrycznych taka wartość nie robi już szczególnego wrażenia. Znacznie ciekawsze jest to, gdzie Mazda zdecydowała się tę moc przekazać. CX-6e ma bowiem napęd wyłącznie na tylną oś, co w przypadku dużego elektrycznego SUV-a jest rozwiązaniem dość nietypowym, szczególnie w czasach, gdy producenci chętnie dodają drugi silnik i napęd AWD. Tutaj po prostu tego nie ma, niezależnie od wersji wyposażenia.
Silnik synchroniczny AC umieszczony z tyłu rozwija 190 kW, czyli wspomniane 258 KM, oraz 290 Nm momentu obrotowego dostępnego w szerokim zakresie. Moc przekazywana jest przez jednostopniową przekładnię, a samochód waży minimum 2130 kg bez kierowcy. Mimo tej masy pierwsze 100 km/h pojawia się po 7,9 s na 19-calowych kołach lub po 8,1 s na 21-calowych, czyli takich, na jakich poruszałem się podczas pierwszych jazd.
Pod podłogą znajduje się akumulator litowo-żelazowo-fosforanowy LFP o pojemności 78 kWh i napięciu 364 V. Według danych producenta CX-6e zużywa średnio 18,9 kWh/100 km na 19-calowych kołach oraz 19,4 kWh/100 km na kołach 21-calowych. Oznacza to odpowiednio do 484 i 468 km zasięgu w cyklu WLTP.
Na szybkiej ładowarce DC samochód może przyjąć do 200 kW, a uzupełnienie energii od 10 do 80 proc. zajmuje deklarowane 24 minuty. Przy ładowaniu AC moc wynosi 11 kW, a pełne ładowanie ma potrwać około 8,5 godziny. W samochodzie zastosowano również pompę ciepła, która ma poprawiać efektywność ogrzewania kabiny podczas chłodniejszych dni.
I przechodzimy do jednego z ciekawszych aspektów tego samochodu. Otóż mowa tutaj o samej jeździe. Mazda podkreśla, że europejscy inżynierowie pracowali nad kalibracją zawieszenia, układu kierowniczego, hamulców, pedału przyspieszenia oraz rekuperacji, aby CX-6e zachowywało się zgodnie z oczekiwaniami kierowców na Starym Kontynencie. Firma odwołuje się przy tym do filozofii Jinba-Ittai, czyli możliwie bliskiej relacji pomiędzy samochodem a kierowcą.
I jeśli miałbym określić, jak jeździ się CX-6e, to użyłbym jednego słowa: europejsko. Auto ma optymalnie zestrojone zawieszenie, przez co pozbyło się charakterystycznego luzu, a wręcz gumowatości ze świata chińskich pojazdów. Zakręty pokonuje pewnie, nie przechyla się, a to duża zasługa nisko położonego środka ciężkości.
Na pochwałę zasługuje również wyciszenie auta. Nawet przy wyższych prędkościach autostradowych w pojeździe można kontynuować rozmowę bez podnoszenia głosu. Natomiast samo przyspieszenie jest takie samo, jak w większości elektryków. Szybkie i liniowe.
Warto zwrócić uwagę również na możliwość holowania przyczepy o masie do 1500 kg. Jak na elektrycznego SUV-a z jednym silnikiem i napędem RWD jest to całkiem interesująca wartość, która dodatkowo pokazuje, że CX-6e nie została zaprojektowana wyłącznie jako efektowny samochód do miasta.
Polska oferta CX-6e jest wyjątkowo prosta, ponieważ Mazda nie przygotowała rozbudowanej palety silników i wersji napędowych. Klient może wybrać między odmianą Takumi oraz Takumi Plus, ale w obu przypadkach otrzymuje ten sam akumulator 78 kWh, silnik o mocy 258 KM oraz tylny napęd. Różnice dotyczą przede wszystkim poziomu wyposażenia, kół i elementów wykończenia.
Podstawowa Mazda CX-6e Takumi kosztuje według cennika 206 100 zł brutto. Takumi Plus, czyli wersja odpowiadająca testowanemu przeze mnie samochodowi, została wyceniona na 219 000 zł. W przypadku testowego Nightfall Violet trzeba doliczyć 4900 zł za lakier, podczas gdy 21-calowe aerodynamiczne felgi są w Takumi Plus wyposażeniem standardowym.
Jak już wspomniałem na początku niniejszego artykułu, CX-6e jest produkowane w Chinach przez spółkę joint venture Changan-Mazda. Technologicznym bratem bliźniakiem CX-6e jest Deepal S07. I właśnie tutaj najlepiej widać, jak bardzo zmienił się świat motoryzacji: samochód z japońskim logo może mieć chińskie korzenie technologiczne, być produkowany w Chinach, a jednocześnie zostać dostrojony przez europejskich inżynierów z myślą o kierowcach w Europie. Świat bez barier w motoryzacji.
A dla kogo jest ten model? Otóż CX-6e jest przede wszystkim propozycją dla kierowcy, który chce elektrycznego SUV-a, ale nie chce jeździć kolejnym samochodem wyglądającym jak produkt z jednej fabrycznej matrycy. To również ciekawa propozycja dla kogoś, kto nie potrzebuje napędu na cztery koła i potrafi docenić zalety RWD.
Po pierwszych jazdach CX-6e pozostawia wrażenie samochodu, który nie próbuje na siłę udawać Tesli, Volkswagena czy kolejnego chińskiego SUV-a. Mazda bierze technologię, która w dużej mierze powstała dzięki współpracy z Changanem, opakowuje ją we własny język stylistyczny i dodaje do tego elementy, które mają budować charakter samochodu.
I być może właśnie dlatego CX-6e jest dziś tak interesująca. To nie jest już Mazda taka jak dawniej, ale jednocześnie nie jest to samochód, który całkowicie porzucił jej DNA. To elektryczny SUV z chińskimi korzeniami, japońskim charakterem i europejskim strojem. A odpowiedź na pytanie, czy taka mieszanka działa, najlepiej pozostawić kierownicy.
Materiał został zrealizowany na wyjeździe sfinansowanym przez Mazda Motor Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść ani wglądu w tekst przed publikacją.