Kilka lat temu prezes koncernu Toyota obiecał, że jego firma przestanie robić nudne samochody. Najwyraźniej słowa Akio Toyody dotyczyły również marki premium: Lexusa. O nowym modelu Lexus ES można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że jest nudny, a to dopiero początek zaskoczeń w trakcie poznawania go na żywo.
Szczerze mówiąc, nie uważałem ostatnio na lekcjach i umknęły mi informacje na temat nowego modelu Lexusa ES. Dopiero przed jego prezentacją dowiedziałem się, że musi zastąpić w europejskiej gamie oba duże sedany, bo dotychczasowy flagowiec Lexus LS znika z Europy. Dopiero kilka dni temu zobaczyłem, jak wygląda i do tej pory jestem w sporym szoku. To samochód o awangardowym wyglądzie. Kiedy zobaczyłem dwie generacje obok siebie, trudno mi było uwierzyć, że nie dzieli je dekada. A tak w ogóle to Lexus ES zadebiutował równocześnie z modelem LS w 1989 roku i oba tworzą historię tej marki od samego początku, jednak większość splendoru spłynęła na większego brata. Niesłusznie, o czym przekonałem się w trakcie krótkiej pierwszej jazdy po mazowieckich drogach.
Wygląd nowego modelu ES może budzić kontrowersje, ale raczej nie pozostawi nikogo obojętnego. W porównaniu z poprzednikiem zmiana jest radykalna, nie tylko jeśli chodzi o design, ale również w kwestii rozmiarów nadwozia. Lexus ES ósmej generacji jest większy od poprzednika w każdym wymiarze. Ma 514 cm długości, czyli aż o 16,5 cm więcej niż starszy model. Jego rozstaw osi wzrósł o osiem centymetrów, czyli do 295 cm. Nowy ES jest też wyższy od poprzedniego o 11-11,5 cm (155-156 cm w zależności od napędu) i szerszy o 5,5 cm (192 cm).
Tę różnicę czuć po zajęciu miejsca w kabinie. Jest odczuwalna zwłaszcza na tylnej kanapie, gdzie miejsca na nogi jest po prostu mnóstwo (o 7,7 cm więcej niż wcześniej w modelu ES), ale również z przodu. Nawet w porównaniu z aktualnym modelem LS z tyłu nowego Lexusa ES siedzi się wygodniej. Szok! Wrażenie przestrzeni potęgują jasne materiały użyte do wykończenia wnętrza. Jestem miło zaskoczony również ich jakością oraz nowoczesnym wyglądem kabiny. Projektantom Lexusa udała się trudna sztuka, bo w dzisiejszych czasach trudno stworzyć wnętrze, które wygląda oryginalnie.
To przy okazji jest na wskroś japońskie. Kraj pochodzenia ES-a łatwo odgadnąć, nawet jeśli go nie znamy. Minimalizm jest widoczny na każdym kroku, ale nie kosztem ergonomii. Pozycja za kierownicą jest wygodna, mimo że siedzi się wysoko, okrągła kierownica doskonale leży w rękach, a dotykowe przyciski robią miłą niespodziankę. Po ich wciśnięciu okazuje się, że to fizyczne przełączniki, które naprawdę się uginają pod naciskiem, a jednocześnie pozostają niewidoczne, dopóki nie są potrzebne. Takich efektownych stylistycznych smaczków na zewnątrz i w środku Lexusa ES jest znacznie więcej. Wystarczy się rozejrzeć, żeby zauważyć stylowy przełącznik napędu, wykończone alkantarą otoczenie wskaźników albo estetyczną, otwierającą się elektrycznie pokrywkę gniazda ładowania.
Kolejnym zaskoczeniem jest nowy system multimedialny koncernu Toyota. Jeszcze nie miałem z nim do czynienia, a pierwsze wrażenie jest bardzo dobre, bo współgra ze stylizacją kabiny. Pod względem graficznym jest czysty, wręcz minimalistyczny, działa szybko i od początku jest łatwy w obsłudze. To zaprzeczenie wszystkiego, co wiem o multimediach japońskich producentów aut, które do tej pory zawsze były trochę siermiężne. Jedyny chlubny wyjątek stanowiła Mazda, ale teraz dołącza do niej Lexus i Toyota, bo niemal taki sam system jest w nowym modelu RAV4.
Nowy Lexus ES będzie oferowany na polskim rynku w dwóch wersjach napędowych. Do ukochanej nad Wisłą hybrydy 6. generacji dołącza napęd elektryczny. Może mieć 224 KM w modelu 350e lub 343 KM w modelu 500e. Jeździłem tym drugim i jego osiągi nie pozostawiają wiele do życzenia. Owszem, konkurenci lubią epatować olbrzymimi mocami, ale komu są one potrzebne w prestiżowym sedanie? Mnie na pewno nie, bardziej cenię sobie komfort i efektywność energetyczną. Pierwsza jazda Lexusem 500e była krótka, więc trudno wyciągać z niej ostateczne wnioski, ale nowy model prezentuje się bardzo obiecująco pod jednym i drugim względem.
Komfort jazdy jest na naprawdę wysokim poziomie. W środku jest bardzo cicho, zawieszenie efektywnie wybiera nierówności, a samochód po prostu płynie po drogach. Przyspieszenie do setki tą wersją zajmuje 5,5 s, a prędkość maksymalna wynosi 180 km/h. Zaletą jest napęd na obie osie DIRECT4, który osiągnięto przez zastosowanie dwóch silników elektrycznych. Nie jeździłem słabszą wersją 350e, ale myślę, że jej wadą będzie nie tyle niższa moc, ile napęd wyłącznie na przednią oś.
Równie miło zaskoczyła mnie efektywność energetyczna 343-konnej wersji. Pomimo dwóch silników długości 514 cm, bagażnika o pojemności 517 l i masy własnej rzędu 2,2-2,3 tony zużycie energii na zróżnicowanej trasie (miasto, boczne drogi, autostrada), chociaż niezbyt długiej trasie wyniosło tylko 13,7 kWh/100 km. Ważniejsze, że nie odbywa się to kosztem innych właściwości tego samochodu. Kierowca nie ma uczucia, że projektanci poszli na jakikolwiek kompromis. Obie wersje napędowe - elektryczna i hybrydowa - powstały na tej samej platformie TNGA-K, ale je modułowa konstrukcja jest od początku projektowana z myślą o różnych napędach.
Dzięki temu zasięg w cyklu mieszanym wg WLTP WLTP modelu ES 500e wynosi około 500 km (od 494 do 529 km). Wersja 224-konna ponoć jest jeszcze bardziej oszczędna i pozwala na przejechanie do 581 km. Muszę ponarzekać tylko na maksymalną moc ładowania, która wynosi skromne 150 kW. W dzisiejszych czasach to trochę mało, jak na prestiżową limuzynę, chociaż warto poczekać do sprawdzenia, jak wygląda czas w praktyce, bo sporo zależy też od przebiegu krzywej ładowania. Jednak dopóki Lexus będzie stosować instalację o napięciu 400 V, to będzie technicznym ograniczeniem wydajności uzupełniania energii.
Nie ma aut bez wad, ale w Lexusie ES 500e jest ich zaskakująco mało. Japoński sedan na pewno nie jest samochodem dla każdego, ale przede wszystkim nie jest nijaki. Jego zdecydowany charakter zaskakuje, wnętrze mnie zachwyciło, a wysoki komfort jest cechą charakterystyczną tak samo, jak w przypadku większości Lexusów, które powstały od 1989 roku. Myślę, że w Polsce znajdzie się wystarczająco dużo klientów skłonnych zapłacić za te zalety 280 500 zł. Tyle kosztuje najtańsza elektryczna odmiana ES 350e Prestige. Testowany przeze mnie model 500e kosztuje co najmniej 294 600 zł, w zależności od wyposażenia. To ceny promocyjne z okazji rozpoczęcia sprzedaży, bo standardowe będą sporo wyższe. Poza tym polski przedstawiciel koncernu Toyota Central Europe ciągle czeka na najlepiej wyposażone odmiany Omotenashi. A co z modelem hybrydowym? Umiarkowani fani elektromobilności muszą poczekać trochę dłużej, ale za to hybryda będzie otwierać cennik nowego Lexusa ES kwotą 260 100 zł za wersję 300h FWD.