Wszyscy producenci sportowych aut boją się elektryfikacji jak ognia. Po pierwsze chodzi o osiągi. Niemal każdy elektryk ma dobre, dlatego trudno zaimponować potencjalnym klientom drogich sportowych modeli, kiedy nawet rodzinne SUV-y przyspieszają w trzy sekundy do setki. Po drugie chodzi o wysoką masę. Już Colin Chapman twierdził, że sportowy samochód musi być lekki. W przypadku bateryjnych elektryków to niemożliwe. Wreszcie dźwięk - kiedy go brakuje, znika spora część z przyjemności z jazdy. Są też zalety stosowania takiego napędu w sportowych autach, ale wady spędzają sen ich projektantom.
Hyundai nie jest żadną słynną sportową marką, ale ma bardzo prężnie działający oddział Hyundai N. Dzięki pracującym w nim ludziom osiągnął sztukę, która nie wychodzi znacznie bardziej uznanym producentom. Wyeliminował prawie wszystkie słabe strony elektryków i stworzył samochód, który daje niesamowitą frajdę z jazdy. W dodatku udało się to zrobić z rodzinnym sedanem, który z powodu kontrowersyjnej stylizacji niektórzy nazywają wanną przewróconą do góry dnem. Na początku, kiedy dowiedziałem się, że prezentacja Ioniqa 6 N została zorganizowana na najlepszym torze wyścigowym w Korei, na którym przez cztery lata ścigały się bolidy Formuły 1, popukałem się w głowę. Później okazało się, że to ja byłem w błędzie.
Ponieważ w przeszłości jeździłem Hyundaiem Ioniq 5 N, pamiętam, że sportowy oddział Hyundai N potrafi robić wyjątkowe elektryki. Mimo to wątpiłem. Rodzinny sedan zupełnie nie pasował mi do takiej koncepcji. Na szczęście błądzić jest rzeczą ludzką, za to dobrze przeżywać miłe rozczarowania. Model Ioniq 6 ma nietypowy wygląd nawiązujący do tzw. streamlinerów, czyli pojazdów z lat 30., 40. i 50. minionego wieku o opływowych kształtach. Nigdy nie byłem fanem tego pomysłu, ale muszę przyznać, że sportowa stylizacja wersji 6 N działa na korzyść tego auta. Zawsze wyglądało nietypowo, po ubraniu w spoilery i dwukolorowy lakier jest jeszcze dziwniejsze, ale przy okazji zyskało zdecydowany zadziorny charakter. Przy okazji, czy zauważyliście, że to wersja po liftingu? Dzięki niemu przód auta zaczął wyglądać bardziej atrakcyjnie. Poza tym przy innych zaletach Hyundaia Ioniq 6 N wygląd schodzi na drugi plan.
Znacznie lepiej prezentuje się wnętrze Hyundaia Ioniq 6 N. Jest czarne, rasowe, przestronne, porządnie wykonane i bardzo ergonomiczne. System multimedialny działa szybko i jest bardzo ładny, a idealną pozycję za kierownicą łatwo znaleźć. Od razu poczułem się w nim jak w sportowym samochodzie. Poza tym kabina jest wykończona solidnie i bardzo przestronna. Na szczęście po ruszeniu z miejsca jego czar nie prysł. Hyundai Ioniq 6 N ma bardzo podobny układ napędowy do wspomnianego już starszego modelu 5 N, ale nie jest kopią tego modelu. Ma inne propocje i dłuższy rozstaw osi, a środek ciężkości obniżono aż o 10 cm. W obu przypadkach mowa o dwóch silnikach (po jednym na oś), a więc i napędzie na cztery koła. Jego systemowa maksymalna moc to 650 KM, co pozwala przyspieszyć do setki w 3,2 s i rozpędzić się do 257 km/h. Trzeba przyznać, że takie osiągi są imponujące nawet w świecie elektryków. Koreański sedan nie ma się czego wstydzić, nawet jeśli dodać, że tak wysoka moc jest dostępna maksymalnie przez 10 s po użyciu funkcji N Grin Boost, a rekordy w ruszaniu z miejsca trzeba bić przy użyciu procedury startowej. W normalnych warunkach maksymalna moc napędu spada do 609 KM. To wciąż dużo.
Najciekawszym rzeczą w tym modelu są rozmaite układy elektroniczne, które mają zwiększyć frajdę z jazdy. Kierowcom z pokolenia Playstation to na pewno się spodoba. Oprócz N Grin Boost (zastrzyk mocy) i N Launch Control (procedura startowa), jest wiele innych. Na przykład N Battery pozwala przygotować akumulator trakcyjny do wzmożonego wysiłku na torze, N Drift Optimizer służy do ułatwienia efektownych poślizgów, a N Torque Distribution rozdziela moment obrotowy pomiędzy osie w różnych proporcjach. W tym aucie da się ustawić ogromną liczbę różnych parametrów, które wpływają na zachowanie w czasie jazdy. U konkurentów to niespotykane. Największe kontrowersje budzi N Active Sound+, który wytwarza sztuczny dźwięk spalinowego silnika i N e-Shift, który udaje prawdziwe zmiany biegów, chociaż wielostopniowej przekładni w tym elektryku oczywiście nie ma. Zawsze mówiłem, że to bez sensu. No cóż, pomyliłem się.
Po wyjechaniu na szeroki i gładki asfalt toru szybko przekonałem się, że osiągi w rzeczywistości są imponujące. Mimo pięciometrowego (ma dokładnie 493,5 cm długości) nadwozia i masy własnej, która przekracza dwie tony, dziwaczny Hyundai rozpędza się bardzo skutecznie, wyjątkowo precyzyjnie i stabilnie skręca, a w trybie sportowym pozwala na jazdę nadsterownymi poślizgami. Ta czynność jest jednocześnie łatwa i trudna. Łatwa, bo olbrzymi moment obrotowy 770 Nm jest ujarzmiany przez elektronikę, a w trybie N Drift Optimizer można ustawić różne parametry, tak aby było to możliwie proste. Trudne, bo w przeciwieństwie do silników spalinowych, duży moment obrotowy pojawia się natychmiast po każdym dodaniu gazu. Trzeba się do tego przyzwyczaić.
Jazda tym elektrykiem po torze, na którym jeszcze niedawno ścigały się bolidy Formuły 1, sprawiła mi ogromną frajdę. Najbardziej wstydzę się przyznać, że przyjemność wzrosła jeszcze bardziej, gdy włączyłem oba tryby, z których się podśmiewałem: N Active Sound+, N e-Shift. Rzeczywiście, zarówno dźwięk silnika, jak i zmiany biegów są sztuczne, ale co z tego, skoro potęgują frajdę. Poza tym w wielu dziecinach życia czerpiemy przyjemność ze sztucznych rzeczy i nam to nie przeszkadza. Dlaczego w samochodach miałoby być inaczej? Zresztą pocąc się z wysiłku, żeby nadążyć za kierowcą przede mną, szybko o tym zapomniałem. Została tylko niekończąca się fala przyjemności z jazdy.
Na drogach znacznie trudniej odkryć granice możliwości tego modelu, za to szybko łatwo sprawdzić, że pasażerom szybko robi się niedobrze od przyspieszeń i przeciążeń. W takich warunkach lepiej się jeździ w trybie cichym, ale cały czas czujemy, że samochód jest zwarty i sztywny. Układ kierowniczy jest bez zarzutu, bezpośredni i precyzyjny, a hamulce Hyundaia dobrze radzą sobie z dużą masą, aczkolwiek to właśnie one mogą poddać pierwsze na torze. Inżynierowie ze sportowej dywizji N zapewniają, że napęd został przygotowany na dwukrotne przejechanie północnej pętli Nurburgringu bez zadyszki. Jeśli można się przyczepić do czegokolwiek w prowadzeniu Hyundaia Ioniqa 6 N, to tylko do zbyt dużej stabilności na zakrętach. Z powodu ciężkiego akumulatora umieszczonego nisko w podwoziu, samochód słabo reaguje na próby delikatnych korekt toru jazdy przy pomocy pedału gazu, hamulca i ruchów kierownicą. Dlatego dynamiczna jazda elektrycznym Hyundaiem daje nieco inne wrażenia, niż spalinowymi autami, ale trudno powiedzieć, że jest gorsza. Na pewno będzie nim łatwiej jeździć szybko kierowcom, którzy nie mają w tym wielkiego doświadczenia.
Po przejażdżce na torze wysiadłem mocno zaskoczony, ale mój uśmiech był tak samo szeroki, jak inżynierów z Hyundai N w trakcie konferencji poprzedzającej testy. Pracuje tam sporo Europejczyków i Koreańczyków, ale łączy ich imponujący entuzjazm, nawet jeśli żyłach płynie prąd zamiast benzyny. Oficjalnie reprezentanci "enki" twierdzą, że nie interesuje ich rywalizacja z topowymi markami, takimi jak BMW M, czy Mercedes-AMG, ani bicie rekordów torów. Celem jest zaoferowanie klientom sportowych elektrycznych aut za rozsądną cenę. Właśnie dlatego na miejscu wymienionych producentów zacząłbym się martwić.
Po sprawdzeniu polskiego cennika stwierdziłem, że Hyundai rzeczywiście nie kłamie. Nie ma w nim jeszcze oficjalnych cen modelu Ioniq N, ale przedstawiciele producenta zapewniają, że najnowszy model nie będzie wiele droższy od Ioniqa 5 N - auta, które można kupić za mniej niż 340 tys. zł. To jedne z najtańszych koni mechanicznych na rynku. Wkrótce będzie można zacząć zamawiać jego brata: pięciometrowego sedana z napędem o mocy 650 KM, bogatym wyposażeniem i przyjemnością z jazdy, którą trudno wycenić. Ze wszystkich producentów, którzy próbują wprowadzić sportowe samochody w elektryczną erę, to właśnie Hyundai ma najlepszy pomysł. Materiał został zrealizowany na wyjeździe zorganizowanym przez Hyundai Motor Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.