Patrząc na średniej klasy SUV-a z Państwa Środka, można odnieść wrażenie, że skądś już znamy te kształty. Mogą przywodzić na myśl Infiniti, Ssangyonga czy Kię. Widać, że kreślarze ze wschodu mocno się inspirują bardziej uznanymi producentami. Marka w naszej części świata nie jest przesadnie znana, co w najbliższych miesiącach może ulec zmianie. Chińczycy zamierzają wdrożyć do oferty kilka modeli w popularnych segmentach. Będzie się to wiązać ze sporymi nakładami marketingowymi. Spodziewajmy się fali produkcji reklamowych.
Środki na podbój Starego Kontynentu są znaczne. Warto nadmienić, że przedsiębiorstwo jest kontrolowane przez państwowe komórki. Pierwszy wóz Chery wyjechał na drogi w 1999 r., a tylko w pierwszej połowie 2025, do klientów trafiło ponad 1,2 miliona egzemplarzy. Oferta w Chinach jest wyraźnie szersza, ale Europa ma swoje standardy i trzeba każdy wóz homologować. Do tego nie każdy wóz wpisałby się w aktualne preferencje osób rozpieszczanych przez wszelkiej maści SUV-y VW, Stellantisa czy Renault.
Bieżące portfolio Chery w Polsce jest skromne. Firma bazuje na dwóch modelach – Tiggo 7 i Tiggo 8. Ten większy może mieć napęd czysto benzynowy lub hybrydowy z możliwością ładowania z gniazdka. Wóz do nowości nie należy, bowiem zadebiutował w 2017. Po drodze przeszedł kilka liftingów, a ostatni miał miejsce w zeszłym roku. Odświeżono stylizację, przez co 472-centymetrowy SUV wygląda całkiem zgrabnie. Musi jednak spoglądać na młodszych rywali. Przyszło mu konkurować między innymi z Nissanem X-Trailem, Peugeotem 5008 czy Mitsubishi Outlanderem.
Tiggo 8 przekonuje bogatym wyposażeniem. W specyfikacji Prestige dostaniemy duże, panoramiczne okno dachowe z funkcją otwierania, indukcyjną ładowarkę, klimatyzowany schowek czy tablet o przekątnej 15,6 cala. Na pokładzie znajdziemy również prosty masaż, fotele z regulacją części pod łydki oraz funkcję V2L. To energetyczny wymiennik pozwalający na zasilanie zewnętrznych urządzeń. Podobny spotkamy między innymi w Hyundaiu. Moc tego urządzenia to 3,3 kW.
Na pochwałę zasługuje przyzwoity montaż i jakość materiałów. Wiele z paneli jest miękkich i przyjemnych w dotyku. Całość wygląda schludnie, choć do obsługi trzeba się przyzwyczaić. Większością funkcji zawiaduje centralny telewizor. Małe ikonki utrudniają wybranie pożądanej funkcji podczas jazdy. Do tego menu jest zawiłe, a ukrycie w nim sterowania lusterkami zewnętrznymi nie napawa optymizmem. Co ciekawe, panel sterowania szybami i lustrami w Tiggo 7 został niemal żywcem przejęty z Mercedesa.
Nienagannie przedstawia się za to przestrzeń i ogólny komfort jazdy. Fotele mają umiarkowany profil boczny, za to stateczni kierowcy nie będą narzekać. Kanapa ma regulację siedziska w zakresie kilkunastu centymetrów i możliwość zmiany kąta pochylenia oparcia. Spory jest też bagażnik. Z trzema rzędami mieści 193 l, z dwoma 889 l, a z jednym aż 1930 litrów.
Wybór jednostek napędowych jest skromny. O wariancie benzynowym szeroko pisał redaktor Tomasz Okurowski. 1.6 T-GDI generuje 147 KM i 275 Nm. Motor współpracuje z 7-stopniową przekładnią dwusprzęgłową i zapewnia umiarkowanie przyzwoite osiągi. 10,8 sekundy potrzebnych na sprint do setki, dziś na nikim nie zrobi większego wrażenia. Prędkość maksymalna to 180 km/h, a średnie zużycie paliwa deklarowane przez producenta wynosi 7,8 litra. Trzeba wierzyć na słowo lub sprawdzić to osobiście podczas jazdy testowej.
Drugi z wariantów sprawdziliśmy na dystansie 700 kilometrów. Głównie w warunkach autostradowych, które dla plug-ina nie są szczególnie korzystne. Chery chwali się, że to unikalna formuła gwarantująca wysokie osiągi przy skromnym zapotrzebowaniu na paliwo. Wystarczy regularnie doładowywać akumulator o pojemności około 16 kWh netto, by przejechać blisko 90 kilometrów w trybie bezemisyjnym. Czy to możliwe w aucie o masie własnej na poziomie dwóch ton?
Na papierze, wartości liczbowe hybrydowego Tiggo przedstawiają się całkiem nieźle. Elektryczno-spalinowy tandem rozwija 279 KM i 365 Nm. To przekłada się na przyspieszenie do setki w 9 sekund i 180 km/h prędkości maksymalnej (ograniczona elektronicznie). Gdy ma naładowaną baterię, chętnie współpracuje z prawą nogą kierowcy. Czuć, że poduszka prądowa daje spory potencjał. Auto też na alternatywnym zasilaniu potrafi mknąć z prędkością 140-150 km/h. Na podstawie wskazań komputera pokładowego (tylko z ostatnich 50 km), trudno ocenić realne zapotrzebowanie energetyczne. Czasem na ekranie dostrzeżemy 23 kWh na autostradzie, a czasem wartości wyraźnie poniżej 20. Można jednak przyjąć, że 70-75 km jest całkiem realne.
Gorzej, jeśli poziom naładowania spadnie do kilku procent. Wówczas, zaczynają się dziać ciekawe rzeczy. Reakcja na dociskanie gazu staje się trudna do przewidzenia. Raz Tiggo ochoczo bierze się za przyspieszanie, a innym razem potrzebuje chwili, by zastanowić się nad sensem komendy wydanej przez kierowcę. Tym samym, manewr wyprzedzania na krajowej drodze może stać się loteryjny. To samo tyczy się zużycia benzyny. Trudno uwierzyć, że przy 140 km/h, 2-tonowy SUV potrzebuje zaledwie 5,5-6 l na setkę. Takie informacje przekazuje pokładowa elektronika. Czasem mniej, ale nie zdarzyło się, by cyferki ułożyły się w wartość wyższą niż 7,2 l.
Znacznie lepiej ma się rzecz podczas spokojnej jazdy z naładowaną baterią. Wówczas, Tiggo wykazuje się dobrą płynnością działania napędu i w niezłym komforcie prowadzi nas do celu. Na równych drogach, bo na tych mocno podziurawionych, zawieszenie staje się zbyt nerwowe. Sytuacji nie poprawia układ kierowniczy. Mocno wspomagany, co zniechęca do szybszego pokonywania zakrętów. W mieście możemy to uznać jednak za atut. Manewrowanie zrealizujemy bez większego trudu. Nieco lepiej na asfalcie zachowuje się Tiggo 7. Jego stabilność i spokój są na wyższym poziomie, a dynamika nieco lepsza.
Według zapewnień przedstawicieli marki, Chery, Omoda i Jaecoo, powinny zakończyć bieżący rok sprzedażą w Polsce na poziomie 10 tysięcy sztuk. Łączna gama jest całkiem spora, a Polacy mają coraz większe zaufanie do nieźle wycenionych modeli z bogatym wyposażeniem. Lista mankamentów jest jednak wciąż dość długa. W Tiggo 7 i 8 nie odnajdziemy takiej pewności, jak chociażby w hybrydowych Skodzie Kodiaq czy Fordzie Kudze. Auto kusi za to długim spisem udogodnień i przestronnym wnętrzem. Dobrze spisuje się w niespiesznej jeździe i umożliwia ładowanie złączem DC z transferem do 40 kW.
Na autostradzie dają się we znaki podatność na boczne podmuchy wiatru i przeciętne wyciszenie. Przy 140-150 km/h, warto też mocniej trzymać kierownicę i korygować tor jazdy. Z drugiej strony, za 169 900 zł dostajemy wóz z mocnym silnikiem i solidnie wykonanym wnętrzem. 10 tysięcy zł wymaga dopłata do topowej odmiany Prestige. Czy warto? W porównaniu ze wspomnianą Skodą, Volkswagenem, Toyotą i Hyundaiem/Kią zaoszczędzimy około 30-40 tysięcy zł. Nieco więcej, jeśli zrównamy wyposażenie. Niżej w kategorii cenowej plasuje się Tiggo 7. Kompaktowa maszyna startuje z 124 900 zł, a do plug-ina trzeba dołożyć około 30 tys. zł. Materiał został zrealizowany na wyjeździe sfinansowanym przez OMODA Auto Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.