Na zwykłym rondzie zasady są dość czytelne. Wjazd, przejazd wokół wyspy i odpowiedni zjazd. W angielskim Swindon kierowcy spotykają się z dużo bardziej nietypowym rozwiązaniem. Układ widziany z góry przypomina plątaninę dróg, jednak za jego konstrukcją stoi konkretny pomysł na organizację ruchu.
W tym miejscu spotyka się pięć ruchliwych dróg. Problemem były korki, dlatego zaczęto szukać sposobu na zwiększenie przepustowości skrzyżowania. Rozwiązanie opracował inżynier Frank Blackmore związany z brytyjskim Road Research Laboratory. Magiczne rondo w Swindon - The Magic Roundabout in Swindon - zostało oddane do użytku w 1972 roku i składa się z pięciu niewielkich rond rozmieszczonych wokół centralnej wyspy. Zamiast kierować wszystkie samochody przez jeden punkt, konstrukcja rozdziela ruch pomiędzy kilka mniejszych skrzyżowań. Każde mini rondo łączy system z jedną z prowadzących do niego dróg. Kierowcy mają dzięki temu więcej niż jedną możliwość dotarcia do wybranego zjazdu. Właśnie liczba dostępnych tras sprawia, że cały układ widziany z góry wygląda znacznie bardziej skomplikowanie niż klasyczne rondo.
Największe zaskoczenie pojawia się po spojrzeniu na kierunki jazdy. Na pięciu mini rondach samochody poruszają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, jak na typowych brytyjskich rondach. Wokół centralnej wyspy kierunek jest odwrotny. W efekcie samochody mogą objechać środkową część układu z dwóch stron, w zależności od wybranej trasy. Nie oznacza to dowolności. Poszczególne fragmenty skrzyżowania mają określone kierunki ruchu, a kierowcy muszą przestrzegać oznakowania i zasad pierwszeństwa. Nietypowa konstrukcja daje kilka możliwości dotarcia do tego samego wyjazdu. Nie zawsze trzeba objeżdżać cały układ, ponieważ można wybrać inną drogę przez kolejne mini ronda. Dla mieszkańców Swindon, którzy dobrze znają skrzyżowanie, znalezienie odpowiedniej trasy jest znacznie łatwiejsze niż dla osoby pojawiającej się tam pierwszy raz.
Spojrzenie na schemat całego skrzyżowania może niepotrzebnie utrudniać sprawę. Za kierownicą nie trzeba analizować wszystkich możliwych tras jednocześnie. Ważniejsze jest obserwowanie znaków oraz najbliższego fragmentu drogi. Każde z pięciu mini rond najlepiej traktować jako kolejne skrzyżowanie i na bieżąco pilnować kierunku jazdy oraz pierwszeństwa. Dzięki temu nie trzeba przed wjazdem zapamiętywać całego skomplikowanego układu. Konstrukcja sprzyja również jeździe z niewielką prędkością. Kierowca pokonuje kolejne małe ronda, dlatego musi zachować skupienie i obserwować samochody znajdujące się w pobliżu. Szczególnie ważne jest to podczas pierwszego przejazdu, gdy układ dróg nie jest jeszcze znany.
Magic Roundabout zdobyło reputację miejsca wyjątkowo trudnego dla kierowców. W 2005 roku zostało wskazane jako najgorsze rondo w Wielkiej Brytanii w sondażu przygotowanym przez firmę ubezpieczeniową. Dwa lata później znalazło się również w zestawieniu trudnych skrzyżowań magazynu motoryzacyjnego "Auto Express". Nie ma jednak podstaw, aby przedstawiać Magiczne rondo jako oficjalnie najtrudniejsze lub najbardziej niebezpieczne rondo na świecie. Takie określenia wynikają przede wszystkim z rankingów, sondaży oraz nietypowego wyglądu konstrukcji, a nie z jednego obiektywnego światowego zestawienia. Magiczne rondo działa ponad pół wieku po otwarciu. Podobne rozwiązania powstawały także w innych angielskich miastach, choć część z nich została później zmieniona lub uproszczona. Konstrukcja w Swindon nadal funkcjonuje i pozostaje niezwykłym przykładem organizacji ruchu drogowego.
Źródła: bbc.com, g.pl