Tak odjedziemy na tamten świat. Oto trendy w karawanach i opowieść jego kierowcy

Każdy z nas umrze. Trzeba o tym pamiętać. W tym celu możemy się przygotować na taką chwilę. Poza ubraniem i przebiegiem uroczystości może warto też zainteresować się, czym pojedziemy w naszą ostatnią podróż i z kim?
Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Konrad Grobel

Jedyne pewne rzeczy w naszym życiu to śmierć i podatki. W sumie zdarzają się przypadki, że jedno prowadzi do drugiego. Śmierć. I właściwie od tego momentu, sami już nie decydujemy o tym, co się z nami dzieje. Chyba że zostawiliśmy konkretne wytyczne, a miejsce na cmentarzu mieliśmy wcześniej wykupione.

Jeśli jednak tak się nie stało i nie przygotowaliśmy się odpowiednio do tego wcześniej, to wszystko pozostaje w rękach naszych najbliższych, którzy od teraz będą spierać się, czy na stypie lepiej zjeść kotleta, czy zrazy, a "wujek Staszek nie przepada za rosołem, więc może tak bardziej nowocześnie i zaproponować zupę krem?".

Zobacz wideo Na cmentarzach miejsca nie przebywa. Jak zaoszczędzić miejsce? [Next Station]

Będą nam wybierać strój, w którym pożegnamy zgromadzonych; krawat, aby pasował do naszej karnacji lub broszkę, która podkreśli kolor naszych oczu. Chociaż i tak będziemy je mieli już na stałe zamknięte i tym samym będzie nam obojętne, czy przyjechał kuzyn Krzysiek z rodziną, a także to, jak nasze dzieci będą zdziwione, że nic nie dostały w spadku.

Jednak większość z nas i naszych najbliższych zapomina o tym, czym pojedziemy w naszą ostatnią podróż. I tutaj popełniamy błąd. Otóż wybór karawanów jest szeroki. Co prawda, można zauważyć pewne trendy, a także nowinki w tym ponurym segmencie motoryzacji, ale warto przyjrzeć się temu, co możemy wybrać i jak wygląda praca osoby, która wykona dla nas ostatni kurs na tamtą stronę.

Karawan karawanowi nierówny

Jeszcze na początku ubiegłego stulecia coś, co dziś nazwalibyśmy karawanem, było wyposażone w konie. Biedniejsi, jeśli nie musieli sami przetransportować swoich bliskich w "jesionce", wykorzystywali w tym celu wozy, a bogatsi obywatele - karoce pogrzebowe.

Naturalną jednak koleją rzeczy było wyparcie konnych zaprzęgów i zastąpienie ich automobilami lub jak teraz o nich mówimy - samochodami. Pojazdy tego typu zmieniały się na przestrzeni lat. Jak w każdej branży obowiązują trendy. Branżę funeralną moda też nie omija.

Jak zatem wygląda kwestia karawanów w obecnych czasach? Większość z nas nie zastanawia się, co się dzieje ze starymi karawanami. Otóż można je normalnie kupić na rynku wtórnym.

Na popularnej platformie sprzedażowej znajduje się wiele ogłoszeń na stare pojazdy tego typu. Najtańszy kosztuje 7500 zł, a najdroższy 454 977 zł. Mamy pełen przekrój karawanów - od limuzyn, przez auta dostawcze, po pojazdy zeroemisyjne.

Karawany należące do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawany należące do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

Patrząc po ofertach producentów, można wyjść z założenia, że zakłady pogrzebowe najczęściej decydują się na modele większe, które są w stanie pomieścić więcej niż jedną trumnę oraz kilka wieńców. Mowa tutaj o takich samochodach, jak Mercedes Vito, Chrysler Voyager, Renault Master, Hyundai Staria, Ford Transit czy podobne. Są to auta praktyczne, które są w stanie pomieścić większą ilość "ładunku".

Można też się zdecydować na bardziej luksusową formę. W tym zakresie nie ma ograniczeń. Firmy są w stanie dostosować niemal każdy samochód do przewozu trumien. Patrząc jednak na oferty, możemy dostrzec, że największą popularnością cieszy się Mercedes Klasy E (niezależnie od generacji) lub jeden z sedanów Jaguara - XF, XE czy XJ. Nie brakuje również karawanów na bazie Maserati Quatroporte, a poza granicami naszego kraju można spotkać takie perełki, jak karawan na bazie Rolls-Royce’a czy Bentley’a.

Niezależnie jednak od tego, jaki typ pojazdu wybierzemy, firmy pogrzebowe mogą zamówić karawan skrojony na ich potrzeby. Wygląda to niemal dokładnie tak samo, jak w przypadku składania zwykłego samochodu. Są nawet specjalne konfiguratory.

Jaguar w formie karawanu należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Jaguar w formie karawanu należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieMPUK sp. z o.o.

Co można domówić? Poza modelem auta, klienci mogą wybierać spośród szerokiej oferty wykończenia wnętrza, od metalowych okładzin odpornych na zabrudzenia, po drewniane wykończenia. Do tego należy doliczyć systemy ułatwiające wyciąganie i wkładanie trumien lub worków z ciałami (elektryczne lub manualne), specjalne uchwyty dla urn, dodatkowe haczyki na wieńce, materiały tekstylne, które mają nadać elegancji oraz przytulności wnętrzu, a także oświetlenie ambientowe. Można zamówić karawan z krzyżem lub bez, a także takie, które będą posiadać inny symbol religijny. Wszystko zależy od potrzeb zakładu pogrzebowego.

Miejskie Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Warszawie wyjaśniło kilka kwestii

Miejskie Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych (MPUK) w Warszawie wypowiedziało się na temat trendów związanych z tym, czym ich klienci chcą przetransportować swoich najbliższych na wieczny spoczynek:

Konrad Grobel: Jakie trendy funkcjonują obecnie?

MPUK: W ostatnich latach zauważalny jest wzrost zainteresowania nowoczesnymi, eleganckimi karawanami, które podkreślają godny charakter ceremonii pogrzebowej. Wyróżniają się one minimalistycznym designem, wysoką jakością wykończenia wnętrza oraz nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi, które zapewniają płynny i bezpieczny przewóz trumny lub urny.

K.G.: Jakie rzeczy zamawiają klienci?

MPUK: Około 1/3 ceremonii obsługiwana jest przez auta luksusowe - w naszej flocie karawanów znajdują się m.in. Jaguar The Queen II oraz Mercedes E 250, oba przygotowane specjalnie z myślą o uroczystościach o bardzo reprezentacyjnym charakterze. Pojazdy te są wybierane przez rodziny, którym zależy na wyjątkowej estetyce, podkreślającej podniosłość ceremonii pożegnalnej.

Pozostała część Klientów decyduje się na tradycyjne autokarawany, tzw. "niekonduktówki", które nie prowadzą konduktu żałobnego w klasycznej formie. W tym celu wykorzystujemy niezawodne, profesjonalnie zabudowane pojazdy marek Mercedes i Ford.

K.G.: Czy się coś zmieniło na przestrzeni ostatnich lat w kwestii preferencji wyboru auta, a jeśli tak, to co?

MPUK: W branży pojawiły się białe karawany - kiedyś zarezerwowane głównie do pogrzebów dzieci, dziś coraz częściej są wybierane także przy pochówkach osób dorosłych.

Biały kolor symbolizuje czystość i spokój, a dla wielu rodzin jest wyrazem bardziej osobistego, mniej konwencjonalnego podejścia do ostatniego pożegnania.

K.G.: Jakie są koszty z korzystania z tego typu pojazdów?

MPUK: Luksusowe pojazdy, jak nasz Jaguar, to koszt ok. 1000 zł. Tradycyjne pojazdy wiążą się w wydatkiem kilkuset złotych.

Karawany należące do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawany należące do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

K.G.: Jakie modele samochodów są wybierane najczęściej?

MPUK: W naszej praktyce zauważamy, że model samochodu nie jest dla klientów najważniejszym kryterium wyboru. Zdecydowanie większe znaczenie mają dla nich ogólna elegancja pojazdu, jego estetyka oraz godny, reprezentacyjny charakter, który wpisuje się w powagę ceremonii pożegnalnej.

Wszystkie karawany w naszej flocie spełniają te oczekiwania - zarówno pojazdy luksusowe, jak i klasyczne autokarawany.

Warto również dodać, że posiadamy trzy w pełni elektryczne pojazdy typu Melex, które wykorzystywane są na terenie Cmentarza Komunalnego Północnego m.in. do transportu trumien, urn oraz uczestników ceremonii w obrębie cmentarza. To rozwiązanie ciche, ekologiczne i komfortowe, coraz bardziej doceniane przez żałobników.

Samochody elektryczne przyszłością branży?

K.G.: A jak ma się sprawa bezemisyjności w transporcie funeralnym? Auta elektryczne są coraz częściej wybierane przez prywatnych klientów i firmy, a z roku na rok ich ilość zwiększa się na drogach. Jak zatem to wygląda w przemyśle pogrzebowym?

Otóż nawet tego typu pojazdy potrafią znaleźć swoich nabywców. Przykładowo, niemiecka firma oferuje zabudowę pogrzebową na bazie Mercedesa EQE. Ciche odejście i cichy przejazd. Cytując klasyka: "reszta jest milczeniem".

I tutaj ponownie na scenę wchodzi MPUK, który wyjaśnia kwestię tego, jak zapatruje się branża oraz oni sami na samochody elektryczne i czy będą posiadać takie w przyszłości.

K.G.: Czy według Państwa karawany elektryczne są przyszłością branży?

MPUK: Około 2-3 lata temu można było zauważyć wzrost zainteresowania karawanami elektrycznymi. Jednak z perspektywy czasu wiele zakładów pogrzebowych w Warszawie zdecydowało się wycofać z ich eksploatacji ze względów praktycznych.

Karawan marki Melex
Karawan marki MelexMelex

Warto pamiętać, że karawan to nie tylko środek transportu, ale również miejsce pracy pracowników obsługi pogrzebów. W chłodniejszych miesiącach konieczne jest użycie ogrzewania, latem - klimatyzacji, a coraz częściej również automatycznych systemów, takich jak windy czy wysuwane platformy. Wszystkie te elementy znacząco obciążają akumulator, co w przypadku samochodów elektrycznych przekłada się na ograniczoną wydajność i zasięg.

Dodatkowym problemem jest brak infrastruktury do ładowania takich pojazdów na większości cmentarzy, co w praktyce uniemożliwia ich sprawne wykorzystanie podczas kilku ceremonii dziennie. Z tych powodów, mimo że idea zeroemisyjnego transportu jest wartościowa, na obecną chwilę karawany elektryczne nie są jeszcze optymalnym rozwiązaniem dla branży pogrzebowej.

K.G.: Czy planują Państwo zakup tego typu pojazdów z napędem bezemisyjnym?

MPUK: Obecnie dysponujemy pojazdami elektrycznymi typu Melex, które z powodzeniem wykorzystujemy na terenie Cmentarza Komunalnego Północnego.

Zainwestowaliśmy również w wyposażenie karawanów w instalacje gazowe CNG, traktując to jako ekologiczną alternatywę dla tradycyjnych napędów. Obecnie testujemy, jak to rozwiązanie sprawdza się w naszej codziennej pracy i nie wykluczamy, że w przyszłości flota pojazdów zasilanych gazem CNG zostanie rozszerzona.

Jak widać, warszawskie przedsiębiorstwo stawia na inne rozwiązania, ale nie oddziela się grubą kreską od pojazdów elektrycznych. I jak widać, obecny jest również polski akcent w kwestii transportu funeralnego - Melex.

Karawan marki Melex
Karawan marki MelexMelex

A jak firma z Mielca spostrzega kwestie elektrycznych karawanów? Firma przekazała, że obserwują rosnące zainteresowanie nowoczesnymi rozwiązaniami - zarówno pod względem estetyki, jak i funkcjonalności. Karawan Melex to niskoemisyjny, cichy pojazd, który jak zauważają, wyróżnia się na tle konkurencji z branży funeralnej. A dzięki rosnącej świadomości ekologicznej, coraz więcej firm składa zapytania o taki karawan. Bez wątpienia, dużym plusem jest to, że Melex może być ładowany z dowolnego gniazdka elektrycznego.

Najczęściej klienci zamawiają w ich pojeździe zadaszenie czy elektrycznie wysuwaną platformę na trumnę. Posiadają również regulowane uchwyty na wieńce. Przełącznik ograniczający prędkość pozwala na precyzyjne poruszanie się w bardzo wolnym tempie (do 25 km/h), co jest kluczowe w trakcie ceremonii pogrzebowych.

Można powiedzieć, że w teorii pojazdy elektryczne są przyszłością branży, ale nie wszystkie i jeszcze nie teraz. Pojazdy Melexa pełniące funkcję karawanu, raczej wykorzystywane są na terenie cmentarza, a firmy pogrzebowe nie wykorzystują ich do transportu trumien i urn na duże odległości.

Nie zmienia to jednak faktu, że cicha praca takich pojazdów może się okazać kluczowa w przyszłości. Wszystko zależy, na jakim etapie ostatniego pożegnania będą wykorzystane.

Słów kilka od kierowcy karawanu - to bardziej misja, ale i satysfakcjonujące wynagrodzenie

Wiemy już mniej więcej, jakie auta są wybierane, wiem też, czy elektromobilność jest przyszłością branży (a jak widać powyżej, zdania są podzielone). A jak wygląda praca kierowcy karawanu? Co należy do jego obowiązków? Jak sobie radzi ze śmiercią?

O odpowiedzi na te pytania poprosiłem pana Roberta Dzwonkiewicza, Kierownika Działu Obsługi Pogrzebów w Miejskim Przedsiębiorstwie Usług Komunalnych z Warszawy.

Konrad Grobel: Dlaczego wybrał pan taki zawód i czy może była to kwestia przypadku? Czy to może kwestie zarobkowe Pana do tego skłoniły? Jak to wyglądało i dlaczego pan został w tym zawodzie?

Robert Dzwonkiewicz, Kierownik Działu Obsługi Pogrzebów w Miejskim Przedsiębiorstwie Usług Komunalnych: Szczerze, w moim przypadku to była akurat kwestia przypadku i kwestia błędu, niedoczytania dokładnie oferty pracy. Ponieważ nazwa Miejskie Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych, jak pan sam widzi, w żaden sposób nie kojarzy się z zakładem pogrzebowym. Było ogłoszenie o pracę, a warunki, które zostały przedstawione, były dla mnie w porządku. Wysłałem CV i de facto już później, dopiero na spotkaniu w siedzibie spółki, dowiedziałem się, czym dokładnie spółka się zajmuje. Natomiast jak się dowiedziałem, czym się firma zajmuje, czym ja mam się dokładnie zajmować, to nie było to dla mnie jakimś problemem. Jest to po prostu praca, tak trzeba chyba do tego podejść, jak do zwykłej pracy. Nie brać tego też tak bardzo do siebie, bo człowiek by chyba zwariował. Praca zostaje w pracy, a w domu jest dom.

K.G.: No właśnie i tutaj w sumie dwa pytania się nasuwają, po pierwsze jakie są zarobki kierowcy karawanu? A po drugie, jak pan oddziela emocje związane z pracą od życia prywatnego?

R.Dz.: Przede wszystkim staram się o pracy nie opowiadać u siebie w domu. To jest taka moja podstawowa zasada. Mam dziesięcioletnie dziecko, tak więc z nim też mogę porozmawiać na różne tematy. Można dyskutować o wielu ciekawych rzeczach, niekoniecznie związanych z pracą. To po pierwsze. A co do zarobków, to nie narzekam. Jest satysfakcjonująco. Tyle mogę powiedzieć.

Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

K.G.: A czy każdy może zostać kierowcą karawanu? Są jakieś specjalne szkolenia w trakcie pracy lub na początku?

R.Dz.: Jest to ciężko określić. Myślę, że to zależy od podejścia danej osoby. Można założyć ogólnie, że każdy. Natomiast jest to specyficzna praca. Tak jak wspomniałem, trzeba umieć oddzielić pracę od życia. Sytuacje spotykane w pracy są bardzo różne. Bo ta praca nie polega tak de facto na tym, żeby przeprowadzić tylko samą uroczystość pogrzebową na cmentarzu. Jest to również odbiór osób zmarłych - czy to ze szpitala, czy z domu prywatnego. Trzeba to umieć rozdzielić. Bez tego, generalnie myślę, że byłoby każdemu ciężko, bo sytuacje są naprawdę bardzo różne. Pojawiają się różne emocje wśród rodzin, bo to też są czasami zmarli z wypadków.

K.G.: Czyli są jakieś szkolenia od strony chociażby podejścia psychologicznego lub jakieś inne certyfikowane związane z tym zajęciem?

R.Dz.: Branża jako taka takich szkoleń dla kierowców nie udostępnia. Nie ma takich szkoleń, ja się z nimi nie spotkałem. Każdy pracownik jest przyjmowany na okres próbny. Rozmawiamy z nim, żeby też zobaczyć, jak on do tych rzeczy podchodzi. Jak reaguje na te różne sytuacje, które się zdarzają. Wydaje mi się, że każdy mógłby wykonywać tę pracę, ale tak nie jest - nie każdy się nadaje, nie każdy później potrafi to rozdzielić. Gdzieś te emocje z nim zostają, a to nie jest dobra sytuacja dla pracownika. Bo praca jest dosyć specyficzna.

K.G.: No właśnie specyficzna... A jak ludzie albo znajomi lub jakaś dalsza rodzina dowiaduje się, jaki pan zawód wykonuje, to czy są jakieś z tym problemy?

R.Dz.: Nie ma z tym problemu. Jakoś nigdy nie spotkałem się ze strony znajomych czy rodziny z problemami w tym temacie. Na początku jak powiedziałem, gdzie idę i co będę robił, no to byli zdziwieni. Ale tak jak mówię, podejście jest takie, że to po prostu jest praca.

K.G.: A jak pan wspomina swoje pierwsze zlecenie? Czy pozwoliło się to Panu oswoić się ze śmiercią?

R.Dz.: Pierwsze moje zlecenie, na którym byłem, to było akurat takie... Nie wiem jak to powiedzieć - normalne. Odbiór ze szpitala. To też jest inaczej, bo wtedy zwłoki są już częściowo przygotowane do transportu. Nie ma rodziny, więc nie ma też tych emocji. Jest na spokojnie, wyłącznie z personelem szpitala. Zdecydowanie inaczej jest podczas odbioru z mieszkania prywatnego. Ja miałem to szczęście, że akurat tak mi się ułożyło.

Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

K.G.: A jakie są obowiązki takiego kierowcy karawanu? Poza prowadzeniem pojazdu oczywiście.

R.Dz.: Generalnie tych obowiązków jest bardzo dużo, cała duża lista. Oczywiście poza realizacją pogrzebu i odbiorem osób zmarłych, kierowca ma obowiązek dbania o pojazd, tak więc wszystkie kwestie związane z czystością, sprzątaniem, dezynfekcją pojazdu. Po każdorazowym przewozie muszą być karawany zdezynfekowane. Do tego dbałość też o swój wygląd, o ubiór, który jest bardzo ważny w czasie uroczystości pogrzebowej. Ważne jest też odpowiednie podejście do rodziny na samej uroczystości. Trzeba też być trochę spostrzegawczym, bo czasami, mam takie poczucie, że rodzina nie do końca wie, jak ma na coś zwrócić uwagę, czy o coś poprosić pracownika - krępują się, więc trzeba też odczytywać takie sygnały. Czasem rodzina chciałaby, żeby ktoś podszedł, bo coś jeszcze chcieliby załatwić, a sami też nie wiedzą, jak to zrobić. Nie ma takiego momentu na luz. Trzeba być cały czas skupionym na tym, co się robi. Skupiamy się przede wszystkim na rodzinie i emocjach.

K.G.: Czy była jakaś uroczystość, która panu w szczególności zapadła w pamięci albo rodzina prosiła o jakieś nietypowe rzeczy?

R.Dz.: Był pogrzeb bardzo znanego kompozytora na Powązkach i był on dosyć nietypowy. Otóż, na pogrzebie był zorganizowany koncert. Musieliśmy wszystko dogadać w porozumieniu ze Stołeczną Estradą. Tak naprawdę na samo przygotowanie do pogrzebu potrzebowaliśmy 2 tygodnie ustaleń. Wymagało to przygotowania całej logistyki. Ile pojazdów, gdzie porozstawiać namioty i tak dalej. Panowie z Estrady musieli się podłączyć, przeciągnąć przewody, to była duża logistyka, a do tego sama uroczystość była bardzo, bardzo przejmująca. To było zlecenie, które chyba najbardziej pamiętam.

K.G.: Czy wśród kierowców karawanów jest jakiś żargon? Są jakieś sformułowania, które funkcjonują tylko wewnątrz kierowców karawanów?

R.Dz.: Tak, przykładowo mamy swoje nazwy na trumny. Nie mówimy "trumna o długości 2,20 m", tylko mówimy na nią "betka". Inna trumna, to jest kremacyjna albo "karton", czyli taka trumna do kremacji, ale zrobiona nie z drewna tylko ze wzmocnionego kartonu. Żeby nie trzeba było wymieniać pełnej nazwy na przykład trumny. Również niektóre urny mają też skrócone nazwy. Jednak podczas samego pogrzebu, nie ma takiego żargonu. Posługujemy się normalnym językiem.

K.G.: A czy kierowcy karawanów tworzą własne społeczności na zasadzie pozdrowień, czy się znają?

R.Dz.: To jest dosyć zamknięte grono. Mało jest tutaj ludzi z zewnątrz. Duża część osób, które u nas wykonują zadania, posiada staż 15-20 lat. Rotacja nie jest taka, jak gdzieś w jakiejś dużej firmie. Raczej jest mała. W innych przedsiębiorstwach, z tego co wiem, też jest bardzo podobnie. Poza tym też się spotykamy codziennie. Pogrzeby są organizowane w Warszawie, czy na Cmentarzu Bródnowskim, czy na Cmentarzu Północnym, a tam są 4 sale, 2 kościoły, więc tak naprawdę 6 pogrzebów jednocześnie. Ciężko się nie spotkać - czy pod kościołem czy pod salą. Wiadomo, że na salę się nie wchodzi. Sala już jest zarezerwowana dla rodziny, więc też panowie czekają przed wejściem. I skoro są 4 wejścia, no to nie ma możliwości, aby się nie spotkać, nie zamienić kilku słów, nie przywitać i tak dalej. Tak więc w większości się znamy. Część cmentarzy ma też swoją obsługę pogrzebów, czyli my jako firma pogrzebowa zawozimy ciało w trumnie i składamy na przykład w kościele. Natomiast dalsza część uroczystości pogrzebowej jest realizowana przez pracowników cmentarza. Ja pracuję półtora roku i już ich znam, a panowie z długim stażem, siłą rzeczy się znają.

K.G.: Na sam koniec, takie bardziej filozoficzne pytania. Czy oswoił pan już tą śmierć? Czy pan boi się śmierci?

R.Dz.: To jest akurat takie pytanie, na które panu chętnie odpowiem. Ja chyba nigdy się nie bałem śmierci. Jakoś mam takie podejście, że to jest etap życia, który każdego z nas czeka. I czekanie na niego z taką jakąś obawą, lękiem, według mnie nie ma sensu. Według mnie trzeba żyć, żyć pełnią życia, korzystać z tego, co się ma w danej chwili. A czy umrzemy, mając 50, 60 czy 70 lat, czy dożyjemy setki? Nie mamy absolutnie na to wpływu. Chociaż może nie do końca, możemy unikać niebezpiecznych sytuacji, jeździć ostrożnie samochodem, chociaż to też nie gwarantuje wcale bezpieczeństwa, bo ktoś może w nas wjechać. Unikanie tych sytuacji daje pewne poczucie, że to życie będzie trwało dłużej. Nie jestem osobą wierzącą, ale możemy powiedzieć, że nie wiadomo, co nam tam Pan Bóg zapisał i kiedy przyjdzie na nas czas. Spektrum osób, które chowamy, jest bardzo różne. Chowamy małe dzieci, chowamy osoby w kwiecie wieku, chowamy osoby starsze i tu nie ma reguły. Nie da się powiedzieć, że jak ktoś ma 40 lat, to nie umrze. No niestety, jest to takie coś, co nas na pewno spotka... Prędzej czy później, ale oby jak najpóźniej.

Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

K.G.: No dobrze, czyli można powiedzieć, że lubi Pan swoją pracę?

R.Dz.: Tak, lubię. Bo generalnie też to daje pewną taką satysfakcję, jak całą tę usługę pogrzebową dobrze się zrealizuje. Gdy rodzina jest zadowolona i jeszcze na koniec podziękuje. Myślę, że to daje taki bodziec, że fajnie coś się robi. A że to jest akurat pogrzeb... Myślę, że najważniejsze są te uczucia tej rodziny. To jest najistotniejsze w tym wszystkim. Jeżeli oni są zadowoleni, że są usatysfakcjonowani z tego, jak to się odbyło, że było wszystko dobrze, to jest to największa nagroda.

Karawany i ich kierowcy pożegnają nas w ostatniej podróży

Karawan to ostatni nasz środek transportu. Może się okazać, że na "last drive" wybierzemy się autokarawanem, gdzie towarzyszyć będzie nam 2-3 pracowników zakładu pogrzebowego, a może też się okazać, że wybierzemy się na niego w luksusowej odsłonie z większa obstawą.

Przejażdżka ta okaże się naszą ostatnią stycznością ze światem motoryzacji. Osoby, które o nas zadbają pełnią funkcję nie tylko osób, które nas przeniosą, ale w profesjonalnym wydaniu również zagwarantują w pewnym sensie opiekę psychologiczną naszym bliskim.

Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Warszawie
Karawan należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w WarszawieKonrad Grobel

Podróż karawanem i bycie jego kierowcą, ma w sobie coś mistycznego. Są jak Charon, którzy przeprowadzają zmarłych na drugą stronę. Szyby karawanów oddzielają śmiertelników od świata umarłych, jak pogrzebowy welon, który daje nam wgląd do świata, który jeszcze nas nie dotyczy.

Wygląda więc na to, że jest to jeden z najważniejszych, o ile nie najważniejszy transport w naszym życiu, a właściwie po życiu. A skoro tak jest, to zadbajmy o to, żebyśmy pożegnali się ze światem z klasą.

Więcej o: