W 2008 nie zabrakło modnych dodatków, zwłaszcza w odmianie GT. Auto możemy osadzić na 18-calowych obręczach (17 w aucie testowym) i wyposażyć w reflektory LED o umiarkowanej skuteczności. Osłony nadwozia wskazują na rekreacyjny charakter modelu. Zadowalająco wypada też prześwit – 16,5 cm.
O ile Volkswagena możemy uznać za dość konserwatywnie zaprojektowanego, o tyle 2008 ma w sobie nieco więcej finezji. Wnętrze jest niemal tożsame z miejskim 208. Za niewielką, pewnie leżącą w dłoniach kierownicą wpisano zestaw wirtualnych wskaźników ze zmienną grafiką. Szkoda, że trudno znaleźć ustawienie, by koło sterowe nie zasłaniało częściowo zegarów.
Centralny ekran dotykowy może mieć 7 lub 10 cali i rozdzielczość HD. Przeciętna, fabryczna nawigacja przekazuje obraz w 3D. W standardzie dostaniemy trzy lata subskrypcji dla usługi TomTom Traffic. Aplikacja wyświetli aktualne ceny paliw na pobliskich stacjach, aktualną prognozę pogody, a także parkingi z wolnymi miejscami. Docenimy też obecność kamery o zasięgu 360 stopni i tuner cyfrowy DAB. Niestety, jakość obrazu jest co najwyżej poprawna. Po zmroku nie dostrzeżemy zbyt wiele.
Jakość materiałów to solidny poziom, porównywalny z pierwszą generacją Volkswagena. Dodatkowo rozbudowany kokpit podświetlają listwy LED, joystick znany z innych modeli koncernu, a także udanie wkomponowane w deskę przyciski nawiązujące do lotnictwa. Dobre wrażenie robi też sam projekt – futurystyczny i czytelny. Przestronność przedstawia się umiarkowanie. W dwóch rzędach zmieszczą się cztery rosłe osoby, ale kierowca poczuje się trochę zbyt klaustrofobicznie. Miejsca z tyłu jest więcej niż w T-Rocu. W standardowej konfiguracji bagażnik mieści 434 l, a po złożeniu asymetrycznego oparcia 1467 l.
Roczna sprzedaż T-Roca przekracza 250 tysięcy egzemplarzy (Yato Dynamics). Kompaktowy crossover przebił popularnością Golfa i wraz z Tiguanem, stanowią w koncernie najważniejsze ogniwa. Nie dziwi zatem, że drugą generację konstruktorzy zbudowali niemal od podstaw. Zaczynamy od rozmiarów, które stawiają niemiecki wóz o półkę wyżej. Volkswagen urósł aż o 12 cm (437 cm). Zbliżył się na włos do kompaktów. Rozstaw osi to zadowalające 263 cm. Prześwit z powodzeniem wystarczy do taranowania miejskich krawężników (16 cm).
Za kolor promocyjny uznano kanarkową żółć. Trudno nie dostrzec podobieństwa z kreskówkami z lat 90. Można go połączyć z czarnymi dekorami i dachem utrzymanym w tej samej tonacji. Do tego dokładamy 18-20-calowe obręcze ze stopów lekkich i otrzymujemy receptę na przyciągającą uwagę maszynę. W kategoriach technologicznych musimy docenić obecność adaptacyjnych reflektorów LED. Warto do nich dopłacić, by cieszyć się wysokim komfortem świetlnym po zmroku. Pozostaje jeszcze pakiet R-Line. Dodaje lekkiego pazura.
Kto miał styczność z pierwszym wcieleniem, ten dobrze wie, że w kabinie brakowało centymetrów. Dla dwóch rosłych osób w sam raz, ale w drugim rzędzie trudno było znaleźć komfortową pozycję na więcej, niż dwie godziny. Teraz przybyło z tyłu przestrzeni, dzięki czemu autem zainteresują się być może 4-osobowe rodziny. Niemały jest też bagażnik – od 475 do 1320 l.
O ile w poprzedniku wiele tworzyw było twardych i nieszczególnie przyjemnych w dotyku, o tyle teraz więcej w kabinie miękkich powierzchni. Konstruktorzy dołożyli ambientowe oświetlenie i klamki wpisane w szczyt podłokietników drzwiowych. Rozwiązanie wymagające przyzwyczajenia, ale nie da się ukryć, że ciekawe.
Dopełnienie, a właściwie pierwszy plan stanowi elektronika. Niemiecka myśl techniczna opiera się na dwóch dużych telewizorach. Przed kierowcą wpisano 10,2-calowy ekran ze zmienną grafiką. Centralny może pochwalić się przekątną na poziomie 12,9 cala. Wymaga przyzwyczajenia i umiejętności myśliwskich podczas poruszania się po nierównościach. Niełatwo trafić w niektóre ikonki. Co ciekawe, w system wgrano Chat GPT pozwalający na prowadzenie nieskomplikowanych rozmów ze sztuczną inteligencją. Ta okazuje się też pomocna przy wyszukiwaniu stacji paliw lub przydrożnych moteli.
Wybór jednostek napędowych Peugeota 2008 nie pozostawia zbyt dużego pola do popisu. Producent postawił na wielokrotnie nagradzany silnik 1.2 Pure Tech oferujący 100 KM. W alternatywie pozostaje miękka hybryda z instalacją 48 V i mocą 110 lub 145 KM, a także elektryk – 156 KM i bateria o pojemności 51 kWh netto.
Niemniej trzycylindrowy agregat zdaje się rozsądną opcją. Ma 145 KM i 230 Nm przy 1750 obr./min i łączony jest tylko z automatyczną, 6-biegową przekładnią. Skrzynia nie zachęca do ostrej jazdy, a poszczególne przełożenia wchodzą dość leniwie. Trochę do życzenia pozostawia też układ kierowniczy. O ile w mieście siła wspomagania jest w sam raz, o tyle w trasie powinna się nieco zmniejszyć, by dać kierowcy więcej pewności podczas pokonywania ostrych łuków.
Przy masie własnej na poziomie 1205 kg doładowany 1.2 okazuje się całkiem żwawy. Do setki przyspiesza w 8,3 s i rozpędza się do 206 km/h. Dobre wyniki na papierze przekładają się na drogową rzeczywistość. Niewielki motor dość żywiołowo reaguje na polecenia kierowcy. Nie brak mu tchu aż do 140-150 km/h. Powyżej tej prędkości wyższe nadwozie, podatne na podmuchy wiatru, daje się we znaki. Przy takiej mocy, konstruktorzy mogliby się pokusić o trochę sztywniejsze zestrojenie zawieszenia. Owszem, skutecznie radzi sobie z nierównościami, ale przy szybkiej jeździe wkrada się pewna nerwowość.
Wobec tego, 2008 najlepiej czuje się podczas spokojnego operowania pedałem gazu. Odwdzięcza się wówczas skromnym zapotrzebowaniem na paliwo. Osiągnięcie w mieście 6,5 l nie jest wyzwaniem. W leniwej trasie można zejść do 4 l. To zasługa hybrydy przypominającej charakterystyką HEV-a. Do tego, motor przyzwoicie wyważono i nieźle wyciszono. Wibracje oraz hałas wkradają się do przedziału pasażerskiego dopiero po przekroczeniu 4 tysięcy obr./min.
Z oferty drugiej generacji T-Roca zniknął 1.0 TSI. Może i lepiej, bo brakowało mu pary poza miastem. Teraz rolę bazowego silnika przejął 1.5 eTSI o mocy 116 KM i 220 Nm. Sprzęgnięto go z dwusprzęgłowym DSG w standardzie. Manual przestał występować w tym modelu. Mamy za to zupełnie przyzwoite osiągi – 10,6 sekundy do setki i 196 km/h prędkości maksymalnej.
Zdecydowanie ciekawszy wariant stanowi 1.5 eTSI rozwijający 150 KM i 250 Nm. W obu przypadkach dostajemy w pakiecie miękką hybrydę dokładającą 19 KM i 56 Nm. Znanym rozwiązaniem jest układ wyłączania dwóch cylindrów podczas toczenia i delikatnej jazdy. T-Roc spięty z DSG rozpędza się do setki w 8,9 sekundy. Nie czyni tego spektakularnie, ale kolejne szczeble na prędkościomierzu osiąga sprawnie. Poprawiono oprogramowanie automatu w ekonomicznych trybach, zatem mechanizm cechuje się mniejszą zwłoką. Jeszcze lepiej wypada po wybraniu modułu dynamicznego.
Walorem Volkswagena jest z pewnością wyciszenie kabiny. W tej materii Niemcy zrobili duży postęp. Na autostradzie bez problemu porozmawiamy bez konieczności podnoszenia głosu. Korzystnie przedstawia się też kalibracja układu kierowniczego. Złoty kompromis. Nieco gorzej zawieszenie osadzone na 20-calowych felgach. Poprzeczne przeszkody potrafią wzbudzić niepokój. Lepiej postawić na 18 lub 19 cali z wyższym profilem opony. Zużycie paliwa? W mieście T-Roc potrzebuje od 7,5 do 9,5 l. Na drogach ekspresowych zużyje niewiele ponad 7, a na powiatowych około 5,5 l. Zupełnie przyzwoicie.
To już nie są małe auta do miasta dla młodej pary. Teraz to całkiem rozsądne propozycje dla rodzin 2+2. Peugeot jest trochę ciaśniejszy, za to potrafi zużyć niewiele paliwa i zapewnić sporo komfortu na nierównościach. Jego ceny startują z poziomu 122 790 zł (1.2 145 KM). Topowa specyfikacja to wydatek na poziomie 146 790 zł.
Volkswagen jest nowym graczem i oferuje wszystkiego więcej. Przestrzeni, elektroniki i jakości. Ma sporo argumentów na pozostanie liderem swej klasy. 1.5 eTSI stanowi optymalny napęd, choć wkrótce ofertę uzupełni klasyczna hybryda i 2.0 TSI o mocy 190 KM i AWD. Przymierzając się do zakupu samochodu o mocy 150 koni mechanicznych produkcji niemieckiej, trzeba liczyć się z wydatkiem rzędu 133 790 zł. Warto też zarezerwować 20-30 tys. zł na opcje z zakresu bezpieczeństwa, komfortu i estetyki.
Samochody do testu udostępniły: Stellantis Polska Sp. z o.o. i Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. Firmy nie miały wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.