Forester to jeden z najbardziej rozpoznawalnych produktów japońskiego koncernu. Pojawił się w 1995, a dziś możemy podziwiać szóste wcielenie. Przewijał się na ekranach licznych produkcji hollywoodzkich, dowiózł bezpiecznie do szkoły tysiące dzieci, a rodziców na weekendowe zakupy. W nowej specyfikacji trochę stracił i trochę zyskał. Jego reputację możemy przyrównać do rodzinnych modeli Volvo.
Przez 27 lat europejskiej kariery, salony opuściło blisko 370 tys. sztuk Forestera, a na świecie ponad pięć milionów. W Polsce roczna sprzedaż kształtuje się na poziomie 600-800 wozów. Co ciekawe, według wewnętrznych badań firmy, zaledwie 3 proc. klientów ma poniżej 40 lat. To o czymś świadczy. Do Subaru trzeba dojrzeć albo mieszkać poza miastem i liczyć na wydajność symetrycznego napędu na obie osie.
Japończycy popracowali nad detalami i technologiami. W każdej specyfikacji otrzymamy reflektory LED z funkcją doświetlania zakrętów. Diodowe są też kierunkowskazy i tylne światła. Na tle rywali, Subaru pozytywnie zaskakuje prześwitem – 22 cm. Spore są też gabaryty auta. Nadwozie mierzy obecnie 467 cm, 183 szerokości i 173 wysokości. To jeden z największych przedstawicieli gatunku.
W dobie cyfryzacji analogowe wnętrza to prawdziwe egzotyki. Niemniej są zdecydowanie łatwiejsze w codziennej obsłudze i spodobają się bardziej konserwatywnej grupie użytkowników. Poprzedniej generacji Forester miał kilka wersji. Teraz elektroniki jest trochę więcej, ale wciąż dopatrzymy się wielu fizycznych przełączników.
W każdej wersji dostaniemy 11,6-calowy ekran dotykowy, reagujący również na gesty. W topowej wersji ekran współpracuje z nagłośnieniem firmy Harman & Kardon. Nieźle przedstawia się też obraz z kamery cofania. Dodatkowy widok pochodzi z kamery umieszczonej pod prawym lusterkiem. Pomoże w precyzyjnym zajęciu miejsca przy krawężniku lub podczas jazdy w terenie. Kolejne gadżety to panoramiczne, otwierane okno dachowe, ładowarka indukcyjna oraz fotele zaprojektowane we współpracy z ortopedami. Dodatkowym atutem są analogowe wskaźniki, dość proste i czytelne. Komu to przeszkadzało?
Subaru nie zawodzi też w kategorii przestronności. Oferuje tyle miejsca w dwóch rzędach, ile 7-osobowe SUV-y z przesuwaną kanapą. To auto dla koszykarzy. Przestrzeni jest mnóstwo w każdej płaszczyźnie: przed kolanami, nad głowami i na wysokości barków, mimo obecności szklanego dachu. Nieźle też przedstawia się bagażnik. W standardowej konfiguracji mieści nieco ponad 500 litrów. Wystarczy jednak złożyć asymetryczne oparcie, by zyskać dostęp do 1731 l.
Najnowsza generacja wprowadzona w 2020 zerwała ze stylizacją poprzednika. Nowy design wprowadził sporo świeżości nie tylko w palecie modelowej koncernu, lecz również w dość konserwatywnym segmencie kompaktowych SUV-ów. Obecny lifting zrealizowany w połowie 2024 spotęgował te wrażenia, choć trochę przywykliśmy do Tucsona na polskich ulicach.
Mimo lat nieźle wyglądają dynamiczne przetłoczenia oraz potężny front z wydatnym grillem i diodowymi reflektorami. Teraz są adaptacyjne. Całkiem wydajne. Z tyłu zdecydowano się na listwę LED poprowadzoną wzdłuż elektrycznie unoszonej pokrywy bagażnika. W specyfikacji N Line możemy liczyć na wiele czarnych akcentów, a także na 19-calowe obręcze ze stopów lekkich. Gabaryty? 450 cm długości, 186,5 cm szerokości i 165 cm wysokości. Rozstaw osi to przyzwoite 268 cm. Wyraźnie mniej od Forestera, ale to wciąż segment kompaktowy.
Tucson oferuje sporo miejsca w obu rzędach, ale mniej względem konkurenta z Japonii. Kanapa jest wygodna, a w bogatszych wersjach wyposażona w podgrzewanie skrajnych siedzisk. Dwie dorosłe osoby nie będą narzekać podczas długiej podróży. Fotele wyposażone w elektryczną regulację są nieźle wyprofilowane i okazują się komfortowe. W opcji znajdziemy podgrzewanie i wentylację. Bagażnik o pojemności 616 litrów można doposażyć w siatkę mocującą bagaż. Po złożeniu asymetrycznego oparcia kufer zmieści 1795 l. To najlepsze wartości w naszym zestawieniu.
Słowo "elegancki" dobrze opisuje estetykę kokpitu Tucsona. Aktualne wzornictwo bazuje na sporych ekranach o wysokiej rozdzielczości. Pierwszy znajduje się przed oczami kierowcy i ma 12,3 cala. Zmienna i atrakcyjna grafika to nie wszystko. Nietypowe, lecz bardzo przydatne rozwiązanie stanowią kamery uruchamiające się po włączeniu kierunkowskazu. Kolejny z monitorów umieszczono w centralnej części. Ma taką samą wielkość i rozbudowane menu. Okazuje się jednak całkiem przyjazny w codziennej obsłudze. Mimo natłoku wyświetlaczy i ikonek ergonomia stoi na niezłym poziomie.
W modelu 2026 spotkamy kierownicę o innym wzorze, dźwignię zmiany biegów przytwierdzoną do kolumny kierowniczej, a także panel klimatyzacji dwustrefowej z fizycznymi pokrętłami. Zmienił się również obraz kokpitu poprzez zastosowanie praktycznej półki przed pasażerem. Na deser otrzymujemy przezierny wyświetlacz o przyzwoitej czytelności.
Czasy, gdy Forestera napędzał mocny, doładowany motor benzynowy, minęły bezpowrotnie, Obecnie wybór ogranicza się do hybrydy bazującej na 2-litrowym boxerze o mocy 136 KM i 182 Nm. To była konieczność dopasowania się do europejskich regulacji. Wolnossący motor wspiera technologia zapożyczona z magazynów Toyoty, W sukurs ekologii idzie elektryk o mocy 16,7 KM i 66 Nm. Ta klasyczna hybryda odzyskuje energię podczas hamowania i gromadzi ją w niewielkim, litowo-jonowym akumulatorze. Pozwala przejechać na prądzie dystans około kilometra i najlepiej spisuje się w mieście, gdzie całkiem sprawnie radzi sobie z napędzaniem blisko 1,7-tonowego SUV-a,
Zestaw napędowy korzysta z planetarnej skrzyni bezstopniowej, przekazującej parametry na obie osie za sprawą symetrycznego napędu. To rzadkość w tej klasie i na pewno spodoba się kierowcom lubiącym czasem zjechać z utwardzonych szlaków. Forester nie boi się trudniejszych przeszkód. Wystarczy popatrzeć na dane katalogowe. Kąt natarcia wynosi 21,4, zejścia 25,8, a rampowy 21,1 stopnia.
Wysoki komfort przeprawiania się przez osiedlowe progi zwalniające, wysokie krawężniki lub zapadnięte studzienki dla tego auta są bułką z masłem. Japoński SUV czyni to we względnej ciszy i bez zbędnej nerwowości. Dynamika nie rozpieszcza (12,2 s do setki), ale statecznych kierowców zadowoli. Nieźle funkcjonuje automat. Gorzej z zużyciem paliwa. W mieście od 9 do 11 l, a w spokojnej trasie da się zejść do 7 l.
Z punktu widzenia codziennej użyteczności, najbardziej uniwersalnie w gamie Hyundaia przedstawia się HEV. Tutaj mamy do dyspozycji 215 KM i 367 Nm. Bateria mieści 1,49 kWh brutto, czym wpisuje się w średnią przypisaną do tej klasy. Podobnie jak w Toyocie, Dacii, Renault i Lexusie.
Tucson przyspiesza do setki w 8,2 sekundy (2WD) i czyni to w sposób dyskretny. Po dociśnięciu gazu do podłogi nie ma efektu „wbijania" w fotel, ale wskazówka prędkościomierza całkiem żwawo wspina się po kolejnych stopniach wirtualnej skali. Istotne, że koreańscy konstruktorzy przyczynili się do redukcji hałasu generowanego w poprzednich wcieleniach hybrydowego zestawu. Kluczem do dobrej dynamiki jest też moment obrotowy jednostki elektrycznej – 264 Nm. Gwarantuje wsparcie w mieście i przy prędkościach autostradowych, gdzie Hyundai dość ochoczo współpracuje z prawą nogą kierowcy. W kategorii wyciszenia Tucson nieco lepiej sobie radzi z separacją dźwięków powyżej 130 km/h.
Tucson dobrze też zachowuje się na nierównych drogach. Zawieszenie pracuje stosunkowo cicho i przenosi do wnętrza niewiele niepokojących odgłosów. Mieszane uczucia wywołuje natomiast kwestia zestrojenia układu kierowniczego. Zużycie paliwa jest zauważalnie niższe w relacji do oponenta. W pustym mieście da się zejść do 4,5 l. Podobnie w leniwej trasie drogami powiatowymi i krajowymi. W gęstym ruchu komputer wskaże od 7 do 11 l na krótkich odcinkach. Na autostradzie spożycie etyliny zawiera się w przedziale 7,5-9 l.
W kabinie Subaru czuć ducha projektowania wozów sprzed 10-15 i trzeba przyznać, że to przyjemna sprawa. Łatwa obsługa, duże ikonki i w zupełności wystarczający zestaw elektroniczny. Do tego dużo przestrzeni i pojemny bagażnik. Forester punktuje też napędem symetrycznym AWD, ale odstaje od konkurencji, umiarkowaną dynamiką. Za wóz z zeszłego roku zapłacimy około 180 tys. zł, a za bieżący rocznik w bogatej wersji niespełna 200 tys. zł.
Hyundai punktuje w wielu kategoriach i w żadnej szczególnie się nie wyróżnia. To jego siła. Najlepiej czuje się na asfalcie, choć w opcji dysponuje napędem na obie osie. Został nastawiony na komfort i płynną jazdę. Przy okazji potrafi być oszczędny. HEV zaczyna się od 161 900 zł, ale bogata wersja to już ponad 210 tys. zł.
Samochody do testu udostępniły: Subaru Import Polska Sp. z o.o. i Hyundai Motor Poland Sp. z o.o. Firmy nie miały wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.