W 2014 roku zmieniła się polska legislacja. Rząd zatwierdził możliwość użytkowania motocykli klasy 125 na prawo jazdy kategorii B. Od tego czasu segment rośnie każdego roku. Według danych PZPM od stycznia do końca maja bieżącego roku nad Wisłą zarejestrowano ponad 27 tysięcy motocykli. W relacji do poprzedniego okresu to wzrost o imponujące 42,8 proc.
45,2 proc. sprzedaży stanowi klasa 125 cm3. To przekłada się na 12 319 pojazdów. Do najpopularniejszych należą w Polsce dwie Hondy – PCX 125 i Forza 125. Ta marka ma też największy w rynku. Niespodziankę stanowi Zontes 125 C. Kolejne zaskoczenie to miejsce numer 4 – Junak RX One 125. Znalazł w Polsce tylu klientów, co BMW R 1300 GS (295 sztuk wg PZPM). Zestawienie zamyka Yamaha NMAX 125.
Ceny paliwa są mocno niestabilne. Na pylonach widzimy kwoty rzędu 7,30 zł za litr benzyny bezołowiowej. To spora kwota, a zatem małe jednoślady mogą być poważnym odciążeniem dla domowego budżetu. W mieście, optymalnych warunkach dla tych konstrukcji, zużywają około 3-4 litrów, a w spokojnej trasie da się zejść do 2,5 l. To oznacza, że pokonanie 100 km obciąży kieszeń kwotą rzędu 22-30 zł. Brzmi jak okazja? Argumentów mamy więcej. To przede wszystkim zwrotność, łatwość w lawirowaniu między samochodami i frajda z obcowania z przyrodą oraz wiatrem we włosach.
Tak jak ma to miejsce w przypadku samochodu, eksploatacja motocykla opiera się przede wszystkim na regularnym i terminowym serwisowaniu oraz stosowaniu fachowej obsługi. We własnym zakresie trudno dokonać wszystkich czynności serwisowych. W czasie wizyty w warsztacie na okresowym przeglądzie mechanik wymieni olej, sprawdzając przy okazji newralgiczne miejsca i konserwując jednoślad.
Interwały wymian oleju i kontroli serwisowych uzależnione są od zastosowanej technologii. W silnikach pozbawionych filtra oleju wymiany zalecane są co 2-3 tysiące kilometrów. W pozostałych, czterosuwowych konstrukcjach z wtryskiem bezpośrednim, nawet co 6 tysięcy kilometrów. Różnice w długości okresów pomiędzy wymianami zależą także od stosowanych środków smarnych w silniku. Częstsze wymiany syntetycznej cieczy zapewniają jednostce pracę z czystym i świeżym lubrykantem, tym samym chroniąc ją przed zanieczyszczeniami mogącymi doprowadzić w skrajnej sytuacji do zatarcia. Za taką usługę zapłacimy w warsztacie około 70-80 zł – do tego należy doliczyć olej i filtr za kilkadziesiąt złotych. W stosunku do aut takie ceny brzmią jak okazja.
Wielki Test 125 pokazał, że różnica między Europą, Japonią i Chinami się zaciera. Zaciera, ale nie znika. Chińczycy napierają osiągami i ceną, najlepszy przykład to Zontes 125X: lekki, mocny i świetnie wyposażony, a to wszystko za niewielkie pieniądze. Nie bez powodu wygrał na punkty cały Wielki Test 125. Przez osiągi rozumiem nie tylko przyspieszenie, ale również siłę hamowania czy pracę zawieszenia. Podejrzewam, że z czasem ceny chińskich pojazdów pójdą w górę. Teraz muszą przyciągnąć do siebie klientów i liczyć na to, że na dobre zadomowią się na europejskim rynku
- tak mówi o Wielkim Teście 125 jego organizator, redaktor naczelny "Świata Motocykli" Andrzej Drzymulski.
Redakcja "Świata Motocykli" oraz środowisko poruszające się wokół tej tematyki ma doskonałe rozeznanie. Każdego roku na rynku debiutuje wiele pojazdów, zatem dobrze zrealizować duże przedsięwzięcie, by wyciągnąć wnioski z bezpośrednich jazd porównawczych. Zdobyte w ten sposób doświadczenie pozwalają na przedstawienie stosownych konkluzji.
Do udziału w wielkim teście zostało zaproszonych kilkadziesiąt osób. Do ich dyspozycji oddano 46 maszyn. Skutery i motocykle można było eksploatować na dość ciasnym torze manewrowym przygotowanym na placu Miejskich Zakładów Autobusowych na warszawskim Żoliborzu. Ostre szykany, ciasne, dynamiczne łuki, przeszkody pozwalające sprawdzić skuteczność zawieszenia, próby równowagi między pachołkami i prosty odcinek weryfikujący funkcjonowanie ABS-u i elektroniki towarzyszącej codziennej jeździe.
Ostatnie tak duże wydarzenie podobnej natury miało miejsce w 2019 r. Siedem lat to kawał czasu, przestrzeń, w której wielu producentów zanotowało duży postęp. Małe jednoślady stały się sprawniejsze, bardziej komfortowe i zwyczajnie przyjaźniejsze podczas kontaktu z powszednim środowiskiem miejskim.
Każdy z uczestników mógł przelać swe subiektywne emocje na kolejne zakładki wirtualnej ankiety. Ocenie poddano pierwsze wrażenie, jakość prowadzenia, wygodę, funkcjonalność, przyspieszenie i elastyczność, a także wygląd i relację ceny do realnej wartości maszyny. Punktacja została podzielona na segmenty, by wyniki lepiej oddawały stan faktyczny rywalizacji.
Każdy pojazd oceniany był w dziesięciu kategoriach w skali od 1 do 10. W rankingach uwzględniono mediany, a nie średnie, bo one lepiej znoszą pojedyncze skrajne oceny. Ocena ogólna to średnia z dziewięciu kategorii, bez stosunku jakości do ceny. Ta kategoria była traktowana osobno, bo umożliwia porównanie sprzętów z różnych półek cenowych. Przy kilku pojazdach próba była mniejsza niż pięć głosów i te wyniki organizator traktował jako orientacyjne, są oznaczone gwiazdką w tabelach.
Skutery na stałe wpisały się nie tylko w miejski, lecz również powiatowy krajobraz. Stanowią świetną alternatywę dla samochodów w letniej porze. Nie wymagają szczególnych umiejętności, niewiele palą, dysponują automatyczną skrzynią i pozwalają relatywnie szybko osiągnąć cel. W tej kategorii wyróżniało się jedynie trzykołowe Piaggio MP3. Z uwagi na specyfikację konstrukcji i wymagania homologacyjne na Starym Kontynencie, każdą odmianę tego modelu można prowadzić z kategorią B w kieszeni.
MP3 może mieć 1-cylindrowy silnik o pojemności 310 cm3, 400 cm3 lub 530 cm3. Rozwija od 26,5 do 49 KM. W każdej odmianie pozwala cieszyć się niezłą dynamiką i mknąć z prędkością 129 km/h (MP3 310). Cena podstawowej wersji to około 35 tysięcy zł. Rezultat w teście "Świata Motocykli"? Uczestnicy przyznali włoskiej maszynie notę 7,67, co finalnie dało siódmą pozycję.
Trzeba pamiętać, że w tej klasie osiągi nie decydują. Liczy się to, jak pojazd jeździ jako całość. W dużym uogólnieniu maszyny marek, które znamy, mają czasem gorsze osiągi czy komponenty, dając jednocześnie lepsze czucie w trakcie jazdy. Widać, że doświadczone firmy potrafią wziąć na pozór prostsze części i stworzyć z nich motocykl jeżdżący płynnie, pewnie i spójnie. W chińskich konstrukcjach spotykaliśmy zbyt ostro pracujące hamulce, zbyt miękkie albo zbyt sztywne zawieszenie, agresywną reakcję na gaz. Dla początkującego to zła wiadomość. Czasem słabszy, ale łagodniejszy jednoślad jest skuteczniejszy, bo jedzie się nim pewniej, a więc bezpieczniej
- powiedział Andrzej Drzymulski, redaktor naczelny "Świata Motocykli".
Stawkę zamknęły maszyny z Chin – Romet Amax 125 (nota 6,11) i Chińczyk pokryty włoską "farbą", MBP Morbidelli SC125 (nota 6,17). Trzecie miejsce od końca przypadło legendarnej Lambretcie, która ma świetną stylizację retro. Wprost nawiązuje do lat 50. i 60. Produkowany w Państwie Środka jednoślad umiarkowanie przypadł do gustu uczestnikom wyzwania. Otrzymał ocenę na poziomie 6,28.
Teraz czas na pierwszą piątkę. Tę grupę otwiera Vespa Primavera 125. Jest jednym z najdroższych uczestników testu, bo kosztuje 24 tysiące złotych. Nie ma jednak osoby, która by się nie odwróciła za włoskim sprzętem. Wyrazisty kolor, dopieszczone detale i wysoka przyjemność z jazdy sprawiają, że Vespa Primavera 125 przyciąga uwagę. Jej nota to 8,11. Pozycję wyżej uplasował się lekko off-roadowo usposobiony Barton X-Trail 125 (12 999 zł). Na sporych kołach, z wygodną pozycją za sterami i z elastycznym silnikiem (nota 8,17). Trzecie miejsce przypadło Yamasze X-Max 125 (8,56), drugie Piaggio Medley 125 (8,72), a pierwsze jest dużym zaskoczeniem.
Najlepiej ocenianą maszyną tego dnia okazał się chiński Zontes 125 X (nota 9,22). Za 11 tysięcy zł otrzymujemy dopracowany skuter o mocy 14,9 KM. Waży 117 kg, pod siedziskiem mieści dwa kaski, a spora szyba nieźle chroni przed wiatrem. Do tego reflektory Full LED, bezkluczykowe uruchamianie, wyświetlacz TFT o przekątnej 5 cali i system Start-Stop. To czarny koń testu "Świata Motocykli".
W tej kategorii znalazło się aż 29 maszyn. Znaczą ich część stanowiła klasa Street, będąca najczęściej wybieraną przez Polaków. Oferta jest ogromna. Możemy udać się do wielu dilerów chińskich marek i znaleźć sprzęt za 8-10 tysięcy zł lub odwiedzić przedstawiciela japońskiej firmy i położyć na stole nawet 25 tys. zł. Spora różnica, ale też opinie uczestników pokazały, że dysproporcje między poszczególnymi motorami i ich krajem pochodzenia są znaczące.
Zaczynamy od końca i tutaj nikt nie spodziewał się innych rezultatów. Najniższe noty zebrały Keeway RKS 125 (3,22), Romet ADV 125 Pro (3,89), Morbidelli F125 (4,00), Barton FRX 125 (5,50) oraz QJ Motor SRK 125S (5,56). Solidna grupa relatywnie tanich, umiarkowanie solidnych chińskich maszyn. Wyraźnie odstających punktacją od czołówki.
W pierwszej dziesiątce wylądowały trzy maszyny Zontesa – C 125, U1 125 i G1 125. Każda z nich z notą od 7,33 do 7,67. Niezłe oceny zebrał także Voge R125S (7,44). Reszta stawki to klasa sama w sobie. Maszyny dające sporo frajdy z jazdy, ale wymagające grubego portfela. Na tę listę trafiły Husqvarna Svartpilen 125 (7,61), Yamaha MT-125 (7,89), Yamaha WR125R (8,17) i KTM Duke 125 (8,33). Niekwestionowanym zwycięzcą pośród jednośladów została Yamaha R125 z wynikiem na poziomie 8,44.
Motocykle o pojemności 125 cm3 jawią się jako rozsądny wstęp do poznawania świata jednośladów. Pomogą oswoić się z techniką jazdy i będą dużym krokiem w stronę znacznie większych, szybszych i mocniejszych maszyn. Wystarczy mieć kategorię A1 lub B. W sezonie letnim okażą się dobrym kompanem do przemierzania miejskich szlaków.
Test "Świata Motocykli" pokazał, że Chińczycy dość szybko się uczą. W wielu kategoriach ustępują bardziej renomowanym producentom, jednak, w zdecydowanie niższej cenie, potrafią stworzyć ciekawe maszyny. Na ich tle musimy wyróżnić Zontesa, Bartona i Voge’a. Są też marki, do których należy podchodzić z dystansem. Czasem warto zapłacić więcej, by cieszyć się lepszą jakością, pewnym prowadzeniem i bezpieczeństwem.
Najważniejszym wnioskiem jest to, że średni poziom jednośladów 125 bardzo się poprawił. Ciężko znaleźć sprzęty wyraźnie kiepskie. Pewne niedociągnięcia zauważamy dopiero w bezpośrednim porównaniu. Dla wielu osób będą niezauważalne. Ostatecznie swoją 125 cm3 wybierzesz po cenie, wyglądzie i kolorze, i na 90 proc. nie będziesz rozczarowany
- mówi Andrzej Drzymulski, redaktor naczelny "Świata Motocykli".