Ulice polskich miast opanowały skutery przede wszystkim japońskich marek, ale to nie w tym kraju takie jednoślady są najpopularniejsze. Podróżnikom w egzotyczne rejony świata przyjdzie do głowy Daleki Wschód, ale ich myśli raczej zbłądzą w stronę Wietnamu, Indii, Chin, Indonezji i Tajlandii. Ja od razu myślę o Włochach. Mam sporo powodów, żeby tak robić.
Półwysep Apeniński jest pod względem motoryzacyjnym wyjątkowym miejscem na mapie Europy. Jestem przekonany, że Włosi opanowali temat skuterów do perfekcji, przynajmniej jeśli mówić o Starym Kontynencie. Nie chodzi mi tylko o jazdę na tych jednośladach, w czym ewidentnie są mistrzami, ale też o używanie ich do przewożenia niemal każdego i wszystkiego, a w szczególności o ich projektowanie, co wynika z doświadczenia. Mimo to jeśli na naszej ulicy widzę włoski skuter, prawie zawsze jest to Vespa. Rozumiem słabość warszawiaków do kultowej marki, ale ostatnio jeździłem skromniejszym modelem tego samego koncernu i jestem przekonany, że zasługuje na uwagę, bo jest wyjątkowy. Chodzi mi o Piaggio Medley 125 S.
To była miłość od drugiego wejrzenia, chociaż zaczęło się od niechęci, która jednak mi szybko przeszła. Jedyna rzecz, która mi przeszkadza w tym skuterze to klasyczna pozycja za kierownicą. Motocykliści często drwią z kierowców skuterów, twierdząc, że siedzi się na nich jak na krześle, a czasami używają jeszcze bardziej uwłaczającego porównania. Japońscy producenci w odpowiedzi od lat próbują tak zaprojektować swoje pojazdy, żeby to zmienić, a pozycja była wygodniejsza. Dlatego na skuterach z Kraju Kwitnącej Wiśni często siedzi się niżej, a nogi można wyciągnąć do przodu, trochę jak na cruiserze.
Tymczasem na Piaggio Medley 125 S siedzi się rzeczywiście pionowo, kierownica jest stosunkowo nisko i blisko siedzenia, a nogi trzeba trzymać pod kątem zbliżonym do prostego, bo z przodu nie ma na nie miejsca. Przez chwilę nie mogłem tego znieść. Po kilku dniach okazało się, że taka pozycja wcale nie jest tak niewygodna, jak mi się wydawało. Szybko przyzwyczaiłem się do niej, a potem zdałem sobie sprawę, że pod innymi względami ten skuter jest zaprojektowany wyjątkowo i innowacyjnie. Dwie rzeczy są najważniejsze i w moim przypadku mogłyby decydować o zakupie właśnie tego sprzętu do przemieszczania się po mieście, bo uważam, że Medley 125 S jest wręcz genialnym skuterem.
Pierwsza to znakomite osiągi możliwe dzięki zastosowaniu wyjątkowo mocnego silnika 125 cm3. Zgodnie z danymi technicznymi ma aż 14,9 KM, czyli zbliża się do granicy wyznaczonej przepisami dla takich jednośladów. To wbrew pozorom jest ewenement, bo większość skuterów ma słabsze jednostki napędowe. Przy masie własnej na standardowym poziomie 130 kg tę różnicę naprawdę czuć. Piaggio Medley 125 jest bardzo dynamiczne w całym zakresie prędkości. Niektóre skutery 125 ruszają z miejsca żwawo, bo to zależy od masy własnej i przełożenia skrzyni biegów CVT, ale w okolicach prędkości 50 km/h ich przyspieszenie zauważalnie słabnie. Medley jest inny, bo dobrze przyspiesza od startu do prędkości 90 km/h, a rozpędza się chętnie do ponad 110 km/h. Dzięki temu po mieście jeździ się nim świetnie, a nawet można wyskoczyć na obwodnicę.
Druga, chyba jeszcze ważniejsza zaleta włoskiego pojazdu, to wyjątkowo duże koła. Takie wyposażenie praktycznie się nie zdarza w skuterach klasy 125, przeznaczonych dla osób z prawem jazdy kat. B. W Medleyu z przodu jest szesnastocalowa, a z tyłu 14-calowa obręcz. Szok! Dzięki temu jego zawieszenie sprawia wrażenie twardszego, ale przede wszystkim Piaggio prowadzi się jak większy jednoślad: bardzo pewnie, stabilnie, zwłaszcza na nierównym asfalcie. Po nabraniu pewności i przyzwyczajeniu się do jego możliwości oraz pozycji za kierownicą można nim naprawdę szybko śmigać po zakrętach. Duże koła mają jeszcze jedną zaletę, o której łatwo zapomnieć: mieszczą się w nich większe hamulce tarczowe o średnicy 260 mm z przodu i 240 mm z tyłu. Dzięki temu Medley nie tylko przyspiesza wyjątkowo sprawnie, ale wydajnie hamuje, zwłaszcza jak na skuter.
Ten model ma jeszcze trzecią, trochę mniej oryginalną, ale też istotną zaletę. Chodzi mi pojemny kufer pod kanapą, w którym mieszczą się aż dwa nieduże kaski typu Jet. W dodatku bagażnik jest otwierany przyciskiem na kolumnie kierownicy, a nie przez przekręcenie kluczyka w stacyjce do oporu w lewo, jak w większości skuterów. Rozwiązanie zastosowane w Piaggio jest znacznie wygodniejsze, bo dzięki niemu można się dostać do bagażnika szybciej i niezależnie od pozycji stacyjki. Dopiero po ustawieniu kluczyka skrajnej pozycji włącza się blokada bagażnika. To pozornie drobiazg, który w rzeczywistości bardzo ułatwia codzienne korzystanie z bagażnika. Poza tym Piaggio Medley 125 S nie ma żadnych większych wad, jeśli jesteście w stanie przyzwyczaić się do tego, jak się na nim siedzi. Jest wykonany porządnie, więc żarty o włoskiej jakości wykończenia są nie na miejscu. Dobre osiągi są okupione tylko nieco wyższym zużyciem paliwa, które nie powinno przekroczyć 2,5 l/100 km, a siedmiolitrowy zbiornik pozwala na pokonanie dużego dystansu pomiędzy tankowaniami. Nawet cena Piaggio Medley mieści się w rozsądnych granicach.
Za podstawową wersję Piaggio Medley 125 trzeba zapłacić 16 999 zł. Model, którym jeździłem z dodatkową literą "S" w nazwie i kosztuje 17 777 zł. Skromny pojazd, przypomniał mi, że Włosi mają ogromne doświadczenie w projektowaniu jednośladów i potrafią je skutecznie wykorzystać. Nikt w Europie nie jeździ lepiej na skuterach od mieszkańców Półwyspu Apenińskiego i nikt nie robi ich lepiej. Warto o tym pamiętać, mimo że Medley nie wygląda tak słodko, jak Vespa. Może się okazać, że też się w nim zakochacie od drugiego wejrzenia. Skuter udostępniła do testu Piaggio Group Poland. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.