Pierwsza generacja Polo pojawiła się w 1975 roku. Polo ma za sobą kawał historii, ale przyszłość modelu nie jest jasna. Za chwilę na scenę wjedzie elektryczny wariant z serii ID. Co się stanie ze spalinowym? Tego nie wiemy. Obecnie, na rynku mamy szóste wcielenie i 30 tysięcy zł powinno wystarczyć na egzemplarze z pierwszych miesięcy produkcji (od 2017 r.). Lepiej jednak skupić się na bogato wyposażonym i napędzanym całkiem mocnymi silnikami poprzedniku. Dostępnym od 2009 do 2017 r.
Polo V ma 397 cm długości, 168 szerokości i 145 wysokości. Rozstaw osi to 247 cm. Z dzisiejszej perspektywy, należy raczej do umiarkowanej wielkości przedstawicieli segmentu B. W mieście to spora wartość. Łatwo nim lawirować między innymi autami i znaleźć miejsce parkingowe. W katalogu wygospodarowano przestrzeń dla 3 i 5-drzwiowego hatchbacka.
Istotne z punktu widzenia biznesowego, że zachowawczy design przekonał setki tysięcy Europejczyków. O jakość ochrony antykorozyjnej nie musimy się obawiać, podobnie jak o trwałość tapicerki i plastików. Pozycja za kierownicą jest odpowiednia, zaś na kanapie usadowimy osoby o przeciętnym wzroście. Bagażnik mieści 280 l. Na pokładzie znajdziemy przyzwoite multimedia z dotykowym ekranem i dość dużo elektronicznych systemów wsparcia.
Kwota rzędu 30 tysięcy złotych pozwoli na egzemplarz z końca produkcji. Z niezłym wyposażeniem i przebiegiem rzędu 60-120 tys. km. Bezpieczne są wolnossące odmiany. To 1.0 60-75 KM, 1.2 60-70 KM i 1.4 85 KM. Zdecydowanie więcej oferuje 1.0 TSI 95 KM i 1.2 TSI 90-105 KM. 105-konny wariant przyspiesza do setki w 9,3 sekundy. Należy też pamiętać, że DSG wytrzymuje około 150-200 tysięcy km. Nieźle natomiast ma się rzecz z dieslami 1.2 TDI 75 KM, 1.4 TDI 75-90 KM i 1.6 TDI 90-105 KM. Zwłaszcza ten najmocniejszy zasługuje na zainteresowanie.
Nawiązuje do Garbusa sprzed ośmiu dekad, ale jest na wskroś nowoczesnym autem. Druga generacje Beetla zadebiutowała w 2011, a za jej projekt odpowiedzialny był Walter de Silva. Trzeba przyznać, że udało mu się narysować ładny, chwytający za serce wóz. Szkoda, że produkcję zakończono w 2019 i raczej nie doczekamy się następcy.
Nie ma w nim zbyt wiele praktyczności, ale dla dwóch osób i małego dziecka lub pieska, w zupełności wystarczy. Ma 428 cm długości, zatem tyle, co Golf siódmej i ósmej generacji. Do tego dorzucamy bagażnik o pojemności 310 litrów i około 1300 kilogramów masy własnej. Nie za dużo. W sam raz, by dziarsko połykać kolejne kilometry.
Do dyspozycji mamy całą plejadę gwiazd spod znaku TSI. To 1.2 105 KM, 1.4 150-160 KM, a także 2.0 200-210 KM. Stosowane od 2013 jednostki są po modernizacji, zatem nie musimy się ich lękać. Lepiej podziękować za podwójnie doładowany 1.4 o mocy 160 KM. Pozostałe nie sprawiają większych trudności, choć lubią sobie wypić trochę za dużo oleju. Trzeba pilnować jego stanu i być przygotowanym na ewentualne dolewki. W alternatywie pozostaje pancerne 2.5 importowane ze USA. Ma 170 KM i świetnie współpracuje z LPG. Diesle to 1.6 i 2.0 TDI – 105, 110, 140 i 150 KM. Mają common-raila i potrafią bez większej awarii przejechać 300-400 tysięcy km.
Mając w kieszeni 30 tysięcy zł, musimy nastawić się na egzemplarze z roczników 2012-2014. Dominują warianty benzynowe. Znaczną część stanowi 1.2 TSI, które dobrze sprawdza się w mieście i nieco gorzej w trasie. Przy spokojnej jeździe zużywa około 5,5 l na setkę. Przebiegi? 180-220 tysięcy kilometrów.
Pierwszy pojawił się w 1974. Dwa lata później dołączyło do oferty GTI. Nasz budżet wystarczy na komfortową i dynamiczną konfigurację siódmej generacji produkowanej od 2012 do 2020 roku. Zaprojektowaną od podstaw. Nadwozie uległo diametralnej zmianie w relacji do poprzednika, choć proporcje pozostały tożsame. Oczywiście, problem korozji nie występuje, bez względu na rok produkcji. Pojawiły się za to aktywne reflektory LED, na które zdecydowanie warto postawić, a także uterenowiona wersja Alltrack, będąca ciekawą alternatywą dla SUV-ów.
Wnętrze to kompromis między analogowym, a cyfrowym światem. Zadbano też o komfort dla czterech dorosłych osób, choć z tyłu, wysocy pasażerowie mogą cierpieć na niedobór przestrzeni przed kolanami. W kwestii jakości wykonania, niewiele można zarzucić niemieckiemu kompaktowi. Wśród dostępnych opcji znajdziemy automatyczną klimatyzację regulowaną w dwóch strefach, rozbudowane multimedia łączące się z internetem, szyberdach, adaptacyjny tempomat oraz zawieszenie z regulacją twardości. Oferta nadwoziowa składa się z trzy i pięciodrzwiowego hatchbacka oraz kombi.
W palecie benzynowej znajdziemy tylko nowoczesne, doładowane silniki. To 1.0 TSI 85-115 KM, 1.2 TSI 85-110 KM, 1.4 TSI 110-150 KM, 1.5 TSI 130-150 KM, 1.8 TSI 172-180 KM oraz 2.0 TSI 210-300 KM. Wszystkie wyposażono w bezpośredni wtrysk paliwa, doładowanie i poprawiony napęd rozrządu, tym razem realizowany paskiem. W przeciwieństwie do poprzednich wariacji, jednostki borykają się z dużo mniejszą liczbą bolączek. Wśród diesli dostępne są 1.6 TDI 90-115 KM i 2.0 TDI 150-184 KM wyposażone we wtrysk common-rail. Sukcesywnie wprowadzane poprawki zaowocowały dużym spadkiem bolesnych wcześniej problemów.
Wiele Golfów pochodzi z prywatnego importu, a część wypłynęła z polskich salonów. Patrząc na maszyny wyceniane na około 30 tysięcy złotych, wybór jest spory. Co ciekawe, tutaj wciąż rysuje się delikatna przewaga ropniaków. Udział hybryd jest śladowy. Nasz budżet wystarczy na maszyny wyprodukowane w latach 2013-2015.
Jednym z ciekawszych projektów ostatnich lat koncernu VAG są trojaczki - Skoda Citigo, Seat Mii i Volkswagen Up! Produkowane były od 2011 do 2019 roku w Bratysławie. W ofercie znalazł się trzy i pięciodrzwiowy hatchback. Nadwozie nie wyróżnia się w zasadzie niczym. Dostajemy estetycznie zaprojektowane urządzenie do przemieszczania, które nie ma problemów z korozją. W bazowych odmianach rażą nielakierowane lusterka i zderzaki, które po latach płowieją.
W kategorii gabarytów, Up! zdaje się być idealny do miasta. Ma 360 cm długości i 164 szerokości. Rozstaw osi wynosi 242 cm. Proste wnętrze, pozbawione dodatków i ciekawego projektu, wykonano z tanich materiałów. Jak przystało na produkt koncernu VAG, poszczególne elementy są dobrze spasowane i okazują się trwałe. Fotele natomiast są słabo wyprofilowane. Sprawdzają się jednak dość dobrze w ruchu miejskim, na krótkich dystansach. Na kanapie awaryjnie zmieścimy również dwie dorosłe osoby. Bagażnik mieści od 251 do 951 litrów.
O kontakt kół z nawierzchnią dbają kolumny McPhersona i belka skrętna. Całość zestrojono dość sprężyście z zachowaniem balansu między komfortem, a precyzją prowadzenia. W palecie silnikowej znalazł się trzycylindrowy silnik 1.0 MPI o mocy 60-75 KM. Jednostka otrzymała blok i głowicę z aluminium. Dla redukcji masy i kosztów produkcji układ rozrządu napędza pasek. Co ważne, w przeciwieństwie do większych motorów benzynowych koncernu, zastosowano tutaj pośredni wtrysk paliwa, pozwalający na montaż instalacji gazowej i hydrauliczną regulację luzu zaworowego. 1.0 TSI rozwija 90 lub 115 KM. Słabszy przyspiesza do setki w 9,9, a mocniejszy w 8,8 s.
Trojaczki VAG-a nie odniosły spektakularnego sukcesu, zatem nie dziwi, że nie doczekały się następców. Szkoda, bo trudno wyobrazić sobie lepszą maszynę do miasta. Zaskakują za to przebiegi w ogłoszeniach, a mówimy o aucie z silnikiem R3 o pojemności 1.0. Zdarzają się sprawne maszyny z kilometrażem przekraczającym 350-400 tys. km. 30 tysięcy zł wystarczy na wóz z końca produkcji z przebiegiem rzędu 30-40 tys. kilometrów.