W świecie dużych SUV-ów czas biegnie wolniej niż w pozostałych segmentach samochodów osobowych. Rynkowy standard to pierwszy lifting już po 3-4 latach od premiery. A już po siedmiu latach czas na następcę. A jak to wygląda w przypadku Audi Q7? Pierwsza generacja przetrwała na rynku aż 10 lat (sprzedano ok. 550 tys. egzemplarzy). Druga odchodzi na zasłużoną emeryturę aż po 11 latach od premiery. Solidnie na nią zapracowała. Q7 drugiej generacji to aż 750 tys. sprzedanych samochodów. Jest czego gratulować Niemcom.
Przed trzecią generacją trudne zadanie. Dobrze by było, aby w warunkach coraz ostrzejszej konkurencji wypracowała jeszcze lepszy wynik. Czy to się uda? To dobre pytanie. Niemniej trzeba przyznać, że Audi postarało się, by samochód wzbudził zainteresowanie nabywców. A tych jest najwięcej po drugiej stronie Atlantyku. Do tej niemal połowa sprzedaży Q7 przypadała na takie rynki jak USA i Kanada (47 proc.). Znacznie skromniejsze udziały mają zaś Europa (18 proc.) oraz Chiny (22 proc.).
Czym zatem wyróżnia się nowe Q7? Po raz pierwszy mamy dostępne aż trzy różne konfiguracje siedzeń. Audi Q7 w bazowej odmianie otrzymasz z pięcioma miejscami. Mało? To jest wersja siedmioosobowa z dwoma niezależnymi siedzeniami w 3 rzędzie. Za dużo? Proszę bardzo. W Audi mają jeszcze 6 miejsc. W drugim rzędzie zamiast kanapy są dwa kapitańskie fotele. Jakby było mało to jeszcze w drugim rzędzie na kanapie można zamontować nawet trzy foteliki dziecięce. A to już nie jest takie oczywiste we współczesnych samochodach.
Nawet 7 miejsc w dużym SUV-ie. Niby oczywiste, ale Audi udała się ta sztuczka w samochodzie, który jest minimalnie krótszy od poprzednika. Różnica to ledwie 11 mm. Niewiele, nieprawdaż? Poza tym samochód nieco urósł (wyższy o 66 i szerszy o 40). Co ciekawe dla Audi 5,05 m to nie koniec zabawy. W gamie będzie jeszcze większy SUV. I to niedługo. Nowe, większe Audi Q9 wjeżdża na salony jeszcze w tym roku. Premierę zaplanowano jesienią 2026 r.
Gdy podczas premiery Q7 zajrzałem do wnętrza samochodu to nie skupiłem się na liczbie siedzeń. Byłem niezmiernie ciekaw jak urządzono kabinę i czy Audi przypadkiem znów nie spróbowało nadwyrężyć cierpliwości swoich klientów. Z przyjemnością uspokajam tych wszystkich, którzy obawiali się o jakość. Widać, że Audi nie szczędziło na solidnym wykonaniu wnętrza i świetnych materiałach. Miękkich tworzyw nie brakuje. Co więcej producent zainwestował także w drewno, naturalną skórę oraz ciekawą tkaninę. Ta ostatnia to połączenie wełny z Alpaki ze sztucznymi włóknami (poliester). Udział poliestru musi być na tyle wysoki (niestety brak szczegółów na temat tej tapicerki), że tkanina jest dość śliska w dotyku (niewykluczone, że dzięki temu będzie łatwiejsza w utrzymaniu w czystości). Tym znacząco różni się od tego co stosuje np. BMW czy Volvo.
Europa ze swoimi wyśrubowanymi normami emisji nieco skomplikowała plany Audi. Stąd na początek unijny rynek musi zadowolić się tylko dieslem 3.0 TDI V6 w dwóch wersjach mocy (245 KM i 299 KM) i ze wsparciem technologii miękkiej hybrydy. W przyszłym roku dołączy jeszcze benzynowe 3.0 V6 w odmianie tradycyjnej oraz zestawie z hybrydą pług-in. Poza UE oferowane jest także 2,9 V6 TFSI (429 KM) i 4.0 V8 TFSI (591 KM).
Na diesla V6 narzekać nie można. Brzmi tak przyjemnie, że nie trzeba nawet włączać radia czy muzyki. Do pierwszych jazd testowych Audi dostarczyło tylko mocniejszą wersję o mocy 299 KM. Ta wedle deklaracji producenta rozpędza się od 0 do 100 km/h w 6 s (prędkość maksymalna to 235 km/h). Zawalidrogą nie jest. Ale też nie wywołuje obaw paniki na pokładzie, gdy skorzystasz z trybu launch control. Przyspiesza na tyle płynnie, że wciskanie w fotel odbywa się zadziwiająco delikatnie. Duża w tym zasługa układu MHEV, który dokłada 24 KM elektrycznego wsparcia. Nie ma zatem typowego dla wielu diesli pewnego opóźnienia w reakcji na mocniejsze wciśnięcie pedału przyspieszenia. Dużym SUV-em włączysz się zatem do ruchu z zadziwiającą łatwością. Niemniej trzeba trochę wprawy, by podczas wolnych manewrów na parkingu jeździć z wyłączonym dieslem i aktywnym silnikiem elektrycznym. Z pedałem gazu trzeba się wówczas obchodzić bardzo delikatnie. Zapas energii (akumulator litowo-żelazowo-fosforanowy LFP) powinien wystarczyć na pełny cykl parkowania.
Trudno ocenić zużycie paliwa po jeździe testowej. Trasę wyznaczono w górach po krętych drogach i licznych stromych podjazdach. Lepiej zatem poczekać do pełnego testu w Polsce. Po górskiej spokojniejszej przejażdżce komputer wskazywał 11,8 l. A gdy za kierownicą zasiadł kierowca o znacznie większym temperamencie niż mój to średnia podskoczyła o kilka litrów w górę.
Na wyniki zużycia paliwa warto spojrzeć jeszcze z perspektywy napędu. Diesel 3.0 V6 TDI musi radzić sobie nie tylko z ciężkim SUV-em (masa własna to 2500 kg), ale także stałym napędem na wszystkie koła quattro (Torsen na pokładzie). Zależnie od stylu jazdy moment obrotowy kierowany na tylną oś to od 60 do 80 proc. Priorytet dla tylnej osi nie powinien dziwić. Audi Q7 ze stoickim spokojem przyspiesza i daje mnóstwo frajdy tym kierowcom, którzy nie boją się szybciej pokonywanych łuków. Gwoli ścisłości - nie przewidziano żadnego scenariusza, w którym napędzana jest tylko jedna oś.
W testowym egzemplarzu zastosowano opcjonalne zawieszenie pneumatyczne oznaczone jako komfort. To jedna z tych rzeczy, którą warto rozważyć podczas konfiguracji samochodu. I to szczególnie wtedy, gdy uznasz, że najlepsze felgi do twojego samochodu to wielkie koła 23". To zdumiewające jak pneumatyka poradziła sobie z wielkimi felgami i drogami z gorszą nawierzchnią. Ani razu nie narzekałem na komfort. Ani razu także nie kwestionowałem właściwości jezdnych i stoickiego spokoju. Znamienne, że przy adaptacyjnej pneumatyce poradzono sobie także z efektem bujania. W Q7 nie poczujesz się jak na kutrze płynącym po niespokojnym morzu.
W ramach opcji jest jeszcze zawieszenie pneumatyczne w odmianie sport. Tego nie sprawdziłem, ale uciąłem sobie pogawędkę z jednym z inżynierów. Przedstawicielka Audi zapewniała, że sportowa odmiana zyskała na stabilizacji m.in. dzięki możliwości obniżenia pojazdu do znacznie mniejszego prześwitu niż w standardowej wersji. Przekonywała przy tym, że odmiana sport to nie tylko inny software i niższy prześwit, ale także zmodyfikowana część mechaniki układu pneumatycznego. Niestety nie wyjaśniła jak duże są to różnice.
Na polski debiut nie trzeba długo czekać. Można już skonfigurować swój egzemplarz. Ceny od 393 400 zł za odmianę z napędem o mocy 245 KM. Mocniejsza wersja to wydatek co najmniej 409 800 zł. Niemniej bez trudu powiększysz cenę na tyle, by przekroczyć próg 600 000 zł za nowe Audi Q7. Premium nigdy nie było tanie i nowe Q7 z pewnością podtrzyma tradycję. Materiał został zrealizowany podczas wyjazdu sfinansowanego przez Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.