Gdyby ktoś zapytam mnie o to, który typ samochodów cenię najmniej, błyskawicznie odpowiedziałbym - SUV-y. Ich klocowate i wysokie nadwozia nie są ani wybitnie piękne, ani też bardziej praktyczne niż klasyczne kombi. Co więcej, przez ich wagę oraz przeciętną aerodynamikę odznaczają się wyższym spalaniem. Także wyższa pozycja za kierownicą wywołuje u nas wrażenie, że prowadzimy zdecydowanie większy wóz niż w rzeczywistości. Jeżeli kiedykolwiek nadwyraz zachwycałem się jakimś modelem zaliczającym się do tego segmentu, cóż… kłamałem. Aż przypomniała mi się pewna scena z filmu "Commando".
Czy jest więc coś gorszego od SUV-ów? Ależ oczywiście — sportowe SUV-y. Są one dla mnie kompletną sprzecznością… Gdyby jednak klienci kupowali samochody, które podobają się dziennikarzom, wielu producentów już dawno by splajtowało. Jeżeli jest popyt, jest też i podaż. Marki wsłuchują się więc w oczekiwania odbiorców, oferując wozy, które po prostu mają szansę się sprzedać. Dlatego też na rynku możemy spotkać takie samochody, jak Mercedes-AMG GLC 63 S E-Performance. I tu dochodzimy do kolejnego punktu spornego.
Osiągi sportowego SUV-a robią wrażenie — systemowa moc to 680 KM i kosmiczne 1020 Nm momentu obrotowego, które pozwalają rozpędzić się do pierwszej setki w zaledwie 3,5 sekundy. Potężna moc generowana jest przez hybrydowy napęd oparty o turbodoładowany (sprężarka napędzana jest elektrycznie) czterocylindrowy silnik R4 o pojemności... dwóch litrów. I w tym tkwi największy szkopuł. Już od dawna większość fanów motoryzacji oraz sympatyków marki ze Stuttgartu wznosiło okrzyki oburzenia, że nie uchodzi montować tak niewielkiej jednostki w wozie, który nosi kultowe już oznaczenie. Zresztą wcześniejsza zmiana z wolnossącej jednostki V8 6,2 l na czterolitrową widlastą ósemkę biturbo w C63 (W205) wywołała pewne poruszenie. W tym przypadku jednak można było przymknąć na to oko — w końcu zgadzała się liczba cylindrów. Teraz jednak ani pojemność, ani typ motoru nie odpowiadają oczekiwaniom klientów. Zamiast oznaczenia GLC 63, proponuję GLC 6/3. Wtedy wszystko będzie cacy...
Jeżeli jednak zapomnimy o niewielkim silniku i zagłuszymy emitowany przez niego niezbyt porywający dźwięk, GLC 63 okaże się zaskakująco przyjemnym wozem. Dzięki napędowi 4x4, dobrze zestrojonemu zawieszeniu, które co do zasady jest typowo twarde (w trybie Comfort adaptacyjne zawieszenie staje się nieco bardziej miękkie) i ostrym jak brzytwa układzie kierowniczym, auto zaskakuje efektywnością i trzymaniem w zakrętach. Automatyczna 9-biegowa skrzynia w mgnieniu oka przerzuca kolejne przełożenia, pozwalając wycisnąć wszystko z hybrydowego tandemu benzynowej jednostki i elektrycznego silnika (204-konny motor umieszczony przy tylnej osi). Z drugiej strony automat ten niekiedy potrafi "haczyć". Przy spokojnej jeździe wrzuceniu wyższego biegu towarzyszy nieprzyjemny szarpnięcie. Oczywiście nie sposób nie pochwalić opon, które na krętych trasach pozwalały utrzymać wóz w ryzach (Continental Sport Contact 7 w rozmiarach 265/40 ZR 21 z przodu i 295/35 ZR 21 z tyłu).
Oczywiście GLC 63 potrafi być również bardzo kulturalne, pozwalając na stosunkowo komfortową jazdę. Mierzące 4749 mm długości, 1920 mm szerokości oraz 1635 mm wysokości auto w trybie comfort zakłada maskę potulnego SUV-ika. Jedynie agresywny wygląd — wydatne nadkola, drapieżnie wystylizowane zderzaki, dwie podwójne końcówki układu wydechowego (niestety, to tylko atrapy), aluminiowe 21-calowe felgi — zdradza jego niegrzeczne usposobienie.
Także we wnętrzu od razu poczujemy, że zasiadamy w sportowym wozie. Znajdziemy tutaj czerwone pasy bezpieczeństwa, deskę rozdzielczą wyłożoną włóknem węglowym, komfortowe, zapewniające świetne trzymanie boczne fotele, czy też kierownicę z podciętym u dołu wieńcem. Oczywiście, jak przystało na nowoczesnego Mercedesa, nie zabrakło dużego, 11,9-calowego pionowego ekranu centralnego z błyskawicznie działającym systemem multimedialnym. Niestety niektóre elementy wnętrza potrafią trzeszczeć. Co więcej, mimo niewielkiego przebiegu testowanego egzemplarza, skórzana tapicerka nosiła już ślady zużycia.
GLC63 to auto, które pozwoliło mi nie o tyle polubić, co zrozumieć fenomen pojazdów z tego dziwacznego segmentu. Na szczęście nie trapią go te same dolegliwości co jego większego krewniaka GLE 53 Hybrid 4Matic+, a więc przede wszystkim duża bezwładność wynikającą z samej bryły oraz wysokiej masy własnej. Dzięki temu auto daje realną frajdę z jazdy, pozwalając zapomnieć, że jest to SUV. Z drugiej strony, gdybym miał wybierać pomiędzy bohaterem artykułu, a najnowszą generacją C 63, która dzieli z nim układ napędowy, bez nawet mikrosekundy zawahania postawiłbym na klasycznego sedana. Gatunek, do którego należy sportowe GLC, cechuje w mojej opinii przerost formy nad treścią. To trochę jak startować w gonitwie konnej na grzebiecie słonia...
Jeżeli jednak miałbym być nieco mniej krytyczny i pohamował swoją niechęć do sportowych SUV-ów, w przypadku GLC63, oprócz jakościowych niedociągnięć, największą wadą jest... brak silnika V8. Bez przyjemnego bulgotu i miłej świadomości, że pod maską naszego wozu nie znajduje się sokowirówka, obcowanie z tego typu wozem nie jest tak satysfakcjonująca (mimo iż prowadzi się wspaniale). Co więcej, mało który klient będzie miał uśmiech na ustach, konfrontując się z faktem, że za wóz ten przyjdzie mu zapłacić minimum 581 800 zł. Samochód udostępniła do testu firma Mercedes-Benz Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.