Wyobraźcie sobie taką sytuację: firma projektuje spartański samochód terenowy z myślą o wojskowej służbie, a później obciąża go niepotrzebnym luksusowym wyposażeniem, dodaje elementy, które natychmiast uszkodzą się w terenie, później wkłada pod maskę najmocniejszy silnik i zakłada sportowe, niskoprofilowe opony, pomimo aerodynamiki przewróconej szafy oraz zawieszenia, które sobie nie radzi z szybką jazdą po asfalcie. Bez sensu? A jednak takie auto istnieje i podbija rynek od wielu lat.
Tak brzmi opis Mercedesa klasy G, najpopularniejszego samochodu wśród bogatych mieszkańców Warszawy. To najlepszy dowód, że niektóre rzeczy nie mają racji bytu, ale mimo to są fajne. Nie bardzo lubię takie podejście, bo moim zdaniem samochody powinny być projektowane do pełnienia określonej funkcji, dlatego wyjątkowo długo broniłem się przed jazdą tym absurdalnym autem. W końcu jednak się poddałem i wsiadłem do elektrycznej odmiany klasy G, bo ciekawiła mnie jej wyjątkowość. Już po pierwszej przejażdżce wpadłem jak śliwka w kompot. Zrozumiałem, że bogacze jednak nie są tacy głupi.
Dlaczego Mercedes G 580 z technologią EQ (tak, to oficjalna nazwa tego modelu) jest jedyny w swoim rodzaju? Część powodów już wyjaśniłem. To auto, które teoretycznie nie ma zbyt wielkiego sensu i formalnie nie powinno istnieć. Jego konstrukcja jest charakterystyczna dla klasycznej terenówki: z ramą nośną w podwoziu, układem napędu 4x4 z portalowymi mostami, grubymi blachami nadwozia i potężnymi drzwiami, które zamykają się jak w sejfie. Mercedes klasy G mógłby być prawdziwą terenówką, bo drzemie w nim ogromny potencjał, ale przekreśla go sposób wykończenia i wyposażenie. Z off-roadowych insygniów zostały przede wszystkim: znaczek z austriackiej góry Schockl w pobliżu fabryki w Graz, gdzie są testowane własności tego modelu oraz charakterystyczna sylwetka, która od razu zwraca uwagę.
Mercedes G 580 EQ jest przeciętnie długi (462,4 cm), ale przede wszystkim strasznie ciężki (3085 kg), bardzo szeroki (218,7 cm z lusterkami) i wysoki (198,6 cm). Dlatego wjazd na kryte parkingi stoi pod znakiem zapytania, a za jego kierownicą mamy uczucie poruszania się większym autem niż w rzeczywistości. W wersji na prąd do tych cech należy dodać absolutnie wyjątkowy napęd. Mercedes G 580 z technologią EQ to jedyny znany mi seryjnie produkowany elektryk na świecie z czterema silnikami, po jednym na koło. Pozostałe auta z podobnymi rozwiązaniami są albo ręcznie składanymi w pojedynczych egzemplarzach hipersamochodami, albo istnieją tylko na papierze. W najlepszym wypadku to produkty małych start-upów, co do których nie ma pewności, czy przetrwają następny rok.
Cztery silniki Mercedesa G 580 dają systemową moc 587 KM, która oznacza osiągi na poziomie wersji AMG G 63 (przyspieszenie 0-100 km/h w 4,7 s i prędkość maksymalna 180 km/h), ale za znacznie niższą cenę. Dodatkowo G 580 EQ robi to bezgłośnie i przy zerowej emisji. Poza tym nietypowa konstrukcja jego napędu oznacza wyjątkowe możliwości. Dzięki temu, że wartością i kierunkiem momentu obrotowego każdego koła da się sterować niezależnie i bardzo precyzyjnie, ten Mercedes na przykład potrafi zawracać w miejscu jak czołg (funkcja G-Turn) albo radykalnie zacieśniać tor jazdy na zakrętach efektownie nadrzucając tyłem (funkcja G-Steering). Założę się, że nikt oprócz arabskich szejków nie będzie używał takich funkcji w prawdziwym terenie, bo szczerze mówiąc, są średnio przydatne. Za to na żywo trzytonowe auto o wysokości dwóch metrów, wirujące wokół własnej osi robi ogromne wrażenie, niezależnie od tego czy siedzimy za kierownicą, czy obserwujemy je z zewnątrz. Między innymi z tego powodu elektryczny Mercedes klasy G budzi skojarzenia z zabawką dla dorosłych dzieci.
Tak naprawdę każda przejażdżka tym modelem zmienia się w wyjątkową przygodę, bo za kierownicą Mercedesa G 580 z technologią EQ nigdy nie czujesz się jak w zwykłym aucie. Zawsze masz wrażenie jazdy wyjątkowym, olbrzymim i bardzo szybkim samochodem, który jednocześnie przypomina autko dla dzieci. Brakuje tylko zdalnego sterowania. W przeciwieństwie do sportowych modeli ten samochód sprawia frajdę, nawet kiedy jeździsz nim wolno. Mercedes G 580 wręcz zniechęca do szybkiej jazdy, bo wtedy zaczyna zachowywać się mniej pewnie i nie nagradza kierowcy atrakcyjnymi dźwiękami. W przypadku używania go na publicznych drogach to nie wcale nie jest taka zła cecha.
W tym elektrycznym Mercedesie nie przeszkadza mi nawet, że jest mało oszczędny. Średnie zużycie prądu wynosi 28-29 kWh/100 km, co oznacza, że pomimo olbrzymiego akumulatora o poj. 116 kWh przejedziemy nim raptem 450 km, zanim będzie trzeba go ponownie naładować (z mocą do 200 kW). W przypadku tego auta wydajność napędu to drugorzędna cecha. Dlatego zrobiło mi się naprawdę smutno, kiedy dowiedziałem się, że unikalnej elektrycznej wersji klasy G prawie nikt nie chce kupować. Zamiast niego niemal wszyscy klienci wybierają klasycznego spalinowego Mercedesa-AMG G 63, który kosztuje ponad milion złotych. To znaczy, że jest droższy od bezgłośnego brata o prawie 340 tys. zł, a wcale nie jest od niego lepszy.
Za Mercedesa G 580 z technologią EQ trzeba zapłacić "tylko" około 664 tys. zł. Może gdyby podnieść jego cenę lub zmienić nazwę na mniej drętwą, znalazłoby się więcej chętnych? Przede wszystkim jednak bogacze chyba nie wiedzą, jak bardzo wyjątkowa jest ta wersja. Ja bym kupił elektrycznego Mercedesa klasy G, gdybym był milionerem. Samochód udostępniła do testu firma Mercedes-Benz Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.