Dotychczas trudno było chwalić Modelu Y za stylistykę. Zaryzykuję stwierdzeniem, że elektryczny SUV prezentował się dość pokracznie. Niedawny lifting kompletnie zmienił ten stan rzeczy. Z przodu auto zmieniło się wręcz nie do poznania. Na myśl od razu przychodzi Cybertruck, czy też niedawna koncepcyjna nowinka — autonomiczna taksówka Cybercab. Duże klosze ustąpiły miejsca wąskim reflektorom połączonym ledowym paskiem, a światła mijania i drogowe powędrowały nieco niżej. Co więcej, zostały one sprytnie ukryte — w pewien sposób zlewają się z bocznymi wlotami w zderzaku, przez co nasz wzrok intuicyjnie kieruje się w górę ku światłom dziennym. Bardzo interesujący zabieg. Zniknął również charakterystyczny zadarty "ryjek". Niżej poprowadzony front przełożył się na obniżony współczynnik oporu powietrza wynoszący 0,22 cx.
Zmian nie zabrakło również z tyłu. Styliści pokusili się o przechodzący przez całą szerokość wozu podświetlany segment, który rzuca światło na matowy segment z wytłoczonym napisem Tesla. Na żywo robi to fenomenalne wrażenie. Zmieniono także wygląd zderzaka, na który też trafiła wnęka na tablicę rejestracyjną, która dotychczas umieszczona była na klapie bagażnika.
Jak już jesteśmy w temacie bagażnika, jego pojemność jest wręcz bezkonkurencyjna — do dyspozycji mamy aż 822 l. Dodatkową pod pokrywą znajdziemy dużą wnękę, która z łatwością pomieści nasze codzienne zakupy. Po złożeniu tylnej kanapy, co odbywa się kompletnie bez naszej ingerencji (by złożyć i ponownie rozłożyć oparcie wystarczy nacisnąć przycisk, który znajdziemy z lewej strony bagażnika, a także po bokach siedziska kanapy) uzyskujemy łącznie aż 2136 l.
Jak to w elektrykach bywa, z przodu znajdziemy również praktyczny frunk o pojemności 117 l. Możemy w nim przewozić np. kable do ładowania. Pod maską umieszczono również wlew zbiorniczka płynu do spryskiwaczy. Pokrywę otwieramy z poziomu ekranu centralnego. Niestety, co może nieco frustrować, by go zamknąć, nie wystarczy jedynie dynamicznie opuścić klapę. Po jej opuszczeniu i tak należy ją jeszcze docisnąć.
W kabinie również znajdziemy duży schowek. Umieszczony jest w tunelu środkowym, w którym spokojnie zmieścimy dwie 2-litrowe butelki, torebkę, czy też niewielki plecak. Pod podłokietnikiem także umieszczono kolejną skrytkę, co prawda nieco mniejszą, ale i tak pozwalającą na pomieszczenie niezbędnych drobiazgów.
Lifting przyniósł również zmiany we wnętrzu. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że marka za bardzo poszła w cięcia kosztów. Zamiast dotychczas montowanego drewnianego dekoru na desce rozdzielczej, który nadawał wnętrzu swoistego eleganckiego i prestiżowego sznytu, znalazła się listwa wykończona materiałem. Także dźwigienka do zmiany biegów, która była umieszczona przy kierownicy, została usunięta — skrzynię obsługujemy przy pomocy ekranu centralnego, zupełnie tak, jak w przypadku Modelu 3.
Na szczęście mimo podobieństwa do mniejszego krewniaka z gamy, Tesla nie powtórzyła błędu dotyczącego kierunkowskazów, a dokładnie przycisków do ich włączania. Miałem już okazję prowadzić Model 3 i w gruncie rzeczy jedynym elementem, na który mógłbym się szczególnie skarżyć, były właśnie te nieszczęsne klawisze. Ich obsługa, podczas m.n. zjeżdżania z ronda, była niezwykle uciążliwa. Na szczęście odświeżony Model Y nadal wyposażony jest w klasyczną manetkę. Co za ulga...
Niestety, oprócz sterowania szyb i foteli, wszystko obsługiwane jest z poziomu centralnego ekranu o przekątnej 15,4 cala. Całe szczęście obsługa systemu jest bardzo intuicyjna, a odnalezienie się w dziesiątkach funkcji nie stanowi najmniejszego problemu. To zdecydowanie mocna strona Tesli. Niektórzy producenci mogliby się uczyć od amerykańskiego producenta. Co więcej, system zyskał kilka dodatkowych udogodnień. W przypadku wbudowanej nawigacji możemy śledzić na bieżąco pogodę (pełny meteorologiczny pogląd z radarem burzowym), czy też sprawdzić dostępność ładowarek na stacjach dostawców niepowiązanych z Teslą (wcześniej było to możliwe tylko w przypadku superchargerów).
Na plus trzeba odnotować zwłaszcza jakość i spasowanie elementów wnętrza. W najbardziej istotnych miejscach zastosowano miękkie wykładziny i przyjemne w dotyku materiały. Tapicerka foteli wykonana z syntetycznej skóry również wypada bardzo pozytywnie. Także same fotele zasługują na pochwałę — nawet po przejechaniu ok. 350-kilometrowej trasy nie czułem szczególnego zmęczenia. Siedziska są wystarczająco miękkie i na tyle długie, by osobie o mojej posturze (188 cm) zapewniać odpowiednie podparcie ud. Są też podgrzewane i wentylowane (kolejno dwa i trzy stopnie regulacji).
Warto także wspomnieć o wyciszeniu wnętrza, które poprawiło się względem poprzedniczki. Wykorzystano nowe uszczelki drzwi, a także zastosowano przednią szybę akustyczną. Dzięki temu nawet przy wyższych prędkościach we wnętrzu jest względnie cicho, co też pozwala na niezmącone niczym czerpanie przyjemności ze słuchania muzyki (system audio sprawuje się zaskakująco dobrze) czy prowadzenie rozmów.
Przy nadwoziu o długości 4790 mm oraz rozstawie osi wynoszącym 2890 mm przestrzeni na pokładzie Modelu Y nie brakuje. Niestety, w teście "siadania samemu za sobą" po zajęciu miejsca na tylnej kanapie obijałem delikatnie kolanami o oparcie fotela. Większość nie będzie miała jednak tego problemu i wygodnie rozsiądzie się w kabinie Tesli. Co ciekawe, o wygodę i rozrywkę pasażerów na tylnej kanapie dba 8-calowy ekran, na którym możemy oglądać filmy, grać w gry czy sterować nawiewem, a także przesuwać fotel pasażera (o ile nikt go nie zajmuje).
Testowany egzemplarz to przedstawiciel wariantu Long Range z napędem na tylne koła. Pod względem osiągów trudno zarzucić coś Tesli. Zwłaszcza w codziennym użytkowaniu auto sprawuje się fenomenalnie. Jest bardzo żwawe i, co normalne dla aut elektrycznych, błyskawicznie reaguje na wciśniecie pedału akceleracji. Przyśpieszenie do setki wynosi 5,6 s, natomiast prędkość maksymalna to 201 km/h.
Odświeżony Model Y względem poprzednika stał się bardziej komfortowy. Zawieszenie jest teraz miększe, co czuć zwłaszcza przy niższych prędkościach. To głównie zasługa nowych sprężyn o progresywnej silne tłumienia. Zmienioną charakterystykę zawieszenia czuć również na drogach szybkiego ruchu. Auto, które w moim odczuciu jest zbytnio podatne na boczny wiatr, do pewnego momentu przechyla się, nieco zbaczając przy tym z toru jazdy, po chwili jednak nabiera twardości. Oczywiście SUV nadal prowadzi się jak typowy elektryk — ma tę charakterystyczną sztywność. Nie jest ona już jednak tak męcząca.
Oczywiście możemy dostosować pojazd do naszych preferencji. W przypadku tej wersji napędowej dostępne są dwa tryby przyśpieszenia — chill, zachęcający do spokojnej i oszczędnej jazdy, a także standardowy, który umożliwia wykorzystanie całego potencjału napędu. Dodatkowo możemy wyregulować siłę układu wspomagania kierownicy (łącznie trzy poziomy).
Na pokładzie testowanego egzemplarza znalazł się także opcjonalny, rozszerzony autopilot, który zawiera w sobie funkcje adaptacyjnego tempomatu, asystenta zmiany pasa ruchu, a także oferuje opcję przywołania pojazdu. Tesla postawiła na zestaw kamer, który bacznie obserwuje otoczenie pojazdu, a rejestrowany przez nie obraz jest na bieżąco analizowany przez system pojazdu, który płynnie dostosowuje się do warunków na drodze. Niestety, system nie sprawuje się tak, jakbyśmy tego oczekiwali — muszę przyznać, że jego działanie potrafi zirytować.
Dla przykładu, podczas jazdy po niemalże pustej drodze potrafi gwałtownie zmniejszyć prędkość. Także zmiana pasa ruchu trwa zdecydowanie dłużej, niż można by się spodziewać. Oczywiście taki "autopilot" musi być przez nas nadzorowany — system monitoruje stopień naszej uwagi poprzez umieszczoną nad lusterkiem wstecznym kamerę. Z drugiej strony system bardzo dobrze radzi sobie z utrzymywaniem stabilnego toru jazdy, także w obliczu wspominanego wcześniej bocznego wiatru, który potrafi dość wyraźnie zachwiać nadwoziem.
Największą zaletą wariantu jest jego zasięg, który zdaniem producenta wynosi 622 km (wg. normy WLTP). Nie jest to jednak wynik, do którego praktycznie dalibyśmy radę się zbliżyć. Oczywiście na szacowany możliwy do przejechania dystans wpływa m.in. temperatura otoczenia, włączona klimatyzacja itd. Przy załadowanym do 95 proc. akumulatorze (pojemność 75 kWh) system pokładowy pokazywał zasięg 517 km.
Na trasie od superchargera w Katowicach przy Alei Murckowskiej do ładowarki przy salonie Tesli w Ząbkach przy ul. Radzymińskiej (dystans ok. 320 km) pokonanej głównie drogami ekspresowymi i autostradą A1, przy średniej prędkości ok. 110 km/h zużycie energii wyniosło 19,8 kWh/100 km (gdy dojechałem do celu, system wskazywał jedynie 63 km zasięgu z początkowych 517 km). Podczas spokojnej jazdy w mieście damy radę zejść nawet do poziomu 14,6 kWh/100 km. W takich warunkach również wóz ten czuje się i zarazem spisuje najlepiej.
Model Y to przede wszystkim auto dla fanów gadżetów. Mimo iż jestem osobą, która mentalnie urodziła się stara — od nowoczesnych wozów preferuję youngtimery — trudno mi nie było się uśmiechnąć podczas obcowania z tym samochodem. Co prawda amerykański producent coraz bardziej idzie w stronę minimalizmu i cięcia kosztów, czego też nie sposób nie zauważyć, jednak zmodernizowany elektryczny SUV nadal ma wiele atutów, które mogą przyciągnąć do salonów potencjalnych klientów. Czy jednak lifting przyniósł zmiany, które realnie pomogłyby w zwiększeniu nieco kulejącej ostatnio sprzedaży marki? Jestem w tej kwestii nieco sceptyczny.
Co się tyczy cennika — zmodernizowany Model Y dostępny jest już od 204 900 tys. zł. Za tę kwotę otrzymamy bazowy pojazd z napędem na tyle koła. Testowany wariant Long Range z napędem RWD wyceniony jest na 219 990 zł. W przypadku opisywanego egzemplarza do ceny tej należy jeszcze doliczyć koszt opcjonalnego lakieru Ultra Red (11 400 zł) jak również rozszerzonego autopilota (19 500 zł). Warto jednak wspomnieć także o możliwości skorzystania z rządowej dopłaty w ramach programu „NaszEauto", które obejmuje elektryki w cenie 225 tys. netto. Maksymalna kwoty dopłaty to 40 tys. zł. Samochód udostępniła do testu firma Tesla Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.