To niszowy segment w Europie. Dość powiedzieć, że Francuzi produkują 20 tysięcy sztuk rocznie aut dostępnych już dla 14-latków. Aixam to przodująca marka takich pojazdów na Starym Kontynencie. Znacznie większy potencjał ma rynek wtórny i przede wszystkim jest w zasięgu finansowym większej grupy potencjalnych odbiorców. Niezależnie od przypadku, w każdym z wariantów mamy możliwość wejścia w posiadanie wozu pozwalającego na swobodne poruszanie się po mieście i powiatowych oraz krajowych ścieżkach. Z uwagi na obowiązujące przepisy, musimy trzymać się z dala od ekspresówek i autostrad. Da się z tym żyć.
Niełatwo stworzyć maszynę wpisującą się w przepisy i jednocześnie gwarantującą całkiem przyjemne doznania podczas pierwszego kontaktu. Tutaj należy przypomnieć, że legislatorzy dopuścili do ruchu pojazdy o masie do 350 kilogramów. By zmieścić się w tym obszarze, Francuzi zdecydowali się na nadwozie z kompozytów. Poszycia wykonane z tworzyw wyglądają solidnie, ale zamykając drzwi lub pokrywę bagażnika czujemy, że nie jest to wysokogatunkowa stal. Kompromisy są tu kluczowe. Z drugiej strony, solidność wykonania to dość mocny argument Aixama. Wygospodarowano też przestrzeń na modne dodatki. Poza karoserią nawiązującą do wozów coupe możemy podnieść walory poznawcze poprzez 15-calowe felgi ze stopów lekkich, LED-y do jazdy dziennej i czarny dach w udany sposób kontrastujący z czerwonym lakierem. Aixam przyciąga spojrzenia, nie da się ukryć, a ma zaledwie 300 cm długości i 150 szerokości.
Czasy się zmieniają i wraz z nimi zabawki dla nastolatków. Kiedyś marzeniem były Wigry 3 po starszym bracie, a dziś samochód z wieloma dobrodziejstwami elektronicznymi. Żyjemy w czasach, gdy statystyczna osoba w wieku szkolnym spędza 7,5 godziny dziennie, wpatrując się w ekran smartfona (dane Gemius). Nie dziwi zatem, że Aixama wyposażono w 7-calowy ekran dotykowy z obsługą Apple CarPlay i Android Auto. Do tego dokładamy przyzwoite nagłośnienie, manualną klimatyzację, elektrycznie sterowane szyby i nienaganną ergonomię. W tym wozie wszystko jest proste. Dostęp do poszczególnych instrumentów przejrzysty i błyskawiczny. Nie trzeba marnować uwagi na wyszukiwanie pożądanych funkcji. Zegary analogowe i czytelne, a między przeciętnie wyprofilowanymi fotelami klasyczna dźwignia hamulca ręcznego. Kokpit nie ma w sobie finezyjnych rozwiązań, ale to byłby zbytek w tym segmencie.
Mamy za to twarde, solidnie spasowane tworzywa, wystarczającą przestrzeń dla dwóch osób i bagażnik wychodzący naprzeciw potrzebom lokalnego dostawcy jedzenia. Do linii dachu mieści aż 980 litrów. Konstruktorom nie udało się stworzyć harmonii w dźwięku nachodzących na siebie plastików, ale po dociążeniu płyty podłogowej kufra, w kabinie robi się ciszej. W tym miejscu należy wspomnieć, że Francuzi opracowali również modele stricte powiązane z wielkomiejskimi dostawami towarów wszelakich. 250 kilogramów ładowności odmiany cywilnej to rozsądna wartość.
Przepisy europejskie są nieubłagane w kategorii parametrów, ale też rzutują na bezpieczeństwo młodzieży. Wobec tego autami na kategorię AM nie pojedziemy szybciej niż 45 km/h, a maksymalną moc precyzyjnie określają stosowne rozporządzenia. Tym samym, francuski wóz rozwija 8,15 KM, a potencjał czerpie z jednostki elektrycznej. W alternatywie pozostaje diesel o podobnych parametrach, ale to elektryk sprawia lepsze wrażenie i buduje więcej korzyści. To chociażby darmowe parkowanie w miastach i możliwość bezkarnej jazdy buspasami.
Do Aixama wsiedliśmy wraz z jego codziennym użytkownikiem. Janek zgodził się udostępnić swój wizerunek i podczas przejażdżki opowiedzieć o swoich doświadczeniach związanych z 350-kilogramową maszyną. Jest dynamicznym nastolatkiem, którego kalendarz szczelnie wypełniają rozmaite aktywności sportowe. Do tego szkoła, spotkania ze znajomymi i doba mija niepostrzeżenie. Gdyby do tej układanki logistycznej wpleść rodziców, warszawskie korki dla wszystkich stałyby się uciążliwością. A tak, Janek może swobodnie i niezależnie podróżować po aglomeracji i jej rubieżach.
Za kurs na kategorię AM zapłacił około dwóch tysięcy złotych. Jest zbliżony do warunków uprawniających do prowadzenia samochodów, choć nie uwzględnia jazdy po autostradach i ekspresówkach. Ten moment nadejdzie za kilka lat. Pełne szkolenie zakłada minimum pięć godzin spędzonych w ruchu ulicznym i kończy się egzaminem państwowym. To dobry krok, by zdobywać doświadczenie i przezwyciężać obawy podczas zdobywania kolejnych kilometrów.
Janek z radością zajmuje miejsce za kierownicą swej maszyny i żwawo włącza się do gęstego ruchu warszawskiego. Wiele miesięcy praktyki pozwoliło wypracować dobre nawyki i bez kompleksów uczestniczyć w codziennej walce o przetrwanie w godzinach szczytu. Auto chętnie reaguje na dociskanie gazu i może pochwalić się niezłymi wartościami przyspieszenia. Sprint do 40 km/h zajmuje około sześciu sekund. Duża w tym zasługa momentu obrotowego dostępnego od startu. Gdyby nie blokada elektroniczna na wartości 45 km/h, Aixamem można by podróżować zdecydowanie szybciej. Francuz jest całkiem pewny na drodze i chętnie wpisuje się w ostrzejsze łuki. Nie ma jednak wspomagania kierownicy, zatem trzeba użyć nieco siły na krętych drogach.
Nasz bohater chwali sobie dynamikę, ale wskazuje na dość głośną pracę zawieszenia na dziurawych drogach i hałaśliwy napęd przy maksymalnej prędkości. Dźwięk jest porównywalny z odkurzaczem pracującym na najwyższych obrotach, a podczas przyspieszania do uszu podróżujących docierają fale dźwiękowe przypominające rozpędzający się tramwaj. Łatwo się do tego przyzwyczaić. Janek dolicza też do listy zalet zwrotność i łatwość parkowania. Widoczność w każdym kierunku nie pozostawia wiele do życzenia, podobnie jak wyczucie gabarytów maszyny. Względem dieslowskiej wersji, w elektryku nie spotkamy drgań konstrukcji na wolnych obrotach. Jest tu wyraźnie więcej spokoju i harmonii.
Jak przedstawia się zapotrzebowanie energetyczne? W średnim rozrachunku wynosi około 8-10 kWh, zatem realny zasięg to 80-90 kilometrów. W zupełności wystarczający, by pokryć dzienne potrzeby wielkomiejskie. Wieczorem wpinamy do domowego gniazdka i po niecałych czterech godzinach akumulator znów jest pełny.
Janek chwali sobie swoją niezależność i niskie koszty bieżącej eksploatacji Aixama. Około 10 złotych za 100 kilometrów to uczciwa cena. Sprawność konstrukcji i żwawy napęd to kolejne zalety. Do tego pojemność bagażnika i całkiem wygodny przedział pasażerski. Trzeba tylko przełknąć cenę. Ta zahacza o bazową wersję Dacii Duster. Producent przewidział kilka wariantów nadwoziowych, kolorystycznych i wyposażeniowych. Próg wejścia określa kwota 71 899 złotych, a topowa specyfikacja uszczupli portfel o 87 100 zł. Niemało. Przyczyn możemy szukać w niezbyt okazałym wolumenie produkcyjnym i ograniczonej rozpiętości rynku. Większa popularyzacja i zainteresowanie, prawdopodobnie przełożyłyby się na obniżenie ceny. Z drugiej strony, oryginalność i wolność, zawsze były w cenie. Samochód udostępniła do testu firma Aixam Polska.