Mercedes CLA Shooting Brake to auto, którego trudno nie polubić. Aktualna generacja pojawiła się na rynku w 2019 roku, a nadal prezentuje się i jeździ tak, jakby zaprezentowana została ledwo przed tygodniem. Mimo iż już za chwilę na rynku pojawi się następca (wersja elektryczna jest już w sprzedaży), autu niczego nie brakuje i starzeje się jak dobre wino. Zwłaszcza gdy mowa o hybrydowej wersji 250e.
Trudno przejść obojętnie obok zgrabnego, mierzącego 468,8 cm długości nadwozia CLA Shooting Brake. Pewną stylistyczną wadą poprzedniej generacji był nieco przyciężkawy wizualnie tył — nisko osadzone lampy podkreślające dolną krawędź klapy bagażnika zdawałby się dokładać zbędnych kilogramów. W aktualnie produkowanej generacji nie po nich śladu. Wnęka tablicy rejestracyjnej powędrowała w dół, a klosze lamp umieszczono wyżej. Wzrok automatycznie przechodzi więc na pięknie obniżająca się linię dachu. Dla osób, które cenią praktyczność, a jednocześnie odpycha ich nieco karawanowy wygląd kombi, nadwozie to jest opcją idealną. Jak już przy kwestii praktyczności jesteśmy, bagażnik ma pojemność 445 l, a po złożeniu tylnego rzędu siedzeń wzrasta do 1310 l.
Co ciekawe, mimo stosunkowo nisko poprowadzonej linii dachu, z tyłu miejsca nad głową nie brakuje. Nawet wysokie osoby nie powinny ocierać głowami o podsufitkę. Nieco gorzej będzie jednak z przestrzenią na nogi — siadając "za samym sobą" delikatnie obijałem kolanami o oparcie przedniego fotela. Przenieśmy się jednak na miejsce kierowcy, bo to właśnie tam odkryjemy najwięcej walorów CLA.
Po pierwsze wsiadając do wnętrza zaskoczyć może nas dość niska pozycja za kierownicą. Także miło otulające, dobrze wyprofilowane fotele z zintegrowanym zagłówkiem potęgują wrażenie zasiadania w raczej sportowym, niż rodzinnym wozie. Oczywiście testowany egzemplarz został skonfigurowany z pakietem AMG (dopłata 15 804 zł), stąd też na liście wyposażenia znalazły się akurat te siedziska.
Pod względem zaprojektowania deski rozdzielczej trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Przyjemną odmianą od typowych dla samochodów klasy premium przesadnie dużych ekranów, są stosunkowo niewielkie, 10,25-calowe wyświetlacze zegarów oraz multimediów, które skryte są pod pojedynczą taflą szkła. Wielu osobom na pewno spodoba się fakt, że większością podstawowych opcji nie trzeba będzie operować przy pomocy wspomnianego dotykowego ekranu — dzięki panelowi umieszczonemu pod kratkami nawiewu będziemy mogli swobodnie ustawić m.in. temperaturę klimatyzacji. Do zmiany trybów jazdy służy natomiast przycisk na tunelu środkowym.
Sama prezencja wnętrza jest miła dla oka. Wszystko ze sobą współgra, żaden element nie dominuje nad innymi. Muszę przyznać, że dawno nie miałem do czynienia z samochodem, którego środek tak bardzo by mi odpowiadał nie tylko pod względem ergonomicznym, ale również estetycznym. Nawet sam wygląd i wyprofilowanie uchwytów na boczkach drzwi jest warte odnotowania. Z drugiej strony muszę skrytykować stylistów za użycie plastików typu "piano black" przy obudowie środkowych nawiewów oraz tunelu środkowego. Gdy jeszcze w przypadku pierwszego z wymienionych elementów można to jeszcze puścić płazem, tak już przy konsoli i środkowym zasuwanym schowku, gdzie raczej wielu kierowców często zagląda, jest to kwestia nie do przebolenia. I komu przeszkadzały drewniane dekory? A no tak... księgowym.
CLA w wariancie 250e to hybryda plug-in oparta o 1,3 litrowy czterocylindrowy silnik o mocy 163 KM. Wraz z silnikiem elektrycznym generującym 109 KM moc systemowa to już 218 KM. Do tego do dyspozycji mamy pokaźny moment obrotowy wynoszący 450 Nm. Całość przenoszona jest na koła przy pomocy 8-biegowego automatu (8G-DCT). Dzięki tak skomponowanej układance nasz ważący 1775 kg wóz przyśpiesza do setki w 7,7 sek, a prędkość maksymalna to 226 km/h.
Auto w codziennym użytkowaniu okazuje się bardzo przyjemne. Przede wszystkim angażuje w jazdę. Zawieszenie jest zaskakująco zwarte, jednak nie sportowo twarde — w trakcie dynamicznego pokonywania zakrętów nie martwimy się o kontakt trzeciego stopnia z barierkami, a podczas jazdy po nierównościach nasz kręgosłup nie krzyczy z bólu. Co więcej, operowanie mięsistą, dobrze leżącą w dłoniach kierownicą w połączeniu z responsywnym układem kierowniczym daje dużo frajdy, a osiągi okazują się wystarczające.
By nie było jednak zbyt kolorowo, głównym mankamentem napędu jest jego nieco niedopracowane zestrojenie oraz fakt przenoszenia go wyłącznie na przednią oś. Przez wysoki moment obrotowy zaskakująco często zdarza się, że auto traci przyczepność. Dzieje się tak zwłaszcza przy podjazdach pod górkę. Co więcej, do akcji prewencyjnie wkracza również system ESP, który aż przesadnie odcina moc. Dla przykładu — stoimy na skrzyżowaniu, próbujemy dynamicznie ruszyć (bynajmniej nie wciskając gaz do dechy), a auto nagle traci werwę. Zamiast równomiernie przyśpieszyć, rusza z kopyta, by sekundę później zacząć powolutku toczyć się do przodu.
CLA to mimo wszystko wóz, którym miło się podróżuje i co najważniejsze chce się nim jeździć. Jest zwinny, wystarczająco dynamiczny, a zarazem wygodny i... oszczędny! Dużą zaletą hybrydowego napędu plug-in jest możliwość jazdy wyłącznie w trybie elektrycznym. CLA 250e wyposażony jest w baterię o użytkowej pojemności 13 kWh, co teoretycznie pozwala na przejechanie "na prądzie" 81 km. W praktyce jednak rezultat ten bliższy jest 55-60 km. Jeżeli więc będziemy dbali o regularne ładowanie baterii, użytkowanie pojazdu może okazać się bardzo ekonoczmine - spalanie nie powinno przekroczyć 1,5 l/100 km. Jeżdżąc z wyładowanym akumulatorem musimy liczyć się z wynikiem od ok. 7 do 9,3 l/100 km i wyższym (zależnie od stylu jazdy).
Czy naprawdę to wszystko jest nam, kierowcom, potrzebne do szczęścia? Pisząc "wszystko" mam na myśli coraz większe nadwozia, gigantyczne ekrany i pseudo gadżety. Po przejechaniu kilkudziesięciu kilometrów Mercedesem CLA zacząłem sobie zadawać właśnie takie pytanie. W końcu mimo tego, że jest to auto zaliczane do segmentu premium, kierowca nie ma wrażenia, że prowadzi smartfon na kółkach. Zamiast grzebania w multimediach i zabawy wszelkiego rodzaju gadżetami — czego rzecz jasna nie jestem fanem — auto zachęca do miłego spędzania czasu za kierownicą. Jest przyjemnie zestrojone, komfortowe, a zarazem zwarte i dające zaskakująco dużą dawkę przyjemności z jazdy.
Jak prezentuje się cennik? Za najtańsze CLA w wersji Shooting Brake (wersja 180 z benzynową miękką hybrydą 1.3 generującą 136 KM i dodatkowe 14 KM z rozruszniko-alternatora), musimy zapłacić 182 200 zł. Testowany wariant 250e wyceniony został na 208 200 zł, jednak po skonfigurowaniu go w m.in. wspominany wcześniej podstawowy pakiet stylistyczny AMG oraz kilka dodatków, cena może niebezpiecznie zbliżyć się do kwoty nawet 300 tys. zł. Samochód udostępniła do testu firma Mercedes-Benz Polska Sp. Z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.