Szybko poszło. Jeszcze w 2022 r. można było kupić małego crossovera Opla z silnikiem wysokoprężnym. Już w cenniku z 2023 r. diesel zniknął. Nie wrócił w 2024 r. Nie wróci też w 2025 r., kiedy do salonów trafiają już pierwsze samochody po liftingu. Po jakże skromnej modernizacji (władze Opla uznały, że rewolucja w stylistyce to nie jest zbyt dobry pomysł) Mokka dostępna będzie w trzech wersjach. W najnowszym cenniku znajdziesz zwykłą odmianę benzynową, nieco bardziej zaawansowaną miękką hybrydę oraz elektryka. Na moje pytanie o diesla jeden z inżynierów odpowiedzialnych za napędy w Oplu tylko wymownie pokręcił głową i stwierdził: nie ma i nie będzie.
Czym zatem Opel kusi klientów w 2025 r.? W przypadku Mokki oznacza to dobrze znane francuskie motory 1.2 o mocy 130 KM, hybrydę 1.2 o mocy 136 KM oraz elektryczny wariant o mocy 156 KM. Kto obawia się ponurej historii benzynowego 1.2 z rodziny PureTech jest skazany tylko na wersję elektryczną? To dobre pytanie. Opel przekonuje, że dawny PureTech doczekał się sporej modernizacji. I to na tyle sporej (aż 40 proc. podzespołów to nowość), że producent stosuje nazwę 1.2 Turbo. Stąd m.in. łańcuch rozrządu zamiast paska i sporo ulepszeń, by obniżyć emisję i poprawić sprawność cieplną. Zapewne pierwsi nabywcy oraz mechanicy z ASO zweryfikują obietnice konstruktorów.
Podczas pierwszych jazd testowych po wąskich drogach Majorki Opel udostępnił najnowszą miękką hybrydę Stellantis ze zmodernizowanym 1.2 Turbo przystosowanym do pracy w cyklu Millera (m.in. zmiana cyklu pracy otwarcia i zamknięcia zaworów dolotowych). W tej wersji kryje się sporo technicznych nowości. Niektóre z nich to duża niespodzianka.
Zadziwiające, ale Opel (podobnie jak pozostałe marki koncernu) prawie na dobre pożegnał się z całkiem udaną japońską automatyczną skrzynią biegów produkowaną przez Aisin. Japoński automat obecnie dostępny jest tylko ze zwykłym benzynowym 1.2. Kto chce najnowszą miękką hybrydę otrzyma zupełnie nową autorską konstrukcję Stellantis. To dość skomplikowana zelektryfikowana dwusprzęgłowa skrzynia o sześciu przełożeniach znana jako eDCT lub eDCS. Automat zintegrowano w jednej obudowie z silnikiem elektrycznym o mocy 28 KM, by oszczędzić przestrzeń a przy okazji poprawić charakterystykę napędu.
Autorska hybryda Stellantis prezentuje się nieźle pod względem osiągów (przynajmniej na papierze). Opel deklaruje, że samochód rozpędza się aż do 209 km/h a sprint od 0 do 100 km/h zajmuje nie więcej niż 8,2 s. Wedle koncernu zapotrzebowanie na paliwo jest niewielkie. Firma obiecuje nawet 4,9 / na 100 km w cyklu WLTP. Nieźle. A w praktyce?
Na górzystych, krętych i dość wąskich drogach Majorki trudno było sprawdzić deklarowane osiągi jak i zużycie paliwa. Po krótkiej przejażdżce zapamiętałem jednak, że temperatura zewnętrza ma ogromne znaczenie dla zachowania nowej miękkiej hybrydy. Gdy termometr wskazywał w lutym +18 st. C to bez żadnego problemu mogłem wolno przemieszczać się tylko w trybie elektrycznym. Z tym samym napędem w Polsce (testowany niedawno Peugeot 2008 GT) i przy niewielkich mrozach znacznie trudniej było o jazdę z wyłączonym silnikiem benzynowym. Motor uruchamiał się niemal za każdym razem. A to konstrukcja trzycylindrowa, więc typowe nieprzyjemne szarpnięcia przy rozruchu są właściwie gwarantowane.
Czy mocy wystarczy? Przy dwóch dorosłych osobach na pokładzie auto nie było zawalidrogą. Całkiem żwawo ruszało z miejsca i przyzwoicie reagowało na mocniejsze wciśnięcie pedału gazu przy niższych prędkościach. Ale im bardziej się rozpędzałem tym napęd stawał się bardziej ospały. Trzeba zatem więcej ostrożności podczas szybkiej zmiany pasa ruchu na autostradzie i próby sprawnego rozpędzania.
Po krótkiej przejażdżce po górskim odcinku trudno jednoznacznie ocenić zużycie paliwa hybrydowej Mokki. Komputer wskazywał średnią 7,3 l. A to niemało. Niemniej przy niemal pełnym zbiorniku paliwa szacowany zasięg ponad 600 km to dobry wynik. Na podstawie doświadczeń z innymi modelami koncernu Stellantis obstawiam jednak, że przy bardzo spokojnej jeździe trasami poza siecią autostrad można zbliżyć się do granicy 5 l. A to już wiąże się z zasięgiem typowym dla wielu diesli.
Pewne rzeczy pozostały jednak po staremu. A to oznacza nieco usztywnione zawieszenie, lekką tendencję do bujania na nierównościach i dość lekko pracujący układ kierowniczy. Porządnie wykonana kabina (przydałoby się lepsze wyciszenie) z nowym zestawem multimedialnym (platforma Auto Connectivity od Qualcomm) skrywa przestrzeń, w której dorosłe osoby dalej będą omijać tylną kanapę. Przy rozstawie osi 255,7 cm wyższe osoby (ok. 1,8 m) muszą odsunąć przednie fotele na tyle, że z tyłu łatwiej wcisną się dzieci niż dorośli. Bagażnik o pojemności 350 l to przeciętna w tej klasie. Trudno jednak oczekiwać więcej, skoro ładowność hybrydowego pojazdu to prawie 390 kg.
Samochód można już zamawiać w Polsce. Nowy Opel Mokka w hybrydowej odmianie dostępny jest od 122,9 tys. zł. (podstawowa Edition). Lepiej wyposażona odmiana GS to wydatek od 130,9 tys. zł. Znamienne, że nawet w najbogatszej odmianie reflektory matrycowe LED dostępne są za dopłatą (pakiet za 8 tys. zł). Wystarczy kilka dodatków i można przekroczyć próg 140 tys. zł. A to już obszar cenowy, w którym są dostępne m.in. całkiem spore kompaktowe chińskie crossovery. Pytanie, czy potencjalny nabywca Opla zainteresuje się motoryzacją z tak dalekiego kraju. Materiał został zrealizowany na wyjeździe sfinansowanym przez Stellantis Polska Sp.z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.