Fotel, kierownica i lusterka ustawione w optymalnej pozycji? Silnik uruchomiony? Można ruszać w drogę? Nie w moim przypadku. Zwykle jeszcze włączam pokładowy sprzęt multimedialny i sięgam do ustawień korekcji dźwięku Tak postępuję za każdym razem gdy odbieram nowy samochód testowy. I zwykle spotykam się z tym samym. Najczęściej dostęp do funkcji korekcji dźwięku jest ukryty w menu i nie jest tak łatwo dostępny jak kiedyś (w starszych samochodach stosowano osobny przycisk lub pokrętła albo wystarczyło na krótko wcisnąć potencjometr do sterowania głośnością).
Rzadko kiedy ustawienia korekcji dźwięku są zresetowane do fabrycznych ustawień. Najczęściej trafiam na indywidualne co w większości przypadków oznacza bardzo mocno podbite tony niskie i wysokie. Znamienne, że mało kto rusza regulację tonów średnich (o ile jest dostępna). Im wyższej klasy samochód tym więcej rzeczy do sprawdzenia. To akurat nie powinno dziwić.
Na tzw. check-liście Okurowskiego są jeszcze efekty surround (dźwięk dookólny podobny do tego co znamy z dobrego kina domowego) czy automatyczna regulacja głośności zależnie od prędkości jazdy. Bywa, że dostępna jest jeszcze jedna funkcja. To zaprogramowane fabrycznie charakterystyki przygotowane do słuchania określonych. Tych w szczególności nie znoszę. Oto dlaczego.
Zwykle to co zaprogramowano ma się nijak do rekomendowanych gatunków muzyki. Najczęściej powoduje to jeszcze większą degradację jakości dźwięku. Innymi słowy bardziej irytuje niż sprawia przyjemność. Dźwięk jest dość sztucznie podkoloryzowany, a głosy wokalistek i wokalistów są nienaturalne. Przy dłuższej podróży zaczyna przeszkadzać i męczy. Mocno męczy (w branży używa się określenia - więdnące uszy).
Jak zatem ustawić dźwięk w samochodzie? Przede wszystkim zgodnie ze swoimi upodobaniami. Jako punkt wyjścia polecam neutralną charakterystykę (instalatorzy audio i sędziowie używają określenia: wszystko na zero), a potem zabawę z suwakami i wszelkimi "polepszaczami". Niektóre z nich mogą pomóc, inne zaś nie. Wiele zależy od jakości nagrań oraz gatunku muzyki. Zdarza się, że na tej samej playliście znajdują się nagrania o jakże różnym stopniu kompresji i jakości dźwięku (i to jest odpowiedź na komentarz - na co komu korekcja dźwięku). Część z nich będą zatem brzmieć całkiem poprawnie, a niektóre omal nie "rozsadzą głośników". Tak. To możliwe przy głośnym słuchaniu plików audio z wysokim poziomem zniekształceń. W sieci znajdziesz mnóstwo filmów z przypieczonymi lub całkowicie spalonymi cewkami głośników.
Chcesz mieć lepszy bas? Spróbuj z regulacją tonów niskich (niekiedy opisane w menu także jako midbass). Delikatnie krok, po kroku zwiększaj poziom słuchając jednego ze swoich ulubionych nagrań. Jeśli usłyszysz pierwsze oznaki rzężenia po prostu cofnij się o jeden krok. I tak do skutku. Chcesz mieć lepsze tony wysokie? Także ostrożnie. W niektórych zestawach audio zdarza się, że głośniki wysokotonowe zaczynają brzmieć ostro i nieprzyjemnie. Wtedy znów wystarczy delikatnie się cofnąć. A co w sytuacji gdy głosy wokalistów czy prowadzących programy radiowe są mało wyraźne? Sięgnij nie tylko do regulacji tonów wysokich ale także i średnich. W przypadku, gdy brakuje osobnej regulacji tonów tylko są zaprogramowane charakterystyki to punktem wyjścia niech będzie tryb studio lub neutral (producenci dość swobodnie dobierają nazewnictwo). Kluczowe jest, by brzmienie odbiornika radiowego czy odtwarzacza muzyki po prostu sprawiało przyjemność i nie męczyło. To najważniejsze.