Myśląc o sporcie zakutym w SUV-ie, pierwsza myśl płynie w stronę Porsche Macana, BMW ze znaczkiem M lub Audi okraszonego emblematem RS. Garstka osób wskaże na Hyundaia i Nissana. A jednak! Japończycy i Koreańczycy wypuścili na rynek elektrycznych mocarzy. Osadzili w rodzinnym opakowaniu i promują swe produkty w asyście palonych opon i efektownej jazdy bokiem. Czy takich wrażeń dostarczają na co dzień Ariya Nismo i Ioniq 5 N?
Na ulicach nie widać zbyt wiele Ioniqów 5, zatem pojawienie się mocarnej wersji wyjętej wprost ze świata kreskówek, potrafi wprowadzić lekkie zamieszanie. Czarne i pomarańczowe dodatki dodają pikanterii. Ten wóz przyciąga spojrzenia jak magnes. Jeżdżąc „eNką", bądźmy czujni i przygotowani na szereg pytań. Zwłaszcza w przypadkowej, publicznej przestrzeni.
Nie możemy zapominać, że w koreańskiej dywizji N pracują specjaliści z przeszłością w BMW M. Nuta szaleństwa i 21-calowe obręcze z oponami w rozmiarze 275/35. Dokładamy poszerzenia, dyfuzor, sporą lotkę na szczycie pokrywy bagażnika i dyskretne logo N. W srebrnym kolorze auto nieco gaśnie, ale w sukurs mogą przybyć bardziej wyraziste – niebieski, biały lub pomarańczowy. Rozmiary? 471,5 cm długości, 194 szerokości i 158,5 wysokości. Rozstaw osi wynosi 300, a prześwit 14 cm.
W słabszej, bardziej cywilnej wersji, ciekawostkę stanowią rozkładane fotele przednie z opcjonalną regulacją elektryczną w wielu płaszczyznach. To sprawia, że możemy w nich odpocząć lub się zdrzemnąć na parkingu. Wariant N wyposażono natomiast w kubełki z zintegrowanymi zagłówkami. Są wygodne i mocno wyprofilowane, choć mogłyby być nieco niżej zamontowane. Manualne sterowanie położeniem jest wystarczające.
Drugi rząd również możemy regulować. Kąt oparcia ma zakres rzędu kilkunastu stopni. Następny argument to bagażnik. W standardowej konfiguracji pochłonie 480 litrów, ale możemy go powiększyć do 1540 l. Około 40 mniej względem słabszych specyfikacji. Kabinę wykończono wysokiej klasy materiałami i wyposażono w dwa ekrany o przekątnej 12 cali. Menu przejrzyste, a obsługa dość intuicyjna. Nie zabrakło też przemyślanych schowków i dużego, panoramicznego okna. Przeszkadzać mogą za to małe ikonki. Dotyczy to zarówno panelu klimatyzacji dwustrefowej, jak i ekranu multimediów. Na wybojach trudno trafić w pożądaną animację.
Lepiej przedstawia się zestaw cyfrowych zegarów. Ten ma grafikę dopasowaną do charakterystyki „eNki". To samo tyczy się kierownicy. Jest mięsista i przyjemna w obsłudze. Dodatkowo, zaopatrzona w szereg analogowych przycisków. Niektóre z nich mogą pełnić funkcję personalizowanych skrótów. Docenimy również obecność konsoli między fotelami z pojemnymi schowkami i trzema gniazdami USB-C. Co ciekawe, słabsze wersje Ioniqa mają starszy typ USB. Poza tym, kokpit nie zyskał więcej wyróżników. Istotne, że miejsca w dwóch rzędach jest mnóstwo. To w pełni rodzinne, funkcjonalne auto.
Ariyę przedstawiono w 2020, ale do produkcji trafiła dopiero w drugiej połowie 2022. W rankingach sprzedaży przedstawia się przeciętnie, ale to jeden z najciekawszych przedstawicieli gatunku, przynajmniej w słabszych wersjach. W kategorii gabarytów, musi uznać wyższość Hyundaia. Nissan mierzy 459,5 cm długości, 185 szerokości i 166 wysokości. Rozstaw osi to 278, a prześwit 17 cm. 3 centymetry więcej od podłoża może robić różnicę podczas podjeżdżania pod wysokie krawężniki lub przy forsowaniu kolein.
Patrząc na dodatki, lista przedstawia się podobne w obu przypadkach. Nissan również oferuje reflektory LED, choć cechują się trochę niższą skutecznością względem koreańskich. Możemy również korzystać z elektrycznie unoszonej pokrywy bagażnika. Co istotne, tylne drzwi otwierają się niemal pod kątem prostym, zatem dostęp do drugiego rzędu jest łatwiejszy w Japończyku. Uwagę zwracają również felgi w rozmiarze 20 cali oraz pakiet Nismo. To przeprojektowane zderzaki, nakładki progowe i lotka na pokrywie bagażnika. Dość skromnie. Doliczamy jeszcze cztery lakiery do wyboru.
Zajmując miejsce w japońskim aucie poczujemy inny klimat niż w koreańskim wozie. Siedzimy dość wysoko na obszernych, twardych fotelach z dobrym podparciem bocznym. W pakiecie zyskujemy elektryczną regulację, podgrzewanie i wentylację. Tapicerka z zamszu i ekologicznej skóry jest standardem tej wersji. Na pierwszy plan wysuwa się natomiast czerwień. To podświetlenie wielu paneli i wypełnienie wirtualnego obrotomierza.
Trzeba przyznać, że w Nissanie dużo się dzieje. Mamy sporo zróżnicowanych faktur wykończeniowych, a całość solidnie spasowano. Miejsca w dwóch rzędach z powodzeniem wystarczy dla czterech rosłych osób. Plus za płaską podłogę. Porównując bagażniki, ten w Japończyku wypada gorzej. Ma wyżej poprowadzony próg załadunku, a pojemność wynosi od 415 do 1280 l.
Konsola centralna jest przesuwana elektrycznie. Umieszczono na niej selektor trybów jazdy, wzmocnienie rekuperacji (e-Pedal) oraz wybierak skrzyni biegów. W podłokietniku mamy jedynie ładowarkę indukcyjną. Przyciski zarządzające klimatyzacją ulokowano w listwie poprowadzonej wzdłuż kokpitu.
Aklimatyzacja na pokładzie Nissana przebiega sprawnie, choć niektóre funkcje mogłyby mieć niezależne sterowanie wyprowadzone na zewnątrz. Tym samym, większością udogodnień sterujemy poprzez centralny, 12,3-calowy ekran dotykowy. To kierunek nawiewu, wentylacja foteli, prosta nawigacja i przeciętna kamera cofania. Grafika i rozdzielczość przywodzą na myśl rozwiązania sprzed 10-15 lat.
Hyundai wysoko zawiesił poprzeczkę. 609 KM i 740 Nm w trybie standardowym i 650 KM i 770 Nm przez 10 sekund w trybie Boost. To robi wrażenie. Wystarczy uruchomić Launch Control i delektować się przyspieszeniem do setki w 3,4 sekundy. Auto nie zwalnia przy prędkościach autostradowych, by ostatecznie zatrzymać się na 260 km/h. Problem w tym, że agresywna jazda błyskawicznie opróżnia baterię.
Mamy tutaj sztywniejszą karoserię, mocniejsze mocowania silników przy tylnej i przedniej osi, a także elektroniczny dyferencjał o ograniczonym poślizgu. Całość zasila polimerowy akumulator litowo-jonowy z własnym obiegiem chłodziwa i dodatkową chłodnicą. Bateria ma pojemność 84 kWh netto. Dzięki zastosowaniu architektury 800V, możemy ją ładować z prędkością sięgającą nawet 350 kW.
Na drodze Hyundai jest pewny, ale zachowuje się jak przyczajony tygrys. Leniwie zdobywa kolejne metry, ale w razie mocnego wciśnięcia gazu, wyrywa do przodu nie tracąc tchu. Świetnie trzyma się drogi, a dodatkowo potrafi symulować pracę dwusprzęgłowej skrzyni automatycznej z odcięciem obrotów. Ma też tryb driftu oraz może imitować w kabinie dźwięk rajdówki, wojskowego myśliwca lub gry video. Pozwala robić też „przygazówki" na postoju.
Bazowy Nissan oferuje 214, a topowy 435 KM. Nismo to rozwinięcie wariantu eForce (396 KM). Z baterią o pojemności 87 kWh netto. Japończyk jest wolniejszy od Koreańczyka. Na sprint do setki potrzebuje 5,1 s, a wskazówkę prędkościomierza ograniczono elektronicznie do 200 km/h. Twardszy w zestawieniu jest Ioniq, ale Ariya tylko nieznacznie mu ustępuje. Nieco lepiej znosi jazdę po polskich drogach, choć w nadkolach umieszczono 20-calowe obręcze. Zauważalne wstrząsy pojawiają się na sporej wielkości poprzecznych przeszkodach i trzeba przyznać, że nie są zbyt przyjemne. Można się czasem zdziwić.
Istotne, że forsowaniu zniszczonych nawierzchni nie wtórują niepokojące dźwięki, a warto zaznaczyć, że masa własna przekracza 2,2 tony. Tyle samo, co Hyundai. Mimo dość sztywnych nastawów, Nissan nie zachęca do walki z prawami fizyki. Wspomaganie kierownicy ustawiono w taki sposób, by uprzyjemniało jazdę miejską i dawało zaledwie niezłe odczucia pozycji kół na autostradzie.
Na drodze Nissan jest pewny. Leniwie zdobywa kolejne metry, ale w razie mocnego wciśnięcia gazu, przekonuje elastycznością. Brak mu jednak pazura, choć w trybie sportowym z głośnika wydobywa się dźwięk nawiązujący do sportów motorowych. Na szczęście, niezbyt nachalny. W warunkach niskich temperatur, w obu przypadkach musimy nastawić się na znaczne zużycie energii. Autostrada do minimum 30 kWh. Krótkie odcinki miejskie nierozgrzanym autem to nawet 45 kWh. Dłuższy dystans obniży zapotrzebowanie do 24-25 kWh. Warto korzystać z wydajnej rekuperacji. Szkoda, że moc ładowania to skromne 130 kW (350 kW w Ioniqu).
Elektromobilny wyścig o redukcję CO2 sprawił, że rynek nabiera rumieńców. W katalogach znajdziemy mnóstwo nudnych SUV-ów z dobrym wyposażeniem i przyzwoitym zasięgiem. Nie ma w nich za grosz sportu. Tutaj ciekawą alternatywę tworzą dywizje N i Nismo. Nissan jest grzeczniejszym wozem o atrakcyjnym wyglądzie. Łagodniej oddaje moc i z większą rozwagą wpisuje się w zakręty. To przez wyżej umieszczony środek ciężkości i charakterystykę konstrukcji. Ma do tego niezłą cenę wzmocnioną solidnym rabatem. Wyjściowo kosztuje 289 900, a ramach bieżącej promocji, za 249 900 zł dostajemy kompletną specyfikację.
Ioniq 5 N to maszyna nacechowana sportem w elektrycznym wymiarze. Pokaz możliwości Koreańczyków i jednocześnie generator niezłej zabawy. Trzeba tylko mieć baczenie na potężne parametry do okiełznania w trybach torowych i driftowym. W tym przypadku musimy również pogodzić się ze znacznie wyższą ceną – 336 900 zł, ale dopłaty wymaga jedynie matowy lakier i szklany dach. Ale to naprawdę sportowy elektryczny samochód. Każdy, kto się nim przejedzie, przyzna rację.
Samochody udostępniły do testu: Hyundai Motor Poland Sp. z o.o. i Astara Poland Sp. z o.o. Firmy nie miały wpływu na powyższą treść ani wglądu w tekst przed publikacją.