Jest zdecydowanie lepsze niż plecak ewakuacyjny. Uniwersalne Suzuki DR-Z4 powraca na rynek!

Lekkie, zwinne, zwrotne, umiarkowanie szybkie i głośne. Takie jest właśnie nowe Suzuki DR-Z4S i DR-Z4SM garściami czerpiące z legendy protoplasty. Można nimi skoczyć po bułki, po drodze zahaczyć o tor a wrócić przez błotne koleiny i podmokłe łąki. Jego siła tkwi w uniwersalności, ale cena potrafi ostudzić zapał.
Suzuki DR-Z4SM
fot. Piotr Mokwiński
  • Suzuki DR-Z400 pojawił się w roku milenijnym i przez ponad dwie dekady dumnie trwał na posterunku. Dopiero pod koniec zeszłego roku doczekał się następcy;
  • Suzuki DR-Z4 występuje w dwóch wersjach – supermoto (DR-Z4SM) i enduro (DR-Z4S). Po to, by lepiej zaspokoić potrzeby klientów: jedni wolą częściej polatać po torze, inni zaś po lesie;
  • Motocykl Suzuki jest lekki, umiarkowanie komfortowy i niezbyt mocny. Ma 38 KM i 37 Nm, 398 ccm i jeden cylinder. Według różnych danych, do setki rozpędza się w około 4,5-5 s. Maksymalnie może mknąć z prędkością około 150 km/h;
  • Nowy model DR-Z4 bazuje na swojej pancernej legendzie i nie jest sprzętem dla każdego, choć takim chciałby być. Jego cena to 38 500 zł. To sporo, biorąc pod uwagę prostotę konstrukcji i parametry.

Suzuki DR-4Z wygląda, jak gdyby konstruktorzy i styliści przenieśli nas do połowy lat 90. lub jeszcze dalej. Japończycy lubią wędrować przez różne epoki, co też udowodnili przedstawiając światu GSX-8TT. To ukłon dla osób pamiętających zmierzch marek MZ i Jawa. Nam to się podoba i klientom zapewne również. Takie zjawisko zachodzi także na rynku aut osobowych. Gra na sentymentach wzbudza silne emocje, popychające ludzi w stronę salonów. Im więcej klientów, tym lepiej.

Zobacz wideo Nowości motocyklowe Suzuki na rok 2026

Wygląd Suzuki DR-Z4 się za bardzo nie zmienił. To należy zapisać po stronie atutów

Suzuki zagląda do czasów, gdy małe enduro siały spustoszenie na drogach niewymagających homologacji. Trzy, cztery dekady temu były dwusuwy, a później już czterosuwy, nierzadko chłodzone cieczą. DR-Z400, debiutujący w 2000 roku, zastąpił linię DR i otworzył Suzuki na nowych klientów. Takich, którzy cenią gaźnik, zapach paliwa i relatywnie niezłe osiągi oraz możliwości na rozmaitych nawierzchniach. DR został w ofercie aż do 2025 r., choć z Europy zniknął w 2009 r.

Mogłoby się wydawać, że DR-Z4 to stary model, ale w porównaniu z poprzednikiem zmieniono w nim niemal wszystko. Kształty pozostały podobne, bo w tej klasie liczy się przede wszystkim skuteczność w niełatwych warunkach. Jednym stylizacja przypadnie do gustu, a inni nawet tego sprzętu nie zauważą.

Pojawiła się też nowoczesna nuta. To pojedynczy reflektor LED i ciekłokrystaliczny zestaw wskaźników. Brak na nim obrotomierza, ale wyświetla kluczowe parametry. Pozwala zmieniać parametry elektroniki czuwającej nad trakcją. Do współczesnych rozwiązań zaliczymy również ABS i to by było na tyle. Reszta została utrzymana w duchu poprzednika. Pancerna maszyna, która potrafiła przejechać nawet 50-80 tysięcy kilometrów, co w tej klasie się raczej nie zdarza.

Kanapa DR-Z4S została umieszczona dość wysoko – 920 mm. Niskim osobom może to lekko przeszkadzać, choć fabrycznie dość miękko zestrojone zawieszenie trochę osiada pod ciężarem jeźdźcy. Jest twarda, śliska i wąska, przez co umiarkowanie wygodna i raczej dyskwalifikująca dłuższe podróże na asfalcie. Pewnie za to w rękach leży kierownica. Kolejny plus za niską masę własną – 150 kilogramów.

Suzuki DR-Z4SM
Suzuki DR-Z4SMfot. Piotr Mokwiński

Duży prześwit i raczej skromna moc silnika. Frajdy z jazdy Suzuki DR-Z4 jednak nie brakuje

Japońska maszyna zyskała całkowicie przeprojektowane podwozie. Udoskonalone zawieszenie korzysta z podzespołów Kayaby. Skok z przodu na poziomie 280, a z tyłu 296 mm, pozwala bez obaw zapuszczać się w otchłań przyrody. Kamieniste podłoże, singletracki, płytkie strumienie i koleiny pełne błota. W walce z przeciwnościami losu pomaga prześwit rzędu 300 mm. Istotne dla zaprawionych w bojach jeźdźców jest możliwość regulacji podwozia. Fabrycznie jest dość miękko, ale nie ma przeszkód, by je ręcznie utwardzić. Jeszcze kwestia opon. Na kostce, skuteczność maszyny w off-roadzie wyraźnie rośnie. Na szosowej gumie będziemy sprawnie zdobywać miejskie arterie, a twardzi zawodnicy mogą mierzyć się z autodromami.

Kolejny rozdział to silnik. Niby stary, dobry znajomy singiel, ale dopasowany do rygorystycznej normy Euro 5+. W stosunku do silnika w poprzedniku zmieniono niemal wszystko, choć nieradykalnie. Agregat ma 398 ccm, 38 KM i 37 Nm. Maksymalna moc jest dostępna przy 8000 obr./min, a moment obrotowy przy 6500 obr./min. Dołożono wtrysk paliwa z bardziej efektywnymi aplikatorami, sondę lambda, katalizator i tytanowe zawory ssące. Lepsze chłodzenie i bardziej żywiołowa reakcja na gaz, sterowany elektronicznie.

Różnice między S i SM nie są duże. W supermoto prześwit jest mniejszy o 4 cm. Inaczej też skalibrowano skok zawieszenia. Niemniej, to jedna rodzina, zatem w prowadzeniu doszukamy się niemal tożsamych wrażeń. W SM kanapę osadzono o 3 cm niżej, a ciut sztywniejsze podwozie pozwoli na więcej swobody podczas typowo  stuntowych sztuczek.

Suzuki DR-Z4SM
Suzuki DR-Z4SMfot. Piotr Mokwiński

Na torze jest wyjątkowo łatwy w prowadzeniu. Szybko zaprzyjaźnimy się z jego geometrią i docenimy łatwość kładzenia w zakrętach. Należy tutaj zaznaczyć, że to nie może być za szybki tor. Czuć, że jednocylindrowy silnik męczy się na wysokich obrotach. Zdecydowanie lepiej mu i lżej w średniej wartości skali obrotomierza. Dźwiękiem nie zaskakuje. Trochę go też wykastrowały nowe normy, ale brzmi całkiem przyjemnie.

Zarówno enduro, jak i supermoto korzystają z tego samego pieca, a także zbiornika paliwa. W obu przypadkach mieści 8,7 l, co powinno wystarczyć na około 200 kilometrów lub trochę więcej. Warto zaznaczyć, że szczytem możliwości dla japońskiego sprzętu będą wielkomiejskie obwodnice. Na drogi o wyższych limitach prędkości nie trzeba się zapędzać. 120 km/h to granica dobrego smaku i wygody.

Przyjemny, ciekawy i relatywnie drogi. Którą wersję nowego Suzuki najlepiej wybrać?

Model Suzuki DR-Z400 zaskarbił sobie sympatię jeźdźców na całym globie. Pokazał, że można nim wystartować w rajdzie, jak i rano założyć kask i pomknąć do biurowca w dzielnicy korporacyjnej. Sprzęt do wszystkiego, ale też ze sporymi ograniczeniami: to przede wszystkim dynamika zamykająca maszynę w mieście i bliskiej okolicy, a także twarda, krótka i wąska kanapa, na której tylko najtwardsi osobnicy przetrwają kilka godzin.

Dla wielu lepszym wyborem będzie DR-Z4S. Nieźle spisuje się na asfalcie i dobrze w terenie o dość szerokiej skali trudności. W siodle najlepiej poczują się osoby nieprzesadnie ciężkie i o wzroście przekraczającym 175 cm. Łatwiej im będzie dosięgnąć podłoża, a zawieszenie okaże się skuteczniejsze na bezdrożach. Cena? Supermoto z 2026 r. dostępne jest za 37 900 zł. Zeszły rocznik otrzymał 2 tys. rabatu. Mały model adventure wymaga dopłaty w wysokości 600 zł. Przed wieloma osobami twardy orzech do zgryzienia.

Materiał został zrealizowany podczas wyjazdu sfinansowanego przez Suzuki Motor Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.

Suzuki DR-Z4SM
Suzuki DR-Z4SMfot. Piotr Mokwiński
Więcej o: