Motocykliści na całym świecie pozdrawiają się w czasie jazdy, ale tylko w Anglii robią to inaczej

Pozdrowienie motocyklistów jest jedno? No właśnie nie. Bo Anglicy postanowili iść własną drogą. Tworząc swoje "dzień dobry" inspirowali się Shakespearem, ale też trochę serialem "Rewolwer i melonik". Brzmi to tajemniczo? Sprawdź zatem, o co chodzi.
Kilkuset motocyklistów przejechało przez Lublin na cmentarze przy ul. Lipowej. Tam odbył się pogrzeb Piotra Dobrowolskiego, tragicznie zmarłego fana motocykli. Piotr Dobrowolski był dobrze znaną w środowisku motocyklistów osobą. 37-latek najpierw zakładał, a później był członkiem pierwszego w Polsce klubu Indian Motocycle. Uczestniczył także w akcjach charytatywnych. Wspólnie z Filipem Chajzerem nagrał program motoryzacyjny dla stacji TVN. Na początku września Dobrowolski uczestniczył w zjeździe motocyklistów w Austrii. Zginął w drodze powrotnej w piątek 8 września. 'Taki człowiek na drodze życia może zdarzyć się raz. Tak pozytywny, uśmiechnięty, ciepły, mądry, szczery i oddany. Wszyscy, którzy znali Piotra, wiedzą, jak genialnym był człowiekiem, mężem i ojcem - napisał o nim Filip Chajzer. W piątek na cmentarzu przy ul, Lipowej odbył się pogrzeb Piotra Dobrowolskiego. Wcześniej, bo o godz. 12 z ul. Raszyńskiej wyruszyła kolumna motocyklistów, którzy chcieli w ten sposób upamiętnić swojego kolegę. Przejechali przez al. Kraśnicką i al. Racławickie, by skręcić w ul. Lipową i tędy dotrzeć do cmentarza. pko
JAKUB ORZECHOWSKI

O ciekawostkach ze świata motoryzacji szerzej opowiadamy również w tekstach publikowanych w serwisie Gazeta.pl.

Społeczności drogowe wypracowały system pozdrawiania się w czasie jazdy. Dotyczy to nie tylko kierowców autobusów i generalnie np. środków miejskiego transportu, ale także prowadzących ciężarówki. Slangowe pozdrowienie mają również motocykliści. Tu jednak sposób witania się zależy od części świata. A właściwie to wszyscy pozdrawiają się w taki sam sposób. Inny mają głównie Anglicy.

Zobacz wideo Jazda motocyklem na jednym kole zakończona bolesną przewrotką

LWG, czyli jak pozdrawiają się motocykliści?

Pozdrowienie polega na tym, że kierujący jednośladem widząc innego motocyklistę, unosi lewą dłoń do góry. To miły gest pokazujący drogową solidarność. Czemu wybrana została akurat lewa ręka? Prawej od kierownicy nie da się oderwać. Bo ta musi pilnować manetki przyspieszenia.

Gest lewej ręki w górę jest nazywany skrótowo LWG (czyli Lewa W Górę). Gdy zobaczycie na jakimś forum te trzy litery, będziecie wiedzieli, o co w nich chodzi. Skąd wziął się gest? Motocykle to pasja, a pasjonaci często tworzą zamkniętą grupę. Eksploatując motocykl np. w jednym mieście, albo znasz innych kierowców ze zlotów, albo po prostu ich kojarzysz. Gest jest zatem wyrazem stworzenia społeczności motocyklistów. To życzliwe powitanie ludzi, którzy mają dokładnie tę samą pasję i którzy przede wszystkim wzajemnie się szanują.

Zamiast dłoni w górę, skinienie głową. To dystyngowane "dzień dobry"

Pozdrowienie to obowiązuje na całym świecie. No może poza Wielką Brytanią. Bo tam motocykliści nie mówią sobie "cześć". Oni z pełną klasą chcą powiedzieć dystyngowane "dzień dobry". Nie zdziwcie się zatem, gdy na drogach Anglii, inny kierujący jednośladem pozdrowi was skinieniem głowy. To coś na kształt uchylenia czapki, stosowanego przez dawnych dżentelmenów i kojarzonego m.in. z Williamem Shakespearem.

Choć skinienie głową bywa stosowane także w innych częściach świata. Może się bowiem zdarzyć, że motocyklista nie może akurat oderwać lewej dłoni od kierownicy. Skinienie głową – czy to delikatne, czy mocniejsze – staje się wtedy formą powitania.

Pozdrowienie motocyklistów to jedno. Chęć pomocy drugie

Lewa w górę, skinienie głową, a to jeszcze nie koniec kodeksu motocyklisty. Kierujący jednośladami tworzą często naprawdę wspierającą się grupę. Nie ma się zatem co dziwić, że gdy jeden pojazd zatrzymuje się na poboczu, po chwili może podjechać do niego kolejny. Sytuacja nie będzie wynikać z tego, że właśnie spotkało się dwóch znajomych. Drugi z motocyklistów po prostu będzie chciał się upewnić, że ten pierwszy nie potrzebuje akurat pomocy. Zatrzymanie zajmie mu często minutę czy dwie. Wyciągnięcie pomocnej dłoni w przypadku ewentualnej awarii jednośladu czy prozaicznego braku paliwa, może się jednak okazać na wagę złota.

Więcej o: