Przegląd zacznijmy od bardzo popularnej na rynku wtórnym niewielkiej propozycji z Bawarii. BMW F 650 GS to dobrze znana od lat 90. konstrukcja. Jako pierwszy model BMW korzysta z napędu opartego na tanim w eksploatacji łańcuchu. W stalowej, przestrzennej ramie umieszczono tym razem dwucylindrowy silnik (w starszych odsłonach pracował jednocylindrowiec Rotax). Założony budżet wystarczy na kupno egzemplarza z lat 2012-2014. W jego przypadku mamy do dyspozycji wystarczające 70 KM oddawane w łagodny sposób. Dla wyjaśnienia, pojemność skokowa jednostki to 798 ccm.
Producent oferował kilka wysokości kanapy, dzięki czemu nawet niskie osoby bez obaw o kompromitującą wywrotkę na światłach dadzą sobie radę za sterami. Do dyspozycji mamy czytelne, cyfrowe zegary, a na niektórych rynkach występował także ABS. Na liście opcji widniały jeszcze podgrzewane manetki i kanapa oraz rozbudowana szyba czołowa dająca wysoki komfort jazdy na autostradzie.
Ze względu na niską maskę i przeszło trzykrotnie mniejszą moc silnika (względem BMW), znacznie przystępniejszym sprzętem w codziennej obsłudze jest KTM Freeride 350. 20 tysięcy złotych wystarczy na kilkuletni egzemplarz. Ważący ledwie 105 kg produkt austriackiego KTM to doskonała propozycja dla niedoświadczonych jak i niskich osób, dla których pełnowymiarowe, ciężkie enduro jest nie do opanowania. Dobrze znana, jednocylindrowa jednostka napędowa zdławiona została do 23 KM (zastosowano inny układ wydechowy i mniejszy filtr powietrza). Komfortowe nastawy zawieszenia tylko uprzyjemniają sprawne przemieszczanie się po szutrowych szlakach.
Pamiętajmy, że Freeride 350 nie jest wyczynową maszyną, a trudniejszy teren po prostu go pokona. Na utwardzonych arteriach moc silnika pozwoli na sprawne dotrzymywanie kroku innym uczestnikom ruchu. Parametry pracy silnika monitorujemy dzięki prostemu zestawowi wskaźników.
Przeczytaj także: Kupujemy motocykl klasy 125 cm3 za 5-6 tysięcy zł. Nie tylko do miasta
Kolejną maszyną, która jest prosta do opanowania również dla początkującego adepta motocyklizmu jest Kawasaki KLX 250. Użytkowników pozytywnie zaskakuje dbałość o detale, staranność montażu i wysoka jakość zastosowanych materiałów. Mimo niewielkich rozmiarów, dostajemy pokaźny zestaw wyposażenia: wyścigowy napinacz łańcucha, kompaktowy schowek, elektryczny rozrusznik, a nawet obrotomierz. Poza nim, mamy jeszcze prędkościomierz i rzeszę kluczowych kontrolek. Zaskakują także bardzo wydajne światła poprawiające przydatność w codziennym życiu oraz ergonomiczna pozycja za kierownicą.
Chłodzony cieczą jednocylindrowy silnik, z pojemności skokowej 249 ccm generuje 22 KM przekazywane na tylne koło poprzez precyzyjną, sześciobiegową skrzynię. Zasilaniem komory spalania zawiaduje wtrysk paliwa.
Niszową i mało popularną na polskim rynku propozycją jest używana Montesa 4Ride. To ważące ledwie 82 kg lekkie enduro, doskonale wpisuje się w potrzeby i umiejętności początkującego kierowcy. Niską masę własną docenią także doświadczeni motocykliści, oczekujący właśnie kompaktowej i zwrotnej maszyny. W stalowej ramie umieszczono sprawdzone w boju komponenty, a całość sprawdza się w swojej pracy. Nie przeszkadza także ascetyczny zestaw wskaźników i wyposażenie obejmujące lusterka boczne i fabryczne oświetlenie. Seryjnie nie uświadczymy tutaj podgrzewanych siedzeń czy manetek. To oczywiście możemy dołożyć korzystając z palety akcesoriów.
Sercem Montesy jest czterosuwowy, jednocylindrowy silnik zasilany wtryskiem paliwa. Z pojemności skokowej 249 ccm2 generuje niewiele ponad 20 KM. Moc trafia na tylne koło za pośrednictwem pięciostopniowej przekładni i klasycznego łańcucha. Zadziwia jedynie zastosowanie niewielkiego zbiornika paliwa – 4,4 litra wystarcza na ledwie 100 kilometrów.
Przeczytaj także: Czym należy kierować się przy wyborze motocykla? Na początku wcale nie potrzebujesz dużej mocy
Nasz budżet wystarczy także na zakup włoskiego produktu - Beta Alp 200. Włoska propozycja łączy w sobie cechy enduro i motocykla trialowego. Niska masa własna – 101 kg bez płynów, pozwala na swobodne operowanie w naprawdę trudnym terenie. Minimum plastików i wszelkich dodatków – dzięki temu uzyskano tak niską wagę. Pozycja za kierownicą jest daleka od ideału, ale nie o to tutaj chodzi – liczy się zwrotność i możliwości poza utwardzonymi drogami. Wystarczy wspomnieć o bardzo wąskim i niewygodnym w efekcie siedzisku.
Terenowy charakter jednośladu podkreśla jego niepewne zachowanie na asfalcie, gdzie osiągnięcie katalogowej prędkości maksymalnej 105 km/h przynosi mnóstwo emocji – Alp nie prowadzi się najlepiej, myszkuje po drodze. W ramie zainstalowano jednocylindrowy silnik o mocy ledwie 15 KM dostarczany przez Suzuki. Bardzo krótkie przełożenia skrzyni biegów pozwalają jednak na bezproblemowe pokonywanie imponujących podjazdów. To rasowy generator frajdy.
Ciekawą propozycją w budżecie 20 tysięcy złotych jest Yamaha WR 250. Bazą do budowy tego enduro był crossowy model YZ 250. Po wprowadzeniu szeregu zmian, mających na celu jego ucywilizowanie, dostaliśmy całkiem sprawną w wymagającym terenie maszynę. Zmieniono ułożenie silnika w ramie, zaadaptowano znacznie cichszy wydech, dodano wentylator i wstawiono większe, 18-calowe koła. Dla większego komfortu użytkowania dodano również elektryczny rozrusznik i sześciobiegową przekładnię.
Yamaha WR 250 otrzymała również proste zegary przekazujące minimum niezbędnych informacji. Warto wspomnieć też o szerokim zakresie regulacji kierownicy czy zawieszenia. Sercem maszyny jest czterosuwowy silnik o pojemności 250 ccm i mocy 36 KM.
Wartą zainteresowania pozycją z rynku wtórnego jest Honda CRF 250 Rally. Jej wygląd i gabaryty zewnętrzne sugerują, że mamy do czynienia z dorosłą, poważną maszyną. W rzeczywistości to tylko udany zabieg japońskich projektantów i inżynierów. Dostajemy relatywnie lekki jednoślad (masa własna 157 kg) ze spokojnym sercem napędowym. Mnogość owiewek i zegary przeszczepione z CB 500 potęgują wrażenie poważnego motocykla. Co istotne, nawet wysokie osoby będą wyglądać i czuć się na nim dobrze. O nienagannej ergonomii nie trzeba nawet wspominać.
Mamy tu do czynienia z maszyną stworzoną do podwórkowych wycieczek. Przysłowiowe kręcenie się wokół komina jest żywiołem Hondy. W ramie pracuje sprawdzony i bezawaryjny czterocylindrowiec o mocy 24 KM.
Przeczytaj także: Zakaz jazdy motocyklem w niedzielę? Niemcy chcą wprowadzić nowe przepisy