Na początku XX wieku samochody dopiero zaczynały zmieniać sposób podróżowania. Niewielu przypuszczało wtedy, że rosnąca liczba aut wkrótce doprowadzi do problemu, z którym dziś mierzą się duże miasta. Wszystko zaczęło się od jednego wyjątkowego dnia w Waszyngtonie.
11 listopada 1921 roku w stolicy Stanów Zjednoczonych doszło do wydarzenia, które zapisało się w historii motoryzacji. Na drogach utknęło około trzech tysięcy samochodów, a kierowcy czekali na możliwość przejazdu nawet trzy godziny. Dziś podobne zatory nikogo nie dziwią, jednak sto lat temu taka sytuacja była czymś zupełnie nowym. Samochodów było znacznie mniej, dlatego nikt nie spodziewał się, że ruch może zostać całkowicie sparaliżowany.
Powodem zatoru była uroczystość pogrzebowa Nieznanego Żołnierza na Cmentarzu Narodowym w Arlington. W procesji uczestniczyli najważniejsi przedstawiciele władz, w tym prezydent Warren G. Harding, a także tysiące osób, które chciały być świadkami tego historycznego wydarzenia. Ogromna liczba samochodów zmierzających w jedno miejsce sprawiła, że drogi wokół Arlington przestały być przejezdne. W tamtych czasach infrastruktura nie była przygotowana na tak intensywny ruch, dlatego kierowcy przez długi czas nie mogli ruszyć z miejsca.
Największy problem pojawił się w pobliżu cmentarza, gdzie pobocza i okoliczne tereny szybko zapełniły się zaparkowanymi samochodami. W efekcie wielu kierowców zostało uwięzionych w długiej kolumnie pojazdów bez możliwości zawrócenia lub znalezienia innej trasy. To właśnie ten dzień uznawany jest za początek historii korków drogowych, które później stały się nieodłącznym elementem rozwoju motoryzacji. Wraz z rosnącą liczbą samochodów podobne sytuacje zaczęły pojawiać się także w innych miastach świata. Najbardziej spektakularnym był ten, który wydarzył się latem 2010 roku.
Zatory zaczęły osiągać niewyobrażalne rozmiary. Najdłuższy korek na świecie powstał w sierpniu 2010 roku w Chinach na trasie prowadzącej do Pekinu i utrzymywał się aż przez 12 dni. Zator rozciągnął się na około 100 kilometrów, a tysiące samochodów osobowych i ciężarówek przez wiele dni praktycznie nie mogły się poruszać. W najgorszym momencie pojazdy pokonywały zaledwie około jednego kilometra na dobę.
Przyczyną rekordowego korka nie było jedno zdarzenie. W tym samym czasie prowadzono remonty dróg, a liczba ciężarówek przewożących węgiel do Pekinu gwałtownie wzrosła. Połączenie prac drogowych z ruchem przekraczającym możliwości trasy doprowadziło do całkowitego paraliżu komunikacyjnego. Kierowcy spali w samochodach, a przy drodze szybko pojawili się sprzedawcy oferujący wodę i jedzenie po znacznie wyższych cenach. Dopiero zmiana organizacji ruchu i skierowanie części ciężarówek na alternatywne trasy pozwoliły stopniowo rozładować rekordowy zator.
Źródło: automotivehistory.org, en.wikipedia.org, bbc.com.