Według danych instytutu CEPiK średni wiek auta osobowego w Polsce wynosi prawie 16 lat. Z jednej strony całkiem sporo, a z drugiej to maszyny z okolicy rocznika 2010. Wciąż zatem relatywnie nowoczesne i pełne wyposażenia pokrywającego większość potrzeb zwykłego śmiertelnika. Ponadto, na wiele z tych wozów wystarczy około 20 tysięcy złotych.
Nie powinniśmy obawiać się niedocenionych propozycji od wygaszonego w Europie Chevroleta. Przez około dekadę General Motors próbował walczyć o klienta na europejskich rynkach z pomocą Opla oraz budżetowego z punktu widzenia Europejczyka Chevroleta. Na podstawie cenionej na rynku wtórnym Astry czwartej generacji powstał Cruze, przejmując płytę podłogową, układ jezdny i niektóre jednostki napędowe. Na Starym Kontynencie wóz był dostępny od 2008 roku do 2016 roku. Klienci mieli do wyboru pięciodrzwiowego hatchbacka, sedana i funkcjonalne kombi. Nikt na nie nie zwróci uwagi, a szkoda!
Wnętrze wykończono gorszymi materiałami w porównaniu do bliźniaczej Astry. Tworzywa sztuczne są twarde, lecz solidnie spasowane. W bogatszych wersjach występowały fortepianowe struktury, będące podatne na zarysowania. Na kanapie nie zabraknie miejsca na nogi nawet dla wysokich pasażerów. Jedynie przestrzeni nad głowami będzie za mało. Problem staje się marginalny w wersji kombi. Bagażnik mieści 413 l, 450 l lub 500 litrów (hatchback, sedan, kombi). W sam raz na wakacyjną eskapadę.
Paleta jednostek benzynowych Chevroleta to garść prostych i ciekawych propozycji. 1.4 Turbo 140 KM oraz wolnossące 1.6 122 KM i 1.8 141 KM. Wszystkie przyzwoicie współpracują z instalacjami gazowymi – dostępne były fabrycznie dostosowane wersje. Każdy z silników sprawnie radzi sobie z napędzaniem kompaktowego Cruze, nie nękając użytkownika nieprzewidzianymi usterkami. Najczęściej w przyrodzie występuje 1.8 z LPG montowanym w salonie. W tym przypadku mamy wzmocnione gniazda zaworowe, dzięki czemu układ nie powinien sprawiać większych trudności. Z uwagi na wiek auta, należy zweryfikować kondycję tego układu zasilania.
Wysokoprężna gama składa się z 1.7 D 130 KM oraz 2.0 D 125-163 KM. Każda z odmian całkiem dzielnie znosi upływ czasu. Ofert w naszym budżecie jest sporo. Nie trzeba się natrudzić, by upolować sztukę z benzynowym motorem z roczników 2012-2013. Przebiegi tych aut nieznacznie przekraczają 150 tysięcy km.
Chcesz się łatwo wyróżnić z szarego tłumu? Kup kompaktowego crossovera rodem z Francji - C4 Cactusa. To miejska konstrukcja, dzieląca płytę podłogową z bestsellerowym C3. Pierwsze wcielenie futurystycznego wozu, produkowane było od 2014 roku do 2020 roku w hiszpańskich zakładach koncernu PSA. Znakiem rozpoznawczym Cactusa z początkowego okresu produkcji stały się wykonane z gumy poduszki umieszczone na drzwiach. Dzięki nim problem obitych drzwi przez innych kierowców na ciasnych parkingach został wyeliminowany.
W 2017 roku model przeszedł lifting, w wyniku którego zniknęły gumowe odboje. Nieznacznie zmieniono również przedni i tylny pas. Prześwit wersji benzynowych wynosi zadowalające 16 cm. Z uwagi na dodatkową płytę ochronną, odległość podwozia odmian wysokoprężnych od podłoża to skromne 13 cm. Warto też dodać, że Citroen ma 416 cm długości, 173 szerokości i 148 wysokości. Producent przewidział kilkanaście wariantów kolorystycznych, zatem znalezienie dwóch identycznych egzemplarzy nie będzie łatwym zadaniem. Bagażnik mieści od 348 do 1170 l.
Paleta silnikowa składa się z benzynowego silnika 1.2 PureTech w wersji wolnossącej i turbodoładowanej – generuje odpowiednio 75-82 i 110-130 KM. Trzycylindrowa francuska konstrukcja, otrzymała bezpośredni wtrysk paliwa, a w rękach sprawnego kierowcy okazuje się zaskakująco oszczędna. Kluczem do względnie bezpiecznej pracy jest skrócenie interwału między wymianami oleju z 30 do 10 tysięcy km. Najsłabszy punkt to pasek rozrządu w kąpieli olejowej. Trzeba być przygotowanym na wymianę co 60-70 tysięcy km za około 1000 zł. Im słabszy wariant, tym sen będzie spokojniejszy.
Zdecydowanie polecaną przez mechaników alternatywą jest znany z innych modeli koncernu diesel 1.6 HDI o mocy 92-100 KM. Łączony z pięciostopniową przekładnią o długich przełożeniach zapewnia wystarczające osiągi także poza miastem, zużywając przy tym znikome ilości oleju napędowego – bez trudu osiągniemy wynik w okolicach 4 litrów na 100 km. Mając w kieszeni niewiele, około 20 tysięcy zł, zapolujemy na Cactusa z lat 2014-2015.
Pierwsza generacja zadebiutowała w 1998 i trzeba przyznać, że odniosła spory sukces na azjatyckich rynkach. Przez 10 lat sprzedano ponad milion egzemplarzy. Drugie wcielenie przedstawiono w 2008, a dwa lata później model wprowadzono do polskiej oferty Nissana. Auto spotkało się z mizernym zainteresowaniem, więc dość szybko wycofano je ze sprzedaży. Cube w bazowej wersji kosztował 69 900 złotych.
Auto robi duże wrażenie na ulicy swoim wyglądem. Nadwozie mierzy niecałe 4 metry długości, a mechanika bazuje na podzespołach miejskiej Micry. Gabarytami plasuje się w segmencie B, ale z uwagi na pojemność kabiny to pełnoprawny kompakt. Przewyższający przestrzenią wiele klasycznych, europejskich konstrukcji. Pudełkowaty kształt nadwozia istotnie podnosi funkcjonalność. Kanapa jest przesuwna w zakresie kilkunastu centymetrów. Pojemność bagażnika wynosi od 260 do 1645 litrów (do linii dachu).
Wśród jednostek napędowych znajdziemy dwa sprawdzone silniki. Benzynowy motor o pojemności 1.6 litra generuje 110 koni mechanicznych, natomiast wysokoprężny 1.5 dCi ma 109 KM. Dieslem lepiej nie zawracać sobie głowy, choć to wersja po kilku poprawkach. Problemy z panewkami i układem rozrządu mogą skutecznie zniechęcić do dalszej eksploatacji. Inaczej ma się rzecz z benzyniakiem. Cieszy się nieposzlakowaną opinią. Niezbyt szybki, ale wystarczy mu regularny serwis olejowy i filtrowy. Ceny? 15-letni Cube w ładnym stanie to wydatek na poziomie 20 tysięcy zł. Problemem jest tylko śladowa podaż.
Ciekawą propozycją, doskonale sprawdzającą się w codziennym, wielkomiejskim użytkowaniu, jest Opel Meriva drugiej generacji. Niemiecki minivan, produkowany od 2010 roku do 2017 roku, otrzymał interesująco zaprojektowane, dwubryłowe nadwozie z charakterystycznymi, otwieranymi pod wiatr tylnymi drzwiami. Dzięki temu rozwiązaniu pakowanie dziecięcego fotelika na kanapę okazuje się znacznie łatwiejsze. Jak w Syrenie lub Rolls Royce. Wóz ma 429 cm długości, 181cm szerokości i 161,5 cm wysokości. Rozstaw osi to przyzwoite 264,5 cm.
Wnętrze prezentuje przyzwoitą jakość wykonania i niezłą odporność na zużycie. Co istotne, nie zabraknie miejsca nawet dla czterech dorosłych osób. Wśród opcjonalnych dodatków możemy wymienić automatyczną klimatyzację, panoramiczne okno dachowe i czasem występującą kolorową nawigację. Dziś jest mocno archaiczna. Kanapa drugiego rzędu jest przesuwna, zatem bagażnik mieści od 400 l do 500 l. Po złożeniu oparcia kufer pochłonie nawet 1500 l, co jest istotne wartości z punktu widzenia rodziny.
Do napędu kompaktowego minivana oddelegowano sprawdzone silniki benzynowe 1.4 100 KM i 1.4 Turbo 120 lub 140 KM. Każda z jednostek wzorowo współpracuje z instalacjami gazowymi, a doładowane wersje zapewniają solidne osiągi. W alternatywie pozostaje gama wysokoprężna obejmująca oszczędny silnik 1.6 CDTI o mocy 95 KM, 110 KM lub 136 KM.
Meriva nieźle trzyma cenę, zatem 20 tysięcy złotych wystarczy na samochody z lat 2012-2013. Diesle to zaledwie 10 procent podaży. Warto poszukać 120 lub 140-konnej odmiany benzynowej. Sporo ich w ogłoszeniach. Trzeba się tylko przygotować na niewielkie dolewki oleju co 2-3 tys. kilometrów. Taki urok motorów z rodziny EcoTec.
Owszem, wolumenowe konstrukcje mają wiele argumentów, ale ich niszowi rywale wcale nie muszą się wstydzić. Aut, które nie odniosły sukcesu, jest mnóstwo. Część z nich to udane maszyny, zapewniające sporo komfortu, niezłe właściwości jezdne i wysoki poziom funkcjonalności. Istotne są też całkiem przystępne ceny usług warsztatowych. Gorzej z elementami poszycia karoserii.
Poza wspomnianymi maszynami, ciekawych, niedocenionych za czasów rynkowej kariery aut jest znacznie więcej. To chociażby Volvo C30, Nissan Note, Kia Venga, Peugeot 1007, Honda Jazz czy Alfa Romeo Giulietta. Mając w kieszeni 20 tysięcy złotych, możemy sobie pozwolić na nieoczywisty wybór. Należy tylko pamiętać, by wnikliwie przeprowadzić kontrolę pod kątem rdzy i pozostawić w portfelu 2-3 tys. zł na ewentualne naprawy mechanicznych podzespołów. Potem pozostaje jedynie cieszyć się codzienną jazdą.