Zawsze musi być ten pierwszy raz. W końcu po kilku dekadach udało mi się zasiąść za kierownicą zamaskowanego prototypu samochodu. Takie okazje zdarzają się dość rzadko. Koncerny od lat dość dobrze strzegą swoich tajemnic i pilnują swoich zamaskowanych prototypów. Wygląda na to, że powoli się to zmienia, gdyż niektóre firmy zaczęły zapraszać dziennikarzy do jazd testowych samochodami, które jeszcze są zakamuflowane. Tak postąpił Volkswagen, który pod koniec wakacji udostępnił jeden ze swoich prototypów.
Co to za samochód? Pod kamuflażem trudno zamaskować sylwetkę SUV-a. Wystarczy uważniej się przyjrzeć, by przekonać się, że jest to model porównywalny rozmiarami z elektrycznym Volkswagenem ID.4. Warto także zwrócić uwagę na tablice rejestracyjne. Ktoś w Volkswagenie zadbał o to, by zostawić odpowiednią wskazówkę. Pierwsze litery WOB TI są wystarczająco wymowne. Oto zakamuflowany Volkswagen ID. Tiguan.
Sięgnięcie po nazwę Tiguan nie powinno dziwić. Niemcy zmienili strategię i stopniowo wycofują się z takich oznaczeń jak ID. 2, ID. 4, ID. 5 i podobnych. W ich miejsce pojawiają się nazwy dobrze znanych modeli. Stąd już takie samochody jak elektryczne maluchy ID. Polo i ID. Cross. Po nich czas na ID. Tiguana. W kolejce jest oczywiście jeszcze wiele samochodów. Można tylko spekulować, że z czasem w salonach zobaczymy także elektrycznego Golfa, Passata czy T-Roca.
Pojawienie się modelu ID. Tiguan w gamie oznacza porządki w gamie. Produkcję modelu ID. 5 już zakończono a dealerzy oferują to co zostało na placach. Volkswagen ID. 4 jeszcze zjeżdża z linii produkcyjnych, ale jego dni są już policzone. Niemcy szykują się do premiery i rozpoczęcia produkcji następcy. A ten pojawi się dość szybko. Egzemplarz testowy był już na tak zaawansowanym poziomie, że równie dobrze mógłby stać w salonie.
A jak wygląda przejażdżka zamaskowanym prototypem? Spodziewałem się, że do samochodów wsiądziemy w miejscu trudniej dostępnym (choćby w jakimś zamkniętym podziemnym garażu). Nic z tego! Volkswagen wystawił dwa egzemplarze tuż przy biurowcach w pobliżu lotniska w Wiedniu. Praktycznie każdy mógł je swobodnie sfotografować. Nikt nie mógł jednak zajrzeć do wnętrza. Deska rozdzielcza została bowiem porządnie otulona miękką tkaniną, by niepowołani nie poznali szczegółów stylizacji.
Na krótką przejażdżkę w okolicach Wiednia ruszamy z opiekunką, która dbała o to, byśmy trzymali się zaplanowanej trasy a także nie zaglądali pod tkaninę przysłaniającą deskę rozdzielczą. Jedyne co mogliśmy zobaczyć to wskaźniki przed kierowcą, sterowanie klimatyzacją i przekładnią. Innymi słowy tyle ile trzeba, by jeździć autem po drogach publicznych.
Pierwsze wrażenie? Spodziewałem się samochodu z wnętrzem wykonanym po taniości i zmontowanym byle jak (innymi słowy tzw. przedprodukcyjnego egzemplarza). Ku mojemu zaskoczeniu wszystko było wykonane tak dobrze, że można byłoby zdjąć kamuflaż i osłony, a następnie wstawić auto do salonu sprzedaży. Jeden z inżynierów wymownie się uśmiechnął na moje pytanie o to jak mocno prototyp odbiega od wersji przygotowanej do produkcji. To już ten etap, gdy można ruszać z produkcją auta.
Krótką kilkunastokilometrową przejażdżkę zaplanowano tak, by sprawdzić zachowanie samochodu nie tylko na autostradzie, ale i drogach lokalnych. Udostępniony egzemplarz wyposażono w napęd o mocy niemal 300 KM. Zdążyłem się przekonać, że układ zestrojono z myślą o jak najwyższym komforcie. Stąd nawet przy mocnym wciśnięciu pedału gazu do podłogi przyspieszenie było liniowe i nie było aż tak nieprzyjemnego wciskania w fotel.
Samo przyspieszenie to nie wszystko. W elektryku równie ważne jest wytracanie prędkości. A ściślej hamowanie i odzyskiwanie energii. Volkswagen konsekwentnie trzyma się tego co znamy choćby z ID. Polo. Stąd tzw. tryb e-pedal czyli dwa poziomy odzyskiwania energii. Już w podstawowym samochód bardzo wyraźnie zwalniał, gdy zdejmowałem nogę z pedału przyspieszenia. Przy maksymalnym ustawieniu hamowanie odczuwałem jeszcze mocniej. Szkoda, że Volkswagen nie zastosował sterowania łopatkami. Wówczas łatwiej o płynniejsze hamowanie i równie rzadkie sięganie do pedału hamulca.
W czasie krótkiej przejażdżki starczyło czasu na to, by jeszcze usiąść z tyłu. Przekonałem się, że pod zakamuflowanym nadwoziem skrywa się bardzo przestronna kabina. I to na tyle pojemna, że cztery dorosłe osoby będą podróżować w komfortowych warunkach. Niemniej Volkswagen zadbał o nieco usztywnione zawieszenie i podobnie przygotowany układ kierowniczy które wręcz zachęcają do bardziej dynamicznej jazdy. Nie jest zatem zbyt miękko, ale przynajmniej na tyle jędrnie, że większość nierówności na drodze nie powinna przeszkadzać.
Pod względem techniki niewiele jeszcze można zdradzić. Wystarczy jednak przyjrzeć się ofercie modelu ID. 4 i najnowszej Skody Peaq, by prognozować gamę napędów i akumulatorów dla Volkswagena ID. Tiguan. A to oznacza wersję z napędem na jedną oś (tył) lub AWD oraz akumulatory o pojemności ok. 58-60 kWh (LFP) i 77-80 kWh (NMC) i architekturę 400 V. Na więcej szczegółów trzeba poczekać już do oficjalnej premiery samochodu, która oczekiwana jest jesienią (sprzedaż powinna ruszyć na początku 2027 r.). Wówczas poznamy ceny i specyfikację wersji na rynek polski. Otwartą kwestią pozostaje, jak będzie pozycjonowany cenowo w porównaniu do poprzednika. A Volkswagen ID.4 w ramach najnowszej promocji jest dostępne w cenie już o 127 490 zł (Pure 58 kWh i 190 KM). Najdroższa odmiana Id. 4 GTX (77 kWh 4Motion 340 KM) wyceniona jest zaś na 206 190 zł. Można zatem obstawiać, że bardziej przystępne wersje będą wycenione zdecydowanie poniżej progu 200 tys. zł. Materiał został zrealizowany podczas wyjazdu sfinansowanego przez Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.