Obecnie na rynku motoryzacyjnym dominuje jedno nadwozie – SUV (lub ewentualnie crossover, jeśli ktoś lubi rozgraniczać te dwa typy samochodów). Wiele osób przeklina ten stan rzeczy, ale ostatecznie musi się poddać, gdyż producenci nadal idą w zaparte, że właśnie tego typu pojazdy nadal chcą ich klienci. Japońska Mazda nie jest wyjątkiem w tej sprawie.
Nowa Mazda CX-5 wjeżdża na rynek jako samochód, który nie próbuje być rewolucją, lecz bardzo świadomą ewolucją. Zaznaczyć trzeba, że mówimy tutaj już o trzeciej generacji tego modeli.
Japoński SUV urósł, spoważniał i nabrał cyfrowej ogłady, ale wciąż chce być autem dla kierowcy, a nie tylko kolejnym ekranem na kołach. Pytanie brzmi, czy to wystarczy, by utrzymać pozycję w jednym z najbardziej zatłoczonych segmentów rynku?
Patrząc na nową generację CX-5 trudno oprzeć się wrażeniu, że projektanci postanowili dodać jej kilka lat doświadczenia, ale nie odebrali młodzieńczej energii, którą pamiętamy z poprzednika. Samochód jest dłuższy o 115 mm, szerszy o 15 mm i wyższy o 30 mm w stosunku do poprzednika (konkretne wymiary nowej CX-5 prezentują się następująco: 4690 mm długości, 1860 mm szerokości i 1695 mm wysokości), co przekłada się nie tylko na suche liczby w tabeli, lecz przede wszystkim na wizualne wrażenie solidności.
Sylwetka została mocniej osadzona na drodze, a proporcje, dzięki wydłużonemu rozstawowi osi, sprawiają, że auto wygląda dojrzalej i bardziej prestiżowo. W porównaniu z drugą generacją nadwozie wydaje się bardziej zwarte i zdecydowane, jakby CX-5 przestała się komukolwiek tłumaczyć ze swojej obecności w segmencie SUV. To nadal stylistyka Kodo (chociaż już w finalnej odsłonie), ale w wersji bardziej pewnej siebie.
Przód auta zyskał wyraźniej zarysowane nadkola oraz podwyższoną partię maski. Zabieg ten nadaje całej bryle bardziej dominujący charakter. Reflektory są ostrzejsze, a szerzej rozciągnięty grill sprawia, że CX-5 wygląda, jakby brała głęboki wdech przed sprintem spod świateł. Ponownie pozwolę sobie odnieść się do poprzedniej generacji, która była smukła i nieco lżejsza optycznie, to w przypadku nowej odsłony, przypomina raczej dobrze zbudowanego biegacza średniodystansowego niż maratończyka. Może nawet określiłbym tę sylwetkę, jako lekko czołgowatą.
To zmiana, która może spodobać się klientom oczekującym od SUV-a bardziej masywnej prezencji. Jednocześnie projektanci nie przesadzili z agresją, dzięki czemu auto nie wygląda, jakby chciało rywalizować z segmentem sportowych crossoverów.
Tylna część nadwozia przeszła jedną z bardziej zauważalnych metamorfoz, ponieważ tradycyjne logo ustąpiło miejsca dużemu napisowi MAZDA rozciągniętemu przez klapę bagażnika. To rozwiązanie, które widzimy dziś w wielu markach, ale tutaj zostało wkomponowane w czystą, minimalistyczną grafikę lamp LED. Światła są smuklejsze, co nadaje całości nowoczesnego charakteru i wizualnie poszerza auto. Tył stwarza wrażenie bardziej technologicznego i mniej zachowawczego. To subtelna zmiana, która jednak sprawia, że CX-5 łatwiej odróżnić.
Nowa koncepcja stylistyczna określana jako Wearable Gear (coś na wzór modnego, funkcjonalnego ubrania) zakłada, że samochód ma być jak dobrze skrojona kurtka, która pasuje zarówno do miejskiej dżungli, jak i weekendowej wyprawy za miasto. W praktyce oznacza to połączenie elegancji z funkcjonalnością, bez nadmiernych ozdobników i bez stylistycznych fajerwerków.
W porównaniu z niektórymi konkurentami, takimi jak Kia Sportage czy Hyundai Tucson, Mazda stawia na bardziej klasyczną i ponadczasową linię. Tam, gdzie Koreańczycy eksperymentują z ostrymi przetłoczeniami i futurystycznymi światłami, CX-5 wybiera spokój i harmonię. To podejście może nie wywołuje efektu wow po pięciu sekundach, ale za to ma szansę nie męczyć po pięciu latach. Stylistykę tę docenią zwłaszcza osoby, które stronią od ekstrawaganckiego trybu życia.
Koła w zależności od wersji mają 17 lub 19 cali, a w topowej odmianie Homura (czyli taka, jaką miałem okazję jeździć) pojawiają się czarne akcenty i ciemne felgi, które nadają sylwetce bardziej sportowego wyrazu. Warto nadmienić, że w ofercie producenta znalazło się również miejsce na nowy lakier Navy Blue, który dodaje elegancji. Całość sprawia wrażenie przemyślanej ewolucji, która nie burzy tożsamości modelu, lecz konsekwentnie ją wzmacnia.
Wnętrze nowej CX-5 to miejsce, w którym najbardziej widać postęp względem poprzednika, ponieważ zmiany nie ograniczają się do kosmetyki, lecz obejmują samą filozofię projektowania kabiny. Rozstaw osi wydłużono o 115 mm, co przełożyło się na dodatkowe 58 mm miejsca na kolana z tyłu i 29 mm przestrzeni nad głową. W praktyce oznacza to, że pasażerowie drugiego rzędu przestają być traktowani jak goście specjalnej troski.
Bagażnik urósł do 583 litrów, a po złożeniu siedzeń oferuje aż 2019 litrów pojemności, co czyni go jednym z bardziej praktycznych w klasie. Będzie to jedna z najbardziej odczuwalnych różnic w stosunku do poprzednika.
Deska rozdzielcza została uproszczona i podporządkowana dużemu ekranowi centralnemu o przekątnej 12,9 lub 15,6 cala (w zależności od wersji), który zastąpił sporą część fizycznych przycisków. To krok w stronę cyfrowego minimalizmu, który jednych ucieszy, a innych skłoni do westchnienia za klasycznymi pokrętłami. Osobiście wolałbym, aby zachować, chociaż część fizycznych przycisków, ale jak to mówił klasyk: Taki mamy klimat!
Co więcej, wnętrze wydaje się zbyt sterylne, a nawet powiedziałbym, że ascetyczne. Co prawda w odmianie Homura siedzenia są pokryte prawdziwą skórą, ale reszta plastików niekoniecznie przypadnie do gustu – głównie są to twarde powierzchnie, które w moim odczuciu nie powinny znaleźć się w najwyższej wersji wyposażenia. Zwłaszcza w okolicach drążka zmiany biegów.
Plastik w tym miejscu jest po prostu brzydki i odciskogenny. Pierwsza wizyta w fast foodzie i wszędzie będziemy mieli tłuste ślady, które trudno będą schodzić.
System auta oparto na wbudowanych usługach Google, takich jak Google Maps czy Google Assistant, co oznacza, że samochód zaczyna funkcjonować jak przedłużenie smartfona. Wielu użytkowników uzna ten zabieg, jako multimedialny skok o kilka generacji, ale ze świadomością, że wielu producentów wykonało ten ruch już dobrych kilka lat temu. Wracając jednak do meritum, obsługa jest bardziej intuicyjna, a aktualizacje mogą odbywać się zdalnie.
Co do samej technologii, to warto zwrócić uwagę na to, że nowa architektura elektroniczna sprawia, że systemy bezpieczeństwa i wspomagania kierowcy działają szybciej i bardziej płynnie. Wyświetlacz head up oraz cyfrowe zegary o przekątnej 10,25 cala dostarczają najważniejszych informacji bez konieczności odrywania wzroku od drogi. Mazda nie poszła w stronę przesadnej ilości ekranów, lecz raczej w kierunku lepszej organizacji przestrzeni. To kompromis pomiędzy tradycją a nowoczesnością.
Warto również zwrócić uwagę na kierownicę. W odróżnieniu od wielu samochodów, które obecnie są dostępne na rynku, CX-5 zachowało okrągłą kierownicę. To miła odmiana od wszystkich spłaszczeń, czy innych udziwnień. Element ten dobrze leży w dłoniach. Można powiedzieć, że jest niemal idealna, a na samym środku zamiast logo, mamy zwykły napis MAZDA.
W praktyce nowe wnętrze sprawia wrażenie bardziej dojrzałego i lepiej przemyślanego, co może być istotne dla klientów przesiadających się z aut wyższej klasy. W porównaniu z poprzednikiem zmiana jest na tyle duża, że nikt nie uzna nowej CX-5-ki za lifting. Jest to głęboka modernizacja nie tylko samej kabiny jako takiej, ale całej filozofii projektowania. Przeszkadzać może jednak brak przytulności. Producent stawia na prostotę, która dobrze wygląda na zdjęciach, ale w rzeczywistości może być problemem nie do przeskoczenia dla wielu osób. Chociaż, jak wiadomo, to kwestia gustu.
CX-5 nie próbuje być technologicznym gadżetem, lecz samochodem, który korzysta z technologii wtedy, gdy ma to sens. To podejście, które może spodobać się tym, którzy chcą nowoczesności, ale bez cyfrowego chaosu.
Pod maską nowej CX-5 pracuje silnik 2.5 e-Skyactiv G o mocy 141 KM, wspierany przez układ miękkiej hybrydy 24V. To jednostka wolnossąca, co w dzisiejszych czasach brzmi niemal jak manifest, zwłaszcza gdy konkurencja powszechnie stosuje turbodoładowanie.
W porównaniu z poprzednią generacją, w której bazowym silnikiem była dwulitrowa jednostka, nowa wersja oferuje więcej momentu obrotowego. Przyspieszenie do setki w 10,5 sekundy nie robi sportowego wrażenia. To raczej spokojny biegacz niż sprinter.
Układ miękkiej hybrydy wspiera silnik podczas ruszania i przyspieszania, a nowy system brake by wire poprawia efektywność hamowania oraz odzyskiwania energii. Mazda nie obiecuje rekordowych osiągów. Nic zresztą dziwnego, gdyż nigdzie nie obiecywali, że jest to sportowiec z udokumentowaną historią rekordów. Zamiast tego Mazda stawia na liniową reakcję na gaz i naturalne odczucia zza kierownicy. To podejście różni się od filozofii takich modeli jak Volkswagen Tiguan, który oferuje szeroką gamę doładowanych silników o wyższej mocy. CX-5 wybiera spokój i konsekwencję.
Zawieszenie zostało dostrojone z myślą o europejskich drogach, co oznacza lepsze tłumienie nierówności i większą stabilność w zakrętach. Tak twierdzi producent i też mogę to potwierdzić na własnej skórze.
Jeśli miałbym się do czegoś przyczepić, to brak dynamiki podczas jazdy. Zmiana trybu jazdy z Normal na Sport praktycznie nic nie zmienia. Wciśnięcie gazu w podłogę nic nie zmienia. Jest hałas, automatyczna skrzynia biegów z sześcioma przełożeniami robi co może, ale zdecydowanie nie radzi sobie przy wyższych prędkościach. Biegi trzyma za długo, jest głośno i chaotycznie. CX-5 to zdecydowanie miejskie auto, które w dolnych partiach radzi sobie niemal idealnie. Po prostu nadaje się do spokojnej jazdy po mieście.
Układ kierowniczy zapewnia przyjemny opór. Nie znaczy to, że kierowca musi się męczyć podczas manewrów, ale nie ma też tutaj wrażenia, jakby koła nie dotykały podłoża. To, za co można jeszcze pochwalić nową generację Mazdy, to widoczność. Gdzie się nie spojrzy, tam wszystko widać, a pozycję za kierownicą łatwo się konfiguruje.
CX-5 dostępna jest z napędem na przednie koła oraz AWD. Podczas jazd miałem przyjemność jeździć tą pierwszą odmianą. Przyznam szczerze, że czułem się pewnie za kierownicą i nie odczułem jakichkolwiek anomalii.
Dużą zaletą jest możliwość holowania przyczepy o masie do 2000 kg. Sprawia to, że CX-5 pozostaje praktycznym SUV-em, a nie tylko modnym crossoverem. Szkoda tylko, że nawet przy wolnej jeździe, auto spalało mi około 8,5 l/100 km.
Nowa CX-5 nie jest autem, które wywraca segment do góry nogami, lecz raczej takim, które spokojnie i metodycznie podnosi poprzeczkę względem poprzednika. W porównaniu z drugą generacją widać wyraźny postęp w przestronności, cyfryzacji i kulturze pracy napędu.
Jednocześnie Mazda zachowała to, co stanowiło o sile modelu, czyli harmonijną stylistykę oraz przewidywalną, ale nie ekscytującą dynamikę jazdy. To ewolucja, która nie zraża dotychczasowych klientów, a jednocześnie może przyciągnąć nowych (ponad 50 proc. zamówień w Polsce, dokonali klienci, którzy nie posiadali wcześniej Mazdy). A ile kosztuje ta ewolucja? Otóż za model wyjściowy z napędem na przód, czyli Prime-Line należy zapłacić od 139 900 zł, za Centre-Line od 156 300 zł, za Exclusive-Line od 165 300 zł, a za wersję Homura od 179 tys. zł. Napęd na wszystkie koła nie występuje w najniższym poziomie wyposażenia. Jej ceny z takim napędem prezentują się następująco: Centre-Line – od 164 900 zł, Exclusive-Line – od 173 900 zł, Homura – od 187 600 zł.
Gdy weźmiemy mniej więcej taką konfigurację, jaką ja miałem do dyspozycji (gdzie trzeba dopłacić, chociażby za lakier, który kosztuje 3900 zł czy panoramiczny dach – 6500 zł), okazuje się, że za najwyższą wersję wyposażenia, ale z napędem na jedną oś, zapłacimy około 200 tys. zł. Oczywiście, gdy weźmiemy pod uwagę wszelkie opcje.
Na tle konkurencji CX-5 wyróżnia się spokojem i konsekwencją, ponieważ nie goni za każdym trendem, lecz wybiera te rozwiązania, które pasują do jej filozofii. To samochód dla tych, którzy wolą dobrze skrojony garnitur niż krzykliwą kurtkę w neonowym kolorze. Nie każdemu się to spodoba, ale wielu doceni taką konsekwencję, w szczególności osoby starsze oraz te, które okres buntu i sprzeciwu wobec świata mają już dawno za sobą.
Jeżeli poprzednia generacja była solidnym fundamentem, to nowa odsłona jest dopracowaną konstrukcją, która stoi na nim jeszcze pewniej. Można powiedzieć, że mamy do czynienia z ostoją w modnym wydaniu.
Materiał został zrealizowany na wyjeździe sfinansowanym przez Mazda Motor Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść ani wglądu w tekst przed publikacją.