Jeździłem Ferrari dla pierwszaków. Nie ma w nim nic zabawkowego, jest kilka dziwnych rzeczy

Nazwa zobowiązuje. Dlatego nawet model z dołu gamy musi sprostać wyśrubowanym wymaganiom klientów. Tym bardziej że nowe Ferrari Amalfi ma być dla wielu osób pierwszym samochodem tej marki. Mam dla nich prawie same dobre wiadomości.
Ferrari Amalfi
fot. Ferrari/Lorenzo Marcinno
  • Ferrari Amalfi jest następcą modelu Roma. To nieduże gran turismo, którym łatwo podróżować i jeździć na co dzień. Największe nowości to układ hamulcowy brake-by-wire oraz wnętrze z fizycznymi przyciskami i poziomym ekranem;
  • Ferrari Amalfi ma 466 cm długości, 197,4 cm szerokości, 130 cm wysokości. Masa własna na sucho to 1470 kg, do daje mu najlepszy w klasie współczynnik masy do mocy: 2,29 kg/KM;
  • Jego silnik ma osiem cylindrów w układzie widlastym o łącznej poj. 3,9 l i mocy 640 KM, którą rozwija dzięki dwóm turbosprężarkom. Tylnonapędowe Amalfi przyspiesza do setki w 3,3 s, do dwóch w 9 s i może osiągnąć prędkość 320 km/h;
  • Polska bazowa cena Ferrari Amalfi to ponad 1,2 mln złotych.

Ferrari Amalfi ma klasyczną i zgrabną linię coupe z długim przodem, łagodnie opadającą linią dachu i krótkim tyłem. Z tyłu jest nieduże aktywne skrzydło, które na szczęście nie psuje linii bocznej auta, bo w pozycji zamkniętej w ogóle go nie widać. Ma trzy różne pozycje, działa automatycznie i poprawia docisk tylnej osi w trakcie hamowania, ruszania z miejsca i jazdy po szybkich zakrętach. Pozbawiony klasycznej atrapy chłodnicy przód z wąskimi reflektorami wygląda znacznie lepiej, niż poprzednika, a nowy zielony lakier Verde Costiera ma oddać kolor morza na włoskim Wybrzeżu Amalfitańskim, od którego ten model zapożyczył nazwę.

Zobacz wideo Nowe Porsche 911 Turbo S jest hybrydowe

W kabinie Ferrari Amalfi jest dużo dziwnych rozwiązań. Niektóre są genialne, inne niewygodne

Wnętrze zostało całkowicie podporządkowane znakomitej pozycji za kierownicą i maksymalnej wygodzie w czasie jazdy. Cała reszta ma drugorzędne znaczenie. Pomimo aż trzech ekranów w kabinie multimedia nie są zbyt nowoczesne. Na przykład nie ma żadnego fabrycznego systemu nawigacyjnego ani radia. Nie znalazłem też przycisków do regulacji głośności muzyki. To najdziwniejsze rzeczy, jakie odkryłem w tym modelu. Jego twórcy uznali, że kierowcy wystarczy podłączenie telefonu przez Android Auto albo Apple CarPlay. To wyraźny sygnał, co jest mniej ważne dla projektantów Ferrari, a co bardziej.

Drugim zaskoczeniem jest rezygnacja z ekranu przeziernego na szybie. Kolejne nietypowe rozwiązanie to brak klasycznych "patyków" do kierunkowskazów, świateł i wycieraczek. Za kierownicą jest miejsce tylko na długie łopatki do zmiany biegów wykonane z włókna węglowego. Pozostałe funkcje włącza się przyciskami na kierownicy i wbrew pozorom to jest łatwe i szybko staje się naturalne. Niesamowicie intuicyjnym patentem jest Manettino - pokrętło z prawej strony kierownicy. Im mocniej przekręcasz je zgodnie z ruchem wskazówek zegara, tym agresywniej zachowuje się auto. Dotyczy to zachowania silnika, skrzyni biegów, układu kierowniczego, pracy elektronicznie sterowanych amortyzatorów i aktywnego mechanizmu różnicowego. Do wyboru są tryby: Wet, Sport, Race i możliwość wyłączenia stabilizacji toru jazdy: ESC Off. Dodatkowo wciśnięcie Manettino w trybach Sport albo Race włącza funkcję Bumpy Road poprawiającą tłumienie adaptacyjnych amortyzatorów.

Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. ŁK

Kierowca ma idealną pozycję do jazdy. Wszystkie przyciski na kierownicy są prawdziwe

Wyłącznie fizyczne przyciski na kierownicy to pierwsza ważna różnica w porównaniu z modelem Roma i resztą nowych Ferrari, w których są krytykowane przez wszystkich dotykowe panele. Drugą jest umieszczony nisko centralny poziomy ekran, zwłaszcza że to tam wyświetlają się domyślnie wskazówki nawigacji Google albo Apple. Poprzednio był pionowy i na samej górze, zgodnie z obowiązującymi ostatnio trendami. Zgodnie z tradycją brakuje też tradycyjnego selektora napędu PRND. Zamiast niego są trzy przełączniki między fotelami, tuż obok półeczki na prostokątny żółty kluczyk-pilot do auta. Ich mocowanie przypomina drogi prowadzenia klasycznego drążka ręcznej skrzyni biegów z Ferrari. Środkowym z małych suwaków przełącza się pomiędzy automatycznym a ręcznym trybem zmiany biegów. Ten z lewej strony uruchamia bieg wsteczny, a prawy włącza procedurę startową. Jak w takim razie ruszyć do przodu? Wystarczy nacisnąć prawą łopatkę przy kierownicy, natomiast bieg neutralny włącza się, pociągając obie łopatki do siebie.

Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. ŁK

Trudno znaleźć samochód sportowy, który prowadzi się z taką finezją jak Ferrari Amalfi

Jak opisać wrażenia z jazdy Ferrari Amalfi komuś, kto tego nie robił? To bardzo zwarty samochód, który nie sprawia wrażenia dużego ani ciężkiego, mimo nadwozia o szerokości prawie dwóch metrów. Dzięki temu Amalfi dobrze się jeździ nawet po wąskich drogach. Poza tym mimo znakomitych osiągów ten samochód nie onieśmiela kierowcy. Jeździ się nim łatwo i szybko można poczuć się pewnie za jego bardzo wygodną kierownicą. Silnik V8 o kodzie F154 i pojemności 3855 cm3 z nową elektroniką sterującą jest po prostu fantastyczny. Dwie turbosprężarki twin-scroll kręcą się o kilka tys. obr./min szybciej niż w Romie. To właśnie jednostka napędowa wraz ze skrzynią biegów grają główną rolę i w dużej mierze decydują o charakterze tego samochodu.

Ferrari Amalfi jest wygodne, ale nie leniwe. Ma bardzo zdecydowany sportowy charakter, który czuć od pierwszych metrów. Motor V8 błyskawicznie wkręca się na obroty, zwłaszcza w wyższym zakresie, nigdy nie brakuje mu mocy i tylko na samym dole obrotomierza lekko się waha, zanim zacznie intensywnie przyspieszać. Ma tylko jedną wadę. Chciałbym choć trochę lepiej słyszeć w kabinie jego niesamowity, chrapliwy ton. Dwusprzęgłowa 8-stopniowa zautomatyzowana skrzynia biegów pracuje bardzo szybko i agresywnie. Miałem wrażenie, że to w układzie napędowym została zawarta cała historia włoskiej marki.

Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. Ferrari/Lorenzo Marcinno
Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. Ferrari

Ferrari Amalfi to bardzo uniwersalny model. Sprawdza się w każdych warunkach

Jazda baby Ferrari w mieście i po autostradach jest lekka, łatwa i przyjemna, a bagażnik pozwala schować spore zakupy, a kolejny pojemny schowek znajdziemy w miejscu, które projektanci nazwali tylnymi fotelami. Całkiem komfortowe zawieszenie ułatwia jazdę w mieście i podróże autostradami, ale to na górskich drogach Amalfi pokazuje prawdziwe pazury. Nadwozie jest sztywne, ale amortyzatory dobrze radzą sobie z nierównościami. Samochód jest bardzo dobrze wyważony i zachowuje się neutralnie, bez śladu podsterowności nawet na mokrej nawierzchni i podczas jazdy w strugach deszczu, za to w każdej chwili gotowy do nadsterownego poślizgu na wyraźne życzenie kierowcy. Prowadzi się zwinnie i precyzyjnie, ale jednocześnie pewnie i bez śladu nerwowości. Nie jest nim trudno jeździć szybko, ale im mocniej przekręcamy w prawo Manettino, tym bardziej musimy uważać. W trybie Race umożliwia naprawdę mocne nadsterowne poślizgi, a gdy wyłączymy ESC, uratować może nas tylko dobry refleks albo Santa Madonna di Maranello.

Nowością w tym modelu jest układ hamulcowy brake-by-wire bez mechanicznego połączenia z pedałem. Jego praca jest naturalna i pozwala na łatwe dozowanie siły hamowania, a co najważniejsze zatrzymuje z prędkości 100 km/h to ważące po napełnieniu płynami ponad 1,5 tony coupe na dystansie zaledwie 30,8 m. Hamulce w połączeniu z oponami Goodyear Eagle F1 Supersport są bardzo skuteczne, a działanie opracowanego przez Ferrari układu ABS Evo znakomita, ale symulacja "kopania" w pedał hamulca, kiedy zaczyna działać ABS, nie jest do końca naturalna dla kierowcy.

Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. ŁK

Największa i w sumie jedyna istotna wada, jaką znalazłem, to deska rozdzielcza, która przynajmniej w moim, z pewnością przedprodukcyjnym egzemplarzu, nie została idealnie złożona w całość i jest wykonana z materiałów rozmaitej jakości. Niektóre plastiki są twarde i wyglądają przeciętnie. Szkoda, bo projekt wnętrza jest fantastyczny i, poza umieszczonym nisko ekranem, bardzo ergonomiczny, a przednie fotele niesamowicie wygodne. Za kierowcą i pasażerem są dwa dodatkowe siedzenia, ale jak już sugerowałem, pełnią funkcję raczej symboliczną. Trudno tam usiąść komuś, kto ma więcej niż 150 cm wzrostu. Za to bagażnik jest całkiem duży jak na supersamochód. Ma pojemność 273 l, dzięki czemu zmieszczą się w nim rzeczy na tygodniowy wyjazd. Podobnie ze zbiornikiem paliwa, który ma 80 l pojemności, co pozwoli na dłuższą podróż bez przystanków, ale tylko jeśli będziemy się obchodzić łagodnie z pedałem gazu. Zużycie paliwa powinno się wahać pomiędzy 12 a 18 litrami na 100 km, w zależności od stylu jazdy i rodzaju dróg.

Ferrari Amalfi: cena i opinia Moto.pl. Nie jest idealne i bardzo dobrze. Dlatego jest wyjątkowe

Po kilku godzinach jazdy nowym modelem po górskich drogach i autostradach krainy Algarve nie mam żadnych wątpliwości, w jakim celu został skonstruowany. To może być najtańsze i najgrzeczniejsze Ferrari, ale z pewnością ma sportową duszę. Geny marki nie pozwalają o sobie zapomnieć, a jego domeną jest szybka jazda po zakrętach. Szkoda, że przekonają się o tym nieliczni, bo nawet Ferrari, od którego większość klientów zacznie przygodę z tą marką, jest bardzo drogie. Bazowa cena Amalfi to ok. 288 tys. euro (w przeliczeniu 1,2 mln zł), czyli minimalnie więcej od ustępującego mu miejsca Ferrari Roma. Z drugiej strony muszę przyznać, że cena została dobrze skalkulowana, jeśli rywalami mają być takie auta jak: Aston Martin Vantage i nowe Porsche 911 Turbo S. Tak samo, jak one Ferrari Amalfi doskonale łączy sportowy charakter i  świetne osiągi z wygodą jazdy na co dzień. To wyjątkowo wszechstronny samochód, który budzi prawdziwe emocje. 

Materiał został zrealizowany na wyjeździe zorganizowanym przez Ferrari S.p.A. Firma nie miała wpływu na powyższą treść ani wglądu w tekst przed publikacją.

Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. ŁK
Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. Ferrari
Ferrari Amalfi
Ferrari Amalfifot. ŁK
Więcej o: