Toyota Land Cruiser, Jeep Wrangler, Jeep Grand Cherokee czy Mercedes-Benz klasy G, to przykład samochodów, które w teorii powinny dać sobie radę w trudnym terenie. Niestety nie wszystkie poradzą sobie tak dobrze, jak ich pierwowzory, chociaż nadal mają zdecydowanie lepsze właściwości terenowe niż zwykłe SUV-y.
Jest jeszcze jeden samochód, który powinien sprostać wymaganiom terenowym – Defender, który wprowadził jakiś czas temu najwyższą wersję wyposażenia OCTA. Zarówno w dżungli miejskiej, jak i na drodze mniej uczęszczanej, czyli leśnej, miałem okazję sprawdzić ten majestatyczny okaz motoryzacyjnej perfekcji.
Przemieszczanie cię OCTĄ to czysta przyjemność. W tym miejscu warto odnotować jedną, podstawową rzecz. Otóż Defender dostępny jest w trzech rozmiarach nadwozia – 90, 110 i 130. Poziom wyposażenia OCTA jednak można zamówić wyłącznie w odmianie 110.
Gdy już mamy te podstawy za sobą, przyjrzyjmy się wyglądowi tego auta. Na pierwszy rzut oka nie widać różnic w stosunku do zwykłego Defa, ale jak to się mówi – diabeł tkwi w szczegółach. OCTA jest masywniejsza, a off-roadowy rodowód dostrzeżemy, chociażby w hakach oczkowych (jeden pod przednim zderzakiem oraz dwa na tylnym zderzaku, nie licząc klasycznego haka wysuwanego i chowanego automatycznie), oznaczeniach w okolicach tylnych okien czy w okolicach grilla, który ma lekko inną strukturę niż w klasycznym Defenderze.
Testowany model pozbawiony był typowych dla OCTY atrybutów, takich jak bagażnik dachowy czy fajka na słupku A oraz drabinka, co wcale nie jest zarzutem. Defowi OCTA w takiej, bardziej cywilnej wersji o wiele łatwiej jest się ukryć w tłumie. Większość może uznać, to za duży minus, zwłaszcza gdy trzeba wydać duże pieniądze na ten model, ale ostatecznie nie przyciągamy uwagi i ludzie nie mają nas za survivalowców. Samochód w takiej odsłonie nadaje się zarówno do podróży w terenie, jak i żeby podjechać pod szkołę lub na jakąś galę.
O tym, że nie jest to typowy przedstawiciel tego modelu, świadczy również ścięty zderzak oraz rury wydechowe. Po co? Otóż dzięki temu OCTA nie zahaczy podwoziem w terenie podczas zjazdu lub podjazdu tyłem pod strome zbocze. Pomijam już fakt, że OCTA jest też lekko szerszy wizualnie od klasycznego Defendera.
Brązowe nadwozie z czarnymi elementami ozdobnymi, dodatkowe okna w poddaszu oraz wspomniane atrybuty, oraz 22-calowe felgi nadają temu modelowi groźny wygląd, przez co nikt na ulicy po pierwsze nie powie, że nie widział samochodu, a po drugie nikt nie odważy się mu zajechać drogi.
Widzę tylko pewien mankament jeśli chodzi o koło zapasowe, które oczywiście umiejscowiono na klapie bagażnika. Otóż, żeby założyć na wyciągany hak namiot lub bagażnik rowerowy, należy najpierw pozbyć się koła. W innym przypadku konstrukcja akcesorium nie zapnie się właściwie i nie będziemy mogli bezpiecznie ruszyć w trasę. W przypadku OCTY jedyną alternatywą są bagażniki dachowe oraz takie same namioty.
Defender w tej odsłonie bardzo przypadł mi do gustu. To jest pojazd, w którym czułem się bezpiecznie, a jego wielkość onieśmiela zarówno kierowcę, jak i wszystkich dookoła. To podróż cywilnym czołgiem.
Jego kanciaste nadwozie, o aerodynamice cegły rekompensuje stanowczy wygląd, który daje jasny sygnał światu, żeby z nim nie zadzierać. OCTA ze swoimi off-roadowymi elementami sprawia wrażenie jeszcze pewniejszego niż zwykły Def. Gdybym miał kiedyś przygotować sobie auto ucieczkowe, to poza pickupem, właśnie Defender znalazłby się wysoko na mojej liście.
Nie znaczy to jednak, że mówimy o pojeździe topornym. Jest w nim coś eleganckiego, monumentalnego i pierwotnego, ale eleganckiego na tyle, że tak jak wcześniej wspomniałem, nie byłoby wstydu podjechać nim na elegancką kolację lub uroczystość.
Wnętrze wyjątkowo dobrze koreluje z nadwoziem, gdyż w modelu testowanym przeze mnie zastosowano brązową skórę, która wyjątkowo dobrze współgra z czarnymi elementami oraz tymi w kolorze nadwozia. Jednak w stosunku do klasycznego Defendera, wnętrze zdecydowanie aż tak się nie różni jak nadwozie.
Praktycznie otrzymujemy to samo, z tą różnicą, że na kierownicy mamy specjalny przycisk z logo modelu, czyli kwadrat wpisany w koło. Po jego wciśnięciu możemy szybko zmienić tryb jazdy na Dynamic i OCTA.
Kolejną różnicą, którą zauważyłem w stosunku do zwykłego Defendera, to siedzenia. W odmianie OCTA siadamy na bardziej sportowych fotelach z zintegrowanymi zagłówkami. Detal, który jednak znacząco zmienia spostrzeganie wnętrza.
Poza tym nie ma niczego specjalnego, co mogłoby sugerować, że siedzimy w bardziej wypasionej wersji Defendera. Jednak to właśnie szczegóły definiują nasz odbiór i to właśnie one, nadają charakteru.
Czy wnętrze mnie kupuje? Jest proste do bólu, ale przez to praktyczne. Jedyne co mi nie odpowiadało, to jakość gum na półkach i w schowkach oraz problemy z ładowarką indukcyjną. Telefon musi leżeć w konkretnym miejscu, z dokładnością do milimetra, inaczej nie rozpocznie się ładowanie.
Zresztą samo ładowanie nie będzie długo działać, gdyż z powodu braku chłodzenia półki, to telefon się bardzo szybko nagrzewa. Detal, który może irytować, ale w efekcie jesteśmy zmuszeni do korzystania z kabla, który nie dość, że szybciej ładuje, to jeszcze aż tak nie przegrzewa urządzenia.
Ciekawym rozwiązaniem jest za to przesuwana półka w konsoli środkowej, dzięki czemu mamy dostęp to przestrzeni poniżej oraz dodatkowego złącza USB-C. Dla tylnego rzędu siedzeń również przewidziano złącza USB-C oraz podgrzewanie dwóch skrajnych siedzeń.
Przydatnym rozwiązaniem natomiast jest obraz z kamery wyświetlany na lusterku wstecznym. Ze względu na koło zapasowe i wysoko umiejscowioną tylną kanapę z zagłówkami jest to rozwiązanie trochę kontrowersyjne, gdyż kamera potrafi przekłamać, ale daje o wiele lepszy obraz niż zwykłe lusterko. Kamerę umiejscowiono na antenie w formie płetwy rekina.
Wnętrze OCTY nie wyróżnia się znacznie w stosunku do zwykłego Defa, ale ta prostota urzeka i kupuje mnie w całości. Po prostu lubiłem przebywać w tej kabinie.
A jak się jeździ tym kolosem? Pod maską ukryto podwójnie turbodoładowany silnik V8 o pojemności 4,4 l. W efekcie auto o masie 2,5 t. dysponuje mocą 635 KM oraz 750 Nm momentu obrotowego.
Wszystko to przesyłane jest na cztery koła za pomocą 8-biegowej automatycznej skrzyni biegów marki ZF, oczywiście dostosowanej do potrzeb OCTY. W efekcie auto jest w stanie rozpędzić do 250 km/h, a czas potrzebny na rozpędzenie się od 0 do 100 km/h to jedynie 4 s.
Apetyt na paliwo jest za to ogromne przy tych parametrach – 14 l/100 km to wynik, który da się osiągnąć przy delikatnej jeździe. Nic więc dziwnego, że OCTA dysponuje zbiornikiem paliwa wynoszącym 90 litrów.
Jazda tym przyjemniaczkiem, to czysta rozkosz, jak na pojazd tych gabarytów (4813 mm długości, 1995 mm wysokości, 2064 mm szerokości). Auto reaguje natychmiastowo i aż dziw bierze, że tak łatwo jest go prowadzić. Jest zwinny jak wąż atakujący swoją ofiarę, ale ryczy jak lew na sawannie.
Jego specyficzne nadwozie, które i tak zostało lekko poszerzone w stosunku do zwykłego Defendera (szersze nadkola), jak już wspomniałem, budzi respekt. Kierowcy rozjeżdżają się niemal jak Morze Czerwone, gdy Mojżesz szedł z Izraelitami. To odświeżające zwłaszcza w mieście.
A jak sobie OCTA radzi w terenie? Tutaj spokojnie z prędkością około 80 km/h, a nawet więcej można jechać po drogach gruntowych albo całkowicie dzikich szlakach leśnych. Nie czuć nierówności, zupełnie jakby prowadziło się auto po autostradzie. Jest jak królik po koksie, który nie traci czujności i jedzie dokładnie tam, gdzie chcemy.
W żadnym momencie nie czułem się niepewnie za kierownicą – zarówno w mieście, jak i w terenie. Specjalne systemy do jazdy terenowej dają radę i wyróżniają OCTĘ, nawet na tle zwykłych Defenderów.
Gdybym szukał auta, które nadaje się do ekstremalnej jazdy w terenie i do podjechania pod operę lub jakąś galę, to moje kroki skierowałyby się prosto do salonu Land Rovera, gdzie zamówiłbym Defendera OCTA. Co prawda cena zniewala, gdyż jego cena zaczyna się od 1.059.200 zł.
Nie jest to mało, ale otrzymujemy auto, które poradzi sobie wszędzie, nawet podczas apokalipsy i sądu ostatecznego. Ten samochód idealnie podpasował mi pod każdym względem – moc, prezencja, możliwości terenowe działają tutaj w pełnej harmonii. Można się w nim zakochać i tak właśnie jest w moim przypadku. OCTY chce się więcej i więcej, a i tak jest nadal jego za mało. Może odpowiedź znajdzie się za kolejną górą? Tylko podniosę zawieszenie i mogę ruszać przed siebie na podbój.
Tym właśnie jest OCTA, to zdobywca, wojownik, który nie uznaje półśrodków. Samiec Alfa wśród aut terenowych i luksusowych. Zapomnijcie o SUV-ach. OCTA ich zje, przeżuje i wypluje do rowu jak stary tytoń do żucia.
Samochód udostępniła do testu firma JLR Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.