Kia Niro HEV: solidny mieszczuch, który nie zapada w pamięć

Jakie rzeczy najlepiej zapamiętujemy? Otóż takie, które przysłużyły się nam lub wręcz odwrotnie. A jakie są najlepsze? Takie, które nie rzucają się w oczy, zupełnie jak ludzie. Taka właśnie jest Kia Niro HEV.
Kia Niro HEV
Konrad Grobel

Każdy i każda z nas pamięta o przedmiotach, które w jakiś sposób nam pomogły, albo takie, które sprawiały tyle problemów, że wolelibyśmy o nich zapomnieć, a i tak się nie da. Są też takie przedmioty, które są tak nijakie, że nie jesteśmy przywołać jakichkolwiek odczuć wobec nich, poza tym, że były w naszym posiadaniu.

Zobacz wideo KIA EV3. Kompaktowy elektryczny SUV z Korei. Pierwsze spotkanie z samochodem.

Właśnie takie przedmioty są najlepsze, gdyż najczęściej po nie sięgamy, gdyż większość z nas nie chce przyciągać zbędnej uwagi. Z czymś takim miałem ostatnio kontakt. Była to Kia Niro HEV, która nie wzbudza emocji, nie jest wyjątkowa, jest normalna i powszechna. To idealny samochód na miasto. Udowodnię dlaczego.

Kia Niro HEV: nijaki kolor, ale design już ciekawszy

Kia Niro HEV nie zachwyca. W świecie futurystycznych samochodów, gdzie każdy producent, chce się wyróżnić na siłę, nowoczesne linie i światła nie robią już takiego wrażenia, jak chociażby 10 lat temu.

Możecie powiedzieć, że czepiam się, w końcu przednie światła i linia poniżej logo marki jest masywna, nowoczesna i ma coś w sobie urzekającego. To prawda, są to ciekawe rozwiązania stylistyczne, ale wszystko to, już gdzieś widzieliśmy. Również w Kii. Niemniej właśnie te dwa elementy przedniej części auta najbardziej przyciągają wzrok.

Z profilu nie ma niczego, co byłoby znakiem rozpoznawczym. Tylne światła nachodzą co prawda na słupek C, a otwór wentylacyjny, który znajduje się za tylną szybą i kończy pod światłami, jest najciekawszym detalem. Koreański producent, nawet nie pociągną czarnej okładziny na drzwiach od początku do końca. Chociaż może właśnie o to chodziło? U innych producentów, tak właśnie byłoby, a tutaj takim rozwiązaniem Niro się wyróżnia?

Tył jest równi nijaki, jak profil i przód. Co prawda na zderzaku umiejscowiono światła, które odrobinę nawiązują do przednich reflektorów, ale ostatecznie nic ciekawego się tutaj nie dzieje.

Kia Niro HEV
Kia Niro HEVKonrad Grobel

Trudno mi jasno powiedzieć, co w tej konkretnej Kii nie zagrało? Może chodzi o kolor, który jest bardziej nijaki niż szara koszula i brązowy garnitur. Sądzę jednak, że właśnie w tej przeciętności kryje się sposób na przyciągnięcie klientów. Ten samochód nie jest szalony, nie udaje sportowego auta, ani pojazdu do jazdy w terenie.

Nadwozie wręcz krzyczy, że jest autem normalnym, bez udziwnień i wodotrysków. Jest po prostu samochodem o nowocześniejszym designie, ale nie na tyle nowoczesnym, aby nie wyróżniać się z tłumu podobnych do niego. Producent nie sili się na specjalne rozwiązania i chwała mu za to.

Pod względem designu Kia Niro, jest jak zaprzeczenie przebodźcowania. Oczywiście producent musiał zachować elementy wspólne dla swojej identyfikacji, jak bardziej zadziorne światła i pas przedni, ale ostatecznie mówimy o samochodzie spokojnym

Kia Niro HEV: wnętrze znane i spokojne

A jak się ma sprawa we wnętrzu? Czy tutaj producent zaszalał? Absolutnie nie. Niro współdzieli część swoich elementów, chociażby z elektrycznym EV6, jak chociażby wybierak biegów w formie pokrętła na konsoli środkowej oraz fotele ze wbudowanymi gniazdami USB-C.

Przed kierowcą znajdują się dwa ekrany – cyfrowe wskaźniki oraz główny ekran zakrzywiony tak, aby kierowca miał do niego lepszy dostęp. Kierownica pochodzi z modelu EV6 sprzed liftingu. Sam wygląd systemu jest zapożyczony z innych modeli Kia i Hyundaia, co nie jest zarzutem, gdyż każdy, kto miał styczność z innymi modelami tych marek, szybko się odnajdzie.

Pod ekranem głównym znajduje się dodatkowy ekran, na którym umiejscowiono wirtualne przyciski. Można zmieniać, co wyświetla pasek – albo nawigacja i media, albo klimatyzacja. Fizyczne przyciski znajdują się tylko na konsoli centralnej. Jest tam również podłokietnik, który zdecydowanie jest za głęboko, przez co łokieć cały czas spada, a jak tego nie robi, to znajduje się w niewygodnej pozycji.

Z tyłu jest dużo miejsce. Idealnie na dalszą podróż np. nad morze czy w góry. Na wojaże poza granice państwa raczej bym się nie porywał, ale z drugiej strony czemu by nie? Chociaż komfortu na dłuższą metę nie będzie.

Kia Niro HEV
Kia Niro HEVKonrad Grobel

Najśmieszniejszym elementem wyposażenia jest „półka" nad bagażnikiem. Napisałem to słowo w cudzysłowie, gdyż jest to roleta, jaką przykleja się na okno, żeby światło nie raziło w oczy. Miękka konstrukcja, którą można dowolnie zginać, raczej nie utrzyma cięższych elementów. Sam bagażnik jest zadowalających rozmiarów – 425 l – chociaż mógłby być zdecydowanie większy.

Spodobało mi się, że w testowanym modelu była jasna tapicerka. Nadaje to kabinie lekkości w odbiorze. Same siedzenia są wygodne. Czy jest coś, co mnie zaskoczyło we wnętrzu? Poza wspomnianą "półką" nie ma czegokolwiek, co przykuło moją uwagę. Jest to poprawnie wykonane wnętrze, z minimalną dozą oryginalnego designu. Ot zwykłe auto do miasta, do sklepu czy na wyjazd na piknik.

Kia Niro HEV: największa zaleta, to niskie spalanie

I tak doszliśmy do niemal końca. Kia Niro HEV, to hybryda jak sama nazwa wskazuje. Pod maską znajduje się silnik 1.6 GDI oraz silnik elektryczny, które wspólnie produkują 129 KM mocy (43,5 KM silnik elektryczny i 93 KM silnik spalinowy). Auto dysponuje 265 Nm momentu obrotowego.

Z silnikiem konwencjonalnym współpracuje 6-stopniowa, automatyczna skrzynia biegów, która przekazuje moc na przednie koła. Pod karoserią ukryto maleńki akumulator o pojemności 1,32 kWh.

Auto rozpędza się od 0 do 100 km/h w 11,3 s. (gdyby auto testowe miało założone felgi 18-calowe zamiast 16-calowych, wtedy potrzebowałoby 11,7 s.) Prędkość maksymalna wynosi 160 km/h (przy felgach 18-calowych 154 km/h).

Sama jazda nie odznacza się niczym szczególnym. Zakręty raczej pokonuje się powoli, do dyspozycji mamy dwa tryby jazdy – Eco i Sport, a rozpędzanie się nie jest problemem, który nas dotyczy. Zawieszenie nie jest wybitne, ale też nie sprawi, że będziemy chorować „na chorobę morską" lub doprowadzi nas do zniszczenia kręgosłupa i wnętrzności. Miejscami twarde, miejscami miękkie, a sam układ kierowniczy nie wymaga zbyt wiele od kierowcy.

Kia Niro HEV
Kia Niro HEVKonrad Grobel

To do czego mógłbym się przyczepić, to słabe hamulce, które trzeba momentami mocniej wcisnąć, aby osiągnąć zamierzony efekt. Jednak to, co zasługuje na pochwałę, to spalanie. Podczas testów bez większych problemów zszedłem do 4,5 l/100 km, ale w trasie udało się osiągnąć nawet 3,6 l/100 km. Zacny wynik i największa zaleta Niro.

Kia Niro HEV: podsumowanie

Czy Kia Niro HEV spowodowała, że chciałbym nią jeździć dłużej? Nie do końca. Jest to przeciętne auto bez większych aspiracji. Ma po prostu wypełnić lukę w ofercie producenta i zagospodarować swój kawałek tortu. Bez fajerwerków. Jego cena? Cena wyjściowa Kii Niro HEV zaczyna się od 135.400 zł za odmianę M, a za najdroższą wersję wyposażenia trzeba zapłacić na start 153.600 zł. Nie jest zatem to tak wygórowana cena za auto, które może nie porywa, ale nie jest też źle wykonane.

Podsumowując, Kia Niro HEV nie zachwyca, ale nie jest to złe auto, którego bym nie polubił. Po prostu nie wzbudza emocji i w odmętach pamięci zniknie szybciej niż moje wspomnienia o tym, co robiłem w drugi czwartek ubiegłego miesiąca. Po prostu się tego nie pamięta.

Sądzę, że jest to idealne auto dla osób spokojnych, wręcz wycofanych, które mają dosyć świstów, gwizdów i świateł stroboskopowych. To samochód, który doceniam za to, że jest, że nie kaleczy świata swoją obecnością, bo jest ładny. Po prostu nie jest wyjątkowy. Ale czy każdy musi taki być? Wątpię.

Samochód udostępniła do testu firma KIA Polska Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.

Więcej o: