Zdradzę pewną tajemnicę: standardowy dziennikarski okres użyczenia auta trwa od kilku dni do tygodnia. Dlatego recenzja, która powstaje na jego podstawie, siłą rzeczy jest raczej pobieżnym spojrzeniem na nowy model samochodu. Tym razem było inaczej, bo Mazda pożyczyła nam swojego najpopularniejszego SUV-a, czyli model CX-60 na przeszło miesiąc. Dzięki temu mogłem go poznać znacznie lepiej i poczuć się za kierownicą tego auta, jak potencjalny właściciel.
Jestem dobrym kandydatem do spojrzenia na Mazdę CX-60 3.3 e-Skyactive D w sposób krytyczny. Nie przepadam za SUV-ami i nie lubię silników wysokoprężnych. Czy zmieniłem zdanie po miesiącu spędzonym z japońskim autem? Z dominacją SUV-ów powoli zaczynam się godzić. Diesli nie polubię nigdy, głównie ze względu na kulturę pracy i wąski zakres użytecznych obrotów. Uważam je za wybór z konieczności, a ja tego nie muszę robić. Za to gdybym z jakiegoś powodu miał wybrać SUV-a z silnikiem wysokoprężnym, nie widzę lepszego kandydata od Mazdy CX-60. Dlaczego? Bo koncepcja zgodnie, z którą została zaprojektowana, jest wyjątkowa, a wykonanie pierwszorzędne. Przede wszystkim jednak SUV Mazdy jest rynkowym unikatem pod wieloma względami.
Mazda to niszowa marka na globalnym rynku i żeby na nim przetrwać, nie wystarczy robić dobre samochody. Dodatkowo muszą być wyjątkowe. Cała firma jest taka, choćby dlatego, że pod względem pozycjonowania i ceny stoi na progu klasy premium, ale go świadomie nie przekracza. Co to znaczy? W Maździe raczej nie usłyszysz, że CX-60 należy do aut tej kategorii, ale wrażenia z jazdy o tym świadczą. Chodzi o wysoką jakość wykonania i komfort podróżowania, ale przede wszystkim o przemyślane, minimalistyczne wzornictwo. Premium powinno być wygodne i eleganckie, a modelowi CX-60 nie można żadnej z tych cech odmówić.
Dopracowany projekt dotyczy zarówno jej nadwozia, jak i wnętrza. Rzadko zachwycam się wyglądem jakiegoś auta, bo to sprawa względna i rzecz gustu, ale w przypadku CX-60 robię wyjątek. Zarówno proporcje nadwozia, jego sylwetka, jak i oszczędnie stosowane stylistyczne detale sprawiają, że Mazda CX-60 z długą maską wygląda po prostu pięknie i zgrabnie mimo sporej długości nadwozia, które mierzy 474,5 cm. Zapytani ludzie wyrażają skrajne opinie na temat nowego tegorocznego koloru lakieru Zircon Sand, ale mnie się podoba, bo pasuje do zdecydowanego wzornictwa Mazdy i nadaje jej jeszcze mocniejszy charakter.
Największy zachwyt budzi kabina, która jest wystarczająco praktyczna i przestronna, ale przede wszystkim wykonana z materiałów wysokiej jakości i bardzo gustownie zaprojektowana. Pasuje do niej elegancka dwukolorowa skórzana tapicerka oferowana w wersjach Homura i Takumi. Minimalistyczne wnętrze sprawia, że łatwo w niej odpocząć od codziennego natłoku bodźców, które atakują wszystkie zmysły. Za każdym razem wsiadałem do Mazdy z przyjemnością i prawie nic mi nie przeszkadzało. Fakt, że projektanci tego modelu oparli się wszechobecnym trendom do stosowania gigantycznych ekranów i zastępowania nimi fizycznych przycisków budzi mój szacunek. Nie dlatego, że nie lubię takich rozwiązań, tylko dobrze widzieć na rynku alternatywę, która w dodatku sprawdza się w praktyce.
Kolejną rzeczą, która wyróżnia Mazdę CX-60 wśród innych SUV-ów jest rodzaj napędu. Mazda głównie dla tego modelu opracowała potężnego turbodiesla e-Skyactive D. Sześciocylindrowy rzędowy motor ma aż 3,3 l pojemności skokowej i w testowanej wersji rozwija moc 254 KM. Trudno w to uwierzyć, ale aktualnie to największy silnik wysokoprężny dostępny w samochodzie osobowym na polskim rynku. To też klasyczna koncepcja napędu, w którym silnik umieszczony wzdłużnie za pomocą wału napędowego przenosi moment obrotowy na tylne koła, a w przypadku tego egzemplarza dodatkowo na przednią oś. Takie rozwiązanie sprawia, że komora silnika zajmuje sporą część nadwozia. Dzięki temu Mazda CX-60 ma takie ładne proporcje. Wadą powinno być ciaśniejsze wnętrze, ale jakoś w tym modelu tego nie czuć. Bagażnik też ma słuszną pojemność 570 l. Po co komplikować sobie życie w ten sposób? Po pierwsze, żeby się wyróżnić. Po drugie, japońscy inżynierowie uznali, że w trakcie codziennej jazdy taki silnik będzie często pracował w zakresie największej sprawności i dzięki temu zużywał mało paliwa. Ta jednostka napędowa została połączona z ośmiobiegowym automatem. Jak sprawdza się w praktyce?
Na osiągi nie można narzekać. Mazda CX-60 3.3 e-Skyactive D AWD mimo masy własnej wynoszącej prawie dwie tony (1984 kg) rozpędza się do setki w 7,4 s i osiąga prędkość 219 km/h. Bardzo przyzwoite parametry, które w dodatku nie odbijają się negatywnie na średnim zużyciu paliwa osiąganym przy normalnej codziennej eksploatacji. Jeździłem tym modelem w mieście, po trasach szybkiego ruchu, bocznych, a nawet polnych drogach i bez żadnego starania uzyskałem średnią w granicach 6,8-6,9 l/100 km. To bardzo przyzwoity wynik, który pozwala przejechać ponad 700 km bez tankowania mimo zbiornika paliwa o przeciętnej pojemności 58 l. Poza tym zakres użytecznych obrotów jest szerszy, niż w typowym dieslu, a automatyczna skrzynia biegów została dobrze zestopniowana, przez co specyfika pracy wysokoprężnych silników w tym przypadku mniej mi przeszkadza. W takim razie, czy to idealny napęd? Nie do końca.
Przez pierwszy tydzień nie mogłem się przyzwyczaić do wibracji i hałasu dużego turbodiesla. Miałem wrażenie, że trzęsie się od niego cały samochód. Później odkryłem przyczynę: przez ostatnie miesiące jeździłem niemal wyłącznie elektrykami. Piszę to, bo wrażenia z jazdy są bardzo subiektywne i w dużej mierze zależą od skali porównawczej. Po dłuższym czasie musiałem przyznać, że kultura pracy silnika e-Skyactive D jest wysoka, jak na turbodiesla, tylko po prostu odzwyczaiłem się od takich motorów. Jednak nigdy jazda autem z silnikiem wysokoprężnym nie będzie tak komfortowa, jak elektrykiem albo hybrydą plug-in. Jeśli ktoś lubi charakterystykę pracy silników Diesla, nie będzie mu to przeszkadzać. Ja nie przepadam. Po raz kolejny przypomniałem sobie o tym, kiedy w trakcie tankowania pobrudziłem ręce ropą. W przypadku benzyny problem znika po kilkunastu sekundach, za to muszę przyznać, że w trakcie tego testu byłem wyjątkowo rzadkim gościem na stacjach paliw.
Jest jeszcze coś. Mazda od początku istnienia modelu CX-60 ma kłopot z nie dość płynną pracą automatycznej skrzyni biegów. Dzięki aktualizacjom jej oprogramowania poszarpywanie udało się w dużym stopniu wyeliminować w najnowszym modelu z 2025 roku, ale nie do końca. Najtrudniej jest płynnie ruszyć "na pół gwizdka". Kiedy robimy to wolno Mazda CX-60 przyspiesza gładko, kiedy ruszamy dynamicznie, nie można się dziwić, że startuje gwałtownie, bo tego wymagamy. Najtrudniej znaleźć złoty środek i przyspieszyć jednocześnie płynnie oraz sprawnie. Poza tym ruszaniu i zwalnianiu silnik początkowo reaguje trochę ospale, przez co zawsze miałem wrażenie zmuszania potężnej maszynerii pod maską do pracy. Przy tak dużej pojemności silnika to jest zrozumiałe, ale nie do końca mi się podoba.
Za to kiedy ją rozpędzimy, Mazda CX-60 prowadzi się bardzo dobrze, a jazda po zakrętach daje dużo przyjemności. Układ kierowniczy działa dość bezpośrednio, siła wspomagania jest dobrze dobrana, a jazda angażująca. Jeśli mam jakiekolwiek zastrzeżenia do pracy zawieszenia, to takie, że mogłoby być mniej sztywne, nawet kosztem właściwości jezdnych, bo w aucie takiej kategorii wybrałbym lepsze tłumienie nierówności. Co ciekawe w roku modelowym 2025 Mazdy CX-60 zostało nieco inaczej zestrojone (ma twardsze amortyzatory i bardziej miękkie sprężyny z tyłu) właśnie po to, żeby poprawić komfort. Ja chyba wolałem wersję z 2024 roku. Mimo to Mazda CX-60 radzi sobie dobrze z każdymi drogami, nawet tymi bez asfaltu. Chociaż Mazda CX-60 jest typowo drogowym SUV-em bez ambicji terenowych, została wyposażona w tryb jazdy "off-road", który sprawnie rozdziela moment obrotowy na koła o najlepszej trakcji. Dzięki temu na polnych i leśnych duktach radzi sobie doskonale, przynajmniej dopóki jej prześwit pozwala na pokonywanie nierówności.
Dodatkowo poprosiłem koleżankę z pracy niezwiązaną zawodowo z motoryzacją, żeby nią pojeździła przez kilka dni. Spojrzenie innej osoby, zwłaszcza takiej, która nie testuje samochodów na co dzień, zawsze jest ciekawe. Co na ten temat sądzi moja koleżanka z pracy, którą poprosiłem o pojeżdżenie Mazdą CX-60 przez prawie tydzień, żeby poznać dodatkową opinię? W wielu kwestiach jej zdanie było inne od mojego. Znajoma powiedziała mi, że wolałaby, aby SUV Mazdy pewniej prowadził się przy wysokich prędkościach. Alicja stwierdziła: "Mazda nie ujęła mnie na autostradzie. W wietrzny dzień było i głośno i bujało". Poza tym moja koleżanka uważa, że CX-60 jest trochę zbyt duża do miasta, głównie z powodu parkowania, które "może stanowić wyzwanie". No i jej zdaniem zawieszenie jest "zbyt miękkie", podczas gdy ja uważam odwrotnie.
Na szczęście w pozostałych kwestiach testerka zgodziła się ze mną. Oboje cenimy wygląd zewnętrzny i eleganckie wnętrze, pokładowe multimedia i mocny silnik. Znajoma kierowczyni dodatkowo wspomniała o dobrej widoczności, którą zapewnia pozycja za kierownicą SUV-a. Na koniec podsumowała Mazdę CX-60 lepiej ode mnie mówiąc, że to "idealny samochód dla osób spędzających w nim dużo czasu i jeżdżących na co dzień na różnych nawierzchniach. Pozwala się zrelaksować, daje poczucie maksymalnego bezpieczeństwa". Zgadzam się w tym w stu procentach.
Mazda CX-60 3.3 e-Skyactive D Homura Plus z panoramicznym oknem w dachu to doskonały model dla osób, które dużo podróżują w różnych warunkach. Tacy kierowcy szukają połączenia ekonomiczności, dużego zasięgu, komfortu i bezpieczeństwa jazdy. W Maździe dodatkowo dostaną sporą dozę indywidualizmu i zaskakująco dużo luksusu. Jeśli jesteście w stanie za to zapłacić 307 200 zł (w wersji testowej ciut więcej: 311 100 zł, bo za lakier Zircon Sand trzeba dopłacić 3 900 zł), Mazda CX-60 jest samochodem dla was. Cenię podejście projektantów tego modelu i naprawdę go polubiłem, ale zamiast Diesla wybrałbym napęd hybrydowy kategorii plug-in, który również jest dostępny w najdroższej wersji Mazdy CX-60. Wybacz Mazdo, ale nigdy nie polubię "klekotów", nawet tak udanych i wyjątkowych, jak e-Skyactive D. Nie potrafię jednak zaprzeczyć, że Japończykom udało się zaprojektować samochód, który się znacząco różni od pozostałych propozycji na rynku. Samochód udostępniła do testu firma Mazda Motor Poland Sp. z o.o. Firma nie miała wpływu na powyższą treść, ani wglądu w tekst przed publikacją.