Zgodnie z art. 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym przejście dla pieszych to powierzchnia jezdni lub torowiska przeznaczone do przechodzenia i oznakowana odpowiednimi znakami drogowymi. Zazwyczaj jest to znak D-6 (przejście dla pieszych), D-6a (przejazd dla rowerzystów), D-6b (przejście dla pieszych i przejazd dla rowerzystów). Przy słabej widoczności stosuje się znak ostrzegawczy A-16. Oznakowanie poziome uzupełnia znaki pionowe:
Gdy mamy do czynienia wyłącznie z wymalowaną "zebrą" (znak P-10) musimy być świadomi, że nie tworzy ona oficjalnego przejścia dla pieszych. Mówi o tym rozporządzenie Ministra Infrastruktury "Szczegółowe warunki techniczne dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach". Przepisy wymagają nie tylko poziomej linii, lecz przede wszystkim pionowego znaku D-6.
Znak D-6 należy stosować przy wszystkich przejściach dla pieszych. [...] Jeżeli nawierzchnia jezdni nie nadaje się do umieszczenia znaku poziomego oznaczającego przejście dla pieszych, a istnieje potrzeba ustalenia przejścia, przejście to można wyznaczyć tylko znakami D-6, umieszczając je po obu stronach drogi. Zaleca się, aby były to znaki dwustronne.
Przepisy dopuszczają jednak sytuację, w której np. gdy nawierzchnia drogi jest pokryta kostką granitową, możliwe jest stosowanie wyłącznie znaków pionowych.
Tak więc bez znaku D-6 piesi nie mają pierwszeństwa, a w razie kolizji z innym uczestnikiem ruchu mogą zostać uznani za sprawców zdarzenia. Takie sytuacje są częste np. na drogach rowerowych i mogą wprowadzać w błąd osoby przechodzące przez jezdnię. Odpowiedzialny za odpowiednie oznakowanie przejścia dla pieszych jest zarządca danej drogi.
Co sądzisz o przepisach dla pieszych w Polsce? Zapraszamy do udziału w sondzie.