Ustawa o lasach nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Kierowca nie może poruszać się po drogach leśnych i to nawet w przypadku, w którym nie są one zagrodzone szlabanem czy znakiem zakazu wjazdu. Nie ma zatem mowy o podjechaniu w kierunku przysłowiowego środka lasu, gdzie grzybów z pewnością jest najwięcej.
Możliwość legalnego pozostawienia samochodu przed wycieczką do lasu jest zatem jedna. Kierowca powinien wybrać wyznaczony przez leśniczego parking. Takie miejsca są przygotowywane dla kierujących szczególnie w rejonie głównych szlaków pieszych i znakowane tablicą D-18.
Jeżeli kierowca nie znajdzie takiego miejsca w pobliżu celu swojej wycieczki, ma naprawdę spory problem. Nie może bowiem zostawić auta na poboczu drogi krajowej, powiatowej czy jakiejkolwiek innej. To nie miejsce do parkowania pojazdów, a ewentualnego postoju awaryjnego. Identyczny zakaz dotyczy także wjazdu na drogę leśną. Tras takich nie wolno zastawiać. To są bowiem m.in. szlaki przeciwpożarowe.
Samo wjechanie pojazdem silnikowym do lasu oznacza mandat wynoszący od 20 do 500 złotych. W sytuacji, w której kierowca nie przyjąłby grzywny i jej wysokość musiałby rozstrzygnąć sędzia, maksymalna kwota kary rośnie do 5000 złotych. Na tym jednak potencjalne konsekwencje podczas wycieczki do lasu się nie kończą. Kierowca powinien się liczyć również z wizją mandatu:
Co więcej, w sytuacji, w której zachowanie kierowcy spowoduje szkody w środowisku, zostanie on zobowiązany do ich naprawienia. To najczęściej wiąże się z nawiązką.
Jak najbardziej tak i kwestię tę reguluje ustawa Prawo o ruchu drogowym. Strażnik leśny ma nawet możliwość zatrzymania pojazdu do kontroli nie tylko na terenie lasu, ale i poza nim. Musi mieć jednak wcześniej podejrzenie, iż prowadzący popełnił na terenie lasu przestępstwo. Gdy kierowca nie zatrzyma się na wezwanie strażnika leśnego, lub jeśli będzie stawiał opór w czasie kontroli, strażnik ma prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego.
Oczywiście to nie jest tak, że kierowcy nie wolno jechać żadną drogą przez las. Uzyskuje on dostęp do jezdni, ale wyłącznie wyznaczonej w ramach drogi krajowej, powiatowej czy gminnej. Musi to być zatem droga publiczna. Takie szlaki są wyjęte spod zakazu wskazanego w ustawie o lasach.