Wideorejestratory od lat cieszą się dużą popularnością wśród kierowców. Pomagają wyjaśniać przebieg kolizji i mogą stanowić cenny materiał dowodowy. W Europie nie obowiązują jednak jednolite przepisy dotyczące ich używania. Przed wyjazdem warto sprawdzić lokalne regulacje, ponieważ różnice między poszczególnymi państwami są naprawdę duże.
W wielu europejskich krajach korzystanie z wideorejestratorów jest dozwolone. Dotyczy to między innymi Polski, Chorwacji, Czech, Francji, Hiszpanii, Belgii, Finlandii, Danii, Norwegii czy Wielkiej Brytanii. Najczęściej kierowcy mogą nagrywać trasę, ale obowiązują surowe zasady dotyczące późniejszego udostępniania nagrań. W większości przypadków publikacja filmów z widocznymi twarzami lub tablicami rejestracyjnymi może naruszać przepisy o ochronie prywatności i danych osobowych.
W wielu państwach nagrania powinny służyć przede wszystkim jako materiał dowodowy po kolizji lub innym zdarzeniu drogowym. Sam fakt posiadania kamery zwykle nie stanowi problemu, jednak wykorzystanie zarejestrowanych materiałów w internecie lub mediach społecznościowych może już prowadzić do poważnych konsekwencji.
Najbardziej restrykcyjne przepisy obowiązują między innymi w Austrii, Luksemburgu oraz Portugalii. W Luksemburgu używanie wideorejestratora na drogach publicznych jest zabronione, a w skrajnych przypadkach nielegalna publikacja nagrań może zakończyć się nawet odpowiedzialnością karną.
Austria od lat budzi wiele pytań wśród kierowców. Co do zasady korzystanie z kamer samochodowych jest tam zabronione, choć dopuszcza się bardzo ograniczone sytuacje, np. krótkotrwałe nagranie bezpośrednio związane z konkretnym zdarzeniem drogowym, takim jak kolizja, pod warunkiem że zakres rejestracji jest minimalny i nie pozwala na identyfikację osób postronnych. Szczególną uwagę zwraca się także na ochronę danych osobowych. W przypadku niektórych systemów monitorowania zaparkowanego auta właściciel może zostać uznany za administratora danych i mieć dodatkowe obowiązki wynikające z przepisów RODO.
W Niemczech, Szwajcarii, na Węgrzech czy we Włoszech przepisy są bardziej skomplikowane niż prosty zakaz lub pełna zgoda. W części państw kamera powinna służyć wyłącznie do dokumentowania konkretnych zdarzeń drogowych, takich jak kolizje czy niebezpieczne sytuacje, a nie do ciągłego nagrywania całej podróży. W praktyce oznacza to, że nagrania z normalnej jazdy powinny być automatycznie nadpisywane lub usuwane.
Na Węgrzech obowiązują również ograniczenia dotyczące czasu przechowywania nagrań. Materiały powinny być kasowane maksymalnie po kilku dniach, jeśli nie są potrzebne jako dowód. We Włoszech oraz Hiszpanii bardzo istotne jest odpowiednie zamocowanie urządzenia. Kamera nie może ograniczać pola widzenia kierowcy ani utrudniać prowadzenia pojazdu, a jej niewłaściwe umiejscowienie może skutkować mandatem.
W Niemczech sytuacja jest szczególnie niejednoznaczna. Nagrywanie jest dopuszczalne w ograniczonym zakresie, ale publikowanie materiałów jest praktycznie wykluczone, a wykorzystanie nagrań jako dowodu zależy od decyzji sądu. W Szwajcarii natomiast obowiązują jedne z najbardziej rygorystycznych zasad ochrony prywatności w Europie. Nie można tam swobodnie filmować osób bez ich zgody, a kamera powinna rejestrować wyłącznie zdarzenia drogowe, bez tworzenia archiwum z całej trasy.
Podróż samochodem przez kilka europejskich państw często oznacza konieczność dostosowania się do różnych regulacji. Przepisy dotyczące wideorejestratorów potrafią zmieniać się diametralnie już po przekroczeniu granicy z sąsiednim krajem. Z tego względu przed wyjazdem należy zapoznać się z aktualnymi regulacjami obowiązującymi w państwach znajdujących się na trasie. Taka ostrożność pozwoli uniknąć niepotrzebnych mandatów, problemów prawnych oraz nieprzyjemnych sytuacji podczas zagranicznego wyjazdu.