Wyprzedzanie należy do najbardziej wymagających manewrów wykonywanych na drodze. Z tego powodu przepisy precyzyjnie określają zarówno miejsca, w których jest ono zabronione, jak i zasady, które muszą zostać zachowane podczas jego wykonywania. W przypadku podwójnej linii ciągłej wielu kierowców błędnie utożsamia zakaz przekraczania oznakowania z zakazem wyprzedzania. Tymczasem są to dwie różne kwestie.
Znak P-4 rozdziela pasy ruchu przeznaczone dla przeciwnych kierunków jazdy i oznacza zakaz przejeżdżania przez linię oraz najeżdżania na nią. W przepisach nie ma jednak zapisu, który automatycznie zabraniałby wyprzedzania w każdym miejscu oznaczonym podwójną linią ciągłą. Oznacza to, że kierowca może wykonać taki manewr zgodnie z prawem, jeśli przez cały czas pozostaje na swoim pasie ruchu. W praktyce dotyczy to przede wszystkim wyprzedzania rowerzystów, motorowerzystów czy motocyklistów na odpowiednio szerokiej jezdni. Możliwe jest również wyprzedzenie ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego, jeżeli kierujący takim pojazdem ułatwi manewr, zjeżdżając możliwie blisko prawej krawędzi jezdni, a wyprzedzający nadal nie będzie musiał przekroczyć ani najechać na linię P-4. Niezależnie od rodzaju pojazdu konieczne jest zachowanie bezpiecznego odstępu i wykonanie manewru bez zajmowania pasa przeznaczonego dla przeciwnego kierunku ruchu.
Nawet jeśli na drodze znajduje się podwójna linia ciągła, kierowca musi pamiętać o innych ograniczeniach dotyczących wyprzedzania. Manewr jest zabroniony między innymi przed wierzchołkiem wzniesienia, na oznakowanych zakrętach, na większości skrzyżowań, a także przed przejściami dla pieszych, przejazdami rowerowymi i kolejowymi. Osobnym ograniczeniem jest znak B-25, który wprowadza bezpośredni zakaz wyprzedzania.
Za przejechanie przez podwójną linię ciągłą lub najechanie na nią grozi mandat w wysokości 200 zł i 5 punktów karnych. Znacznie wyższe kary dotyczą kierowców wykonujących wyprzedzanie w miejscach, gdzie przepisy wyraźnie tego zabraniają. W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy konieczne jest ominięcie pojazdu unieruchomionego po awarii lub kolizji. Źródła wskazują, że w takich przypadkach odstępuje się od karania kierowcy, jeśli jest to niezbędne do utrzymania przejezdności drogi.