Trudno przejść nad tym do porządku dziennego. Od kilku dni zastanawiam się, jaki proces myślowy doprowadził do konsekwentnego przekraczania prędkości i zasłaniania się immunitetem przez Łukasza Mejzę? Radio RMF FM, a po nim inne media zaalarmowały, że gdyby poseł nie zasłaniał się immunitetem, przez ostatnie kilkadziesiąt miesięcy uzbierałby aż 163 punkty karne z powodu regularnego przekraczania dozwolonej prędkości.
Każdy ma prawo popełnić błąd, jesteśmy tylko ludźmi, to dotyczy nawet posłów. Tylko po pierwsze zwykły obywatel szybko by poniósł jego konsekwencje: zapłacił srogą grzywnę, musiał odpocząć od jazdy i zdać ponownie egzamin. Poza tym problem pojawia się wtedy, kiedy ktoś na tych błędach się nie uczy i popełnia ten sam błąd po raz kolejny. To świadczy albo o cynizmie, albo o - najłagodniej mówiąc - braku skłonności do refleksji i wyciągania wniosków. Przecież nie trzeba wielkiej przenikliwości, żeby domyślić się, że prędzej czy później takie działanie może zaowocować problemami i to trojakiego rodzaju: prawnymi, politycznymi i społecznymi. Postanowiłem przyjrzeć się wszystkim po kolei i zastanowić, jakie będą skutki zebrania przez posła Mejzę aż 163 punktów karnych.
Zgodnie z tym, co podaje RMF FM w październiku 2025 r. Łukasz Mejza został zatrzymany na trasie S3. To droga ekspresowa, po której można rozpędzić się maksymalnie do prędkości 120 km/h. Polityk jechał z prędkością 200 km/h, kiedy zatrzymała go policja. Odmówił przyjęcia mandatu w wysokości 2,5 tys. zł i 15 punktów karnych, zasłaniając się immunitetem. Wtedy policja zawnioskowała o jego uchylenie i wtedy się zaczęło. Po zbadaniu rejestru wykroczeń kierowcy okazało się, że wcześniej już dziewięciokrotnie przekroczył prędkość, bo nie zwracał uwagi na fotoradary. Rozgłośnia podsumowała, że gdyby Łukasz Mejza był szarym obywatelem, miałby już 163 punkty karne i do zapłacenia mandaty na łączną kwotę prawie 18 tys. zł. Dlaczego poseł PiS jeździł w sposób zagrażający bezpieczeństwu i łamał prawo przez całe lata? Pewnie sądził, że uniknie konsekwencji, ale już widać, że tak nie będzie. Czy ktoś, kto wykazał się taką krótkowzrocznością, powinien współtworzyć prawo i wspólnie z resztą parlamentarzystów decydować o losach Polski? Najsmutniejsze jest to, że skutki tego zachowania dotkną całe społeczeństwo.
Posłowi w tej chwili grożą konsekwencje prawne. Właśnie trwa procedura uchylenia immunitetu Łukaszowi Mejzie i to na jego wniosek. Podejrzewam, że nie złożył go z własnej woli, tylko zrobił to, ponieważ nie miał wyjścia. Mówi się, że posłowie Prawa i Sprawiedliwości boją się tylko Boga i Jarosława Kaczyńskiego. Ten pierwszy pewnie nic nie zrobi, ale drugi zaniepokojony rysą na wizerunku partii i ewentualnym odpływem wyborców, może podjąć decyzję, która będzie miała skutki polityczne. Wystarczy, że w następnych wyborach do Sejmu nie zaoferuje Mejzie atrakcyjnego miejsca na liście. To może sprawić, że kandydat nie dostanie się do Sejmu następnej kadencji. A wystarczyło, żeby zwolnił.
Najgorsze są skutki społeczne tego zachowania, bo będą długotrwałe i dotkną nas wszystkich. Strategia dotycząca bezpieczeństwa ruchu drogowego mimo różnych potknięć jest konsekwentnie realizowana przez kolejne rządy ponad podziałami od wielu lat. To ewenement na naszej scenie politycznej. Zachowanie posła Mejzy stawia pod znakiem zapytania jej pozytywne efekty. Wielu Polaków i tak wyraża głośny sprzeciw z powodu wyższych mandatów, zaostrzonych przepisów i coraz liczniejszych fotoradarów i OPP. Sądzą, że chodzi tylko o skok na kasę i ograniczanie ich wolności. Nie widzą, że skutkiem jest poprawa bezpieczeństwa na drogach widoczna w statystykach. Za to zobaczą, że ten, kto to prawo tworzył, sam go nie przestrzega.
Każdy rodzic wie, że jeśli chcesz nauczyć czegoś dziecko, nie wystarczy, że mu to powiesz. Musisz jeszcze dać dobry przykład, bo czyny mają znacznie większą moc niż słowa. Łukasz Mejza robi odwrotnie, przez co realizacja strategii BRD może zająć jeszcze więcej czasu. To oznacza więcej ofiar na drogach. Poza tym obywatele widzą, że politycy wciąż zachowują się jak władcy państwa, a nie jak rekrutowani przez nas w czasie wyborów urzędnicy, którzy pełnią służbę społeczną za nasze pieniądze. To zniechęca ludzi nie tylko do przestrzegania przepisów, ale nawet do uczestniczenia w wyborach. Przez takie zachowania frekwencja będzie spadać, a politycy mają coraz słabszy mandat społeczny.
To dobry moment, żeby się zastanowić nad instytucją immunitetu poselskiego, który nie miał być po to, żeby zapewniać bezkarność i gwarantować możliwość łamania dowolnych przepisów bez konsekwencji. Być może zasady działania tej gwarancji prawnej powinny zostać zmienione. Można by z nich wyłączyć wybrane wykroczenia i pospolite przestępstwa tak, żeby dalej zapewniała politykom niezależność i chroniła ich przed zemstą polityczną, ale jednocześnie zmusiła do pewnej odpowiedzialności. Problem w tym, że to właśnie posłowie i senatorowie musieliby się zająć skonstruowaniem, a następnie usankcjonowaniem takich przepisów, a nikt nie lubi działać na własną zgubę. To wbrew instynktowi samozachowawczemu, który pozwala przewidzieć bezpośrednie skutki swoich działań, ale nie działa tak skutecznie w przypadku długoterminowych konsekwencji. To właśnie one dopadły posła Prawa i Sprawiedliwości.