Fabryka Stellantis w Tychach od lat uchodzi za jeden z najbardziej wydajnych zakładów koncernu w Europie. To właśnie tam produkowane są popularne modele marek należących do grupy, a zakład wielokrotnie był wskazywany jako przykład wysokiej jakości i dobrej organizacji pracy. Tym większe emocje budzi decyzja o ograniczeniu produkcji i redukcji zatrudnienia.
Decyzję o likwidacji trzeciej zmiany produkcyjnej w Tychach koncern ogłosił 12 stycznia. Z informacji przekazanych przez związki zawodowe wynika, że w marcu pracę straci około 740 osób. W tej grupie jest 140 pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony, 300 osób na umowach terminowych oraz około 300 pracowników agencyjnych.
14 stycznia rozpoczęły się negocjacje dotyczące programu dobrowolnych odejść. Już na starcie wywołały one sprzeciw strony społecznej. Szef śląsko-dąbrowskiej Solidarności Dominik Kolorz w piśmie skierowanym do największych akcjonariuszy Stellantis podkreślił, że zaproponowane warunki są wyraźnie gorsze niż rozwiązania stosowane w podobnych programach w innych zakładach koncernu zarówno w Polsce, jak i w Europie.
Zdaniem związkowców takie podejście stoi w sprzeczności z zasadą równego traktowania pracowników w ramach jednej grupy kapitałowej. Podnoszą oni także argument, że decyzja o zwolnieniach rodzi poważne obawy nie tylko o los samych pracowników, ale również o długofalową przyszłość tyskiego zakładu.
Solidarność zwraca uwagę, że rzeczywista skala problemu może być znacznie większa niż oficjalnie podawane 740 etatów. Fabryka w Tychach współpracuje bowiem z 58 firmami kooperującymi, których działalność jest bezpośrednio uzależniona od wielkości produkcji Stellantis.
Likwidacja trzeciej zmiany oznacza mniejsze zamówienia i realne ryzyko redukcji zatrudnienia również u poddostawców. W ocenie związkowców w efekcie zagrożonych może być już nie kilkaset, lecz kilka tysięcy miejsc pracy w całym regionie. To szczególnie wrażliwa kwestia dla Górnego Śląska, gdzie przemysł motoryzacyjny jest jednym z filarów lokalnej gospodarki.
Związkowcy podkreślają również, że tyski zakład w ostatnich latach należał do najlepszych w całym koncernie pod względem jakości i wydajności. Ich zdaniem obecna sytuacja stoi w sprzeczności z wcześniejszymi sukcesami fabryki, które były efektem zaangażowania i doświadczenia załogi.
Pismo śląsko-dąbrowskiej Solidarności trafiło do największych akcjonariuszy Stellantis. Wśród adresatów znaleźli się holding Exor N.V., należący do rodziny Agnellich, Établissements Peugeot Frères, kontrolowany przez spadkobierców rodziny Peugeot, państwowy bank inwestycyjny Bpifrance oraz fundusz BlackRock. Związkowcy liczą, że presja właścicielska skłoni koncern do zmiany podejścia i poprawy warunków dla zwalnianych pracowników.