Kiedyś był luksusem, dziś ma go każdy. Mało kto wie, kto to zaczął

Zanim kierowcy zaczęli korzystać z nawigacji satelitarnej, droga do celu często opierała się na papierowych mapach i intuicji. Na początku lat osiemdziesiątych powstało rozwiązanie, które wyprzedziło epokę i zmieniło sposób myślenia o podróżowaniu samochodem. Tak powstała pierwsza na świecie samochodowa nawigacja.
Nawigacja (zdj. ilustracyjne)
Fot. DariuszSankowski/ pixabay

Rozwój motoryzacji przez dekady skupiał się głównie na silnikach i mechanice. Elektronika długo pozostawała na drugim planie, choć to właśnie ona miała zadecydować o przyszłości aut. Niewielu wie, że to właśnie historia Hondy pokazuje, jak narodziła się technologia, która dziś jest standardem.

Zobacz wideo Moto Części Hondy z Jordanii

Elektronika miała stać się sercem nowoczesnego samochodu. Honda dostrzegła to wcześniej niż konkurencja

W latach siedemdziesiątych przemysł motoryzacyjny intensywnie rozwijał elektronikę, głównie z powodu coraz ostrzejszych norm emisji spalin. Honda uznała, że bez własnych systemów elektronicznych straci kontrolę nad kluczową technologią silników i przyszłością firmy. Dotychczasowe poleganie na zewnętrznych dostawcach oznaczało konieczność ujawniania szczegółowych danych technicznych, co było sprzeczne z filozofią marki. Powstała długofalowa strategia zakładająca rozwój samochodu, który potrafi wspierać kierowcę w coraz większym zakresie. Plan obejmował automatyzację silnika, skrzyni biegów i innych układów. W tej wizji pojawił się również pomysł systemu, który potrafiłby prowadzić auto po wyznaczonej trasie.

Prosty żyroskop okazał się kluczem do przełomu. Niewielkie urządzenie otworzyło drogę do nawigacji

Inspiracją stała się obserwacja wojskowych pojazdów, w których lufy pozostawały stabilne mimo ruchu czołgu. Klasyczne żyroskopy były jednak zbyt skomplikowane i drogie. Rozwiązaniem okazał się gazowy żyroskop zbudowany z ośmiu elementów, który potrafił wykrywać zmiany kierunku jazdy. Choć jego dokładność była ograniczona, dawał realną szansę na zastosowanie w samochodzie. Zespół badawczy Hondy wpadł na pomysł wykorzystania czujnika do prowadzenia po trasie. Początkowo używano przezroczystej folii z narysowaną drogą, którą nakładano na ekran. Testy potwierdziły, że system potrafi śledzić przebieg trasy i reagować na zmiany kierunku.

Mapy stały się nieoczekiwanym problemem. Rzeczywistość nie zawsze zgadzała się z papierem

Podczas jazd próbnych samochód regularnie zbaczał z trasy w tym samym miejscu. Przez długi czas podejrzewano zakłócenia lub błąd urządzenia. Przyczyną okazały się same mapy, które upraszczały rzeczywisty układ dróg i odległości. W kartografii takie zniekształcenia były powszechne, ale dla nawigacji stanowiły poważną przeszkodę. Honda zdecydowała się stworzyć mapy specjalnie dostosowane do nowego systemu. Był to dodatkowy etap prac, który opóźnił projekt, ale pozwolił osiągnąć wymagany poziom dokładności. Dzięki temu możliwe stały się dalsze testy w realnych warunkach drogowych.

Długa droga testów zakończyła się sukcesem. Świat zobaczył pierwszą samochodową nawigację

Ostateczny test polegał na przejeździe z miasta Suzuka do Tokio bez znajomości dokładnego adresu celu. System doprowadził samochód niemal pod sam dom, co potwierdziło jego praktyczną użyteczność. To był moment, który przesądził o wprowadzeniu technologii na rynek. W sierpniu 1981 roku Honda Electro Gyrocator trafił do sprzedaży jako opcjonalne wyposażenie modelu Accord. Była to pierwsza na świecie samochodowa nawigacja. Choć daleka od dzisiejszych standardów, zapoczątkowała rozwój systemów, które obecnie są nieodłącznym elementem nowoczesnych aut.

Więcej o: