Co poszło nie tak? Jeszcze nie tak dawno koncerny ochoczo wyznaczały ambitne cele rezygnacji z samochodów spalinowych i przyspieszenia rozwoju aut elektrycznych. Wizja rezygnacji z silników diesla, benzynowych czy samochodów z instalacją gazową na rzecz aut na prąd wydawała się całkiem realna dla prezesów wielu koncernów, jak i prominentnych polityków UE. Dla nich zakaz rejestracji samochodów spalinowych od 2035 r. był czymś oczywistym.
A co z tego wyszło? Niewiele. Sprzedaż elektryków powoli (mimo licznego wsparcia dotacjami) pnie się w górę (za to wyraźnie spada popyt na diesla), ale nie tak sprawnie, jak oczekiwano. Innymi słowy, szturmu na salony samochodowe nie ma. W złomowiskach też nie ma kolejek chętnych do kasacji dotychczas używanych aut spalinowych. Swój udział powiększają za to hybrydy. A to oznacza, że nie tylko Japończycy zacierają ręce z zadowolenia (marki z innych krajów także rozwijają hybrydowe napędy). Hybrydowy szturm przypuścili również Chińczycy.
Niestety europejski przemysł motoryzacyjny radzi sobie coraz gorzej zmagając się z wysokimi kosztami energii i pracy, niezadowalającą sprzedażą pojazdów elektrycznych (na ich rozwój wydano fortunę), przepisami związanymi z normami emisji spalin oraz chińską konkurencją (a ta coraz śmielej wkracza na lokalne rynki). Stąd coraz bardziej rozpaczliwe apele branży (John Elkann, prezes Stellantis przestrzega nie tylko przed coraz częstszym przestojem fabryk, ale i przed upadkiem przemysłu motoryzacyjnego w UE, który już się nie podniesie) o unijną pomoc i odwleczenie zakazu rejestracji samochodów spalinowych w Europie (planowany na 2035 r.). Realizacja ambitnych celów nie idzie zgodnie z planem. Stąd zmiana strategii.
Przemysł motoryzacyjny w Europie wywiera coraz większą presję na polityków. Stąd w grze odwleczenie zakazu rejestracji nowych aut spalinowych w UE czy wsparcie dla projektów paliw neutralnych pod względem emisji CO2 (przede wszystkim biopaliwa). Coraz śmielej wspomina się o tym, że to rynek (a nie politycy) powinien zdecydować, kiedy nastąpi docelowa przesiadka i całkowita rezygnacja z napędów spalinowych. A to nie wszystko.
Nikt już nie kryje, że dużym obciążeniem są potencjalne kary finansowe dla producentów pojazdów. Grzywny są nakładane z tytułu przekroczenia emisji CO2 wyliczanej dla nowo sprzedanych aut. By uniknąć wysokich wydatków koncernom bardziej opłaca się czasowe zamykanie fabryk co wiąże się z ogromnymi problemami na rynku pracy.
Dość nieoczekiwanie Francuzi i Włosi zawarli kolejny sojusz. Szczególnie obu krajom zależy na forsowaniu projektów związanych z faworyzowaniem mniejszych i tańszych samochodów, które spalają mniej paliwa i emitują mniej szkodliwych związków niż duże paliwożerne SUV-y. Stąd m.in. pomysły na ograniczenie obowiązkowego wyposażenia z zakresu aktywnego bezpieczeństwa (złagodzenie wymogów dot. układów asystujących kierowców), by obniżyć ceny pojazdów i zwiększyć rentowność segmentu (produkcja małych miejskich samochodów powoli przestaje się opłacać). Czy apele zostaną wysłuchane? To dobre pytanie szczególnie w sytuacji, gdy gra toczy się o cały sektor, w którym zatrudnienie znalazło niemal 14 milionów osób (dane dla rynku UE). A im bliżej wyborów to coraz bardziej drażliwy temat.