Jednym z produkcyjnych hubów dla marek chińskich w najbliższych latach stanie się Hiszpania. Kraj mocno otworzył się na azjatyckich partnerów. Na skutki tego procesu nie trzeba było długo czekać. Kolejne firmy zapowiadają uruchomienie produkcji na Półwyspie Iberyjskim. Można zatem odnieść wrażenie, że na rynku pojawią się chińskie, ale tak właściwie europejskie auta.
CATL chce produkować baterie w jednym z hiszpańskich zakładów Stellantisa. To Stellantis zajmie się także produkcją Leapmotora B10. Chery z kolei przejęło hiszpańską fabrykę Nissana, gdzie montuje Omody 5, podczas gdy SAIC przymierza się do budowy zakładu na potrzeby marki MG.
Teoretycznie taka sytuacja jest mocno korzystna dla hiszpańskiej gospodarki. Oznacza nowe miejsca pracy, ewentualnie utrzymanie starych w zakładach kończących działalność. W praktyce sytuacja nie jest jednak już tak korzystna. Zakłady chińskich marek staną się bowiem wydmuszkami. Pozwolą jedynie na omijanie wysokich ceł UE i mają odgrywać rolę jedynie montowni.
Automotive News w świetle tych informacji mówi o prawie 6 000 miejsc pracy, ale tylko na papierze. Każde z nich oznacza bowiem importowaną siłę roboczą, importowane części, niejasny transfer technologii i strategię siły roboczej. To nadal będą samochody w pełni chińskie i składane wyłącznie z chińskich komponentów. Otrzymają jedynie plakietkę z napisem "Made in Spain".
Fabryki pozostaną, ale zerwany zostanie łańcuch dostaw komponentów od lokalnych przedsiębiorców. Reindustrializacja w takiej formie stanie się naprawdę kosztowna. A to nie koniec pomysłów Chińczyków. Import w przypadku ich montowni w Europie jest dużo szerzej zakrojony. Idealnie pokazuje to przykład fabryki baterii CATL. Inwestycja warta 4,1 miliarda euro nie zostanie zbudowana przez Hiszpanów, a firmy z Państwa Środka.
Hiszpańskie zakłady staną się jedynie siłą roboczą i sposobem na omijanie ceł. I ta sytuacja zostanie utrzymana co najmniej do IV kwartału 2028 r. Taki scenariusz tworzy realne zagrożenie. Auta chińskich marek staną się bowiem jeszcze tańsze i bardziej dostępne. Mocniej zaczną rozpychać się łokciami na rynku pierwotnym, a tym samym w jeszcze większym stopniu uderzą w rodzime marki i koncerny. Do tego w żaden sposób nie ożywią sektora motoryzacyjnego, a będą go jedynie cały czas osłabiać. A to chyba ostatnia rzecz, która europejskiej branży motor jest dziś potrzebna.